Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Έργο Καμμένου. Τώρα ο στρατός και στα σχολεία

Δημοσιεύτηκε

στις

Αφού ανασυγκροτήσαμε τη ΜΟΜΑ επιδιώκοντας την «ανάπτυξη» με μεθόδους της δεκαετίας του ΄50,αφού αποφύγαμε την τραγικότητα μιας δεύτερης πυρπόλησης της Μονής στο Κούγκι κρατώντας το λάβαρο της εθνικής κυριαρχίας ακόμα υψηλότερα.


 

Aφού οι τυχεροί «βάρβαροι» Βερολινέζοι απέφυγαν την εισβολή από τα στίφη των προερχόμενων από τη χώρα μας Τζιχαντιστών,αφού θεωρήσαμε σκόπιμο να ξυπνήσουμε τις μνήμες των Ιμίων,αφού στηλιτεύσαμε για έλλειψη πατριωτισμού την Ελληνική Ισραηλιτική κοινότητα, εξαιτίας της δήθεν απαλλαγής της από την εισφορά φόρων στο Ελληνικό δημόσιο,αφού ορίσαμε την ΕΛΔΥΚ ως την εμπροσθοφυλακή των νέων ένδοξων εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων του Έθνους,αφού αποφύγαμε τον Εθνικό εξευτελισμό της διαπραγμάτευσης «πεσμένοι στα τέσσερα»,ήρθε η ώρα οι Έλληνες μαθητές να ενημερωθούν καταλλήλως από το «αρμόδιο» για την καταγραφή και την διδασκαλία της Ιστορίας, Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Τον κύριο Καμμένο ανέκαθεν χαρακτήριζε ακραίος λαϊκισμός, αμετροέπεια, απουσία αισθητικής και βέβαια άρνηση του ορθού λόγου.

Διερωτόμαστε, δεν αντιλαμβάνεται ο κύριος Πρωθυπουργός ότι ο εθνολαϊκισμός στους υπερευαίσθητους τομείς της Εθνικής Άμυνας και της Εξωτερικής πολιτικής οδηγεί μοιραία σε νέες Εθνικές περιπέτειες;

Σπύρος Δανέλλης, Γρηγόρης Ψαριανός

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Το άλμα του καταδρομέα αλεξιπτωτιστή Ε. Μπούχλη, που τραγουδούσε το εμβατήριο “Μακεδονία”

Δημοσιεύτηκε

στις

Βασίλης Ψυχαράκης ε.α. Αξιωματικός Ειδικών Δυνάμεων


Πράξη για την οποία ,μόνο αισθήματα υπερηφάνειας ,σιγουριάς και ασφάλειας θα μπορούσα να νοιώθω.

Πράξη που μας δείχνει ότι υπάρχει και μία διαφορετική κατηγορία Ελλήνων και μάλιστα νέων, με σκοπούς και ιδανικά ,απείρως εξοχότερα, από αυτά που δυστυχώς κυριαρχούν στις μέρες μας, όπως αυτά της παθητικής παρακολούθησης και αδιαφορίας ,αλλά και της εύκολης – ανέξοδης κριτικής.

Μίας κριτικής και απαράδεκτης αντιμετώπισης κατά συνανθρώπων μας (όπως του συγκεκριμένου), και μάλιστα από ανθρώπους που εκτός του ότι δεν διαθέτουν τα σχετικά προσόντα (στρατιωτικοί και μη) ,από την άλλη είναι οι ειδικοί αναλυτές ,οι συμβουλάτορες ,οι δικαστές ….. .Θράσος; Ίσως.Ανοησία ; Ίσως.

Για την κριτική και την αντιμετώπιση της εν λόγω ξεχωριστής και παραδείγματος προς μίμηση πράξης ,αλλά και τα μαθήματα Δημοκρατίας που θέλησαν να παραδώσουν κάποιοι «σκεπτόμενοι» και «προοδευτικοί» αυτής της χώρας ,εκμεταλλευόμενοι την περίσταση (ως συνήθως), θα ήθελα απευθυνόμενος σε αυτούς τους ελεεινούς, μπουρδολόγους και άθλιους, να τους πω ότι αρκετοί από εμάς (τους αντιπαραγωγικούς, φασίστες …) είτε ως επικεφαλής τμημάτων είτε με οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα (εκπαιδευόμενοι) – το δηλώνω ευθέως ,χωρίς υπεκφυγές – αναφωνήσαμε αρκετές φορές τέτοιου είδους συνθήματα και εμβατήρια ,γνωρίζοντας πολύ καλά ότι το ΑΤΣΑΛΙΝΟ ΗΘΙΚΟ που απαιτείται προκειμένου να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα (σκληρή και αμείλικτη), να υπερασπιστείς τα ιερά και τα όσια του γένους –στα οποία εσείς βέβαια δεν πιστεύετε – αλλά και για να μην απειληθεί η Δημοκρατία (εκτός εισαγωγικών) για την οποία «ανησυχείτε» ,δεν το πετυχαίνεις με ευχές ,συμβουλές και καλή θέληση, αλλά με πολύ ιδρώτα και ειδική δουλειά.

Καταδρομέα ,Αλεξιπτωτιστή Μπούχλη Εμμανουήλ,να είσαι γερός , εσύ και όλοι οι αλεξιπτωτιστές για να νοιώθουμε υπερήφανοι και ασφαλείς στις δύσκολες μέρες που βιώνουμε ,αλλά και για να ανταποκριθείτε αποτελεσματικά και με αξιοπρέπεια, όταν αυτό απαιτηθεί, γιατί ΕΙΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ.

Όσοι γνωρίζουν το ομολογούν και όσοι σιωπούν το ξέρουν.

Επίσης ,θα ήθελα να σε συγχαρώ ,διότι ,με μία πράξη έστειλες πολλαπλά και ηχηρά μηνύματα ,όπως :

-Κάποιοι φυλάττουν Θερμοπύλες
-Έχουν γνώση οι φύλακες
-Η λέξη τιμή δεν περιορίζεται μόνο σε οικονομικά μεγέθη και ότι είσαι θωρακισμένος με σιδηρούν αγωνιστικό φρόνημα (το κυρίως ζητούμενο της εποχής).

ΛΟΚ!!!!!!!!!

 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Ο αρχαιοελληνικός μισογυνισμός!

Δημοσιεύτηκε

στις

8η Μαρτίου η παγκόσμια ημέρα γυναίκας


Του πιο ταλαιπωρημένου και βασανισμένου πλάσματος στην ιστορία μέχρι και σήμερα, που ακόμα και οι αρχαιοελληνικοί πολιτισμοί, παρόλο το μεγαλείο τους, οικτρά την υποτίμησαν, εκτός από τον Μινωικό και Σπαρτιατικό στους οποίους είχε καλύτερη θέση. Ήταν μεγάλη ατυχία να είσαι γυναίκα στην αρχαιότητα.

Εντύπωση ιδιαίτερη προξενεί το γεγονός, ότι δεν υπήρξε ούτε μία γυναίκα Βασιλέας στους αρχαιοελληνικούς πολιτισμούς, ούτε είχε δικαίωμα στην εξουσία. Την άποψη αυτή τη στήριζαν δυστυχώς και διακεκριμένοι οι φιλόσοφοι. Ο Σταγειρίτης Αριστοτέλης υποστηρίζει: «Τὸ ἄρρεν πρὸς τὸ θῆλυ φύσει, τὸ μὲν ἄρχον τὸ δὲ ἀρχόμενον» Βλ. Αριστοτέλους, Πολιτικά Α΄, 5, 13, συμφωνώντας με τον Μένανδρο, που έλεγε ότι η φύση δεν έδωσε την εξουσία στη γυναίκα, ούτε πρέπει να της εμπιστεύεσαι τα της ζωής σου Βλ. Μενάνδρου, Γνώμαι Μονόστιχοι, 151.Ο Σοφοκλής επίσης στην Αντιγόνη συμφωνεί ότι «Γυναίκα, όσο ζω, δεν κάνω κυβερνήτη και ω τιποτένιο εσύ κορμί, που σε τραβά γυναίκα!». Και συμπληρώνει ο άλλος τραγικός Ευριπίδης: «είναι ντροπή, να κυβερνά το σπίτι μια γυναίκα κι όχι ο άντρας της» Βλ. Ευριπίδου, Ἠλέκτρα, 932.

Αντίθετα, στο Χριστιανισμό στον οποίο ο ανώτερος και αγιότερος άνθρωπος σε όλες τις εποχές, πάνω και από Αγγέλους θεωρείται μια γυναίκα, η Παναγία, είναι φυσιολογικό να μη θεωρεί ντροπή το να κυβερνάται από γυναίκα. Απόδειξη αυτού υπήρξαν οι 3 αυτοκράτειρες του χριστιανικού Βυζαντίου, (Ειρήνη η Αθηναία 752 μ.Χ, Θεοδώρα 980 μ.Χ, Ζωή η πορφυρογένητη 1000 μ.Χ.) που διακυβέρνησαν το Βυζάντιο, άσκησαν χρηστή διοίκηση και μνημονεύονται για τις εξαίσιες αποφάσεις τους. Αξιοσημείωτο, επίσης, ότι τρία βιβλία της Π. Διαθήκης φέρουν ονόματα γυναικών: Ρουθ, Εσθήρ, Ιουδήθ και υπήρχαν  προφήτιδες, όπως η Μαριάμ,η Ολδά και ηγέτηδες όπως η Δεβώρα κλπ.

