Έφθασε κι’ όλα το Καλοκαίρι κι’ οι περισσότεροι από μας θα βρεθούν στην ανάγκη να κοιμηθούν, έστω και για μια βραδιά κατακαλόκαιρα στο ξενοδοχείο, των ”εννέα αστέρων”!!
Λέγοντας ξενοδοχείο ”των εννέα αστέρων” εννοώ, το ”ξενοδοχείο”, κάτω από τον έναστρο ουρανό!!
Άλλοι από μας θα κοιμηθούν στην ακρογιαλιά, πάνω στην άμμο μαζί με το ταίρι τους, που τόσο ρομαντικοί βρεθήκανε εκείνη τη στιγμή και άλλοι στην εξοχή ή και στο βουνό, στου φίλου τους το μιτάτο!!
Αλλά και άλλοι θα κοιμούνται συνεχόμενα όλο το Καλοκαίρι στην αυλή του σπιτιού τους, σε ιδικό γι’ αυτή τη περίπτωση χώρο που έχουνε διαμορφώσει, απολαμβάνοντας έτσι τη μαγεία και τη δροσιά της νύχτας.
Σε όλες τις περιπτώσεις όμως η θετική ενέργεια που προσκομίζουμε και που μας κάνει να νοιώθουμε πως ζούμε σε κάποιο επίγειο παράδεισο, ίσως να διακόπτεται μόλις μας έλθει κατά νου η ιδέα, το τι θα γίνει αν κάποιο μυαρό της φύσης μας πλησιάσει και ένα παραπάνω αν είναι δηλητηριώδες!!
Σ’ αυτή τη περίπτωση εγώ τουλάχιστον θα σας έλεγα, να ‘φήσετε ελευθέρα τη σκέψη να περιπλανηθεί σε τόπους ονειρεμένους, αφού εκ των προτέρων θα έχετε διαβάσει μια από τις παρακάτω γητειές που σας έχω ετοιμάσει, ιδικά γι’ αυτή τη περίπτωση, που προσωπικά έχω περισώσει από ντα ήμουνα μικιό κοπέλι!!
” Άϊ Γιώργη από τσ’ Ασούς
και κερά απ΄τσ’ Απαντούς,
δέσε και χαλίνωσε τα θερμάμενα τσι γης,
τον όφι και τη λιόχεντρα και τη σκουλοπετρίδα,
το σκορπιό και το λιακόνι αποκάτω στο ματσακόνι,
να βγει ο ήλιος τρία κονταρόξυλα,
να πάει ο τυροκόμος να τυροκομήσει,
και το χάλκωμα να μπουμπουρήσει ”.
ή και την:
” Άι Γιώργη από τσ’ Ασούς και κυρά απού τσοι Πρασούς,
δένε και χαλίνωνε τον όφι και τη λόχεντρα ( οχιά),
το σκορπιό και τη σκουλόπετρα ( σαρανταποδαρούσα)
και το μαυραρογαλίδι ( μαύρη αράχνη)
και το κολοβελονίδι ( το λιακόνι).
Μη σαλέψει, μη σαβάξει από κάτω στο πλακάκι,
ώσπου να βγει ο ήλιος τρία κονταρόξυλα,
να πιάσει η γρα τ’ αρδάχτι τζη
κι ο γέρος το ραβδί ντου. ”
ή και την:
” Άϊ Γιάννη κι’ Άϊ Γιώργη κι’ Άϊ Παντελεήμωνα,
δέσε και χαλίνωσε τα σερνούμενα τσι γης,
τον όφι και τη λιόχεντρα, το σκορπιό και τη σκουλόπετρα,
το μικρό το λιακονάκι, πούνε κάτω στο πλακάκι,
ώσπου να βγει ο ήλιος τρία κονταρόξυλα,
να σηκώσω τα πουλιά μου, να τινάξω τα παπλιά μου
και να πάω στη δουλιά μου ”.
ή και την:
”Αι Γιώργη από τσ’ αθούς και κερά από τσ’ απαντούς,
δέσε και χαλίνωσε, το σκορπιό και το λιακόνι
από κάτω στο δρακόνι (δρακόνι = πέτρα),
ώστε να πάει ο ήλιος τρία κονταρόξυλα ψηλά,
να πάει η μάνα στα παιδιά κι η σκρόφα στα γουρούνια,
κι ο τυροκόμος να τυροκομήσει
και το χάλκωμα να μπουμπουρήσει”.
ή και την:
”Άι Γιώργη Δεσανέ, Δεσανέ και Κουσανέ,
δέσε και χαλίνωσε,
όλα τα κακά μυαρά του κόσμου,
τον όφη, τη λιόχεντρα και τη σκουλοπετρίτσα,
σα με να βγει ο ήλιος τρία κονταρόξυλα,
νά ‘ρθει η μάνα, να σηκώσει τα παιδιά της,
να τινάξει τα πανιά της”.
Σύνταξη – διάσωση: Φανούριος Εμμ. Ζαχαριουδάκης.
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
