Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Ζέτα Μακρυπούλια: Θα ήθελα να δοκιμαστώ και σε άλλα πράγματα

Δημοσιεύτηκε

στις

Είναι η δεύτερη φορά που αναμετράται με τον «Γιούγκερμαν» του Μ. Καραγάτση


Η πρώτη, ήταν πριν από μία δεκαετία στην τηλεοπτική μεταφορά του εμβληματικού μυθιστορήματος. Τώρα, η Ζέτα Μακρυπούλια καλείται να ενσαρκώσει τον διπλό ρόλο της μητέρας και της ερωμένης του γοητευτικού τυχοδιώκτη για τις ανάγκες της ομώνυμης παράστασης που παρουσιάζεται, από 28 Νοεμβρίου, στη σκηνή του θεάτρου Πορεία σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου και διασκευή Στρατή Πασχάλη.

Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα, η ηθοποιός μίλησε στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στη Νάντια Μπακοπούλου για τον αγώνα του Γιούγκερμαν να νιώσει αγάπη, τη σκηνοθετική προσέγγιση του Δημήτρη Τάρλοου, τις ευκαιρίες που της έχουν δοθεί στο θέατρο και την επιθυμία της ν’ ασχοληθεί με έργα ρεπερτορίου.

-Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με τον Δημήτρη Τάρλοου. Σας ξάφνιασε η πρόταση του να συμμετέχετε στη διανομή του «Γιούγκερμαν»;

-Με ξάφνιασε ωραία. Έγινε σε μία στιγμή που δεν το περίμενα. Δεν είχε τύχει να γνωριστούμε στο παρελθόν. Ούτε με είχε δει ποτέ στο θέατρο. Πέρυσι πήγα στην πρεμιέρα της «Αγριόπαπιας» στο θέατρο Πορεία, και εκεί συναντηθήκαμε για πρώτη φορά. Όταν με πήρε τηλέφωνο ήταν πραγματικά μία ευχάριστη έκπληξη. Βρεθήκαμε στο θέατρο μαζί με τον Γιάννη Στάνκογλου, ο οποίος είχε ήδη κλείσει στη διανομή και κάναμε μία δοκιμή και για τους δύο ρόλους που ερμηνεύω στην παράσταση. Ο Δημήτρης (Τάρλοου) δεν ήθελε να το πει ακρόαση, αλλά αυτό ήταν. Κάναμε μία ανάγνωση με τον Γιάννη να δούμε αν ταιριάζουμε, να με ακούσει και ο Δημήτρης και μετά προχωρήσαμε πολύ γρήγορα.

-Ποια είναι η σκηνοθετική του προσέγγιση στον «Γιούγκερμαν»;

-Η παράσταση δεν περιορίζεται στο βασικό πεζογράφημα του «Γιούγκερμαν» αλλά και στα «Στερνά» του. Είναι ένα έργο πολύ μεγάλο, σχεδόν 800 σελίδες, πυκνογραμμένο από τον Καραγάτση. Για να μεταφερθεί στο θέατρο είναι ένα αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Επειδή έχει τόσο ενδιαφέρον το βιβλίο, φαντάζομαι ότι θα ταλαιπωρήθηκε στην αρχή με το τι να κρατήσει και τι ν’ αφήσει απ’ έξω, γιατί αναγκαστικά δεν γίνεται να ειπωθούν όλα. Όλο το έργο το προσεγγίζει σαν έναν εφιάλτη. Η παράσταση ξεκινάει από το τέλος, από την επιστροφή του Γιούγκερμαν στον πύργο του Τάμερφορς λίγο πριν πεθάνει, και ακολουθεί ένα συνεχές φλας μπακ, ένα παιχνίδι αναμνήσεων του κεντρικού ήρωα όπου θυμάται καταστάσεις και πρόσωπα της ζωής του που τον σημάδεψαν.

-Διαβάζοντας το βιβλίο, τι ήταν αυτό που σας συγκίνησε στον συγκεκριμένο ήρωα;

-Διαβάζοντας ξανά το καλοκαίρι το βιβλίο, γιατί το είχα διαβάσει και στο παρελθόν, θυμάμαι ότι τελειώνοντας το, ήμουν πλημμυρισμένη από συναισθήματα. Αρχικά, νόμιζα ότι διάβασα την αυτοβιογραφία κάποιου υπαρκτού προσώπου. Δηλαδή, για μένα ο Γιούγκερμαν κάπου υπάρχει, κάπου έχει ζήσει. Νομίζω ότι αυτό που με συγκίνησε περισσότερο ήταν η διαδρομή του ήρωα, η αναζήτηση της ταυτότητάς του και ο αγώνας του να νιώσει την αγάπη που διατρέχει όλο το έργο. Πρόκειται για έναν άνθρωπο ο οποίος δεν πήρε αγάπη, ούτε προσοχή από την οικογένειά του. Η μητέρα του τον εγκατέλειψε πάρα πολύ μικρό και ο πατέρας του, του συμπεριφερόταν σαν να μην υπήρχε στο σπίτι. Σταμάτησε το σχολείο, πήγε στρατιώτης, πολέμησε, μπήκε σε μία ζωή απίστευτης ασυδοσίας αλλά κατάφερε μέσα από όλη αυτή την κατάσταση ν’ αγαπήσει μέρη, ανθρώπους και να δημιουργήσει μέσα του μία ηθική υπόσταση. Γιατί μέχρι τότε δεν ήξερε ακριβώς τι είναι ηθική, ενστικτωδώς όμως η ζωή τον οδήγησε εκεί.

-Θεωρείτε ότι οι δύο ρόλοι που ερμηνεύετε στην παράσταση, η Ντάινα και η Λίλη, συγγενεύουν μεταξύ τους;

-Ναι, αυτός ήταν και ο λόγος που ο Δημήτρης Τάρλοου επέλεξε να υποδυθεί ένα πρόσωπο και τους δύο ρόλους. Μάλιστα και στο έργο, ο Γιούγκερμαν αναφέρει σε μία συζήτηση με τον φίλο τον Καραμάνο ότι η Ντάινα (η ερωμένη του), του θυμίζει τη Λίλη, τη μητέρα του. Πρόκειται για δύο όμορφες γυναίκες, των οποίων οι οικογένειες έδιναν μεγάλη σημασία στην εικόνα. Είχαν μία κενοδοξία και αυτό φαντάζομαι, έτσι όπως εγώ έχω οραματιστεί τις δύο ηρωίδες, δεν τις κάλυπτε πάρα πολύ. Ωστόσο, η Ντάινα δεν μπορούσε να σπάσει τις αλυσίδες και να φύγει, η Λίλη το έκανε. Δεν ξέρω αν της βγήκε σε καλό, γιατί άφησε πίσω της δύο παιδιά. Και οι δύο χαρακτήρες «παίζουν» με την έννοια της αυτοκαταστροφής, έχουν ένα δαίμονα μέσα τους. Βασανίζονται οι ίδιες και με τη σειρά τους βασανίζουν και τους άλλους. Η Ντάινα έχει μία τάση εκδίκησης, νομίζω ότι αντιλαμβάνεται το νοιάξιμο, την τρυφερότητα και την αγάπη μέσα από τη βία.

-Ποια από τις δύο ηρωίδες, σας ήταν πιο εύκολο να προσεγγίσετε ερμηνευτικά;

-Σίγουρα τη Ντάινα, γιατί η Λίλη είναι μπορώ να πω πια, εντελώς κόντρα ρόλος για μένα. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχω κάποια στοιχεία της. Με τη Ντάινα από την άλλη, έχουμε συναντηθεί πολύ στο κομμάτι της ψυχρότητας. Είναι μία παγωμένη συναισθηματικά ηρωίδα. Αυτός είναι ένας μηχανισμός άμυνας πολύ οικείος σε μένα, τον οποίον βέβαια προσπαθώ πια ως Ζέτα να μην χρησιμοποιώ, γιατί έχω αντιληφθεί ότι δεν με εξυπηρετεί, αλλά ως Ντάινα ξέρω να τον χειριστώ καλά.

-Γιατί αισθανθήκατε αυτή την ανάγκη στο παρελθόν;

-Έχει ειπωθεί πολλές φορές για μένα στο παρελθόν, ότι μπορεί να είμαι κρύα ή ξινή ή δεν ξέρω και εγώ τι. Μπορεί αυτοί οι τίτλοι να μπαίνουν εύκολα, αλλά από πίσω κρύβεται μία άμυνα. Είναι ο τοίχος που υψώνει ο καθένας μας για να νιώσει ότι προστατεύεται. Δεν είναι και απαραίτητα αληθινό, μόλις νιώσεις ασφάλεια με κάποιον ο μηχανισμός αυτός καταρρέει. Αλλά μέχρι να νιώσεις αυτή την ασφάλεια, λειτουργεί κάπως αντανακλαστικά.

Είναι αυτές οι αποφάσεις που παίρνουμε υποσυνείδητα κάποιες στιγμές στη ζωή μας νομίζοντας ότι έτσι θα προφυλάξουμε τον εαυτό μας και τις κουβαλάμε για χρόνια χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Εγώ επειδή δουλεύω πολύ πάνω στο θέμα της αυτογνωσίας, έχω αντιληφθεί ότι πλέον δεν τον χρειάζομαι αυτόν τον μηχανισμό και εάν τον χρειαστώ, ξέρω εύκολα να τον ενεργοποιήσω. Είναι δύσκολο όμως ν’ απεμπλακώ τελείως από αυτόν.

-Έχετε συμμετάσχει σε μεγάλες παραγωγές, εμπορικές επιτυχίες, κωμωδίες, μιούζικαλ.. Σας έχουν δοθεί οι ευκαιρίες που θα θέλατε στο θέατρο;

-Δεν μου αρέσει να κλαίγομαι. Είμαι πολύ ικανοποιημένη με ό,τι έχω κάνει μέχρι τώρα, διότι ξεκίνησα από το μηδέν χωρίς να ξέρω καλά-καλά και τι θέλω να κάνω. Αφέθηκα λίγο στη ροή των πραγμάτων, γιατί στην ηλικία εκείνη δεν γνώριζα κιόλας ακριβώς πως πρέπει να κινηθεί κάποιος μέσα σε αυτό το χώρο και πήγαινα λίγο ενστικτωδώς. Σίγουρα θα μπορούσα να είχα παίξει και άλλα πράγματα, αλλά δεν τελειώνει εδώ η πορεία μου, μπορεί τώρα ν’ ανοίγει ένα άλλο κεφάλαιο. Είμαι αισιόδοξη γενικά σε αυτό το κομμάτι και πιστεύω ότι έχουμε και την ευθύνη των πραγμάτων. Δεν είμαστε, δηλαδή, έρμαια της τύχης, κάπως καθοδηγούμε τα πράγματα. Εγώ σύμφωνα με τη γνώση που είχα τότε, έκανα αυτές τις επιλογές. Τώρα πια βλέπω τα πράγματα αλλιώς.

-Θεωρείτε ότι ο «Γιούγκερμαν» είναι ένα πρώτο βήμα για να ασχοληθείτε περισσότερο με έργα ρεπερτορίου;

-Οι βαρύγδουπες δηλώσεις γενικά με τρομάζουν, προτιμώ να έρχονται τα πράγματα πιο ήρεμα. Θα ήθελα να είναι ο Γιούγκερμαν ένα σκαλοπάτι για να δοκιμαστώ και σε άλλα πράγματα. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Έχει τρομερό ενδιαφέρον για έναν ηθοποιό να δοκιμάζεται από το να καλείται συνέχεια να κάνει παρόμοια πράγματα.

-Ονειρεύεστε ρόλους ή συνεργασίες;

-Τώρα πια ναι, έχει ανοίξει αυτό το πεδίο για μένα. Μέσα σε όλο αυτό τον μηχανισμό άμυνας που σας περιέγραφα πριν, ήμουν πολύ κλειστή στο να ονειρευτώ. Αισθανόμουν ότι άφηνα τους άλλους να το κάνουν για μένα.

-Στο παρελθόν, χρειάστηκε να κάνετε συμβιβασμούς στις επιλογές σας;

-Αρκετές φορές. Δεν γίνεται αλλιώς, γιατί ζούμε από αυτή τη δουλειά. Αν είχαμε άλλη άνεση θα μπορούσαμε να κινούμασταν διαφορετικά στο χώρο. Όταν όμως εξαρτάσαι από τη δουλειά σου, αναγκαστικά κάνεις και κάποιες επιλογές που μπορεί να μην σου αρέσουν πολύ με στόχο πάντα να φτάσεις εκεί που θέλεις. Εμένα η δική μου διαδρομή, δεν ήταν μια ευθεία γραμμή, αναγκάστηκα να «κόψω» δρόμο πολλές φορές. Και επειδή δεν ασχολούμαι μόνο με το θέατρο, αλλά ασχολούμαι και με την τηλεόραση και με την παρουσίαση και εκεί χρειάστηκε να κάνω πράγματα κάποιες φορές που μπορεί να μην ήταν 100% του γούστου μου.

-Είχατε συμμετάσχει και στην τηλεοπτική μεταφορά του «Γιούγκερμαν» το 2007 με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Πώς είναι που ξανασυναντιέστε με το συγκεκριμένο έργο;

-Είναι παράξενο αλλά επειδή στην τηλεόραση τα πράγματα αντιμετωπίζονται με άλλους ρυθμούς, και τότε ήμουν και πιο μικρή και πιο άπειρη, αισθάνομαι ότι είναι σαν να το κάνω πρώτη φορά. Δεν θέλω ούτε να μειώσω, ούτε να μηδενίσω την δουλειά εκείνη, αλλά εγώ σαν διαδικασία το αντιμετωπίζω πολύ διαφορετικά τώρα απ’ ότι τότε. Και το κείμενο το διαβάζω διαφορετικά.

-Υποδύεστε (και τότε και τώρα) τη Ντάινα, μία γυναίκα που είναι ιδιαίτερα ποθητή. Εσείς έχετε νιώσει επιθυμητή στη ζωή σας;

-Όχι τόσο όσο η Ντάινα. Εκεί είμαστε λίγο αντίθετες, εγώ δεν είχα ποτέ την αίσθηση ότι είμαι μία πολύ όμορφη γυναίκα και πρέπει ν’ αρέσω σε όλους και ότι με θέλουν όλοι. Δεν κινούμαι έτσι στους χώρους, είμαι πολύ πιο κλειστή και χαμηλών τόνων.

-Φέτος παρουσιάζετε για δεύτερη χρονιά στην τηλεόραση το «Ρουκ Ζουκ». Σας έχουν λείψει τα βραδινά σόου;

-Δεν μου έχουν λείψει. Τα έχω κάνει αρκετά και η τελευταία μου εμπειρία δεν ήταν και από τις καλύτερες. Με το «Ρουκ Ζουκ» νιώθω πολύ ήρεμη και αποφορτίζομαι ψυχολογικά. Ειδικά αυτό το διάστημα που δεν έχω κανένα ρεπό και όταν δεν είμαι στο θέατρο, είμαι στο γύρισμα. Λειτουργεί σαν φάρμακο το «Ρουκ Ζουκ» επειδή είναι κάτι που το χαίρομαι αληθινά και ξεχνιέμαι μέσα σε αυτό. Τα σόου τα έκανα, τα χόρτασα, όταν ξαναέρθει η εποχή των σόου, ευχαρίστως θα ξανακάνω κάτι που θα μου ταιριάζει. Αλλά με το «Ρουκ Ζουκ» είμαι ικανοποιημένη και χαίρομαι που αρέσει στον κόσμο και στη νεολαία και θυμάμαι και εγώ όταν ήμουν νέα τι κόλλημα είχα φάει όταν το παρακολουθούσα.

-Κατά καιρούς έχετε δεχτεί έντονη κριτική από μερίδα των μίντια. Σας έχει κουράσει να σας αντιμετωπίζουν με δυσπιστία;

-Έχω ξεπεράσει και το στάδιο της κούρασης. Απλώς αντιλαμβάνομαι ότι κάποιοι θεωρούν ότι αυτή είναι η δουλειά τους και το δέχομαι ως κατάσταση. Δεν μπορώ να κάνω κάτι, αλλά δεν το αφήνω να με επηρεάσει σε καμία περίπτωση πια. Δεν είμαι από τους τύπους που γκουγκλάρω κάθε μέρα το όνομά μου για να δω τι γράφεται για μένα. Προτιμώ να μην μαθαίνω, να μην επηρεάζομαι και να είμαι αφοσιωμένη σε αυτά που θέλω να κάνω.

-Στο παρελθόν είχατε δηλώσει ότι δεν αισθάνεστε πάντα ο εαυτός σας στις συνεντεύξεις.

-Έχω περάσει δύσκολα σε συνεντεύξεις, και κυρίως δεν έχω περάσει καλά μετά, σε αυτό που βλέπω ως αποτέλεσμα. Θα ήταν φοβερά χαλαρωτικό για μένα, να μπω σε μία ανθρώπινη κουβέντα χωρίς να φοβάμαι ότι στη γωνία με περιμένει κάτι που μετά θα το δω σε τίτλο. Οι δημοσιογράφοι είναι αυτοί που μπορούν να με κάνουν άνετα να «κλείσω» και να δημιουργήσω αυτή την άμυνα της Ντάινας. Δεν ξέρω αν είμαι και καλή στις συνεντεύξεις, δεν είμαστε καλοί σε όλα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα 21 Φεβρουαρίου στο cretanmagazine.gr

Δημοσιεύτηκε

στις

Τα πιο σημαντικά γεγονότα, γεννήσεις και θάνατοι που έγιναν σαν σήμερα 21 Φεβρουαρίου


Γεγονότα σαν σήμερα

 

1431: Αρχίζει η δίκη της Ιωάννας της Λωραίνης, στο Ρουέν της Γαλλίας, έδρα της αγγλικής κυβέρνησης κατοχής.

1613: Στη Ρωσία, ανακηρύσσεται Τσάρος ο Μιχαήλ Ρομανώφ. Η δυναστεία των Ρομανώφ έμεινε στο θρόνο για 3 αιώνες, έως την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917.

1848: Οι Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς δημοσιεύουν στο Λονδίνο το «Κομουνιστικό Μανιφέστο», τη Βίβλο του Κομουνισμού.

Marx_Engels

 

1878: Εκδίδεται στις ΗΠΑ ο πρώτος τηλεφωνικός κατάλογος. Οι σελίδες του περιλαμβάνουν 50 ονόματα.

1913: Ο ελληνικός Στρατός κυριεύει το οχυρωμένο Μπιζάνι και απελευθερώνει τα Γιάννενα από τους Τούρκους. Υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης και οι άνδρες του τουρκικού στρατού, περίπου 30.000, παραδίδονται στον Ελληνικό Στρατό και θεωρούνται αιχμάλωτοι πολέμου.

Apeleftherosi_Ioanninon

 

1915: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος παραιτείται από πρωθυπουργός, κατόπιν διαφωνίας του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο για τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το γεγονός σηματοδοτεί την αρχή του εθνικού διχασμού.

Konstantinos-Venizelos

 

1930: Οι Γερμανοί αρχίζουν την κατασκευή του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

1932: Η ΕΣΣΔ αφαιρεί τη ρωσική υπηκοότητα από το Λέων Τρότσκι, έναν από τους ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης.

1947: Στη Νέα Υόρκη ο Έντουν Λαντ παρουσιάζει την πρώτη φωτογραφική μηχανή, που βγάζει στιγμιαίες φωτογραφίες, την Πόλαροϊντ.