 Χαρακτηριστικό επίσης της υποτίμησης της γυναίκα στην αρχαία Ελλάδα, είναι ότι τους Ολυμπιακούς αγώνες, ξένοι, βάρβαροι, ακόμη και δούλοι μπορούσαν να παρακολουθούν. Απαγορευόταν όμως ρητά, επί ποινή θανάτου δια κρημνισμού από το Τυπαίον όρος, να εισέρχονται στο στάδιο και να παρακολουθούν τους αγώνες οι γυναίκες, ακόμα και να διαβαίνουν τον Αλφειό ποταμό κατά τις απαγορευμένες ημέρες, εκτός ορισμένων παρθένων. Βλ. Παυσανίου, Ἑλλάδος περιήγησις, Ηλιακά Α΄, 5, 6, 7-8.

Η μόνη ενήλικη γυναίκα που μπορούσε να παρακολουθήσει τους αγώνες ήταν η ιέρεια της θεάς Δήμητρας. Η μοναδική έγγαμη γυναίκα που τόλμησε να παραβιάσει το άβατο της Ολυμπίας ήταν η Καλλιπάτειρα από τη Ρόδο, που μπήκε κρυφά μεταμφιεσμένη, για να παρακολουθήσει το γιο της που αγωνιζόταν και δεν την εκτέλεσαν επειδή ήταν κόρη και αδελφή ολυμπιονικών.

Μεγάλο μέρος των φιλοσόφων ήταν μισογύνηδες με πιο ακραίους τον Μένανδρο, Ευριπίδη, Σοφοκλή, Πλούταρχο. Ο Θαλής έλεγε πως ευχαριστεί την τύχη, που γεννήθηκε άντρας και όχι γυναίκα, Έλληνας και όχι βάρβαρος, άνθρωπος και όχι ζώο» Βλ. Διογένους Λαερτίου, Βίοι Φιλοσόφων, 1, 33, παρόμοια με τους Εβραίους, που σε πρωϊνή τους προσευχή ευχαριστούν τον Θεό που δεν τους έκανε γυναίκα

Mεγάλοι φιλόσοφοι όπως ο Πλάτων  την θεωρούσαν κατώτερη ως προς την αρετή: «Ἡ θήλεια φύσις πρὸς ἀρετὴν χείρων ἐστι τῆς τῶν ἀρρένων»Βλ. Πλάτωνος, Νόμοι, 781b, αν και στην Πολιτεία του την εξισώνει με τον άνδρα. Ο Αριστοτέλης επαυξάνει, λέγοντας: «Τὸ ἄρρεν πρὸς τὸ θῆλυ φύσει, τὸ μὲν κρεῖττον τὸ δὲ χεῖρον» Βλ. Αριστοτέλους, Πολιτικά Α΄, 5, 13.

Ο Αριστοφάνης την παρουσιάζει υποτιμώντας την, ως το πιο ακαταμάχητο θηρίο: Βλ. Αριστοφάνους, Λυσιστράτη, 1014.

 Ο Πλάτων, πιστεύοντας στη μετενσάρκωση, θεωρεί ότι είναι η τελευταία τιμωρία να γίνεις γυναίκα: «όποιος όμως άνδρας αποτύχει σε αυτά (να ζήσει μέσα στη δικαιοσύνη), θα μεταμορφωθεί κατά τη δεύτερη γέννησή του σε γυναίκα» Βλ. Πλάτωνος, Τίμαιος, 42b.

Στον Οἰκονομικὸ του Ξενοφώντα επισημαίνεται για τη γυναίκα: Έπρεπε να βλέπει όσο γινόταν λιγότερο, να ακούει όσο γινόταν λιγότερο, και να κάνει όσο γινόταν λιγότερες ερωτήσεις Βλ. Ξενοφώντος, Οικονομικός,7, 5, ενώ ο Κριτόβουλος παραδέχεται ότι ελάχιστοι είναι αυτοί, με τους οποίους συζητά λιγότερο, από ό,τι με την ίδια του τη γυναίκα Βλ. Ξενοφώντος, Οἰκονομικός, 3, 12-13.

Ο Μένανδρος δεν υπολείπεται υποτιμητικών χαρακτηρισμών: Φύτρο κακό είναι η γυναίκα στη ζωή, αλλά σαν αναγκαίο κακό την αγοράζουμε. Επιπλέον, ότι φορτίο δεινών είναι η γυναίκα για τον άνδρα, ότι τα τρία κακά είναι πυρ, γυνή και θάλασσα, Βλ. Μενάνδρου, Γνῶμαι Μονόστιχοι, 316.

Και καταλήγει με τις τρομερές θέσεις, «εκτός απ’ αυτήν που σε γέννησε, να μην αγαπήσεις άλλη» Βλ. Μενάνδρου, Γνῶμαι Μονόστιχοι, 656, ότι πολλοί βρήκαν τη δυστυχία εξαιτίας των γυναικών, αφού όλες είναι αρχιτέκτονες κακών, ότι δεν πρέπει να την πιστεύεις μήτε αν πεθάνει, ότι είναι καλύτερα να την κηδεύεις, παρά να την παντρεύεσαι Πρβλ. Μενάνδρου, Γνῶμαι Μονόστιχοι, 145.

Αλλά ο Αντιφάνης την εμπιστεύεται σε ένα πράγμα: «πως αν πεθάνει, δεν θα ξαναζήσει. Σε τίποτε άλλο δεν της έχω εμπιστοσύνη, ώσπου να πεθάνει» Βλ. Αθήναιου, Δειπνοσοφιστής Β΄, 132.

Κατά τον Ευριπίδη, «Άπιστο είναι το γυναικείο φύλο, πλάσμα μισητό» και ότι δεν έπρεπε ο Δίας να κάνει να γεννιόνται οι άνθρωποι από γυναίκα» Βλ. Ευριπίδου, Ἱππόλυτος, 616. Ζητά να αφανιστούν, ότι πρέπει όλα να τα συγχωρεί στον άνδρα Βλ. Ευριπίδου, Ἠλέκτρα, 1052. Πρότυπο βέβαια σε όλα αυτά είχαν τον ίδιο το Δία, που ενώ αυτός απαιτούσε σεβασμό στον θεσμό του γάμου από την Ήρα, σκοτώνοντας τους επίδοξους εραστές της, την ίδια στιγμή την απατούσε με θνητές. Ο Απόλλων, ο Διόνυσος, η Άρτεμη, αλλά και η Αθηνά δεν ήταν παιδιά της Ήρας.

Κατά τον Παλλαδά δε «Κάθε γυναίκα είναι χολή. Δύο στιγμές καλές χαρίζει: τη μια στον νυφικό θάλαμο και την άλλη στον θάνατό της», Βλ. Παλλαδά Αλεξανδρέως, Σκωπτικά επιγράμματα, XIβ,381,παραλλάσσοντας εμφανώς τον Ιππώνακτα, Βλ. Ιππώνακτος απ. 62: «δύ’ ἡμέραι γυναικός εἰσιν ἥδισται, ὅταν γαμῇ τις κακφέρει τεθνηκυῖαν».

Εύκολο ήταν το διαζύγιο στον άνδρα. Ένας άνδρας της Αρχαίας Ελλάδας έχει πάντα το δικαίωμα να διώξει τη γυναίκα του, και όταν ακόμη δεν έχει τίποτε (μοιχεία, ανικανότητα) να την κατηγορήσει, ακόμα κι ενώ αυτή είναι σε εγκυμοσύνη. Απλώς πρέπει να επιστρέψει πίσω  την προίκα, την οποία του έδωσαν οι γονείς της. Αυτή ήταν η μοναδική υποχρέωσή του. Η γυναίκα, επίσης, έχει τυπικά δικαίωμα να ζητήσει διαζύγιο, όχι όμως για μοιχεία (διότι οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν πως μόνο ο άντρας έχει τέτοιου είδους ελευθερία),

Πολυγαμία δεν είναι μόνο στο Ισλάμ ήταν και στην αρχαία Ελλάδα: Ο Δημοσθένης υποστηρίζει ότι οι Αθηναίοι είχαν τριών ειδών γυναίκες: « τις μεν εταίρες για την ηδονή, τις παλλακίδες για την φροντίδα του σώματος και τις νόμιμες γυναίκες για την γνήσια παιδοποιία» Βλ. Δημοσθένους, Κατὰ Νεαίρας, 122.

Τελικά φαίνεται ότι ο ερχομός του Χριστιανισμού στην ιστορία έφερε τη μεγάλη ανατροπή με την περίφημη θέση του«Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ» Γαλάτας γ,23, που ήταν τελείως αντίθετη με τις φιλοσοφικές αντιλήψεις της αρχαιότητας αλλά και με τις ισλαμικές και ινδουιστικές θέσεις σήμερα. Αλλοίμονο στη  γυναίκα αν δεν είχαμε την έλευση του Χριστιανισμού στην ιστορία.

 

ΕΥΤΥΧΙΟΣ Σ. ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Σκυλίσια ζωή!

Δημοσιεύτηκε

στις

Μην φανταστείτε……… δεν είναι κάποια άλλη ζωή παρά από εκείνη τη ζωή που κάνει το συμπαθές τετράποδο, ο σκύλος


Σίγουρα πολλές φορές την έχουμε ακούσει αυτή τη φράση να λέγεται, αλλά και εμείς οι ίδιοι τη χρησιμοποιούμε πολλάκις στις διάφορες συζητήσεις που κάνουμε.

Προφανώς λέγοντας τηνέ εννοούμε, τη ζωή που κάνει το συμπαθές τετράποδο, ο σκύλος.

Αλλά πως άραγε προήλθε αυτή η φράση, θα αναρωτιόταν κάποιος;;

Σίγουρα για να μάθουμε πως προήλθε, θα έλεγα εγώ, ότι θα πρέπει να ανατρέξουμε στις καθημερινές πράξεις, καμώματα και εν γένει, στην όλη ζωή του σκύλου, που θα προσπαθήσω εν ολίγοις να περιγράψω.

Κάποτε λέει ένα χειμώνα ο σκύλος δεν ενταγιάντιζε τη παγωνιά, που ήταν τόσο ανυπόφορη, που τρέμανε και τα ”ξερά ντου” ακόμα!!
Μονολογούσε όμως και έλεγε στον εαυτό του, προσπαθώντας να δικαιολογηθεί, όσον ήταν δυνατόν:

Κρυώνω ο μαύρο κακομοίρης, αλλά τι να κάνω, που δυστυχώς δεν έχω άλλη επιλογή και πρέπει να κάνω υπομονή, να φύγει ο χειμώνας, να ρθει το καλοκαίρι και τότε σας θα φτιάξω ένα σπίτι, που θα είναι το καλλίτερο σπίτι σε ολόκληρο το κόσμο!!

Φυσικά σιγά σιγά ήρθε και το καλοκαίρι, αλλά την υπόσχεση που είχενε δώσει στον εαυτόν του, δεν την τήρησε ποτέ!!

Απεναντίας ήταν ξαπλωμένος κάτω από τον παχύ ίσκιο των δέντρων, απολαμβάνοντας την δροσιά τους, χωρίς να σκέπτεται τίποτα άλλο και ένα παραπάνω, όσο αφορά το τι μέλει γενέσθαι, ενώ έλεγε στον εαυτόν του:

Αυτή ‘ναι βρε η ζωή που ζω εγώ!! Δεν πρόκειται να βρεθεί κανείς μα κανείς σ’ ολόκληρο το κόσμο, να ζει καλύτερα!! Πολύ καλά περνώ….μα πάρα πολύ καλά!! Δεν χρειάζομαι πράμα άλλο, αφού τα έχω όλα και μου περισσεύουν κιόλας!!

Αλλά όμως, όπως όλα τα καλά περνούν πολύ γρήγορα, έτσι και αυτό!!

Πέρασε στα ντάκα ντάκα το Καλοκαίρι και ήρθε πάλι ο χειμώνας, με τα χιόνια τσι κρυγιώτες και τσι παγωνιές του και όπως ήταν φυσικό τον βρήκε πάλι χωρίς σπίτι!!

Πάει από δω, πάει από κει, αλλά πουθενά δεν ευρήκε μια ζεστή γωνιά για να θέσει και να ζεσταθεί!!

Με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να γενεί ένα κουβάρι, κάπου εκεί σε μια γωνιά ενός μαχαλά, ενώ προσπαθούσε να φέρει τη μούρη ντου, όσο μπορούσε ποιο κοντά με τον κώλο ντου, για να μην κρυώνει και αναφωνούσε συνεχώς:

”Έλα κώλε με τη μύτη………για να χτίσουμε το σπίτι”!!

Και η όλη ζωή αυτή του σκύλου ονομάστηκε, ”σκυλίσια ζωή”!!

Σύνταξη κειμένου ”Φανούριος Ζαχαριουδάκης”

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη