Στο κασάπη επήγαινε ο Μιχαήλος με το ποδήλατο ντου για να πάρει μια ουλιά κριάς, απού τον ήπεψε η νοικοκερά ντου
Μια νοικοκερά, πού ετσά ανάποδη, δεν είχενε ούλο τ’ αποδέλοιπο χωργιό. Ούλα τα κακά ήτονε σωργιασμένα απάνω τζη. Ήτονε αμέρωτο αγρίμι!! Καθώς και ψακούτα, φωνακλού, τζοτζόνα και γκρινιάρα, αλλά και σπαγγορεμένη, πού τροζαμένο τον είχενε το μαύρο κακομοίτση!!
Σα κι’ ήφταξε όμως στου κασάπη, θωρεί μια σκωταργιά και κρεμότανε στο τσιγκέλι και τσι ζήλεψε, πού παρ’ ολίγο να …..πέσει ‘’το κουκί ντου’’!!
– Όφου όφου μρε Νικολή, λέει του κασάπη, πως θα λα το φάω εκείνο νε το σκώτι στιφάδο!! Ωσά τη βαρεμένη γυναίκα μου μύρισε!!
– Έ πάρε το μρε Μιχαήλο να το μαγερέψεις, να το φας, του λέει ο Κασάπης, να μη ‘’ρίξεις και το κοπέλι’’ πού ετσά που θορώ ‘’ασερνικό θα ν-είναι’’!!
– Έ… γεια σου!! Και πχοιος κοντό θε μου θα μου το μαγερέψει, απού δε κατέχω καθ’ όλου να μαγερεύγω!! Που η νοικοκερά μου μ’ έπεψε να τσι πάρω κριάς και σάϊκα ανέ τσι το πάω να μου το μαγερέψει ξεχωριστά, είναι επίφοβη να μου βάλει ψακωτικό να με τεζάρει!!
– Μα ίδια τσα μρε Μιχαήλο!! Απού ‘γώ θα λα την έχω ντιγιαγερμένη του κηρού ντζη!!
– Έ μαύρε Νικολή!! Απού γανάχτισα και τουτηνά να τηνέ πετύχω!! Που ανέ γενεί ετσά λογιώ απού το λες εσύ, είντα θα γενώ ύστερα, ο μαύρο κακομοίτσης!! Απού θα με φάνε οι σκουλήκοι μια ώρα πλια ομπρός!!
– Αν είναι ετσά λογιώ και φοβάσαι να μη χάσεις το κελεπούρι, κάτσε του λόγου σου μια ουλιά παραπάνω, να σου γράψω σ’ ένα κασαπόχαρτο τη συνταγή και να πας αμοναχός σου να το μαγερέψεις το στιφάδο και άστηνε του λόγου ντζη να φάει το κριάς!!
– Γράψε μούτηνε να χαρείς μρε Νικολή, μα δε τση παίρνω ‘γω καθ’ όλου κριάς κι’ ας έρθει και του λόγου τζη να το πουσουνίσει!!
Πχιάνει ο Νικολής και γράφει κατά γράμμα τη συνταγή σ’ ένα κασαπόχαρτο, ενώ στη συνέχεια το διπλώνει το και του το δίδει.
Παίρνει ο Μιχαήλος το κασαπόχαρτο απούχενε τη συνταγή απάνω γραμμένη και βάνει το στο τσεπάκι του ποκαμίσου ντου και κομπγιάζει το κουμπί να μη το χάσει.
Στη συνέχεια παίρνει και τη σκωταργιά πού ωστόσο ο Νικολής τού ‘χενε βαρμένη σε μια σακούλα, τηνέ κρεμά στο τιμόνι του ποδηλάτου και φεύγει σπαγιά για το σπιτικό ντου.
Στη δρομαργιά απάνω, ετσά που πέρναγε ο Μιχαήλος από το ντουκιάνι, εσκιάχτηκε μια παρέα αργόσκολους και κρασοπίνανε!!
Ετσά πού ‘τανε η παρέα ζίλι τση μεθυάς, του φωνιάζουνε να του βάλουνε και κείνου μια κούπα. Εσταμάτησε αυτός το ντελόγο, απού μηδέ πολύ πολύ ατσέτο δεν ήθελε.
Νταλτίζει μέσα στο μαγαζί, αφού παράτησε όξω στη μουρνιά ακουμπισμένο το ποδήλατο, με τη σκωταργιά απάνω στο τιμόνι κρεμασμένη.
– Καλώς σας εβρήκα μρε χωργιανάκια!!
– Καλώς το Μιχαήλο, απού καιρούς και ζαμάνια είχαμε να τονέ παντίξομε!!
– Κέρασε τονε, λένε του καφετζή.
– Είντα θα πχείς μρε Μιχαήλο, τονέ ρωτά ο καφετζής.
– Ότι πίνει κι παρέα, βάλε και εμένα.
Πχοιες ξαναπχοιές, κέρασε ξανακέρασε, αρχίνηξε κι’ ο Μιχαήλος να βγάνει κέφχια και μια ουλιά ώρα ακόμα και θα ‘κανε ‘’το γάιδαρο ντου τράμπα’’!!
Μια τζιμνιάς όμως του φωνιάζει ο καφετζή, ετσά απότομα και του κάνει:
– Μρε Μιχαήλο!! Μπας κι’ είχες πράμα κρεμασμένο στο ποδήλατο σου;;
– Ναι έχω μια σακούλα και έχει μέσα μια σκωταργιά, απού μου μύρισε να φάω στιφάδο σήμερο!!
– Έ μαύρο κακομοίτση!! Ίδια ‘δά τηνέ βούτηξε ένα ατσιγγανάκι και εσπαλάθωσε το ίσα κάτω!!
– Παίζει ο Μιχαήλος ένα σάλτο και πετάγεται όξω, μπας και προλάβει τ’ ατσιγγανάκι.
Μα τ’ ατσιγγανάκι εποκόλευγε κι’ όλας.
Σαν κι’ είδε και επόειδε ο Μιχαήλος, απού τ’ ατσιγγανάκι με τη σκωταργιά στη χέρα εποκόλευγε, γυρίζει και κάνει των αποδέλοιπω:
– Το κακό του το καιρό και τον ασβολωμένο, μα κακή πουσουνιά ήκανε!!
Να φάει θέλει εδά ένα στιφάδο, απού θα τηνέ κάνει…….. φουσέκι!!
Αφού τη συνταγή την έχω στο τσεπάκι!!!
Σύνταξη κειμένου – φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
