Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Όταν οι μειοψηφίες θέλουν να υποτάξουν την κοινωνία

Δημοσιεύτηκε

στις

Τα παράδοξα της συνεδρίασης της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Κρήτης


του Ευθύμιου Τσιώνα

Τώρα που κάθισε η σκόνη της αντίδρασης μερίδας πολιτών της Σητείας, εναντίον της επένδυσης για καθαρή ενέργεια είναι η ώρα μιας ουσιαστικής αποτίμησης. Το πρωτοφανές κλίμα άρνησης που επικράτησε στην πολύωρη ανοιχτή συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Κρήτης θέτει καίρια ερωτήματα ως προς τη δυνατότητα της χώρας να υπερβεί την παραγωγική, οικονομική, αναπτυξιακή, τεχνολογική υστέρησή της.

Η αμφισβήτηση μιας μεγάλης επένδυσης ύψους 280 εκατομμυρίων ευρώ, όπως είναι αυτή του Υβριδικού Σταθμού Αμαρίου, αντικειμενικά αντιστρατεύεται την ενεργειακή αναβάθμιση της Ελλάδας. Επιτείνει τα προβλήματα εναρμόνισής μας με τις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Μας εκθέτει έναντι των εταίρων, υποχρεώνοντάς μας, μάλιστα, να καταβάλουμε πρόστιμα. Στερεί από τους καταναλωτές την ευκαιρία να έχουν μειωμένο τιμολόγιο ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά και από τους φορείς της Αυτοδιοίκησης σημαντικά αντισταθμιστικά οφέλη. Το κυριότερο, μας κρατά δέσμιους των ρυπογόνων καυσίμων. Στην πραγματικότητα όσοι αρνούνται το έργο -φορείς, πρόσωπα- αντιτίθενται στην ανάπτυξη και στην πρόοδο του νησιού.

Εύλογα, λοιπόν, κάποιος θα αναρωτηθεί: Γιατί προβάλλονται ενστάσεις για ένα έργο που η αξία και η χρησιμότητά του είναι επιστημονικά θεμελιωμένες; Οι αντιδρώντες δεν γνωρίζουν τη σημασία του για την προστασία του περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους; Μήπως επηρεάζονται από ιδεοληπτικές εμμονές και φοβικά σύνδρομα; Άραγε εκφράζουν ανιδιοτελείς επιφυλάξεις και ευαισθησίες; Ή άθελά τους εξυπηρετούν ανομολόγητες επιδιώξεις; Είτε μικρές είτε μεγάλες.

Αναμφίβολα υπάρχουν κοντόφθαλμες προσεγγίσεις που εκπορεύονται από πρωτόγονες αντιλήψεις. Είναι αυτές που αποστρέφονται τις τεχνολογικές αλλαγές, θεωρώντας ότι πρέπει να μείνουμε στα αναπτυξιακά υποδείγματα του παρελθόντος. Είναι εκείνες που δεν αντιλαμβάνονται ότι αν δεν ανταποκριθούμε στις νέες ανάγκες και απαιτήσεις, δεν θα πετύχουμε κανένα αναπτυξιακό μέρισμα.

Ξεχνούν ότι η Κρήτη, με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει, μπορεί να έχει σημαντικό μερίδιο ευημερίας. Αξιοποιώντας τα επαρκώς, έχει τη δυνατότητα να αναδειχθεί σε πρωτεύουσα δύναμη σε όλους τους καίριους τομείς. Τα γεωφυσικά της χαρακτηριστικά τής παρέχουν την ευκαιρία να γίνει ισχυρός ενεργειακός κόμβος. Ο συνδυασμός παραγωγής και αποθήκευσης καθαρής ενέργειας, μέσω υβριδικών σταθμών, όπως του Αμαρίου θα τη μετατρέψουν σε φυσική «μπαταρία» του ευρωπαϊκού νότου.

Ο συγκεκριμένος στόχος δεν υπαγορεύεται από τα συμφέροντα της οποιασδήποτε εταιρείας. Αντιθέτως, είναι συνυφασμένος με την απεξάρτησή μας από το πετρέλαιο, με την προστασία του περιβάλλοντος, με τη βελτίωση των συνθηκών ζωής, με τη δημιουργία ενεργειακών αποθεμάτων που θα συμβάλλουν στον εκσυγχρονισμό των υποδομών, θα ενισχύουν την τοπική οικονομία, θα δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, θα ανατροφοδοτούν τη βιώσιμη και αειφόρο ανάπτυξη.

Εξ ου και οι προοπτικές που διανοίγουν οι ΑΠΕ σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογούν τις αντιδράσεις απ’ όπου κι αν προέρχονται. Εύκολα μπορεί να κατανοηθεί ο φόβος κάποιων πολιτών. Όμως, τα ερωτηματικά, οι αμφιβολίες και οι επιφυλάξεις, ακόμη και οι αγωνίες που έχουν, δεν νοείται να στέκονται εμπόδιο για την υλοποίηση μεγάλων πράσινων επενδύσεων.

Η ταραχώδης πρόσφατη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Περιφέρειας έδειξε ότι ένα τμήμα πολιτών από τη Σητεία επιστρατεύτηκε από κάποιους επιτήδειους, οι οποίοι έθεσαν στόχο ζωής την ακύρωση του Υβριδικού Σταθμού Αμαρίου. Η φορτισμένη ατμόσφαιρα που επικράτησε επιβεβαίωσε ότι ουδείς απ’ αυτούς ήθελε να ακούσει τον λόγο και τον αντίλογο των όσων φορέων και δυνάμεων υποστηρίζουν το έργο.

Το χειρότερο είναι ότι τα όσα διημείφθησαν γελοιοποίησαν και ακύρωσαν μια –υποτίθεται- συμμετοχική διαδικασία. Οι αντιδρώντες προσήλθαν σε μια Επιτροπή με γνωμοδοτικό χαρακτήρα, ενώ οι ίδιοι δεν έχουν δικαίωμα ψήφου, για να επιβάλουν βιαίως τις απόψεις τους. Το παράδοξο είναι ότι δεν επέτρεψαν στα μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος να τοποθετηθούν όπως το καθένα έκρινε, αλλά άσκησαν επάνω τους «ιδεολογική τρομοκρατία». Η αντιδημοκρατική συμπεριφορά, οι απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί, οι κραυγές και οι βρισιές, η ενοχοποίηση των αντίθετων απόψεων, παραπέμπουν σε άλλους γκρίζους καιρούς.

Ερωτήματα ωστόσο ανακύπτουν και από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους υπηρεσιακούς παράγοντες. Η αυτονόμησή τους από τις καίριες στρατηγικές επιλογές της Περιφέρειας Κρήτης στην ουσία ακυρώνει τις προτεραιότητές της. Καμιά δημοκρατική αντίληψη δεν δικαιολογεί τη συγκεκριμένη πρακτική τους, λειτουργώντας στην πράξη ως επικουρική υπηρεσία στους διαφωνούντες.

Το επιχείρημα που κατά κόρον ακούστηκε από κάποιους παράγοντες της Αυτοδιοίκησης -Τοπικής, Περιφερειακής-, πως δεν συμφωνούν με τους διαφωνούντες, αλλά αναγκάζονται να συμπορευθούν μαζί τους γιατί είναι εκφραστές της τοπικής κοινωνίας, ακυρώνει τον θεσμικό ρόλο που οφείλουν να έχουν ως διοίκηση. Παραβλέπουν ότι τα αξιώματα που υπηρετούν εδράζονται στην ανάγκη υπεράσπισης του δημόσιου συμφέροντος, χωρίς υστεροβουλίες και σκοπιμότητες.

Κι επειδή όλοι τους κοσμούν τα γραφεία τους με το πορτρέτο του Ελευθερίου Βενιζέλου οφείλουν να θυμούνται την ιστορική στάση του μεγάλου Κρητικού, όταν με σθένος υποστήριξε την Αναθεωρητική Βουλή, ενώ η λαοθάλασσα του Συντάγματος του ζητούσε Συντακτική. Η υποταγή στον άκρατο λαϊκισμό, σε συνδυασμό με την απροκάλυπτη ψηφοθηρία δεν απομειώνουν μόνο την υπόστασή τους, αλλά βρίσκονται και σε πλήρη διάσταση με τις πραγματικές ανάγκες της Κρήτης και πρωτίστως των πολιτών της.

Οι μόνοι που μπορούν να χαίρονται είναι όσοι προτάσσουν τα ποικιλώνυμα συμφέροντά τους -οικονομικά, επιχειρηματικά, πολιτικά-, παραμένοντας στην ουσία συνοδοιπόροι των δυνάμεων που ενσαρκώνουν και υπηρετούν την παραγωγική και αναπτυξιακή υστέρηση της χώρας.

-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-
Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

H πολιτική ανεπάρκεια της ΠΕΔ στο θέμα των φορέων διαχείρισης απορριμμάτων στην Κρήτη

Δημοσιεύτηκε

στις

Του Ηλία Λυγερού μέλους της ΠΕΔ Κρήτης και υποψηφίου Δημάρχου Ηρακλείου


Όπως είναι γνωστό τον Ιούλιο του 2018 δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ ο νέος νόμος 4455 για την αυτοδιοίκηση, γνωστός ως «Κλεισθένης», όπου μεταξύ άλλων θεμάτων που ρυθμίζει είναι κι αυτό της λειτουργίας των Φορέων Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΦΟΔΣΑ).

Για την Κρήτη, προβλέπεται η δυνατότητα λειτουργίας από 1 έως 3 τέτοιων φορέων, ανάλογα με τον σχεδιασμό και τις επιλογές των Δήμων.

Ο νόμος αυτός δίνει το δικαίωμα σε όλους τους Δήμους, να σχεδιάσουν, να διαβουλευτούν και να συναποφασίσουν την επόμενη ημέρα για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην περιφέρεια της Κρήτης.

Η επόμενη ημέρα θα έπρεπε να είχε συμφωνηθεί και να είχαν λάβει χώρα όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού.

Ο νόμος του Κλεισθένη συμπεριλαμβάνει στις διατάξεις του, τις υποχρεώσεις Δήμων και των Δημοτικών Συμβουλίων για αποφάσεις που έπρεπε να παρθούν με απόλυτη πλειοψηφία στα θέματα συμμετοχής σε όποιο νέο φορέα επιλέξουν.

Για να είναι εφικτό να συμμετέχει κάποιος Δήμος σε ένα άλλο φορέα, θα έπρεπε επίσης να έχει δρομολογηθεί, με αποφάσεις, και η μετακίνηση τους από τον παλαιό στον νέο καθώς και να έχει ελεγχθεί αν εξασφαλίζονται οι προϋποθέσεις ένταξης που θέτει ο νόμος.

Το πλέον λογικό βέβαια θα ήταν να έχουν συνταχθεί και οι ανάλογες οικονομοτεχνικές και περιβαλλοντικές μελέτες, που να αιτιολογούσαν τις προτεινόμενες νέες συνεργασίες. Η ουσία της σύστασης των νέων φορέων δεν είναι ένα πολιτικό θέμα, ιδιαίτερα όταν τα κόστη που προκύπτουν από την ορθή διαχείριση των απορριμμάτων μεταφέρονται στους Δημότες.

Ήταν αυτονόητο λοιπόν (όχι για όλους από ότι φαίνεται), ότι οι Δήμοι, οι Δήμαρχοι, ο υφιστάμενος περιφερειακός ΦΟΔΣΑ, αλλά και οι φορείς διαχείρισης (ΕΣΔΑΚ, ΔΕΔΙΣΑ, ΦΟΔΣΑ Βόρειας Πεδιάδας, ΦΟΔΣΑ Καζαντζακη, θα ξεκινούσαν αμέσως τις προεργασίες διατύπωσης εφαρμόσιμης λύσης στα ζητήματα που έθετε ο νέος νόμος.

Ο υφιστάμενος Περιφερειακός Σχεδιασμός που πρόσφατα εγκρίθηκε, το πραγματικό κόστος διαχείρισης των απορριμμάτων ανά περίπτωση, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις, το επίπεδο συμμόρφωσης της σημερινής διαχείρισης και των αποτελεσμάτων της σε σύγκριση με τους εθνικούς στόχους που πρέπει να επιτυγχάνονται, θα έπρεπε να είναι τα κύρια κριτήρια σχεδιασμού της λύσης.

Επίσης, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η διοικητική λειτουργία του ή των προτεινόμενων φορέων, είναι διαφορετικό πράγμα από την θέση και τη λειτουργία των εργοστασίων διαχείρισης ή των χώρων επεξεργασίας.

Ο χρόνος από τον Ιούλιο μέχρι Νοέμβρη, που έθετε ο νόμος, ήταν αρκετός, διότι το θέμα ήταν γνωστό καιρό πριν, όσο κι αν η ΠΕΔ και οι Δήμοι εθελοτυφλούσαν.

Έτσι, επιδεικνύοντας μια απίστευτη πολιτική ανικανότητα και έλλειψη σχεδιασμού, κατάφεραν να φέρουν σε συζήτηση, τόσο στη ΠΕΔ, όσο και στα Δημοτικά Συμβούλια το θέμα χωρίς πρόταση λύσης, χωρίς οικονομικοτεχνική και περιβαλλοντική στήριξη.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα η αυτοδιοίκηση Α’ βαθμού, στο νησί μας, να μην μπορεί να συνεργαστεί, να σχεδιάσει, να προγραμματίσει, μεταφέροντας ουσιαστικά την αρμοδιότητα διατύπωσης λύσης στην Αποκεντρωμένη, δηλαδή στην κυβέρνηση.

Κι όμως οι ίδιοι θέλουν να είναι οι πρωταγωνιστές της επόμενης μέρας στη νέα πορεία της αυτοδιοίκησης. Εδώ απεμπολούν δικαιώματα , λόγω της ανεπάρκειας τους, και θέλουν και συνέχεια…

Δεν είναι τυχαίο ότι η ρύθμιση που προβλεπόταν από τον Ν. 4071/2012 και προέβλεπε εντός εξαμήνου την συγχώνευση των διάφορων ΦΟΔΣΑ σε επίπεδο περιφέρειας δεν υλοποιήθηκε ποτέ και δίνονταν συνεχώς παρατάσεις μέχρι την ψήφιση του νόμου του Κλεισθένη.

Τα τελευταία χρόνια η Κρήτη έχει μείνει πολύ πίσω σε δράσεις και έργα διαχείρισης απορριμμάτων. Οι μέρες των μεγάλων εξαγγελιών (αρχή της δημοτικής περιόδου που διανύουμε – 2014 και αρχές 2015), από περιφέρεια και Δήμους, έχουν δώσει τη θέση τους, σε σημαντικές τροποποιήσεις των προτεινόμενων έργων τόσο στο περιεχόμενο όσο και στους προϋπολογισμούς τους.

Ουσιαστικά 4 χρόνια μετά δεν έχουν δημοπρατηθεί ακόμα και το ένα, μόλις δημοπρατήθηκε, ανακλήθηκε διότι τα τεύχη δημοπράτησης φέρεται να είχαν συνταχθεί από πιθανό ανάδοχο. Περιμένουμε με αγωνία να μάθουμε, αν για εκείνους που έχουν την ευθύνη για τη συγκεκριμένη ενέργεια θα υπάρξουν και ποιες συνέπειες.

Τα τοπικά σχέδια διαχείρισης απορριμμάτων των Δήμων έχουν μείνει ουσιαστικά στα αζήτητα αφού πράσινα σημεία (μικρά και μεγάλα), γωνιές ανακύκλωσης κλπ δεν έχουν δημιουργηθεί και δεν προβλέπονται στο σύντομο μέλλον ανεξάρτητα αν εμπεριείχαν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης.

Θα ήταν σημαντικό ο περιφερειακός ΦοΔΣΑ (ναι υπάρχει και τέτοιος) να έδινε μια αναφορά για την υλοποίηση των τοπικών σχεδίων. Γιατί όλοι αναρωτιούνται τελικά, για το αν υπάρχει η βούληση η διαλογή στην πηγή και η ανακύκλωση, να πλησιάσουν ποτέ του Ευρωπαϊκούς και Εθνικούς τιθέμενους στόχους

Δυστυχώς ψηφίζονται πολλά, ανακοινώνονται και διαφημίζονται περισσότερα, αλλά υλοποιούνται ελάχιστα. Οι δημότες μέσα από τα πολλά θα, πρέπει να διακρίνουν την αλήθεια και την ικανότητα υλοποίησης.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

«Μη μιλάς μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς»

Δημοσιεύτηκε

στις

«Μη μιλάς μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς» τραγουδούσαν το μακρινό 1989, οι Γιώργος Νταλάρας και Βασίλης Παπακωνσταντίνου (σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου)


Τότε μάλλον κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα συμβεί στην Ελλάδα είκοσι χρόνια μετά.

Τα μνημόνια ήλθαν, μας αποχαιρέτισαν μάλλον προσωρινά (σε τούτη τη χώρα ουδείς συζητάει ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα και το «μαξιλαράκι ασφαλείας» εξαντλείται καθημερινά μέσα από την άκριτη παροχολογία δίχως να έχει διασφαλιστεί ακόμη η πρόσβαση στις περιλάλητες αγορές), αλλά σε κάθε περίπτωση οι πληγές τους παραμένουν … αγιάτρευτες.

Μόλις εχθές ανακοινώθηκε ότι στο club των οφειλετών του δημοσίου εισήλθε άλλο ένα 5% των συμπολιτών μας. Μέσα σε ένα μήνα, τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο αριθμός των φορολογουμένων που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές έναντι του δημοσίου αυξήθηκε κατά μισό εκατομμύριο! Από τα στοιχεία που η ίδια η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ανακοίνωσε προκύπτει ότι ο συνολικός αριθμός των φορολογούμενων, φυσικών και νομικών προσώπων, που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση διαμορφώθηκε στους 4.312.395 παρουσιάζοντας αύξηση σε σχέση με τον Αύγουστο κατά περίπου μισό εκατομμύριο! Η αύξηση οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί φορολογούμενοι δεν κατάφεραν να πληρώσουν εμπρόθεσμα τη δεύτερη δόση του φόρου εισοδήματος ή την πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ. Το αποτέλεσμα; Η μισή χώρα χρωστάει στο Δημόσιο. Και εάν λάβουμε υπόψη τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό (δηλαδή εάν εξαιρέσουμε τους μαθητές, φοιτητές και συνταξιούχους) η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων χρωστάει στο κράτος.

Δεν πρόκειται για κάποια συνειδητή στάση πληρωμών. Το «κίνημα» «δεν πληρώνω» εξαϋλώθηκε άμα τη αναλήψει των κυβερνητικών καθηκόντων από εκείνους που φλέρταραν με αυτό. Πρόκειται για πραγματική αδυναμία που σηματοδοτεί την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών. Τι εννοούμε, όμως, όταν λέμε «φοροδοτική ικανότητα»; Μπορεί κάποιοι να νομίζουν ότι σημαίνει «πληρώνω όσο μπορώ». Προφανώς «το μπορώ» ενέχει μια υποκειμενική προσέγγιση του ζητήματος διότι ο καθένας θα έκρινε διαφορετικά τη δυνατότητα να συμβάλει στον κοινό δημοσιονομικό κορβανά. Σημαίνει, όμως, ότι «πληρώνω όσα κρίνει το κράτος ότι μπορώ»;

Καταρχήν σε μια δίκαιη και ευνομούμενη πολιτεία η απάντηση είναι θετική. Δυστυχώς, η απάντηση αλλάζει όταν έχουμε να κάνουμε με κυβερνώντες που σηκώνουν «σημαίες ευκαιρίας» (τέτοιες είχαμε πάμπολλες στο παρελθόν που η φοροδοτική «ικανότητα» των πολιτών εξαρτώνταν από την κατά περίπτωση «πλειοδοτική» βούληση των κρατούντων για παροχές) ή διακρίνονται από ιδεοληπτικές προσεγγίσεις. Ακόμη χειρότερο είναι όταν συμβαίνουν αμφότερα (όπως στη σημερινή συγκυρία)!

Η κατανομή των φορολογικών βαρών με βάση τη φοροδοτική ικανότητα του κάθε πολίτη αποτελεί εξειδίκευση της γενικής αρχής της ισότητας και έκφανση του Κοινωνικού Κράτους. Στην τελευταία περίπτωση, το κράτος αφαιρεί από τους πολίτες οικονομική δύναμη –αφαίρεση που αυξάνει με την προοδευτική φορολογία– με συνέπεια τον μετριασμό των οικονομικών ανισοτήτων. Στη συνέχεια το Κοινωνικό Κράτος επιστρέφει μέρος των εσόδων αυτών με τη μορφή μεταβιβαστικών πληρωμών στους οικονομικά ασθενέστερους στοχεύοντας στην άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου.

Στο πλαίσιο αυτό η φορολογική ισότητα επιβάλλει την όμοια φορολογική επιβάρυνση ατόμων που βρίσκονται στην ίδια οικονομική κατάσταση και την ανόμοια μεταχείριση ατόμων που τελούν υπό διαφορετικές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Τούτο άλλωστε προβλέπει και το Σύνταγμα που επιτάσσει στο άρθρο 4 παρ. 5 τα φορολογικά βάρη να κατανέμονται ανάλογα με τις οικονομικές δυνάμεις των φορολογουμένων. Για να γίνει, όμως, ορθή προσέγγιση των οικονομικών δυνάμεων εκάστου πολίτη πρέπει να συνεξετάζουμε τόσο το εισόδημά του όσο και την περιουσία του αλλά και τις δαπάνες του. Για παράδειγμα, δεν μπορεί να θεωρείται εύλογο να πληρώνει σημαντικό φόρο κάποιος μακροχρόνια άνεργος επειδή απλά κληρονόμησε ένα σπίτι (υπάρχει περιουσία αλλά μηδενικό εισόδημα) ούτε κάποιος που βγάζει ένα εύλογο εισόδημα, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να μεγαλώσει ανήλικα τέκνα ή να φροντίζει μόνος του έναν ανάπηρο συγγενή του (στο παράδειγμα αυτό υπάρχει εισόδημα αλλά και σημαντικές δαπάνες τρίτων προσώπων εξαρτώμενα από τον εσοδεύοντα).

Τι συμβαίνει όταν δεν αντιλαμβανόμαστε τα ανωτέρω ή κάνουμε ότι δεν τα καταλαβαίνουμε; Ποιο είναι το αποτέλεσμα όταν δεν αναγνωρίζουμε σημαντικές δαπάνες ως εκπιπτόμενες από το φορολογητέο εισόδημα ή υπερφορολογούμε ταυτόχρονα την ακίνητη περιουσία και τα εισοδήματα των πολιτών; Δημιουργούμε στρατιές οφειλετών και μια δημοσιονομική φούσκα που άρχισε ήδη να σκάει …

Και κάπως έτσι ξαναθυμόμαστε τους Νταλάρα–Παπακωνσταντίνου να σιγοτραγουδούν «Όσα μου `χεις τάξει βάλ’ τα σε μια τάξη, μη μ’ αφήνεις να χαθώ..»

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Αλβανοκρατία και Ισλαμοκρατία!

Δημοσιεύτηκε

στις

Αλλη μία ηρωική πράξη ,ενός Έλληνα Πατριώτη ,του Κωνσταντίνου Κατσίφα είχε τραγική κατάληξη ,κατατάσσοντας τον στο πάνθεο των ηρώων


Μία ηρωική πράξη αντίστασης, απέναντι στην επικρατούσα κατάσταση της αλβανοκρατούμενης και ισλαμοκρατούμενης Πατρίδος μας , όπου η βία και η εγκληματικότητα έχουν κτυπήσει κόκκινο ,με δολοφονίες, ληστείες , κάψιμο του Εθνικού Συμβόλου , ειδεχθή εγκλήματα ,αποφυλάκιση κτηνών , ηρωοποίση κοινωνικών αποβλήτων …. και μάλιστα σε ημερήσια βάση. Μία κατάσταση που δημιούργησαν οι ψοφοειδείς μαλθακότητες ,οι εγκληματικά αδιάφοροι και αδρανείς σε μείζονα εθνικά θέματα ,οι «φρόνιμοι», οι «σώφρονες» , με την «άψογη και σοβαρή στάση» πολιτικάντηδες ,που κάθε φορά κατηγορούν τους λίγους «τρελούς» που σπεύδουν .

Ένας από αυτούς τους «τρελούς» ,ο «εξτρεμιστής» Κωνσταντίνος Κατσίφας ,έκανε πράξη το έμβλημα « Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ» που περήφανα έφερε στην τιμημένη στολή του Καταδρομέα ,όπου και υπηρέτησε,πληρώνοντας το με την ίδια του την ζωή . Απέδειξε τον ηρωισμό του, διότι , για τον ηρωικό άνθρωπο ο θάνατος είναι «πράττειν», η τελευταία πράξη που επιβεβαιώνει αυτές που προηγήθηκαν. Και ο θάνατος για τον ηρωικό άνθρωπο είναι πάντα εκούσιος.

Για άλλη μία φορά , οι συζητήσεις αποκρουστικές και οι σκηνές κωμικές από αυτές τις φοβικές και έωλες προσωπικότητες (πολιτικάντηδες) , λόγω των «δημοκρατικών» ευαισθησιών και δηλώσεων για την εν λόγω ηρωική πράξη ,και μάλιστα με λυγμούς, οδυρμούς και αφορισμούς. Όμως ,όλα κούφια λόγια και μάλιστα εκ των υστέρων.

Ευχόμενος θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του και υποκλινόμενος στο μεγαλείο ψυχής του αειμνήστου Κωνσταντίνου Κατσίφα,που έφυγε άξιος και τετιμημένος ,θα ήθελα απευθυνόμενος στους τραγικούς ,θλιβερούς και ξεφτυλισμένους πολιτικάντηδες , να τους μεταφέρω τα πολλαπλά και ηχηρά μηνύματα της ηρωικής αυτής πράξης -αν δεν τα έχουν ήδη λάβει – που δεν είναι άλλα από :

-Κάποιοι φυλάττουν Θερμοπύλες
-Έχουν γνώση οι φύλακες
-Η λέξη τιμή δεν περιορίζεται μόνο σε οικονομικά μεγέθη και ότι απαιτείται θωράκιση με σιδηρούν αγωνιστικό φρόνημα (το κυρίως ζητούμενο της εποχής).

ΛΟΚ!!!!!!!!!!!

του Βασίλη Ψυχαράκη

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-

Facebook

-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-

Δημοφιλη