Η παλιά μας ντάσκα!

Ήταν η σακα εποχης πριν το ’65 που ακομα ζει στο νου και στην καρδια μας!

Μια πανινη τσαντα σαν ταγαρι, ραμενη απο τις μαναδες μας, με υφασμα απο καποια μπροστοποδια, η και φορεμα, συνηθως σκουρο, με ενα μακρι κορδονι να κρεμα στον ωμο βιβλια τετραδια, αλλα και αμετρητες αναμνησεις!
Οι περισσοτεροι τις πεταξαν , να μην θυμουνται λεει, τα ”πετρινα” εκεινα χρονια.

Μεγα λαθος! Οι ριζες μας ειναι ριζες, και αυτες μας κρατανε στερεους στο εδαφος!

Οπως λεω παντα τα παλια εθιμα, τα παρομοιαζω με τους καθρεφτες ενος αυτοκινητου, που για να οδηγεις σωστα, θα πρεπει να κοιτας και πισω!

Η τσαντα μας αυτη την φορτωνοματε στον ωμο στο δημοτικο, και μεσα ειχε βιβλια και τετραδια ντυμενα με μπλε κολα, ειχε μολυβια, κοβδολια (χρωματιστα μολυβια), ειχε το αριθμητηριο, τη μαυρη πλακα. πλαστεληνη, γομα σε ενα μουκαλακι φτιαγμενη απο βολβους ασκορδουλακου η απο αλευρι. Στη χρονια μας προλαβαμε και τον κοντυλοφορο με το μελανοδοχειο, αλλα μετα στην επομενη χρονια καταργηθηκαν αφου εφευρεθηκε το στυλο!

Στη μοδα τοτε τα κοντα φαρδια παντελονια με τις τυραντες χιαστι πισω, και σαλοπετα μπροστα που κουμπωνε με δυο κουμπια.

Δεν ηταν λιγα τα παιδια που ειχαν πολλαπλα μπαλωματα στα ρουχα τους, και μαλλιστα διαφορετικων χρωματων!

Ολα σχεδον τα παιδια αδυνατα τοτε, (εκτος ισως τα παιδια του παπα, του γραμματικου και του προεδρου που ισως ηταν πιο νταβραντισμενα, ειχαν και…μαγουλακι!).

Παντως ολα ηταν κουρεμενα γουλι, και ολα ”μια κοψιμια”!

Τα περισσοτερα ξυπολυτα, και τα γονατα τους γεματα τσερονια απο τα πεσιματα!

Τα αγορια συνηθως κινιοντουσαν σε ολο τον διαθεσιμο χωρο της αυλης του σχολειου, τρεχοντας και παιζοντας, ενω τα κοριτσια περιοριζοταν σε συγκεκριμενους χωρους τοτε.

Η ντασκα -σακα ηταν καλο χρειαζουμενο, και για να παιρνουν τα παιδια και κολατσιο, γιατι οι ωρες ηταν πολλες, αφου μαθημα γινοταν και το απογευμα.

Εστι σε ενα σακουλακι θα εβρισκες και ενα ”χαραμαδι ψωμι” η ντακο ξερο, γιδοτυρι συγουρα ενα κοματι, δυο ελιες και ισως ισως και ενα κρεμμυδι!

Ποσα παιδια πεταγαν την ντασκα σε μιαν ακρη και επαιζαν τα παιγνιδια της εποχης σε καποια γειτονια, ”σκλαβια” ”αμαδες” ”μακρυα γαιδαρα” , ”ψειρες”, ”μπειζυ μπολ”, ”γουρουνα”, χωραφια” και τοσα αλλα παιγνιδια !

Και στο σπιτι παλι κουρασμενα κρεμαγαν καπου την ντακα και ορμουσαν απο την πεινα να βουτηξουν την τηγανητη πατατα, η το ψαρι απ ευθειας απο το τηγανι!

Τοτε τα παιδια τα λεγανε ακομα ”δασκαλια” στο χωριο, ηταν ολα σχεδον ζωηρα, φιλοτιμα, εργατικα, αεικινητα, αλλα σε πολλα παιδια τα γραματα τους φανταζαν δυσκολα και δεν ηταν λιγοι οι μονημοι μαθητες που παρεμεναν εκει μεχρι ”να βγαλουν τις μουστακες”!

Χαθηκε ομως για παντα αυτη η πανινη ντασκα μας, οπως χαθηκε και το μαγκαλι, η λαμπα πετρελαιου, το σιδερο με τα καρβουνα και τοσα αλλα…

Μπορει η ντασκα μας να φανταζε φτωχη, αλλα απο κει μεσα ξεπηδησαν ονειρα παιδικα, και καποια μερα εγιναν σε πολλους πραγματικοτητα!

Απο κει μεσα τα παιδια αντικρυσαν τη ζωη με αλλα ματια, ειδαν φως στη ζωη τους και προκοψαν.

Πολλοι τοτε μαθητες, ειναι ηδη καταξιωμενη, ακομα και διασημοι σημερα.

Καποιοι ΑΛΛΟΙ μπορει να ξεχασαν και την ντασκα,,,,
…αλλα η ντασκα δεν τους ξεχασε!

Πηγή : Χουστουλακης Γεωργιος