Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Για τα μάτια της… Μπουμπούς!

Δημοσιεύτηκε

στις

Συγκίνησε αφάνταστα τις μέρες των εορτών, η τραγική ιστορία ενός σκυλιού, όπως ακούστηκε μάλιστα τότε, και από τον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό του Dream FM, και επίσης όπως πολλοί πληροφορήθηκαν το γεγονός αυτό και από τη φιλόζωη τοπική ομάδα του Mesara.cares…


Ηταν ένα πρωινό Τετάρτης, 29 Δεκέμβρη, 10. 30 το πρωί, που κατεβαίναμε με το ΙΧ μας από Γαλιά παρέα με τη Γυναίκα μου Λεφτερία προς Μοίρες.

Στα μέσα του δρόμου, και στη τοποθεσία που εδώ τη λέμε «στον αμαξωτό», είδαμε εκείνο το κρύο πρωινό, ένα μπεζ προς το άσπρο, σκυλάκι «σκοτωμένο», αφού ήταν χτυπημένο δυνατά από διερχόμενο όχημα, το οποίο δεν το είδαμε, γιατί είχε γίνει τις προηγούμενες ώρες.

Εγώ θεώρησα καλώς, να κατέβω και να το σπρώξω στην άκρη του δρόμου…

Παράλληλα του τράβηξα και δύο φωτογραφίες, με σκοπό να τις αναρτήσω, μήπως σκεφτώ κάποια στιγμή, να κάνω συστάσεις, για ιδιαίτερης προσοχής στα σκυλιά.

Όμως, αφού έβγαλα τις φωτογραφίες, μετά το έσπρωχνα με το πόδι μου, για να πάει στην άκρη, νομίζοντας το για πεθαμένο…

Εκείνη τη στιγμή, εκείνο άνοιξε τα όμορφα ματάκια του, και με κοίταζε με ένα βαθύ παράπονο, σαν να μου λέει:

-«Φίλε μου, εγώ αφήνω τον μάταιο τούτο κόσμο, αλλά πρόσεχε όπως με σπρώχνεις, μη με πονάς περισσότερο, και φτάνουνέ με τα απανωτά χτυπήματά μου από το τράκο που έφαγα…»

Το πάω στην άκρη από τη δεξιά πλευρά του δρόμου, όντας ζωντανό το έρμο το σκυλάκι, και ξαναγυρνώ στη Γαλιά, γιατί κάτι είχα ξεχάσει…

Οση ώρα ήμαστε στο αμάξι, η Λεφτερία ήταν στο μεταξύ… «Ε το καημένο το σκυλάκι», και στο «Άντε πάρτο να το πάμε σε ένα κτηνίατρο μήπως σωθεί…»

Κατεβαίνοντας για Μοίρες, και φτάνοντας εκεί που είχαμε αφήσει το σκυλάκι, είχε αρχίσει ήδη να βρέχει δυνατά…

Το σκυλί πλέον είναι μούσκεμα από τη βροχή, και μετρά ώρες να ξεψυχίσει…

Τελικά υπερνίκησε το δεύτερο, και έτσι το έβαλα στο πόρτ μπαγκάζ το σκυλάκι, γιατί το θεώρησα βαρύ να έχει τον πόνο του, και από πάνω να του κολά και η βροχή, πέρα από το ότι είχε να νοιώσει και τη παγωμένη ατμόσφαιρα…

 

Γραμμή για τον κτηνίατρο

Τραβάμε λοιπόν γραμμή για το πρώτο κτηνίατρο, αλλά εκεί αποτύχαμε γιατί ήθελε λεφτά, και εγώ είχα ξεχάσει σπίτι το πορτοφόλι μου…

Μάλιστα εκεί η παρέα μας χλέβαζαν κι όλας!

-“Άντε πάρτο απο κει και πέτατο, που κάθεσαι και ασχολείσαι με ένα ψοφόσκυλο…”

Το ξαναγυρνάω πίσω, και το ξαναβάζω στο πορτ μπαγκάζ.

Ο δεύτερος όμως κτηνίατρος, ο Μανώλης Ξημεράκης, ήταν ένας γελαστός και καλοσυνάτος άνθρωπος , και δεν πτοήθηκε καθόλου, και ενώ έκανε πάνω από 20 ευρώ έξοδα, δεν μας ζήτησε δραχμή!

Προσφέρθηκε να του κάνει ένεση κορτιζόνης για να μην πονάει, και άλλη μιά για εσωτερική αιμοραγία, αντιβίωση κλπ.

 

Οι προτροπές της κ. Σοφίας Πλουτινάκη!

Μέχρι εκεί καλά ήταν. Όμως στη συνέχεια τι?

Τότε σκέφτηκα την κ. Σοφία Πλουτινάκη, που είναι η μόνη που ξέρω με φιλοζωικά αισθήματα στις Μοίρες, και την πήρα τηλέφωνο να μου πει τι να κάνω το σκυλάκι αυτό.

Η Σοφία αμέσως έδειξε και εκείνη μεγάλο ενδιαφέρον, και μου είπε να το πάω στον Κώστα Νεονάκη, και από κει θα ειδοποιήσει κάποια

Ταμάρα, να έρθει να το παραλάβει…

 

Σειρά έχει ο Κωστής ο Νεονάκης!

Ο Κωστής, που έχει μαγαζί με τροφές και διάφορα είδη για ζώα, έδειξε και εκείνος με το ευχάριστο και γελαστό του βλέμμα, το πόσο αγαπάει τα ζώα, και χωρίς να το σκεφθεί, φέρνει ένα κλουβί για σκυλιά και παραλαμβάνει το τραυματισμένο ζώο…

 

Από τον Κώστα στην Ταμάρα!

Σε μισή ώρα το σκυλί το παραλαμβάνει πλέον η Ταμάρα, μια άγνωστη για μένα φιλόζωη γυναίκα, η οποία μεταφέρει το σκυλί στο σπίτι της, που σημειωτέον ήταν πολύ βρώμικο, και γεμάτο ψύλλους!

Η Ταμάρα, μη γνωρίζοντας τι όνομα είχε το σκυλί, το ονόμασε «Σοφία»!

 

Εδώ φαίνεται πια να του χαμογελά η τύχη του…

Μετά πλέον δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες, αλλά μαθαίνουμε μόνο τηλεφωνικά κάποια πράγματα από βδομάδα σε βδομάδα..

Ότι το σκυλί η Ταμάρα το πήγε στο Ηράκλειο σε ιδιωτική κλινική για σκύλους, πλήρωσε 150 ευρώ από το υστέρημά της, για να του κάνει ακτινογραφίες.

Του έκανε άλλα δύο εμβόλια, ένα για λύσσα και ένα για καλαζάρ, και δεν ξέρω τι άλλο…

Τελικά ήταν πολύ αδυνατισμένο και εξασθενημένο το σκυλί, το είχαν χτυπήσει στο κεφάλι, και είχε ελαφριά διάσειση.

Είχε κακώσεις στο ένα του ποδαράκι και μπορεί να του το κόψουν…

Όμως κατά τα άλλα άρχισε να τρώει κανονικά, και να παίρνει τα’ απάνω του!

Εδώ όμως υπάρχει πρόβλημα, γιατί η Ταμάρα έχει ήδη κι άλλα σκυλιά, και δεν δύναται να έχει κι άλλο ένα.

Θέλει να το δώσει για υιοθεσία, αλλά γνωρίζει, πως στην Ελλάδα κανείς δεν αναλαμβάνει σκυλί με πρόβλημα στο πόδι…

Έτσι προσανατολίζεται να το στείλει σε φιλοζωικές του εξωτερικού,

Γερμανία κλπ, όπου εκεί τα αναλαμβάνουν…

 

Ξαναχαμογελά για άλλη μια φορά η τύχη του σκυλιού…

Η Ταμάρα που βάζει θέματα στην τοπική ιστοσελίδα Mesara.cares, έκανε ανάρτηση και το σκυλάκι αυτό την «Σοφία»…

Εκεί, σε αυτή την ανάρτηση, το είδε η ιδιοκτήτρια του σκυλιού από τη Γαλιά…

Έτσι με μεγάλη χαρά το σκυλάκι αντικρίζει ξανά το οικογενειακό του περιβάλλον, και ζει τη θαλπωρή και τη ζεστασιά των οικείων του!

Τρώει, παίζει με τα παιδιά, και κάνει παρέα και πάλι με το έτερο σκυλάκι της οικογένειας!

 

Από “Σοφία” σε… “Μπουμπού”!

Η σκυλίτσα όμως, ακούει μόνο ξανά στο όνομα «Μπουμπού». Γιατί αυτό είχε συνηθίσει από πρώτα!

Η οικογένεια από τη Γαλιά, και ο Στέλιος όπου το έχει, κάνει ότι μπορεί για ένα καλύτερο αύριο του σκυλιού τους.

Μα και η Ταμάρα, δεν το βάζει κάτω!

Πήγε από το σπίτι και το πήρε, για ξανά στο Ηράκλειο για νέες ακτινογραφίες, μήπως τελικά σωθεί το πόδι…

Μάλλον «όχι» της είπαν πάλι.

 

Απίστευη η δουλειά από τη φιλοζωική οργάνωση Μεσαράς!

Τελικά εγώ, αν δεν τύχαινε αυτό το σκυλάκι, δεν θα έπαιρνα χαμπάρι, το τι καθαρές ψυχές, τι χρυσοί άνθρωποι υπάρχουν στην ομάδα της φιλοζωικής Μεσαράςς, όπως η Ταμάρα, βέβαια και ο Κωστής Νεονάκης, που είναι σε θέση να κόψουν από το ψωμί τους, για να σώσουν απλά ένα αδέσπωτο!

Εμείς δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε πως και γιατί το κάνουν, αλλά όμως αξίζουν όπως και να το κάνουμε χίλιους επαίνους!

 

Το “μήνυμα” σε δίδαγμα που μας δίνει το σκυλί…

Η όλη υπόθεση, αν την σκεφτεί κανείς βγάζει ένα δύο διδάγματα.

Πρώτον ότι αν κάποιος οδηγός πατήσει άθελά του στην άσφαλτο, από κακή ορατότητα, απροσεξία κλπ, σκυλί ή άνθρωπο, αν τον μεταφέρει αμέσως στο νοσοκομείο, τότε τον σώζει!

Αν τον αφήσει και περάσουν από πάνω του δεύτερο και τρίτο όχημα, τότε πλέον είναι αργά, και είναι κρίμα…

Ύστερα πάλι είναι και ένα δώρο, και ηθικό για μας, αλλά και στο άτυχο ζωάκι, που σαν ζωή, δεν διαφέρει από του ανθρώπου, γιατί και αυτά έχουν αισθήματα, και πονάνε και χαίρονται!

 

Ευσεβής πόθος…

Δεν γνωρίζουμε τελικά το πώς θα εξελιχθεί το ποδαράκι της Μπουμπούς αν το κόψουν η όχι, αλλά αν κρίνω από την καλοτυχία του, δεν αποκλείεται και να βρεθεί κάποια μέρα και κάποιος φιλόζωος οικονομικά ανεξάρτητος, και να του κάνει σαν δώρο ένα …τεχνητό πόδι, και να μπορεί έτσι να περπατάει και πάλι όπως πρώτα!

Την τύχη την καλή, αυτό την έχει!… Τον λεφτά περιμένει!

 

Κέιμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook