Connect with us

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Ασκολύμπροι τηγανητοί αλευρωμένοι (Γούλες)

Δημοσιεύτηκε

στις

Για τους φίλους και λάτρεις του είδους, που δεν είναι και λίγοι (όπως εγώ) υπενθυμίζω τη συνταγή, που είναι απλή, και όποιος μπορεί ας τα φτιάξει, και δεν θα χάσει!


Διαλέγουμε από τη μητέρα φύση να βγάλουμε με το μαχαιράκι μας μικρά φυτά από ασκολύμπρους, και αφού πάμε σπίτι τα καθαρίσουμε με τον γνωστό σε όλους τρόπο τραβώντας τα φύλα ανάμεσα στα δάχτυλα.

Στη συνέχεια τα πλένουμε, κόβουμε λίγο τα μυτερά φύλα να είναι ομοιόμορφα, και βάζουμε νερό στην κατσαρόλα να πάρουν μια βράση.

Αφού έχουν πάρει τη βράση και έχουν μισοψηθεί, τα βάζουμε σε ένα λεκανάκι τα αλατίζουμε και τα αλευρώνουμε καλά.

goules1

Έχουμε βάλει και στο τηγάνι μας το λάδι να κάψει και τα ρίχνουμε μέσα για τηγάνισμα.. Τα γυρνάμε καμπόσες φόρες να τηγανιστούν καλά, να στεγνώσουν από τα νερά και να γίνει και μια κρούστα απ έξω.

Όποιος τα φτιάξει θα με ευχαριστεί, γιατί είναι πράγματι πολύ νόστιμα, πίνεις άνετα δυο τρία κρασάκια με αυτά, και άμα τα φτιάξετε και θα με θυμηθείτε!

goules2

Χουστουλακης Γεωργιος

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Και όμως οι μολόχες τρώγονται!

Δημοσιεύτηκε

στις

Ποιός είπε πως οι μολόχες, είναι μόνο για τα γουρούνια;


Αντίθετα, οι παλιοί τις συμπεριελάμβαναν στα φαγητά τους, και τις έκαναν κυρίως γιαχνί, ή σκέτες είτε μαζί με άλλα γιαχνερά!

Μπορεί να ακούγεται σήμερα περίεργο, ίσως κουφό να έλεγε κάποιος, να του πεις να φάει οι μολόχες, που κάποτε ήταν αγαπημένη τροφή των χοίρων, θα αλάξει όμως σίγουρα γνώμη, αν του προσφέρεις ένα εξαίρετο γιαχνάκι με κοτόπουλο, είτε με αρνάκι, είτε με χοχλιούς, με χοιρινό, με μοσχαράκι, και φυσικά μπορούν να προστεθούν και πατάτες.

Κάποια πολύ παλιά φαγητά έχουν καταργηθεί, τώρα και 80 με 100 χρόνια, δεν ξέρω το γιατί. Τρία τουλάχιστον από αυτά, τα γνωρίζω, τα οποία έφτιαχναν ταχτικά οι παλιοί, σήμερα δεν τα γνωρίζει κανείς!

Το ένα είναι κρέας με μολόχες, το άλλο είναι κρέας με αγκαβάνους, και το τρίτο κρέας με ακολιά, δηλαδή το καρδουλάκι του φυτού που κάνει την τσίχλα, και είναι αρωματικό και εύγευστο.

Αν υπήρχαν και κερατολάχανα και χαμοκάριδα, θα πρόσθετα και αυτά δύο, κρέας με κερατολάχανο γιαχνί, και κρέας με χαμοκάρυδα το ίδιο. Οπότε θα είχα τα 5 πιο σπάνια φαγητά της Κρήτης!

Ο μέγας «σεφ» ο μακαρίτης πατέρας μου, είχε φτιάξει κάποτε το πρώτο, και με έκανε να αγαπήσω αυτό το φαγητό. Το είχε φτιάξει δύο φορές στη ζωή του με βάση τις τρυφερές μολόχες, δηλαδή τα βλαστάρια τους.

