Απο κατω απο την εκκλησια του Αγιου Γεωργιου Γαλιας ηταν το σπιτι της γριας Μαραγκινας…
Αυτη ηταν η δευτερη γυναικα του Φικο.
Ηταν καλοψυχη και ηταν προθυμη να λεει ιστοριες στα κοπελια!
Για να μπεις στο σπιτικο τση, εμπαινες απο μια καμπυλωτη πετρινη καμαρα απο μια ξυλινη εξωπορτα με το μανταλο απο πισω.
Μπαινοντας στην εισοδο της πορτας ερχοσουν κατ ευθειαν στον κλειστο χωρο της αυλης.
Εκεινη παντα ητανε χαμογελαστη προσχαρη και ευγενικη.
Θα μπορουσαμε να τη φανταστουμε να καθεται στο ξυλινο χαμηλο σκαμνακι με τη μακρια τση μαυρη φουστανα και να ξεματιζε κουκια που ειχε στη μ-ποδια τση.
Πια περα σε μια ψαθινη καρεκλα καθοτανε κι ο γερο Φικος.
Εκεινος καθαριζε με ενα μπιτσακακι απ’οξω απ’οξω τη σκληρη πετσα απο ενα αθοτυρακι, αφου πρωτα το ‘χε ξεπλυνει μονο μονο.
10 χρονων κοπελι ο Μιχαλακης ( αργοτερα πατερας μου) επαιζε με τα αλλα κοπελια τση γειτονιας στο δρομο ντελημα..
-Μπρε Μηχαλιο! Ελα παε που σε θελω ενα λεφτο!
Του φωνιαζει ο Φικος.
Πεταξου μπρε συ, να μου φερεις ενα λαινακι (σταμνακι πηλινο) νερο απ τη Γαλιανη βρυση, και να χεις την ευκη μου!
-Ναι μπαρμπα! Να παω θελω! Φερε μου το λαινακι σου…
Τοτε ο μικρος Μιχαλακης πεταγοτανε αστραπη πχια πανω στη Γαλιανη βρυση σα πουλακι και εφερνε το λαινι με το κρυγιο νερακι να δροσιστουν τα γεροντια….
Σα γυρναγε με το σταμνακι γεματο, ο μπαρμπα Φικος και η η Γρια Μαραγγινα ευχαριστημενοι, του εδιναν ενα σωρο ευκες!
-Να σαι καλα καμαρι μου! Να σε χαιρουντ’οι γονεοι σου! Να χεις του Αβραμη και το Ισακ τα καλα!
Ο Θιος να συχωρεσει τ’αποθαμενα σου, και να βλεπει τσοι γονεους σου, και να στεργιωνει και σενα απ τη κακια ωρα…
Αυτα κι αλλα τοσα ευχετηρια λογια…
Εκατο ευκες μαζε,μενες!
Ομως για να τον ευχαριστησει περισσοτερο ο γερο Φικος, εκοβγε και του ‘δινε τη πετσα του τυριου γυρου γυρου, που αυτος δεν ειχε αντοδια να τη μασησει!
Εκοβε με το μπιτσακακι ντου το σκληρο τυρι απ οξω και του εδινε κοματι κοματι, κι εκεινος ετρωγε το απο μεσα που ητονε πχια μαλακο…
Φτωχες ο κοσμος εκεινη την εποχη…
-Πεταξου Μιχαλιο να μου φερεις διο τρια ξυλαρακια να αναψω τη παρασθια να μαγερεψω τα κουκια, και αμα γιαγειρεις, θα σου πω και μια καλη ιστορια!
Του ‘λεει και η γρια Μαραγκινα!.
Αγλακηχτος επηγε παλι ο Μιχαλακης και τση ‘φερε ενα αγκαλιδακι ξυλα!
Ε τοτεσας του εδωσε και δυο καρυδακια για ανταμοιβη!
Καλολοιδια απο τα λιγα τοτε που σππανιζανε στα χωργια.
-.Ελα δα επαε αντρακι μου να σου πω και αλλη μνια ιστορια να τη θυμασαι και να τη λες κι εσυ πια περα…
Που λες Μιχαλακη, μια φορα και εναν καιρο ζουσανε επαε στο χωργιο μας Τουρκοι,
Επαε στη γειτονια μας, απο την εκλησια και κατω, ητονε Τουρκικος μαχαλας.
Στου παππου σου το πατρικο εκαθουνταν κι εκεια Τουρκοι. Ειχανε μαλλιστα και χαμαμ!
Ενας Τουρκος εζηλευγε, το Χριστιανισμο γιατι του αρεσε, και μαλλιστα ειχε μπει και κουμπαρος σε ενα χωργιανο μας Χριστιανο.
Εκειοσας ο Τουρκος, ειπε στους χριστιανους μια μερα…
-Να μου βρειτε ενα καλο Αγιο σας, και εγω θα τονε λατρεψω…
-Ελα στην εκκλησια να διαλλεξεις οποιο θες εσυ! Του λενε.
Παει αυτος στην εκκλησια, ξανοιγοι τσ’Αγιους ενα ενα, κι απ ουλους ερεχτηκε την Παναγια!
Του ειπανε λοιπον …
-Απο δω και περα θα εχεις τα θαρρη σου στην Παναγια!
Θα τη θυμιαζεις, θα την προσκυνας και θα την παρακαλεις για τσοι επιθυμιες σου…!
Βρηκε λοιπον μια εικονα τση Παναγιας ο Τουρκος και τη κρεμασε σπιτι του.
Ουλα λοιπον που του ειπανε τα τηρουσε κατα γραμμα καθε μερα!
Ητανε μια μερα που θα επρεπε να πανε με τη γυναικα του σε ενα γαμο σε ενα αλλο χωριο…
Λεει η γυναικα του Τουρκου…
– Το σπιτι να κλεισωμε….
-Η Παναγια θα το βλεπει ! (φυλαει) λεει ο Τουρκος.
Φευγουνε λοιπον, με το σπιτι ανοιχτο και το βραδυ που γυρισανε βλεπουνε οτι απο το σπιτι λειπει ενα πιθαρι λαδι!
Η ιδια περιπτωση παλι ειχε επαναλληφθει και μια αλλη μερα που ητανε να φυγουν παλι για δουλια στο αλλο χωργιο…
-Η Παναγια θα το βλεπει…Ειπε παλι ο Τουρκος στη γυναικα ντου.
Ομως παλι οταν γυρισανε ελλειπε αλλο ενα πιθαρι λαδι!
Τσατιζεται ο Τουρκος που βλεπει να λειπει το λαδι, και παει στην Εικονα της Παναγιας και και απο τα νευρα ντου τη κρεμα αναποδα στον τοιχο!
Ομως, παλι τα ιδια…
Σαν να μην ειχε συμβει τιποτα!
Τη θυμιαζε κανονικα, την προσκυνουσε κλπ.
Μετα απο μια ολια καιρο (λιγο καιρο) που χρειαστηκε να λειπει παλι απο το σπιτι,
γιαγερνει αργα και βλεπει εναν να εχει στην πλατη ν ‘του ενα ασκι λαδι, και να ειναι κοκκαλιασμενος, ξυλιασμενος στη μεση του σπιθιου!
Δεν μπορουσε να κινηθει, αλλα ουτε και να μιλησει, μονο εγνεφε…
Τρεχει γερα γερα (γρηγορα γρηγορα) ο Τουρκος και παει στην Εικονα της Παναγιας.
Την προσκυνα και ικανοποιημενος τη γυρνα κανονικα στη θεση της!
Καταλαβε οτι η Παναγια εκανε το θαυμα της!
Λεει στον ξενο..
-Εσυ μου πηρες και το αλλο λαδι?
-Ναι, εγνεψε αυτος με το κεφαλι..
-Και θα μου το φερεις πισω? τον ρωτα ο Τουρκος
-Ναι. ξαναγνεφει ο κλεφτης!
Μετα απο αυτα παει ο Τουρκος στους χριστιανους και τους ρωτα πως θα τον επαναφερουν να επανελθει ο κλεφτης οπως πριν, και να φυγει απο το σπιτι, γιατι τον-ε φοβαται η γυναικα του και δεν μπορει να μπει μεσα…
-Μη σε νοιαζει! του λενε οι χριστιανοι!
Εμεις θα φωνιαξουμε το Δεσποτη να του διαβασει μια ευχη, και θα γινει αμεσως καλα!
Ηρθε ο Δεσποτης, κανει μια δοξολογια και αμεσως εξεκοκκαλιασε ο κλεφτης!.
Ο Τουρκος που απ’ οτι του ειχε μετα εκμυστηρευθει ο κλεφτης, αναγκαστηκε να κλεψει γιατι ητανε φτωχος, δεν ειχε δουλια, και τα παιδια του πεινουσαν.
Τοτε ο Τουρκος που ητανε καλος ανθρωπος.του χαρισε και το ενα πιθαρι λαδι για να τον βοηθησει που ηταν φτωχος…
Την ιστορια μου την ειχε διηγηθει ο πατερας μου το 1983 οταν τον ρωτησα αν ξερει να μου πει απο που προηλθε η παροιμια που λεμε στο χωριο μας …
”Ως κι οι Αγιοι θενε φοβερα”
Πραγματι ακομα λεγεται αυτη η φραση και σημερα απο τους παλιους, και η ιστορια η σημερηνη αυτην ακριβως την φραση θελει να δικαιολογησει
Κειμενο Γεωργιος Χουστουλακης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