1958: Ο Άγγλος εικαστικός Τζέραλντ Χόρτομ σχεδιάζει το γνωστό σήμα της ειρήνης με το διχαλωτό σχήμα.

peace_symbol

 

1960: Ο Φιντέλ Κάστρο κρατικοποιεί όλες τις επιχειρήσεις στην Κούβα.

1972: Πραγματοποιείται η ιστορική επίσκεψη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρίτσαρντ Νίξον στην Κίνα, όπου συναντάται με το Μάο Τσε Τουνγκ.

1973: Οι φοιτητές καταλαμβάνουν τη Νομική την περίοδο της Επταετίας. Από την ταράτσα του κτιρίου καλούν το λαό της Αθήνας να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους για δημοκρατικές ελευθερίες. Οι πρυτανικές αρχές δεν ζητούν την επέμβαση της αστυνομίας. Πολιτικοί, πνευματικοί άνθρωποι, ακόμη και στρατηγοί εν αποστρατεία σπεύδουν να υπερασπιστούν τους φοιτητές.Το βράδυ της επόμενης ημέρας άρχισε η αποχώρηση των καταληψιών, με την κάλυψη χιλιάδων διαδηλωτών, που κατέκλυσαν τους δρόμους γύρω από τη Νομική. Ωστόσο, υπήρξαν συγκρούσεις με την αστυνομία και παρακρατικούς, με αποτέλεσμα τραυματισμούς και συλλήψεις διαδηλωτών.

1985: Η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» δολοφονεί στην οδό Τσακάλωφ στο Κολωνάκι τον εκδότη της εφημερίδας «Απογευματινή» Νίκο Μομφεράτο και τον οδηγό του Παναγιώτη Ρουσέτη.

Nikos_Momferatos

 

2008: Το σχέδιο Νίμιτς για το Σκοπιανό διαρρέει στην εφημερίδα Το Βήμα. Τα πέντε ονόματα που προτείνει ο διαπραγματευτής του ΟΗΕ: Συνταγματική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας, Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας, Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας και Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας.

Matthew_Nimitz

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1791 – Τζον Μέρσερ, Βρετανός χημικός και βιομήχανος. Ανακάλυψε τη μέθοδο επεξεργασίας βαμβακερών υφασμάτων, που φέρουν το όνομά του (μερσεριζέ υφάσματα). (Θαν. 30/11/1866)

John_Mercer

 

1893 – Αντρές Σεγκόβια, Ισπανός κλασσικός κιθαρίστας. (Θαν. 3/6/1987)

Andres Segovia in het Concertgebouw *3 november 1962

 

1895 – Καρλ Πέτερ Χένρικ Νταμ, Δανός βιοχημικός, βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής 1943

1925 – Σαμ Πέκινπα, Αμερικανός σκηνοθέτης

1927 – Ιμπέρ Ντε Ζιβανσί, Γάλλος σχεδιαστής μόδας.

Hubert_de_Givenchy

 

1933 – Νίνα Σιμόν, Αμερικανίδα τραγουδίστρια

1937 – Χάραλντ Ε΄, Βασιλιάς της Νορβηγίας

1946 – Άλαν Ρίκμαν, Βρετανός ηθοποιός

1947 – Ολυμπία Σνόου, Ελληνικής καταγωγής Αμερικανίδα πολιτικός

olympia_snowe

 

1962 – Τσακ Παλάνιουκ, Αμερικανός συγγραφέας

1985 – Γιώργος Σαμαράς, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1986 – Σαρλότ Τσερτς, Βρετανίδα τραγουδίστρια

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1437 – Ιάκωβος Α’, βασιλιάς της Σκωτίας

1677 – Μπαρούχ Σπινόζα, Ολλανδοεβραίος φιλόσοφος

1852 – Νικολάι Γκόγκολ, ρώσος συγγραφέας. (Γεν. 20/3/1809)

Nikolay_Gogol

 

1919 – Κουρτ Άισνερ, Γερμανός πολιτικός και συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής

1926 – Χάικε Κάμερλινγκ Όνες, Ολλανδός φυσικός, βραβείο Νόμπελ 1913

1949 – Ταν Μαλάκα, Ινδονήσιος κομμουνιστής

1965 – Μάλκολμ Χ, (Μάλκολμ Λιτλ το πραγματικό όνομά του, Ελ Χάτζι Μαλίκ Ελ Σαμπάζ το μουσουλμανικό του), Αμερικανός μουσουλμάνος ηγέτης και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δολοφονήθηκε στις ΗΠΑ. (Γεν. 19/5/1925)

Malcolm_X

 

1991 – Μαργκότ Φοντέιν, Βρετανίδα χορεύτρια

2014 – Σάκης Μπουλάς, τραγουδιστής και ηθοποιός. (Γεν. 11/3/1954)

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Οι μάγειροι στα χωριά της Μεσαράς τα ελιά χρόνια

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι παραδοσιακοί μάγειροι της Κρήτης, ήταν άνθρωποι με φυσικό ταλέντο, με αυξημένη αντίληψη, και με γνώσεις που είχαν μεταδοθεί σε αυτούς από περασμένες γενιές


Οι μάγειροι βοηθούσαν σε γάμους, αρραβώνες βαφτίσεις, εκκλησιαστικές γιορτές σε πανηγύρια, σε ζεύκι, και γενικά σε μεγάλα γλέντια, που οι δουλειά τους ήταν οι ετοιμασίες που σχετίζονται με το μαγείρεμα. Πολλοί στην Κρήτη πίστευαν ότι το μαγείρεμα κανονικά είναι «αντρική υπόθεση», και αυτό το στήριζαν στην αυξημένη αντίληψη, αλλά και αγάπη που είχαν οι άνδρες κάποιο στον τομέα αυτόν. Βέβαια στη μαγειρική στους γάμους πολλές φορές υπήρχαν και γυναίκες, εξ ίσου άξιες και ικανές, που η φήμη τους φτάνει και μέχρι των ημερών μας. Όλοι οι μάγειροι χωρίζονταν σε δύο βασικές κατηγορίες, οι μάγειροι «στο κελαρικό», και οι μάγειροι «στον ξυλοφουρνο». Κοντά στους μάγειρες στα γλέντια είχαμε και τους παραδοσιακούς σερβιτόρους που βοήθαγαν και εκείνοι γενικά στις δουλειές όπως και οι γυναίκες, αλλά κύρια δουλειά τους ήταν το σερβίρισμα.

Στο κελαρικο

Ο άνθρωπος που είχε ειδικά καθήκοντα αλλά και τις γνώσεις να ξεχωρίζει τα κρέατα ανά κατηγορία, λεγόταν «Κελάρης» και η δουλειά του να αναλαμβάνει το λεγόμενο «κελαρικο». Ο Κελάρης ήταν απαραίτητος, και κυρίως στους γάμους, αλλά και σε κάθε εκδήλωση που περιελάμβανε συνεστίαση, γιατί ήταν εκείνος που παρελάμβανε όλα τα κρεατικά από τα κανίσκια, και ξεχώριζε ποια είναι κατάλληλα για την περίσταση. Ξεχώριζε δηλαδή Ο Κελάρης, ποια προορίζονται για ψητά, ποια κάνουν για βραστά και ποια για οφτά ή ψητά.
Τα βραστά θα μπουν σε καζάνια στη παρασθιά, τα ψητά θα μπουν στα ταψιά με πατάτες και στο φούρνο, ενώ τα οφτά σε ταψιά με κλιματόβεργες. Κάθε καλεσμένος στο γάμο, στο κανίκι του μπορεί να είχε εκτός των άλλων και κρέας, συνήθως ένα γουλίδι, μισό αρνί ή ολόκληρο, ανάλογα την συγγένεια, και αμέσως το παρελάμβανε ο Κελάρης. Αρχικά τα κρέατα της ημέρας τα κρεμούσε προσωρινά στα τσιγκέλια, τα οποία βρισκόταν είτε σε κάποιο δένδρο με δροσερό ίσκιο, είτε σε κάποιο ελεύθερο δροσερό δωμάτιο, αποθήκη κλπ. Εκεί ο κελάρης τα ξεχώριζε σε κατηγορίες, όπως αναφέραμε παραπάνω. Επειδή ακριβώς ήθελε η δουλειά αυτή άνθρωπο με μεγάλη εμπειρία να τα κάνει όλα αυτά, για αυτό δεν αναλάμβανε κανείς άλλος, πέραν του κελάρη.
Στο χωριό μας τη Γαλιά είχαμε την τύχη να έχουμε ικανούς κελάρηδες , και ο καλύτερος στο είδος του ήταν σίγουρα ο γνωστός σε όλους Μανώλης Ζαχαριουδάκης η «Κελάρης» όπως τον αποκαλούσαν, επίσης και ο Μανώλης Μαραγκάκης ή « Μαραγκομανωλης».
Ο Μανώλης ο Κελάρης της Γαλιάς που απεβίωσε μάλιστα πρόσφατα, είχε βοηθήσει με τις υπηρεσίες του σε πολλούς γάμους στο χωριό μας. Οι βοήθεια των μαγείρων, και των κελάρηδων γινόταν εθελοντικά και χωρίς πληρωμή. Ο Κελάρης της Γαλιάς ο Μανώλης, είχε βοηθήσει σε πολλά οικογενειακά τραπέζια γάμων και βαφτίσεων, που είναι βέβαιο ότι σε όλους εμάς θα μείνουν αξέχαστα!
Υπάρχει και μια παροιμία του λαού της Κρήτης, και μάλιστα πολύ γνωστή, που λέει:
«Α που ‘καμε ηγούμενος, ήκαμε και κελάρης»!
Η παροιμία ασφαλώς θέλει να πει, πως για να φθάσει κάποιος ψηλά, όπως ένας Ηγούμενος, πέρασε πρώτα και από τα χαμηλά στάδια, όπως το να βοηθάει στο μαγείρεμα, να σερβίρει κλπ. Από χαμηλά ξεκινά συνήθως κάποιος για να μπορέσει να φθάσει ψηλά, εννοεί ο λαός μας.

Στο ξυλοφουρνο

Ο μάγειρας που θα ανελάμβανε τις δουλειές του ξυλόφουρνου, ήθελε και αυτός να έχει αρκετή πείρα! Έπρεπε ανάλογα τα φαγητά στα ταψιά, ανάλογα τα κρέατα, να είναι σε θέση να γνωρίζει το πόσο δυνατό θα κάνει το φούρνο, βάζοντας τα κατάλληλα ξύλα, αλλά και πόση ώρα θα έχει μέσα τα ταψιά, και κάθε πόση ώρα θα τα γυρίζει να ψηθούν και από κάτω. Ένας έμπειρος στο είδος του στη Γαλιά ψήστης δηλαδή, ήταν ο Μανώλης Ζαχαριουδάκης, η «Ντουιντομανώλης».
Σπουδαίος μάγειρας ήταν και ο Καργάκης Ζαχαρίας από το Μονόχωρο ή Καργοζαχάρης . Δεν είναι εύκολο να μπορεί κάποιος να γνωρίζει τι κρέας ακριβώς είναι στο κανίσκι, αν προέρχεται από γέρικο ζώο και το κρέας του είναι σκληρό, ή από νεαρό χρονιάρικο ή βυζαστάρι , οπότε εξαρτάται και τι χρόνο χρειάζονται κάθε ένα από αυτά στο ψήσιμο.
Ακόμα δύσκολο είναι να είναι σε θέση να μπορεί ένας μάγειρας να βγάλει τις σωστές μερίδες, ανάλογα τους καλεσμένους να ξέρει τι ποσότητα φαγητού να ετοιμάσει.
Οι μάγειροι που ειδικεύονται στον ξυλόφουρνο, είχαν την ικανότητα να φτιάχνουν κρεατικά με πατάτες, αλλά και ψητά σωστά αλατοπιπερωμένα πάλι σε ταψιά, αλλά στον πάτο του ταψιού είχαν τοποθετήσει κλιματόβεργες. Πάνω εκεί ακουμπούσαν τα γουλίδια, και αφότου ψηνόταν, είχαν το χαρακτηριστικό άρωμα του ψητού κρέατος, που στη Κρήτη πάντα είχε την τιμητική του.

 

Από την άλλη, οι μάγειροι στα χωριά, αναλάμβαναν και τα καζάνια για τα βραστά, τα γαμοπίλαφα, και πιο παλιά «τα ροβίθια με τη κοιλιά γιαχνί», που χρόνια τώρα έχει εγκαταλειφθεί. Υπήρχαν και γυναίκες μαγείρισσες για τα βραστά, που έκαναν απίστευτες νοστιμιές, ακόμα και πατάτες που τις τηγάνιζαν σε μπόλικο λάδι αλλά στο καζάνι που τοποθετούσαν στην παρασθιά. Οι πατάτες ψηνόταν στο καυτό λάδι, φούσκωναν, έκαναν δέρμα απ ‘έξω, και είχαν φανταστική γεύση!
Οι μάγειροι στα χωριά ακριβώς λόγω πείρας, πάντα κατάφερναν και έβγαζαν ασπροπρόσωπους τους ανθρώπους που έκαναν το γλέντι, ποτέ δεν συνέβη η παραμικρή στραβή σε κανένα φαγοπότι.
Οι άνθρωποι αυτοί που βοηθούσαν στο κελαρικό, στο ψήσιμο και γενικά στα μαγειρέματα και σερβιρίσματα, είναι ευλογημένοι από το Θεό, ώστε να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συνανθρώπους τους, και για αυτό και πάντα ήταν ιδιαίτερα συμπαθείς από όλους, διότι τους είχαν συνηθίσει σε ευχάριστα γεγονότα.
Σερβιτόροι στα χωριά υπήρχαν περισσότεροι από τους μάγειρες, καθ ότι δεν απαιτούσε η δουλειά αυτή ιδιαίτερες γνώσεις. Πολλοί ήταν εκείνοι που ήταν ταχτικοί στα σερβιρίσματα, και πήγαιναν σε όλους σχεδόν τους γάμους, πέραν εκείνων που βοηθούσαν έκτακτα.
Οι άνθρωποι βέβαια που καλούσαν μάγειρες κελάρηδες και σερβιτόρους, ποτέ δεν τους άφηναν έτσι χωρίς κάποια δώρα στο τέλος. Φεύγοντας τους έδιναν ότι είχαν, συνήθως περισσεύματα από το γάμο, μια μπουκάλα κρασί, κρέας, γαμοκούλουρα κλπ.
Όλα αυτά βέβαια σιγά – σιγά τείνουν να χαθούν, όπως και τα παραδοσιακά γλέντια, και όλα πλέον τα αναλαμβάνει το κέντρο ή η ταβέρνα.
Όμως για εκατοντάδες χρόνια στα χωριά υπήρχε αυτή η ομαδικότητα, και άνθρωποι βοηθούσαν αφιλοκερδώς, που με λίγα λόγια υπήρχε σωστή αλληλεξάρτηση, φιλαλληλία αλλά και αγάπη μεταξύ των συγχωριανών. Ο κόσμος από την καλή σχέση μεταξύ τους, είχε μονάχα να κερδίζει, γιατί πιο πολύ λειτουργούσε η αλληλοβοήθεια παρά η πληρωμή σε χρήμα.
Όσοι πάντως έτυχε να παρευρεθούν καλεσμένοι σε γάμους στα χωριά της Κρήτης, έχουν να το λένε για τις νοστιμιές, αλλά και τη ποικιλία των φαγητών, που μπροστά στη τεχνική των παλιών αυτών μαγείρων, δεν πιάνουν μια οι σημερινοί σεφ της εποχή μας!

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΘΕΜΑΤΑ

Ο υποψήφιος Δήμαρχος Π. Ινιωτάκης στην Αλικαρνασσό

Δημοσιεύτηκε

στις

Συνάντηση μεταξύ του κ. Πέτρου Ινιωτάκη και στελεχών της Δημοτικής παράταξης «συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου» με φορείς της Ν. Αλικαρνασού


Σήμερα στη Νέα Αλικαρνασσό στην αίθουσα του «Δημοσκοπίου» πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ του κ. Πέτρου Ινιωτάκη και στελεχών της Δημοτικής παράταξης «συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου » με τον πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας κ. Γιώργο Χναρά και εκπροσώπους των Πολιτιστικών, Μικρασιατικών Συλλόγων, εθελοντικών οργανώσεων και εκπροσώπων της Εκκλησίας προκειμένου να συζητηθούν προτάσεις και να ακουστούν απόψεις και ιδέες για το αναπτυξιακό σχέδιο της Νέας Αλικαρνασσού στη νέα αυτοδιοικητική περίοδο.

Ειδικότερα,  με αφορμή την επικείμενη υπογραφή σύμβασης μεταξύ των αναδόχων και εκπροσώπου της κυβέρνησης για την κατασκευή του νέου διεθνούς αεροδρομίου στο Καστέλι, ο κ. Ινιωτάκης τόνισε ότι πρόκειται για εθνικό έργο μεγάλης σημασίας το οποίο όχι απλά αναβαθμίζει τις παρεχομενες υπηρεσίες μεταφορας των πολιτών και επισκεπτών της Κρήτης αλλά ισχυροποιεί την γεωπολιτική θέση της Κρήτης και μπορεί να την καταστήσει μεγάλο κέντρο μεταφοράς πολιτών και αγαθών από την Ασία προς την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

Πρόταση της συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου είναι η μελέτη και η θεσμοθέτηση ενός ολοκληρωμένου επιχειρησιακού σχεδίου για την αξιοποίηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και  χώρων προς όφελος των πολιτών, της επιχειρηματικότητας και της πόλης.

Προς αυτή την κατεύθυνση προτείνεται η συγκρότηση ομάδας εργασίας με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Δήμου Ηρακλείου, της υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και των Επιμελητηρίων της Κρήτης.

Στα πλαίσια του διαλλόγου που έγινε αναλύθηκαν τα παρακάτω σημαντικά ζητήματα που αποτελούν δέσμευση της παράταξής μας απέναντι στους κατοίκους της Ν. Αλικαρνασσού:

1. Ολοκλήρωση των σχεδίων πόλεων της Ν. Αλικαρνασσού,

2. Δημιουργία Μουσείου του Προσφυγικού, Μικρασιατικού και Ποντιακού Ελληνισμού,

3. Δημιουργία σταθερής εγκατάστασης Λαϊκής Αγοράς,

4. Μεταφορά διοικητικών λειτουργιών του δήμου σε ακίνητα της ευρύτερης περιοχής της Ν. Αλικαρνασσού,

5. Ανάδειξη του παράκτιου μετώπου με έμφαση σε επενδύσεις που σχετίζονται με το θαλάσσιο τουρισμό.

Στις τοποθετήσεις τους οι εκπρόσωποι των φορέων έθεσαν πολλά ζητήματα καθημερινότητας, πολιτισμού και ποιότητας ζωής και συμφωνήθηκε να υπάρξουν νέες συναντήσεις με θεματικές ατζέντες.

Το μοντέλο της συμμετοχικής δημοκρατικής διακυβέρνησης που προτείνει η παράταξή μας ξεκίνησε από τη Ν. Αλικαρνασσό. Οι πολίτες μέσα από το διάλογο και τη  συναίνεση θα αποφασίσουν και θα προτάξουν τις δράσεις και τα έργα που θα γίνουν πράξη στην ευρύτερη περιοχή αλλά και σε όλο τον Δήμο Ηρακλείου.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη