Καθώς όλοι μας γνωρίζομαι, το 1912-13, περίπου τρεις ήμισυ χιλιάδες Κρήτες εθελοντές είχαν ενταχθεί στο 1ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Κρητών και το 1ο Ανεξάρτητο Τάγμα Κρητών, Τάγμα Κολοκοτρώνη
Όλοι αυτοί σκοπό είχαν να βρεθούν λίγο αργότερα στη βόρια Ελλάδα, στη πρώτη γραμμή, για να βοηθήσουν στην απελευθέρωση της από το Τούρκο κατακτητή.
Επίσης όλοι μας ίσως να γνωρίζουμε, πως από το χωριό Βορίζα είχαν φύγει έξη εθελοντές, για το σκοπό αυτό.
Όσο καιρό όμως έλλειπαν αυτοί οι εθελοντές, ο πόνος και η αγωνία των συγγενών των ήταν έκδηλη, για το τι μέλλει γενέσθαι.
Την αγωνία και το πόνο αυτόν όμως τον απάλυνε κάποιο γράμμα, που έφερνε κάπου κάπου ο ταχυδρόμος από το μέτωπο και έγραφε τα σχετικά νέα.
Έγραφε για το πως περνούνε και πως αντιμετωπίζουνε την εκάστοτε κατάσταση.
Πάντα γραμμένα βέβαια, ως επί το πλείστον, με τη ”κρυφή μελάνη”, που χρησιμοποιούσαν τα χρόνια εκείνα, όταν γινόταν πόλεμος.
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια κάποιου πολεμιστή, που έγραφε της μάνας του, τα παρακάτω:
”Μάνα δε με φοβίζουνε,
μπάλες και τα κανόνια,
αυτό που με φοβίζουνε,
του Μπιζανιού τα χιόνια”.
Καθημερινά λοιπόν ο ταχυδρόμος, από γειτονιά σε γειτονιά έπαιζε τη ”μουζίκα” του, για να πάει η μάνα, η αδελφή, η αρραβωνιαστικιά, να πάρει αυτό το πολυπόθητο γράμμα, που τόσο καιρό με λαχτάρα και καρτερικότητα περίμενε.
Το γράμμα αυτό θα τη χαροποιούσε έστω και για λίγη ώρα.
Η αγωνία τους όμως εφούντωνε ακόμα περισσότερο, όταν ο ταχυδρόμος δεν τους έφερνε καμία είδηση.
Χίλια δυο κακά θα μπορούσαν να βάλουν, σ’ αυτή τη περίπτωση, στο μυαλό τους.
Κάποια μέρα όμως του Φλεβάρη του έτους 1913, ο ταχυδρόμος, έπιασε πάλι δουλειά, γυρίζοντας από γειτονιά σε γειτονιά, αλλά αυτή τη φορά δεν κρατούσε κανένα μα κανένα γράμμα από το μέτωπο!!
Είχε έλθει εδώ μόνο με τη ”μουζίκα ” του και μόνο!!
Είχε φέρει όμως κοντά του μια είδηση!! Σπουδαία είδηση!!
Μια είδηση χαρμόσυνη, που την εξέφραζε όπου και να βρισκόταν, αφού πιο μπροστά έπαιζε αρκετή ώρα τη ”μουζίκα” του!!
Την έπαιζε για να μαζευτεί ο κόσμος και να τον ακούσει!!
Μια είδηση που χαροποιούσε τους πάντες, ανεξάρτητα ότι δεν κράταγε αυτή τη φορά κανένα γράμματα!!
Αλλά εκεί που κάθισε αρκετή ώρα και έπαιζε τη μουζίκα του, για να ακούσει την είδηση όλο το χωριό, ακόμα και ο πλέων απόμακρος, ήταν εκεί ψηλά στο Ξετρύπι, στο χωριό Βορίζα!!
Την έλεγε με όλη τη δύναμη της φωνής του, την έλεγε τραγουδώντας την!!
Έλεγε το τετράστιχο που ακολουθεί, με τη γλώσσα του απλού ανθρώπου της εποχής:
”Επήραμε τα Γιάννενα,
μαζί και το Μπιζάνι,
και βάλαμε και το Τουρκώ,
στο κόλο ‘να ραπάνι !!!”.
Κείμενο, διάσωση ιστορικού: Φανούριος Ζαχαριουδάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