Τις είχε φτιάξει με κατσικάκι, και όσοι έτυχε τότε να δοκιμάσουν, ομολόγησαν, πως νοστιμότερο φαγητό, δεν είχαν ξαναφάει!

Το επεχείρησα λοιπόν και εγώ, ενθυμούμενος πάνω κάτω τον τρόπο διαδικασίας, που είχε ακολουθήσει και εκείνος.

Τούτη την εποχή στα μέσα του χειμώνα, οι μολόχες είναι εύρωστες και τρυφερές και φυσικά άφθονες!

Για να βοηθήσω την κατάσταση στην περίπτωση που κάποιος το επιχειρήσει, θα αναφέρω δυο λόγια.

Αν βρεθούμε σε χωράφι με πολλές τρυφερές μολόχες, τους κόβουμε τις κορυφές από πέντε έως επτά εκατοστά όπως είναι, και τις πάμε σπίτι.

Στο σπίτι μας αφαιρούμε όλα τα φύλλα έως την κορυφή.

Στη συνέχεια αφαιρούμε με ένα μαχαιράκι, το εξωτερικό περίβλημα από τα βλαστάρια μας. Εγώ ήθελα να φτιάξω τις μολόχες μου με κατσικάκι.

Τα έχουμε έτοιμα μαζί με τι πατάτες μας κομμένες σε κομμάτια για γιαχνί.

Αν θέλουμε βέβαια, βάζουμε και άλλα χορταρικά, καθώς καικολοκυθάκια, αν και καλύτερα θα πήγαιναν μικρά κομμάτια από αγκιναρόφυλλα καθαρισμένα.

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά λίγο πολύ.

Τσιγαρίζουμε δηλαδή με κρεμμύδι το κρέας, εγώ έβαλα και άγρια πρασάκια, και σταφυλλήνακα για περισσότερες νοστιμιές!

Αμα ψήθηκε το κρέας, ρίχνοντας του νερό, αφότου τσιγαρίστηκε, στη συνέχεια έριξα τα χορταρικά και τις μολόχες μέχρι να ψηθούν καλά.

Εγώ έριξα και ντομάτα, αλλά μόνο στα σαλιγκάρια, στο κρέας έβαλα λεμόνι, γενικά ότι αρέσει στον καθένα.

Τελικά μου βγήκε πολύ καλό το φαγητό μου, και το επανέλαβα και μια άλλη μέρα, αλλά αυτή τη φορά με σαλιγκάρια!

Όποιος θέλει το δοκιμάζει, μια και οι μολόχες είναι ακίνδυνες όπως και το 90℅ από τα χορταρικά της φύσης, δεν έχει να χάσει τίποτα, και θα του φύγει η απορία, πως είναι να δοκιμάζει ένα αρχαίο φαγητό!

Άμα πάντως φτιάξω και τα άλλα δύο παλαιινά φαγητά, θα σας πω το αποτέλεσμα και τις παρατηρήσεις μου για την παρασκευή τους, αλλά και τη γνώμη μου σχετικά με τη γεύση τους!

Κείμενο φωτογραφίες Γεώργιος Γεωργιος Χουστουλακης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Γρήγορο και οικονομικό γλυκό ψυγείου με φρυγανιές

Δημοσιεύτηκε

στις

Ένα γλυκό ψυγείου για να μας δροσερέψει στη ζέστη


Υλικά

2 κούπες (500ml ) γάλα
4 κουταλιές σούπας άνθος αραβοσίτου
0-4 κουταλιές ζάχαρη
1 φακελάκι (100gr) ζελέ φρούτου
½ κούπα (125ml) κρύο νερό
½ κούπα(125 ml) καυτό νερό
8 φρυγανιές σταρένιες
Φρούτα της επιλογής μας (περίπου 300 gr)

Οδηγίες

Βάζουμε το γάλα με τη ζάχαρη να βράσει. Στο κρύο νερό διαλύουμε το άνθος αραβοσίτου και μόλις το γάλα πάρει βράση προσθέτουμε το διάλυμα ανακατεύοντας ως ότου πήξει ελαφρά. Αφήνουμε στην άκρη και διαλύουμε στο καυτό νερό το ζελέ. Το προσθέτουμε στην κρέμα ανακατεύοντας. Στρώνουμε σε ένα σκεύος τις φρυγανιές . Με ένα κουτάλι αδειάζουμε την κρέμα πάνω τους (αν την αδειάσουμε όλη μαζί επιπλέουν!). Αφήνουμε να κρυώσει και πλένουμε καλά τα φρούτα. Τα αφήνουμε να στραγγίξουν. Πρέπει να είναι σχεδόν στεγνά, οπότε τα απλώνουμε για λίγο σε απορροφητικό χαρτί. Όσο ακόμη είναι ελαφρά ζεστή η κρέμα στρώνουμε τα φρούτα στην επιφάνειά της. Βάζουμε το γλυκό στο ψυγείο να πήξει εντελώς. Σε 2-3 ώρες είναι έτοιμο αλλά γίνεται καλύτερο αν μείνει λίγο περισσότερο. Πολύ ωραίο είναι και την επόμενη μέρα.

1)Και τις δύο φορές έφτιαξα το γλυκό με γάλα light. Διαίτης είπαμε, και δεν έχουμε μικρά παιδιά στο σπίτι για τα οποία είναι καλύτερα τα πλήρη γαλακτοκομικά. Φυσικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πλήρες γάλα.

2)Εννοείται ότι προτιμούμε ορθογώνιο ή τετράγωνο σκεύος αλλιώς κάνουμε κολάζ με φρυγανιές . Εγώ νόμιζα ότι το είχα εκεί που έφτιαξα το γλυκό το κατάλληλο ο σκεύος αλλά και τις δυο φορές κακώς νόμιζα!

3)Η ζάχαρη μπορεί να αυξομειωθεί, ανάλογα με το πόσο γλυκά μας αρέσουν τα γλυκά. Επειδή το ζελέ είναι ήδη γλυκό, σε μας αρκούν 2 κουταλιές. Ίσως να είναι καλύτερο για τους περισσότερους με 4 κουταλιές μιας και είναι άγλυκες και οι φρυγανιές.

cretangastronomy.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Μουσακάς: Τips για τέλεια μαγειρέματα

Δημοσιεύτηκε

στις

Με καλές δημόσιες σχέσεις στο εξωτερικό, μαζί με το τζατζίκι, τη χωριάτικη και το σουβλάκι, φωτογραφίζει στα μάτια των λαών τη γευστική ελληνικότητα


Πόσο ελληνικός, όμως, είναι ο εθνικός μας μουσακάς και πόσες διαφορετικές συνταγές κρύβονται κάτω από την μπεσαμέλ του;

Τι πάει να πει μουσακάς;
Η λέξη είναι αραβική και προέρχεται από τη λέξη musaqqa που σημαίνει «υγρός», «νοτισμένος», σε ελεύθερη μετάφραση ένα φαγητό ζουμερό, με τη σαλτσούλα του. Μουσακά έχει όλη η Μέση Ανατολή, η Αίγυπτος, η Τουρκία και όλα τα Βαλκάνια. Ο τουρκικός και ο λιβανέζικος μουσακάς μαγειρεύονται στην κατσαρόλα με λαχανικά, άλλοτε με αρνίσιο κρέας πολύ ψιλοκομμένο σαν κιμά και άλλοτε χωρίς κρέας. Οι Αιγύπτιοι τον φτιάχνουν με στρώσεις μελιτζάνας και ντομάτας στο πήλινο, χωρίς κιμά. Πιο κοντά στον δικό μας είναι ο περσικός μαγκουρμά, ένα πιάτο με στρώσεις από μελιτζάνα, κρεμμύδι και ψιλοκομμένο αρνίσιο κρέας. Αν και άκρως παραδοσιακός, ο δικός μας μουσακάς είναι δημιούργημα του 20ού αιώνα και παιδί του Σίφνιου Νικολάου Τσελεμεντέ, ο οποίος, θέλοντας να αποτινάξει τα ανατολίτικα στοιχεία της ελληνικής κουζίνας, σκαρφίστηκε τη Γαλλίδα μπεσαμέλ, που ήρθε να του δώσει μια άλλη φινέτσα και να τον κάνει γνωστό -κι αγαπημένο- στα πέρατα της Γης.

Οι εκδοχές του κλασικού
Μπελαλίδικος αλλά ακαταμάχητος, ο μουσακάς αποτελείται από τρία κεφάλαια: τα λαχανικά, τον κιμά και την μπεσαμέλ. Όλη η επιτυχία κρύβεται στην ισορροπία. Οι τρεις στρώσεις σε ίση δόση, χωρίς υπερβολική μπεσαμέλ.

Τα λαχανικά
Με μελιτζάνα σκέτη, με πατάτες ή και με τα δύο μαζί, με πιπεριές ή με κολοκύθια, ο μουσακάς μπορεί να γίνει και χειμωνιάτικος, με σελινόριζα ή σπανάκι αλλά και ανοιξιάτικος, με αγκινάρες ή καρότα. Μουσακά, όμως, μπορούμε να κάνουμε και με όσπρια, κυρίως με κίτρινη ή κλασική φακή, με φάβα και με ρεβίθια.

Τα μυστικά της μελιτζάνας
*Το ιδανικό κόψιμο θέλει μέτρια παχιές τις φέτες και το καθάρισμα σε ριγέ λωρίδες ή με όλη τη φλούδα, κάτι που κάνει ομορφότερο τον μουσακά και βοηθά τη μελιτζάνα να μη διαλυθεί στο μαγείρεμα.
*Η γιαγιά μου, Πολίτισσα και δεινή μαγείρισσα, θεωρούσε πως η σκέτη μελιτζάνα, χωρίς πατάτα, κάνει τον μουσακά πιο ελαφρύ, πιο γκουρμέ. Το μυστικό, όμως, είναι να μη σου βγει λαδοπιωμένη. Για να το πετύχεις, αφήνεις για 1 ώρα τουλάχιστον τις μελιτζάνες σε κρύο νερό με αλάτι, τις στύβεις καλά, τις στραγγίζεις και μετά τις τηγανίζεις σε ελαιόλαδο ή φυτικό λάδι, πάντα σκεπασμένες με σήτα γιατί πιτσιλάνε αλύπητα. Στη συνέχεια, τις βάζεις σε τρυπητό και τις αφήνεις να στραγγίξουν μια ολόκληρη νύχτα. Η εντυπωσιακή ποσότητα λαδιού που φεύγει είναι που κάνει τον μουσακά ελαφρύ.
*Για ακόμη πιο ανάλαφρο αποτέλεσμα, κόβετε τις φέτες λίγο πιο χοντρές, τις αλείφετε με ελαιόλαδο, τις αλατίζετε και τις ψήνετε για 30 λεπτά, στους 180οC.
*Το δικό μου μυστικό νοστιμιάς: μαζί με τη μελιτζάνα ψήνω ή τηγανίζω και 3-4 πιπεριές κέρατο κομμένες εγκάρσια στη μέση.

Ο κιμάς
*Η κλασική συνταγή θέλει τον κιμά αρνίσιο -που ταιριάζει ιδανικά στην μελιτζάνα- ή μίγμα από χοιρινό και μοσχαρίσιο. Ωστόσο, καλύτερα να αποφύγετε τον άπαχο κιμά. Το λιπάκι κάνει τη -βελούδινη- διαφορά!
*Περί ορέξεως, εσείς αποφασίζετε, του ταιριάζει και λίγη κανέλα, λίγο μπαχάρι ή απλά 1 γεμάτο κουταλάκι από μίγμα μπαχαρικών για κρέας ή κοτόπουλο.
*Το σβήσιμο με μισό ποτηράκι λευκό κρασί βοηθά τη νοστιμιά.
*Οι περισσότεροι σοτάρουν τον κιμά με ξερό κρεμμύδι. Εγώ βάζω μόνο ψιλοκομμένο σκόρδο, κάτι που λατρεύει η μελιτζάνα. Εσείς μπορείτε να συνδυάσετε και τα δύο!

Η βασική συνταγή για Σάλτσα Κιμά

Η σάλτσα ντομάτας
*Μετά από πολλά πειράματα κατέληξα ότι ο ιδανικός μουσακάς θέλει τη φρέσκια, τριμμένη ντομάτα του αλλά και ένα κουτί κονκασέ περασμένο από το multi, για χρώμα, πιο πλούσια νοστιμιά και αποτέλεσμα πιο ελαφρύ από τον πελτέ.
*Ο ψιλοκομμένος μαϊντανός στο τέλος δίνει μια άλλη διάσταση στο αποτέλεσμα.

Η μπεσαμέλ
Η νοστιμότερη, ίσως, μπουκιά, είναι η μπεσαμέλ της κορυφής! Όπως κι αν την φτιάξετε μην υπερβάλλετε στο ύψος. Μια λεπτή στρώση είναι αρκετή.

*Μπορείτε να την κάνετε με σιμιγδάλι (1 λίτρο γάλα, 5 κουτ. σούπας βούτυρο, 7 κουτ. σούπας σιμιγδάλι ψιλό) ή κλασική με αλεύρι (επίσης 7 κουτ. σούπας). Να προσέξετε μόνο το βούτυρο: αληθινό, από αγελαδινό γάλα, και όχι φυτικό αν θέλετε να γίνετε διάσημοι για το μουσακά σας.
*Λίγη τριμμένη γραβιέρα και 2 αβγά χτυπημένα εκτός φωτιάς, μαζί με ελάχιστο μοσχοκάρυδο, και έτοιμη η τέλεια μπεσαμέλ!
*Αν τη θέλετε λίγο πιο ξινούτσικη και πιο ελαφριά, θα προσθέσετε στο τέλος 1 γιαούρτι στραγγιστό 2%.

Η βασική συνταγή για Μπεσαμέλ 

Το καλό στρώσιμο
Η επιτυχία του μουσακά κρίνεται από τη σωστή αρχιτεκτονική του: Μια στρώση μελιτζάνες, πασπάλισμα με τριμμένο κεφαλοτύρι, άλλη μια στρώση μελιτζάνες, κεφαλοτύρι, κιμάς, μια στρώση μελιτζάνες, μπεσαμέλ!

Το φινίρισμα
Η χρυσαφένια, τραγανή κρούστα είναι όλα-τα-λεφτά ενός μουσακά! Για να την πετύχετε, θα πασπαλίσετε την επιφάνεια με γαλέτα και τριμμένο κεφαλοτύρι.

Το ψήσιμο
Στους 180οC, σε ζεστό φούρνο και μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια (1 ώρα περίπου). Η ιδανική θερμοκρασία για να ενωθούν, να μελώσουν τα υλικά.

Και πότε τρώμε;
Για να αποδώσει το φουλ της γεύσης του ο μουσακάς πρέπει να ξεκουραστεί για 2 ώρες τουλάχιστον. Έτσι κόβεται καλύτερα και δίνει εντονότερα τα αρώματα. Πότε είναι πιο νόστιμος; Μα, την επομένη, φυσικά!

olivemagazine.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη