Οι ιστοριες ειναι πολλες που ακουσαμε απο τη γενια που… μας αφησε χρονους, και εδωσε σε μας τη σκυταλη, αν και εκεινοι ηταν πολυ καλοι στη διηγηση του προφορικου λογου, που εμεις δεν θα μπορουσαμε να τους μοιασουμε!
Απο τις πιο παλιες ιστοριες που εχω ακουσει απο τον πατερα μου που η εξιστορηση της, ηταν κι αυτη μια …πληρωμη της γριας Μαραγκινας για καποια εξυπηρετση που θα της ειχε κανει κι εκεινος οντας παιδι.
Απο μικρος τον ακουγα τον πατερα μου να μου διηγειται αυτη την ιστορια, και μου αρεσε, αν και συντομη ιστορια, θα σας τη μεταφερω ….
>Ηταν καποτε ενας αφεντης και ηθελε να διαλεξει για επιστατη στην περιουσια του, ενα απο τα τρια ανηψια του…
Οι γονεις των τριων παιδιων, μια και ηταν πολυ φτωχοι αποφασισαν να δωσουν το ενα τους παιδι στον πλουσιο θειο κι αυτος ας διαλλεγε ποιο απο τα τρια του εκανε…
Αφου τα πηρε λοιπον ο θειος και τ τρια παιδια στο κονακι του, τους ειπε…
-Παιδια, θελω να φυγετε τωρα και να πατε απο διαφορετικη κατευθυνση το καθενα, αλλα στο γυρισμο να κλεψετε ενα αρνι και να μου το φερετε!
Δεν ξερω πως θα τα καταφερετε, αλλα βρειτε το οπου μπορεσετε και φερετε μου το εδω. .
Σκορπουν τα κοπελια δεξα αριστερα και το πιο μικρο, παιρνει την κοιλια ενος προβατου που του εδωσε ο μπαρμπας του να πλυνει στον ποταμο, και εκει που την επλυνε βλεπει απο ενα δρομακι να περνα ενας και να σερνει και ενα προβατο…
Κρυβεται ο μικρος καπου , πιανει μια βεργα χονδρη και χτυπαγε με δυναμη την κοιλια και φωναζε στα ψεμματα….
-Βοηθεια! βοηθεια! Με σκοτωνουνε! Βοηθεια , βοηθεια! Και δος του και χτυπαγε την κοιλια που ειχε για να πλυνει…
Ακουει ο περαστικος με το προβατο, τις φωνες και αφηνει το προβατο και παει στον ποταμο να δει τι γινεται…
Απο την αντιθετη πλευρα παιζει ο μικρος ενα πηδαρακι, ανεβαινει απανω και του παιρνει το προβατο και το παει ντουγρου του θειου του!
Τα αλλα δυο παιδια, γυρισανε μεν αλλα τιποτα δεν καταφερανε….
Του αρεσε του αφεντη η εξυπναδα του μικρου αλλα παλι ηθελε να συγουρευτει.
Μια αλλη μερα κλεινει καθε παιδι σε ενα χωριστο δωματιο και τα αφηνει νηστικα μεχρι την επαυριο το βραδυ.
Το μονο που εκανε ηταν να τους αφησει διπλα απο ενα πηλινο λαινι γεματο νερο, και πανω στο ταβανι ψηλα να μην το φτανουν, σε ενα τσιγγελι, τους κρεμασε απο ενα νταγκο ξερο παξημαδι!
Χωρις να βγαλει μιλια, εμανταλωσε απεξω τις πορτες των παιδιων και εφυγε!
Την επαυριο που γυρισε, ειδε οτι τα διο πιο μεγαλα παιδια δεν ειχαν φαει τιποτα!
Μοναχα λιγο νερο ηπιαν, αλλα το παξημαδι κανονικα κρεμοταν στο ταβανι απο ενα σιντερο οπως τους το αφησε!
Παει και στο δωματιο του μικρου…. ελειπε το παξημαδι!
-Ε τι εγινε μικρε το παξημαδι? Ρωταει το κοπελι!
-Μπαρμπα εφαγα το…
-Μα πως το εφαες? Αφου αφου ητανε ψηλα και δεν το εφτανες?
-Ε σιγα το δυσκολο μπαρμπα! Επεταγα πανω στο παξημαδι με το λαινακι το νερο λιγο λιγο, κι αυτο σιγα σιγα μαλακωσε μαλακωσε και επεσε κατω!
Υστερα εγω το’φαγα!
Ετσι πραγματι πειστηκε πλεον οριστικα οτι αυτο το παιδι του κανει για φαμεγιουρι και αυτο και τελικα εκρατησε.
Η ιστορια θελει να αποδειξει τη δυναμη του μυαλου στον ανθρωπο, και ποσο μπορει να του κανει ευκολωτερη τη ζωη του!..
Κειμενο. Γεωργιος Χουστουλακης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
