Connect with us

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Από μικιός στα βάσανα!

Δημοσιεύτηκε

στις

Πολλοί θυμούνται τις δεκαετίες από το ’60 και πίσω, ήντα πάθη περνούσανε τα κοπέλια όταν πρωτομπαίνανε στο δημοτικό σκολιό, για να μάθουνε γράμματα, κυρίως πρώτη και Δευτέρα τάξη!


Τα πχια πολλά, δεν τα θέλανε τα γράμματα, η δε τα παίρνανε, γιατι ήτονε καρβούνι, και βάσανο μεγάλο!

Στανικώς ετρέχανε, με χαρά εφεύγανε!

Στο σκολειό, πηγαίναμε πρωί και απόγεμα, και τα Σάββατα!

Και επεδή όλα ήταν υποχρεωτικά, και ο εκκλησιασμός, και οι παρελάσεις και τα πάντα, ενόμιζαν και πως υποχρεωτικα θα μας μας κάνανε όλους ”δασκάλους”!

Ο νούς τως τω κοπελιώ στο παιγνίδι, τη σκλαβιά και το μπιζ μπώλ!

‘’Και ήντα κοντό τα θέλω τα γράμματα?

Ήλεγε το κοπέλι, γραμματικός θα γενώ, γη παπάς?

Συνήθως, αυτά τα δυο επαγγέλματα στο χωριό, εθέλανε γράμματα””, τα άλλα επαγγέλματα του χωριού, δεν απαιτούσανε τέθεια πράματα!

Όσο για την αριθμητική, τη μάθαιναν τέλια στη ….κολιτσίνα!

Ρώταγες ένα μορφωμένο πόσο κάνει 7 και 5 και 8 και 12 και 13 και 9, εχαλικούτιζε, και ήκανε μια ώρα να σου απαντήσει!

Ρώταγες το κοπέλι απού είχε μάθει καλή κολιτσίνα, και σου απαντούσε στο φτερό τσι λογαργιασμούς!

Δεν άνοιγε εύκολα η κεφάλα πολλώ κοπελιώ να μπούνε μέσα τα γράμματα.

Ετρέχανε μεν φορτωμένα με τη πάνινη ντάσκα στον ώμο, μα πράμα δεν εσκοτώνανε μια μπάρτε ντως!

Τι στο πίνακα η στη ξύλινη πλάκα τους δείχνανε οι δασκάλοι, τι στο σπίτι οι μανάδες τους με τα δαχτύλια, η με τα πηρούνια η με ξυλάκια που κόβανε από την ελιά, πράμα δεν εσκοτώνανε!

Τι στο χωράφι άφηνε ο πατέρας το αλέτρι και προσπαθούσε να δείξει του κοπελιού.

Έγραφε νε με το δαχτύλι ντου στο χώμα, αριθμούς η ζωγραφίζε γράμματα, να δόσει του κοπελιού να καταλάβει, πάλι δροσά!

Ντουργουντζές ήτανε η αριθμητική, και πχοιός διάολος την εφηύρε σκεφτότανε τα πχια πολλά κοπέλια!

Μα και τα γράμματα τση αλφαβήτας? ΟΙ αριθμοί ήτονε δέκα μα τα γράμματα 24!

Πώς να γράψει το κοπέλι τη λέξη ‘’λαγός’’!

Γρίκα επαέ! Του αρμηνεύγει ο κύρης του, μη σε τρομάζει, εύκολο είναι.

ΛΟΥ και Α , ΛΑ! Γου και Ο, ΓΟ, Ούλο μαζί?

-Λούγα, απαντούσε το κοπέλι!

-Λαγό ηλίθιε! Ηλίθιο κατασκεύασμα!

Άντε πχιάσε εκειέ τη σκαλίδα να σπάς σκιάς εκειέ τσι βόλους, μα δεν είσαι συ για ελέησι!

Η παραγγελειά στο δάσκαλο, ήτονε:

Δάσκαλε!

Α δε διαβάζει, και α δε προσέχει το κοπέλι μου στο μάθημα, να μη λυπηθείς δάσκαλε τσι ξυλιές!

Σου δίδω την άδεια να το σπάσεις στο ξύλο, μόνο τα κόκαλα θέλω γερά!

Πολλοί δασκάλοι, δύσκολα μπορούσαν να κουλαντρίσουν τα κοπέλια, που τα πχιό πολλά ήτονε ζωηρά, και όσα δεν τα παίρνανε τα γράμματα και πομένενε συνέχεια στην ίδια τάξη, ητονε μπλιό μεγάλα, ξετελεμένοι ντελικανίδες!

Τρείς χρονιές στη Πρώτη τάξη, άλλες δυο στη Δευτέρα, ήτονε με τα μουστάκια μπλιό, και τα ‘ χανε και καθότανε στα τελευταία θρανία.

Αντί να ξανοίγουν τα βιβλία οντε έλεγε ο δάσκαλος το μάθημα, εκείνα ξενοίγανε τσι κοπελιές!

Οι κοπελιές με τα βυζά μεγάλα, στσι πρώτες τάξεις, απο κειά τσι παντρεύγανε όσες μένανε συνέχεια στην ίδια τάξη!

-Μα ήντα κακορίζικα έρχεστε επαέ και κάνετε;

Ηντα τα θέτε τα γράμματα αφού θα πάτε βοσκάκια!

Μια κακορίζικα και κουβαλιέστε επαε πέρα, μάθετε τουλάχιστο λίγη αναγνωσούλα, λίγη αριθμητική, να μη σασε ρίχνουνε στο ζύγι!

Ελεγε ο δάσκαλος απογοητευμένος…

Ήτονε βέβαια και τα καλά ”δασκάλια”, τα διαβαστερά, σα τα …φασόλια τα βραστερά, απου βράζουν με τη πρώτη!

Το μάθημα το λέγανε φαρσί και κουτσουνάρι, με δυνατή και καθαρή φωνή, και σπάγανε τα νεύρα των αλλωνώ!

-Μπράβο Στελίτασα! παίρνεις άριστα, δέκα με τόνο!

Εσύ μόνο θα προκόψεις! Εσύ θα γενείς δασκάλα! Έλεγε ο δάσκαλος!

Δε μπορούσαν να καταλάβουν τα άλλα κοπέλια, πως ένα ”βλαμένο” παίρνει άριστα, και θα προκόψει…

Πολλά κοπέλια είχανε ξεβαρεθεί το κύρη ντως, να τωσε λέει:

-Γειάε κακομοίρη μου, ξάνοιξε να ανοίξεις τα μάθια σου και να διαβάζεις, αλλοιώς θα τρέχεις εκειά στο Δημοτικό, ισα με να βγάλεις τσι μουστάκες!

Δε με νοιάζει, ανε μ-πομένεις και κάθε χρόνο!

Από κειά θα σε πάρουνε φαντάρο!

Πχιό παλιά τα πράγματα ήταν χειρότερα, τότε όμως δεν τα τρέχανε στα γράμματα ούλα τα κοπέλια, στο γυμνάσιο πηγαίνανε μόνο τον πρώτο γιό.

Άλλα σταματούσανε στη Δευτέρα, άλλα στην Τρίτη η στη Τετάρτη τάξη, ειδικά όσα έτυχαν στη κατοχή να πηγαίνουν Δημοτικό.

Τότε οι γονέοι των πατεράδων μας, δεν πολυσκοτωνόταν να τους μάθουν γράμματα, για αυτό και οι γονείς της δικιά μας γενιάς, είχαν αυτό το διακαή πόθο να μάθουν εμάς γράμματα, και να παρατήσουμε τη σκαλίδα και το αλέτρι, και να βγάζουμε το ψωμί μας πχιά ξεκούραστα!

Οι άλλοι, που δε τα παίρνανε τα γράμματα, λέγανε, ας κάνουν ότι θέλουν, το βοσκό, το ζευγά, το τζαγκάλαρη το σωμαρά, το ράφτη, τον αμπελικό, τον έμπορα, είχαν επαγγέλματα να διαλέξουν!

Βέβαια το κοπέλι απού δεν ήπερνε τα γράμματα, δεν εσήμαινε και πως δεν ήταν εργατικά και προκομμένα !

Το αντίθετο μάλιστα!

Απλά ο καταπιεστικός τρόπος μάθησης τα έκανε να τα μισούν.

Αργότερα εγενήκανε μεγάλοι εμπόροι, καλοί μαστόροι, και δεν επεινάσανε.

Κείμενο – φωτογραφίες: Χουστουλάκης Γεώργιος

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

Δημοσιεύτηκε

στις

Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στα παιδιά που δίνουν καθημερινά μάχη να επιβιώσουν, να αντιμετωπίσουν την ασθένειά τους και να ζήσουν όπως τα υπόλοιπα παιδιά με ανεμελιά και αγάπη.


O καρκίνος είναι μια ασθένεια ιδιαίτερα «δύσκολη» και γίνεται ακόμα «δυσκολότερη» όταν εμφανίζεται σε παιδιά. Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι οι λευχαιμίες, οι εγκεφαλικοί όγκοι και τα λεμφώματα. Η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει και τα ποσοστά ίασης.

ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ;

Πολλά παιδιά γνωρίζουν την ασθένειά τους εφόσον δεν αισθάνονται καλά, επισκέπτονται τον γιατρό συχνότερα και καταλαβαίνουν το άγχος της οικογένειας. Το παιδί όταν δεν γνωρίζει, μπορεί να φαντάζεται χειρότερα επομένως, λέγοντάς του την αλήθεια μειώνεται το άγχος και συνεργάζεται στη θεραπεία.

ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ;

Εξαρτάται από τη σχέση των γονιών με το παιδί και την ικανότητα διαχείρισης των συναισθημάτων τους. Οι γονείς μπορούν να μιλήσουν στο παιδί, αφού πρώτα συμβουλευτούν ειδικούς. Διαφορετικά, μπορεί να το ανακοινώσει ο γιατρός με την παρουσία, όμως, κάποιου κοντινού προσώπου που θα παρέχει υποστήριξη. Καμία χρονική στιγμή δεν είναι η κατάλληλη. Το καλύτερο είναι να το μάθει όσο πιο σύντομα γίνεται.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ;

Η ηλικία και η πνευματική ωριμότητα του παιδιού καθορίζουν το τι πρέπει να ξέρει. Στο παιδί πρέπει να μιλήσουν με ευγένεια και ειλικρίνεια και να απαντήσουν σε όλες του τις ερωτήσεις. Σημαντικό είναι να μάθει την διαδικασία της θεραπείας και τις παρενέργειες που μπορεί να έχει.

ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ:

• Συνεχείς εισαγωγές στο νοσοκομείο
• Παρενέργειες χημειοθεραπείας (ναυτία) και ακτινοθεραπείας (εμετοί)
• Παρενέργειες χειρουργικής επέμβασης
• Αλλεργία στην χορήγηση αίματος, παραγώγων αίματος ή αντιβιοτικών
• Τροποποιήσεις σχολικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων
• Αποτυχία ορισμένων θεραπειών

«ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΑ;»

Πρέπει να εξηγήσουμε στο παιδί ότι τα φάρμακα, οι ακτινοθεραπείες και η εγχείρηση θα το βοηθήσουν να απαλλαγεί από τον καρκίνο. Πρέπει να μάθει ότι οι γιατροί και η οικογένειά του θα κάνουν ότι μπορούν για να το βοηθήσουν. Αυτή είναι μία ελπιδοφόρα απάντηση που το κάνει να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια.

ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ​

Το παιδί συχνά αισθάνεται θλίψη, άγχος, ανασφάλεια και ίσως δυσκολεύεται να εκφράσει συναισθήματα και φόβους. Ένας τρόπος έκφρασης είναι το παιχνίδι όπου οι γονείς πρέπει να το ενθαρρύνουν σε αυτό. Ιδιαίτερα παίζοντας με κούκλες, αυτοκινητάκια ή ζωγραφίζοντας, μπορεί να εκφράσει την αβεβαιότητα που νιώθει και την ανάγκη για αγάπη και στήριξη.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΓΟΝΕΩΝ

Εξίσου σημαντική είναι η ψυχολογική υποστήριξη στους γονείς. Τα παιδιά αγχώνονται περισσότερο με την υπερβολική ανησυχία των γονιών, ενώ όταν αντιδρούν ψύχραιμα το παιδί δείχνει υπομονή και συμμόρφωση στη θεραπεία.
Οι γονείς, πέρα από το άρρωστο παιδί, θα πρέπει να φροντίζουν τον εαυτό τους και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Είναι σημαντικό να συνεχίσουν φυσιολογικά την ζωή τους με κανόνες, οικογενειακές δραστηριότητες και προσδοκίες δείχνοντας έτσι εμπιστοσύνη στο παιδί για την αντιμετώπιση της ασθένειας.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ;

Μπορείς και εσύ να βοηθήσεις!
– Δώρισε μαλλιά: εάν πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις (π.χ. 20 εκατοστά και άνω, φυσικό χρώμα).
– Γίνε αιμοδότης: τα παιδιά που νοσηλεύονται στα Ογκολογικά Τμήματα των Παιδιατρικών Νοσοκομείων παρουσιάζουν μεγάλες ανάγκες σε αίμα, αιμοπετάλια και παράγωγα.
Ο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΑΤΟΣ, ΟΥΤΕ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ.

Κόρχατζη Ειρήνη, Μαυρόκωστα Άννα

Ψυχολόγοι

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Και αρχές του περασμένου αιώνα υπήρχαν ερωτευμένοι!

Δημοσιεύτηκε

στις

Από εκείνη την εποχή αντάλλαζαν δώρα


Έστελναν δώρα και τότε οι νέοι με ευχετήριες κάρτες, και στην αγάπη δεν είχαν τον πρώτο λόγο μονάχα τα λουλούδια, αλλά και τα προβατάκια τα κατσικάκια τα σκυλάκια, τα ωραία καπέλα, και οπωσδήποτε τα παιδάκια!

Τώρα εκτός από τα λουλούδια έχουμε τα μπαλόνια με καρδιά, τα μαξιλαράκια, αρκουδάκια, τα σοκολατάκια…

Να δούμε τον επόμενο αιώνα τι θα έχουν να δωρίζουν οι ερωτευμένοι…

Φωτο Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Η εορτή τ’ αγίου Βαλεντίνου και ερωτική ποίηση του 1794 !!

Δημοσιεύτηκε

στις

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι ο Άγιος Βαλεντίνος εορτάζει στις 14 Φεβρουαρίου, ενώ τον έχουμε συνδέσει με την ημέρα των ερωτευμένων


Ωστόσο εγώ θα προσπαθήσω μέσα από αυτή τη στήλη να γράψω λίγα λόγια που τον αφορούν. Ο Άγιος Βαλεντίνος στα πρώτα χρόνια της ζωής του υπήρξε γιατρός. Αργότερα έγινε Επίσκοπος και μάρτυρας του Χριστιανισμού. Μαρτύρησε στη Ρώμη το 269, ενώ δεν είναι εισαγόμενος Άγιος, γιατί ανήκει στους μάρτυρες και Αγίους της πρώτης ενιαίας Εκκλησίας.

Την ίδια μέρα, στις δεκατέσσερις Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το τότε Ρωμαϊκό ημερολόγιο, εορτάζονταν μία αρχαία γιορτή, του Πανός και της Ήρας, τα λεγόμενα, ”Λουπερκάλια”. Επίσης εορτάζονταν και η Πρώτη ημέρα της άνοιξης, κατά την οποία εγίνονταν μεγάλες μυσταγωγικές τελετές γύρω από τη γονιμοποίηση της φύσης και γενικότερα, τον έρωτα.

Με το καιρό όμως οι Χριστιανοί, σπουδαιολογώντας αυτή τη μεγάλη ημέρα, θέλησαν να της δώσουν άλλη διάσταση και να της προσδώσουν Χριστιανικό περιεχόμενο. Εξ’ άλλου η σύμπτωση της ημέρας του μαρτυρίου του Αγίου Βαλεντίνου τους διευκόλυνε εξαιρετικά.

Γι΄αυτό από πολύ νωρίς σε όλη τη δύση, αρχίζει η ημέρα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου να συνδέεται με τη γονιμοποίηση και τον έρωτα, ενώ τα ζευγάρια συνευρίσκοντο αναμεταξύ των, ανταλλάσσοντας φιλιά και αναμνηστικά δώρα.

Η εορτή του Αγίου Βαλεντίνου βέβαια δεν έχει καμία ουσιαστική σχέση με τις αισθηματικές εκδηλώσεις, απλώς συνέπεσε η εορτή.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, οι πρώτες χειροποίητες κάρτες γύρω από τον έρωτα και τον Άγιο Βαλεντίνο, εμφανίζονται τον δέκατο όγδοο αιώνα. Τον εικοστό αιώνα, η συνήθεια αυτή μεταδίδεται παντού. Τα τελευταία χρόνια και συγκεκριμένα στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα, έφθασε και στη χώρα μας, που απετέλεσε εισαγόμενο έθιμο, της σύνδεσης του δηλαδή με τον έρωτα, για μια φοβερή εκμετάλλευση, στο βωμό του σύγχρονου υπερκαταναλωτισμού!!

Στη συνέχεια θα σας παραθέσω στοίχους με ερωτική ποίηση του 1794, που δημοσιεύθηκε από τον εφημέριο και γιατρό Games Dallaway, που ήταν έργο κάποιου Έλληνα λόγιου της εποχής εκείνης: ”Πάντα λέγεις να ελπίζω, πάντα λες να καρτερώ, την ελπίδα να μην κόψω, στο εξής δε να χαρώ. Και μου τάζεις πως αφεύκτως θε να φθάσω στο σκοπό κι’ ότι πρέπει νάβρης τρόπο να μου πης το σ’ αγαπώ.

Όλα αυτά είναι του κάκου, δεν είναι ποσώς σωστά, τα κινήματά σου όλα φαίνονται πως είν’ πλαστά. Δεν χρειάζονται ενταδής (; ) σ’ έναν έρωτα πιστόν μη με βάνεις στην αράδα των απίστων εραστών. Πάντοτε είμαι με πίστιν, πάντα είμαι σταθερός το εγνώρισες ως τώρα, σου το έδειξε ο καιρός.

Συλλογίσου το ωστόσο κι’ αποκρίσου φανερά και ειπέ μου τον σκοπό σου και το τέλος καθαρά. Κόψε και το λακαρδή (; ) σου κι’ αποφάσισέ το πια και ειπέ μου και σε θέλω, σ’ αγαπώ με την καρδιά”.

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Εμμ. Ζαχαριουδάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη