Connect with us

People

Η Ελληνίδα της NASA έγινε η πρώτη Barbie από την Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε

στις

«Κάθε βήμα μας φέρνει κάθε μέρα όλο και πιο κοντά στο να πετύχουμε το όνειρο μας… Μπορείς να γίνεις ό,τι ονειρεύεσαι!»


Για να γιορτάσει την 60ή επέτειό της και την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η Mattel τιμά γυναίκες που είναι ιστορικά και σύγχρονα γυναικεία πρότυπα από όλο τον κόσμο σε μια προσπάθεια να εμπνεύσει όλο και περισσότερα κορίτσια. 

Μία από αυτές είναι η Ελένη Αντωνιάδου, η ερευνήτρια στη NASA η οποία γίνεται η πρώτη Ελληνίδα Barbie Role Model.  

Η δουλειά, η εξειδίκευση και τα επιτεύγματα της Ελένης Αντωνιάδου αναγνωρίζονται από όλον τον κόσμο καθώς έχει διακριθεί διεθνώς στον τομέα της μεταμόσχευσης τεχνητών οργάνων, μιας πρωτοποριακής και φιλόδοξης μεθόδου που αναμένεται να σώσει εκατομμύρια ζωές. 

Η ίδια δήλωσε σχετικά:

«Ήταν πολλές οι στιγμές που ένιωσα ότι είναι πολύ μεγάλα τα εμπόδια για να τα προσπεράσω. Όμως πίστεψα στον εαυτό μου και σκέφτηκα ότι κάθε όνειρο όταν του βάζεις μια ημερομηνία, γίνεται στόχος και κάθε στόχος όταν κάνεις μικρά, μικρά βήματα μπορεί να επιτευχθεί. Και κάθε βήμα μας φέρνει κάθε μέρα όλο και πιο κοντά στο να πετύχουμε το όνειρο μας… Μπορείς να γίνεις ό,τι ονειρεύεσαι!» 

Η Ελένη Αντωνιάδου, αναδείχθηκε Γυναίκα της Χρονιάς το 2013 στην εκδήλωση FDM Everywoman In Technology Awards στο Λονδίνο.

Η Ελληνίδα επιστήμονας δημιούργησε μια τεχνητή τραχεία, η οποία χρησιμοποιήθηκε σε ασθενή που έπασχε από καρκίνο και μάλιστα είχε επιτυχή αποτελέσματα.

Αυτό ήταν το πρώτο πλήρως λειτουργικό τεχνητό όργανο που μεταμοσχεύθηκε σε ασθενή και αυτό το επίτευγμα ήταν αρκετό για να χαρίσει στην Ελένη Αντωνιάδου αυτή τη σημαντική διάκριση.

Η 31χρονη επιστήμονας είναι επικεφαλής του οργανισμού Μεταμοσχεύσεις χωρίς Δότες, ενώ μεταξύ άλλων ασχολείται με τη βιοτεχνολογία και την αναγεννητική ιατρική. Παράλληλα, το 2012 επιλέχθηκε να είναι ένα από τα μέλη της επιστημονικής ομάδας της Διεύθυνσης Βιοτεχνολογίας στο εργαστήριο της NASA.

Πριν από δύο χρόνια περίπου, η Ελένη Αντωνιάδου είχε μοιραστεί μερικές πεποιθήσεις της όσον αφορά τη δουλειά και τον χρόνο που αφιερώνουμε στα πράγματα που αξίζουν πραγματικά στη ζωή: 

1. Το να δουλεύεις περισσότερες ώρες από όσες ξοδεύεις για να ζεις δεν είναι καθόλου καλή ιδέα.

2. Το burn out δεν γίνεται μόνο λόγω φόρτου εργασίας, γίνεται γιατί ο φόρτος εργασίας είναι πιο μεγάλος από το κίνητρο για τη δουλειά.

3. Ίσως, το μόνο πράγμα πιου σε κρατάει πίσω από το να τα καταφερεις δεν είναι οι ευκαιρίες, αλλά η ανάθεση αρμοδιοτήτων και η ομαδική δουλειά.

4. Η επιλογή των κατάλληλων συνεργατών έχει θεμελιώδη αξία. Και η επιλογή συντρόφου ζωής θα μπορούσε, θα έπρεπε και πρέπει να είναι η πιο σημαντική απόφαση που θα πάρετε, αν δεν ορίσετε τις προτεραιότητές σας με μυωπικό όραμα.

Φωτογραφίες: Mattel, Eleni Antoniadou facebook 

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

People

Πεθαίνει ο Νικόλας Άσιμος

Δημοσιεύτηκε

στις

Ο τραγουδοποιός Νικόλας Άσιμος γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1949 στη Θεσσαλονίκη


Το πραγματικό του όνομα ήταν Νικόλαος Ασημόπουλος. Οι γονείς του ήταν από την Κοζάνη, όπου ο Νικόλας έζησε τα παιδικά του χρόνια και τελείωσε το σχολείο. Ως έφηβος, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Διακρίθηκε στο άλμα εις ύψος, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στους μαθητικούς αγώνες σχολείων της Μακεδονίας το 1965, καθώς και στο ποδόσφαιρο. Μάλιστα, του έγινε επίσημη πρόταση από την ομάδα της Κοζάνης, αλλά τελικά η συμφωνία ναυάγησε.

Στα δεκαοχτώ του έφυγε για τη Θεσσαλονίκη, για να σπουδάσει στο Νεοελληνικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής. Αρχικός στόχος του ήταν να περάσει στο τμήμα δημοσιογραφίας, την οποία άσκησε ερασιτεχνικά παράλληλα με τις σπουδές του. Σε κάποιο άρθρο του σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το ψευδώνυμο Άσιμος κι έκτοτε το καθιέρωσε. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με το θέατρο. Έφτιαξε ένα φοιτητικό θεατρικό εργαστήρι, παίζοντας Αριστοφάνη, Μένανδρο, Μολιέρο.

Τότε αγόρασε και την πρώτη του κιθάρα. Σχεδόν από την Α’ Γυμνασίου έγραφε στιχάκια και ποιήματα, αλλά ποτέ δεν είχε εκδηλώσει καμία έφεση προς τη μουσική. Αυτοδίδακτος μουσικός, άρχισε εμφανίσεις σε μικρές μπουάτ. Ανυπότακτος, αγνόησε όλες τις προειδοποιήσεις της λογοκρισίας για τα τραγούδια του και τα λεγόμενά του. Συνελήφθη και κρατήθηκε στην Ασφάλεια. Όταν τον άφησαν, η ταυτότητά του είχε χαθεί. Δεν έβγαλε άλλη, παρά μόνο 18 χρόνια αργότερα, οπότε κατάφερε να του εκδώσουν μία ταυτότητα στο όνομα Άσιμος, με τη «διευκρίνιση» στο σημείο του θρησκεύματος: Άνευ θρησκεύματος.

Το 1973, και χωρίς πτυχίο, κατέβηκε στην Αθήνα. Εμφανίστηκε σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα, σε συνεργασία με τραγουδιστές, ηθοποιούς και συνθέτες, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα με μουσική, κείμενα, σκετς και ντοκουμέντα κόντρα στο κατεστημένο: «5η εποχή», «11η εντολή», «Χνάρι», «Μουσικό Θέατρο Φτώχειας», «Σούσουρο». Ανάμεσα στους τότε συνεργάτες του, πολλά και γνωστά ονόματα: Γκαϊφύλιας, Τραντάλης, Πανυπέρης, Φινίκης, Μουζακίτης, Σπυρόπουλος κ.α.

Το 1975 κυκλοφόρησε τα πρώτα του τραγούδια σ’ ένα δισκάκι 45 στροφών (Ρωμιός- Μηχανισμός). Παράλληλα άρχισε την έκδοση «παράνομων» κασετών, που ηχογραφούσε και διακινούσε μόνος του στα Προπύλαια, στο Πολυτεχνείο, στα Εξάρχεια, στο Μοναστηράκι, στο Λυκαβηττό. Δημιούργησε την «Exarchia Square Band» και συμμετείχε σε συναυλίες, κοινωνικοπολιτικές εκδηλώσεις, μουσικοθεατρικά σχήματα, θέατρο του δρόμου, διάφορα δρώμενα. Κατά καιρούς, συνεργάστηκε με πολλά σχήματα και καλλιτέχνες.

Το 1977 φυλακίστηκε για δύο μήνες, μαζί με άλλους πέντε εκδότες – συγγραφείς, με επίσημη κατηγορία: «εξέχουσες προσωπικότητες που επηρεάζουν αρνητικά το κοινωνικό σύνολο». Το 1981 έγραψε το βιβλίο «Αναζητώντας Κροκανθρώπους» και το 1982 κυκλοφόρησε τον πρώτο του μεγάλο δίσκο, με τίτλο «Ξαναπές το», σε τέσσερα τραγούδια του οποίου συμμετείχαν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και η Χαρούλα Αλεξίου.

Περίπου ένα χρόνο αργότερα άνοιξε ένα μαγαζάκι στα Εξάρχεια, στην οδό Καλλιδρομίου. Ήταν ο «Χώρος Προετοιμασίας» όπως το ονόμασε, αλλά και διαμονής, αφού αυτό ήταν και το σπίτι του. Εκεί έγραφε, συνέθετε τα τραγούδια του, πουλούσε βιβλία, παιχνίδια για παιδιά, πρόχειρα κοσμήματα κατασκευής γνωστών του, κασέτες δικές του κυρίως, φωτιστικά, πήλινα, κάρτες παλιές και πολλά άλλα.

Το 1987 οδηγήθηκε βιαίως σε ψυχοθεραπευτική κλινική και λίγο αργότερα στις φυλακές Κορυδαλλού, με την κατηγορία του βιασμού. Αποφυλακίστηκε με χρηματική εγγύηση, αλλά δεν κατάφερε να ξεπεράσει τη μεγάλη του πίκρα γι’ αυτή την αβάσιμη κατηγορία, που δεν τεκμηριώθηκε ποτέ. Η εκκρεμούσα δίκη, μαζί με τ’ άλλα προβλήματα που ήταν πολλά, συσσωρεύτηκαν μέσα του… Μετά από δύο ανεπιτυχείς απόπειρες αυτοκτονίας, στις 17 Μαρτίου του 1988 βρέθηκε κρεμασμένος στο σπίτι του.

Μετά θάνατον, κυκλοφόρησαν δύο ακόμη δίσκοι του: «Το φανάρι του Διογένη» με τη συμμετοχή της Σωτηρίας Λεονάρδου και το «Γιουσουρούμ – Στο φαλιμέντο του κόσμου», με τη συμμετοχή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

sansimera.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Η Κρητικιά δασκάλα που έσπαγε τις βέργες!

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια Ελληνίδα δασκάλα από το 1964 μάλιστα Κρητικιά, έβαζε με τον δικό της μοναδικό τρόπο από ένα λιθαράκι κάθε μέρα, για να καταφέρει και εκείνη μαζί με πολλούς άλλους παιδαγωγούς να καταργηθεί τελικά το ξύλο, σαν «τρόπος ορθής διαπαιδαγώγησης του μαθητή»!


Η δασκάλα αυτή, που πρωτοδιορίστηκε το 1964, και απολύθηκε το 1991, και δεν είναι άλλη από την Μοιριανή – Γαλιανή Βασιλεία Μαρκάκη του Κων/ου, συνταξιούχο σήμερα και κάτοικο Αθηνών!

Η νεαρή τότε δασκάλα Βασιλεία Μαρκάκη, δεν μπορούσε να διανοηθεί, πως είναι σωστό ένα μέτρο, με το να ξεσπούν οι δάσκαλοι, στα ευαίσθητα χέρια των μικρών παιδιών, επειδή απλά υπήρχε ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ δασκάλων, μαθητών και γονέων!

Δεν μπορούσε να ανεχτεί ακόμα και τις προτροπές των γονέων, να λένε στον εκάστοτε παιδαγωγό:

– Δάσκαλε, άφησε μόνο τα κόκκαλα γερά, νομίζοντας ότι το παιδί τους τρώγοντας ξύλο, θα γίνει τελικά ο άνθρωπος που ονειρεύονται!

Χωρίς καν να αντιλαμβάνονται όλοι τους, πόσα κόμπλεξ θα δημιουργούσαν στο παιδί, που μπορεί να τους αφήσουν στίγματα, που να τους να μείνουν μέχρι τα γεράματα!

Το σύστημα αυτό με το ξύλο, το έβλεπε εντελώς λανθασμένο, και έβαλε στόχο της να το πολεμήσει με νύχια και δόντια, αλλά προπάντων διάλεξε τον πιο λογικό τρόπο, «δια της πειθώ»!.

Κάποτε, και πριν ακόμα πάρει το πτυχίο δασκάλας, το είχε πει και στον ίδιο τον Μακαριστό Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας Τιμόθεο:

– Εγώ Δέσποτα, άμα γίνω δασκάλα, θα σπάω όλες τις βέργες!
Ο Δέσποτας τη κοίταξε χαμογελώντας και της είπε:

– Καλά θα κάνεις παιδί μου!

Μόλις διορίστηκε στο πρώτο σχολείο στο Περιστέρι, είδε πως σε κάθε έδρα των δασκάλων είχε και από μία βέργα, στο δε γραφείο των δασκάλων είχε οκτώ βέργες!

Πάει λοιπόν ένα πρωί νωρίτερα, και σπάει όλες αυτές τις βέργες!

Στη συνέχεια προσπαθούσε να πείσει τους δασκάλους συναδέλφους της, και τον ίδιο τον διευθυντή λέγοντάς τους:

– Όταν ήρθα στο σχολείο σας και είδα στο γραφείο μου μια βέργα, νόμισα ότι την είχατε για να δείχνουμε στον πίνακα και στο χάρτη κάποια σημεία.

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα χρησιμοποιούσατε την ίδια βέργα για να δέρνετε τα παιδιά με τα τόσο ευαίσθητα χεράκια τους!

Σιγά σιγά τους έπεισε όλους και δεν είχαν ποια και εκείνοι το κουράγιο να δείρουν ξανά μαθητή!

Κάπως έτσι έγινε και με το επόμενο σχολείο στον Κολωνό, που πήρε μετάθεση.

Εκεί ήταν μαζί με τον σύζυγό της, δάσκαλο και αυτός και διευθυντή κάποιο κ. Φώτη.

Έσπασε και εκεί όλες τις βέργες, και έπεισε πρώτα πρώτα τον άνδρα της που ήταν σκληροπυρηνικός με τα παιδιά, να πάψει να τα δέρνει!

Ο κ. Φώτης ο διευθυντής αρχικά δεν συμφωνούσε, αλλά η Βασιλεία του είπε μια μέρα.

– Βρε Φώτη μου, με αυτές τις βέργες δέρνουμε τα χεράκια των παιδιών, πως το κάνει η καρδιά σας να τα βλέπετε να ματώνουν;

– Ας ματώνουν, απάντησε ο κ. Φώτης, και έβαλε πάλι τα παιδιά να του φέρουν άλλες βέργες!

Όμως η επίμονη και ευαίσθητη Βασιλεία, τις έσπασε και αυτές όλες το επόμενο πρωί!

Τότε ο διευθυντής την κάλεσε πάλι και της είπε:

– Βρε συ Βασιλεία, καινούργια μόδα θα μας βγάλεις τώρα, να καταργήσουμε τις βέργες;

Τότε η Βασιλεία του απάντησε ξανά:

– Μα βρε Φώτη, εσύ είσαι πολύ καλός άνθρωπος, πως διανοείσαι να χτυπάς μικρά παιδιά, και αυτό να το θεωρείς μάλιστα και σωστό παιδαγωγικό σύστημα;

Είχε τον τρόπο της η Βασιλεία, γιατί τελικά τους έπεισε όλους και εκεί, ακόμα και τον κ. Φώτη!

Το ίδιο έγινε και στο Δημοτικό Μπουρναζίου! Αφού και εκεί έσπασε όλες τις βέργες, κατάφερε και εκεί να καταργηθούν παντελώς από το σχολείο τους!

Χαρακτηριστικό της υπόθεσης ήταν, πως όταν ήταν να απολυθεί από την υπηρεσία, ο διευθυντής κάλεσε και τον Επιθεωρητή να πει και εκείνος διό λόγια στην εκδήλωση αποχαιρετισμού.

Ο Επιθεωρητής πήγε, έστειλε μάλιστα και ειδικό έπαινο στη Βασιλεία, για τον μοναδικό τρόπο που εξάσκησε το λειτούργημα τα παιδαγωγού!

Στην ομιλία του για την αποχώρηση της Βασιλείας από την υπηρεσία, έβγαλε λόγο, και μεταξύ των άλλων ανέφερε και τα εξής:

Φεύγει σήμερα από την υπηρεσία μας μια σπουδαία δασκάλα, η Μαρκάκη Βασιλεία, είναι εκείνη που έσπαγε τις βέργες, και που κατάφερε να μας πείσει και όλους εμάς, πως πρέπει να αλλάξει επιτέλους το παιδαγωγικό μας σύστημα. Αν και αργά, καταλάβαμε και όλοι εμείς πως το σύστημα με το ξύλο, δεν ήταν τελικά το σωστό…

Η Βασιλεία πήρε στα χέρια της τον Έπαινο, και έφυγε πλήρως ικανοποιημένη, πως τελικά έκανε το καθήκον της!

H γυναίκα αυτή και σήμερα που ζει στο διαμέρισμά της, κοντά στη Λένορμαν, παραμένει ένας ρομαντικός άνθρωπος, γελαστός και καλοσυνάτος, με το πάθος ακόμα να μεταδίδει τις γνώσεις της στους άλλους.

Είμαι τυχερός που τη γνώρισα!

Κείμενο: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Είκοσι πέντε χρόνια από το θάνατο της Μελίνας Μερκούρη

Δημοσιεύτηκε

στις

Τιμά το υπουργείο Πολιτισμού με σειρά εκδηλώσεων, τα 25 χρόνια από τον θάνατό της Μελίνας, που συμπληρώνονται σήμερα 6 Μαρτίου


Τη Μελίνα Μερκούρη, την Ευρωπαία που γεννήθηκε και πέθανε Ελληνίδα, που έλαμψε στο θέατρο και τον κινηματογράφο, που η χούντα της αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια για τον αντιδικτατορικό της αγώνα, τη γυναίκα που οραματίστηκε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, άντεξε 16 ανασχηματισμούς ως υπουργός Πολιτισμού των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και ίδρυσε τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, τη Μελίνα, όπως έγινε γνωστή εντός και εκτός συνόρων και για χάρη της το Μπρόντγουεϊ κράτησε κλειστά τα θέατρά του, τιμά το υπουργείο Πολιτισμού με σειρά εκδηλώσεων, με αφορμή τα 25 χρόνια από τον θάνατό της, που συμπληρώνονται σήμερα 6 Μαρτίου.

Μελίνα, η Ελληνίδα που συγκίνησε τον κόσμο

Η Μελίνα Μερκούρη, η Ελληνίδα που συγκίνησε τον κόσμο υπήρξε μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου και ηγετική μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα.

Ήταν η γυναίκα που έκανε γνωστή στα πέρατα του κόσμου την Ελλάδα όσο καμία άλλη. Η Μελίνα του «Ποτέ την Κυριακή» που αναστάτωσε τις Κάννες με το συρτάκι, η Μελίνα του αντιδικτατορικού αγώνα που ενόχλησε τους συνταγματάρχες σε βαθμό που της αφαίρεσαν την ιθαγένεια, η Μελίνα των Γλυπτών του Παρθενώνα που διεκδίκησε την επιστροφή τους μέχρι το θάνατο της, η Αμαλία — Μαρία (όπως τη βάφτισαν) Μερκούρη, η υπουργός Πολιτισμού των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.

Σπάνια ένας άνθρωπος, μόνο με το μικρό του όνομα, μένει στη συνείδηση του κόσμου και η Μελίνα Μερκούρη το είχε καταφέρει. Ήταν η Μελίνα της «Στέλλας», η Ίλια στα «Παιδιά του Πειραιά», η «Μήδεια», η «Φαίδρα», η παρηκμασμένη σταρ Αλεξάνδρα ντελ Λάγκο στο θεατρικό «Γλυκό πουλί της νιότης».

Πίστευε ακράδαντα ότι «ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία μας». Ότι είναι ένα σοβαρό εξαγώγιμο προϊόν και ότι έχει μεγάλη σημασία και αξία η ανάδειξή του. «Η Ελλάδα πρέπει να πρωταγωνιστεί για τον Πολιτισμό. Η Ελλάδα αυτό είναι. Η κληρονομιά της, η περιουσία της. Και αν το χάσουμε αυτό δεν είμαστε κανείς» είχε πει η ίδια σε μια συνέντευξη της στην ΕΡΤ.

Ο αγώνας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα

Οραματιζόταν μέχρι τον θάνατό της την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Η ίδια ξεκίνησε την εκστρατεία θίγοντας το θέμα επίσημα στη Διεθνή Διάσκεψη Υπουργών Πολιτισμού της UNESCO τον Ιούλιο του 1982 στο Μεξικό. «Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα για μας», δήλωνε. «Είναι το καμάρι μας. Είναι οι θυσίες μας. Είναι το υπέρτατο σύμβολο ευγένειας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι η φιλοδοξία και το όνομά μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητάς μας». Και τόνιζε «Αν με ρωτήσετε εάν θα ζω όταν τα Γλυπτά του Παρθενώνα επιστρέψουν στην Ελλάδα, σας λέω πως ναι, θα ζω. Αλλά κι αν ακόμη δεν ζω πια, θα ξαναγεννηθώ».

Προκειμένου να υποβοηθηθεί το αίτημα της επιστροφής των Γλυπτών, το 1989 προκήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή ενός νέου Μουσείου της Ακρόπολης, δίνοντας παράλληλα έμφαση στις εργασίες αναστήλωσης της Ακρόπολης αλλά και στη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Το 1983 έθεσε το ερώτημα «Πώς είναι δυνατόν μια κοινότητα που στερείται την πολιτιστική της διάσταση να μπορεί να αναπτυχθεί;» ενώπιον των υπουργών Πολιτισμού της τότε ΕΟΚ, σημειώνοντας πως ο πολιτισμός «είναι η ψυχή της κοινωνίας» και πως η ευρωπαϊκή ταυτότητα «βρίσκεται ακριβώς στο σεβασμό της ιδιαιτερότητας και στο να δημιουργήσουμε ένα παράδειγμα ζωντανό μέσα από ένα διάλογο των πολιτισμών της Ευρώπης. Η φωνή μας είναι καιρός να ακουστεί με την ίδια δύναμη όπως αυτή των τεχνοκρατών. Ο πολιτισμός, η τέχνη και η δημιουργία, δεν είναι λιγότερο σημαντικά από το εμπόριο, την οικονομία, την τεχνολογία». Έτσι ξεκίνησε ο θεσμός της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης», που υλοποιήθηκε το 1985 με πρώτη Πολιτιστική Πρωτεύουσα την Αθήνα.

«Στέλλα», «Φαίδρα», «Ilya darling»

Γεννημένη τον Οκτώβριο του 1920 η Μελίνα Μερκούρη ήταν η αγαπημένη εγγονή του δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Μερκούρη και κόρη του βουλευτή της ΕΔΑ και υπουργού Σταμάτη Μερκούρη.

Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού (1943-46) και έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή το 1945 με το ρόλο της Λαβίνια στο έργο του Ευγένιου Ο’ Νηλ «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» (θίασος Κατερίνας, θέατρο «Κεντρικόν»).. Η πρώτη της όμως μεγάλη επιτυχία έρχεται με το «Λεωφορείον ο πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμς, παράσταση του «θεάτρου τέχνης», όπου ερμηνεύει τον ρόλο της Μπλάνς Ντιμπουά (1949). Συνεχίζει τη συνεργασία της με τον Κάρολο Κουν και το «Θέατρο Τέχνης» και εμφανίζεται σε έργα των Άλντους Χάξλεϊ, Άρθουρ Μίλερ, Φίλιπ Τζόρνταν και Αντρέ Ρουσέν.

Ακολουθεί μια περίοδος που ζει στο Παρίσι, όπου εμφανίζεται σε μπουλβάρ των Ζακ Ντεβάλ και Μαρσέλ Ασάρ. Εκεί γνωρίζει τον Ζαν Κοκτώ, τον Ζαν Πωλ Σαρτρ, την Κολέτ και τη Φρανσουάζ Σαγκάν. Το 1953 παίρνει το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη».

Δύο χρόνια αργότερα, με την επιστροφή της στην πατρίδα, της γίνεται η πρόταση να πρωταγωνιστήσει στη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη. Η εμφάνισή της στο φεστιβάλ Καννών το 1956 θα είναι μοιραία, αφού εκεί θα γνωρίσει τον Αμερικανό σκηνοθέτη Ζυλ Ντασσέν, κατοπινό σύντροφό της διά βίου, ο οποίος και τη σκηνοθέτησε στις ταινίες «Ποτέ την Κυριακή» (1960), «Φαίδρα» (1962), «Τοπκαπί» (1964) και «A Dream of Passion» (1978).

Με τον ρόλο της Ίλια στο «Ποτέ την Κυριακή» αλλά και τη θεατρική μεταφορά του έργου στη Νέα Υόρκη – Ilya darling, η Μελίνα Μερκούρη αποκτά πλέον διεθνή φήμη. Για τη συμμετοχή της στην ταινία θα πάρει στις Κάννες το βραβείο γυναικείας ερμηνείας (μαζί με την Ζαν Μορό για το Moderato Cantabile).

Η Μελίνα Μερκούρη πάλεψε για την ανατροπή της χούντας από το εξωτερικό όπου βρισκόταν. Για την αντιδικτατορική της δράση, η χούντα θα της αφαιρέσει την ελληνική ιθαγένεια στις 12 Ιουλίου του 1967. Εκείνη θα απαντήσει με το ιστορικό πλέον: «Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα».

Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας γύρισε στην Ελλάδα και πολιτεύτηκε. Εκλέχθηκε με το ΠΑΣΟΚ το 1981 και ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Πολιτισμού, αξίωμα που διατήρησε ως το τέλος της πρώτης οκταετίας των κυβερνήσεων Παπανδρέου.

Στην είδηση του θανάτου της, στις 6 Μαρτίου του 1994, ο διεθνής Τύπος προέβη σε αναλυτικά αφιερώματα για τη ζωή της, ενώ στο Μπρόντγουεϊ τα θέατρα παρέμειναν κλειστά την ώρα που πάνω από ένα εκατομμύριο συγκινημένοι πολίτες την συνόδευαν στην τελευταία της κατοικία, στο Α΄ Νεκροταφείο. Κηδεύτηκε με τιμές αρχηγού κράτους.

25 χρόνια μετά, Μελίνα σε θυμόμαστε – Εκδηλώσεις μνήμης από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Τη μνήμη της Μελίνας Μερκούρη «από τις πλέον εμβληματικές προσωπικότητες που ταυτίστηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό, γνωστή με το μικρό της όνομα εντός και εκτός των συνόρων της χώρας, που διέγραψε μια λαμπερή πορεία από τις οθόνες του σινεμά στην πολιτική σκηνή, φέρνοντας την προσωπική της ακτινοβολία, τη διάθεση ανατροπής και τον ξεχωριστό αυθορμητισμό που τη διέκρινε στην πολιτική του πολιτισμού» τιμά με σειρά εκδηλώσεων το υπουργείο Πολιτισμού.

Οι εκδηλώσεις με τίτλο «25 χρόνια μετά, Μελίνα σε θυμόμαστε» ξεκινούν σήμερα Τετάρτη 6 Μαρτίου με την προβολή της ταινίας «Στέλλα» και συζήτηση με τους «κοντινούς της ανθρώπους», τους συνεργάτες της Μανουέλα Παυλίδου, Χριστόφορο Αργυρόπουλο, Μάνο Ζαχαρία και Στέλλα Χρυσουλάκη. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί από 18:00-21:00 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου 134-136).

Στο προσεχές διάστημα το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού θα πραγματοποιήσει δύο ακόμη εκδηλώσεις μνήμης για το έργο που άφησε πίσω της η Μελίνα Μερκούρη: τα ΔΗΠΕΘΕ και το Πρόγραμμα Μελίνα.

Μυρσίνη Ζορμπά: Η Μελίνα παραμένει σύγχρονη. Αναστοχαζόμαστε τις πρωτοποριακές της πρωτοβουλίες

Στις πρωτοποριακές πρωτοβουλίες που ανέλαβε η Μελίνα Μερκούρη ως υπουργός Πολιτισμού, αναφέρεται στο μήνυμά της η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Μυρσίνη Ζορμπά, που σημειώνει: «Οι πρωτοποριακές για την εποχή πρωτοβουλίες για το σινεμά, για το θέατρο και τα ΔΗΠΕΘΕ, ο θεσμός της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, το αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Μελίνα αποτελούν κεφάλαια, των οποίων τη θεσμική και πολιτική σημασία αξίζει να αναστοχαστούμε».

Όπως χαρακτηριστικά τονίζει η κ. Ζορμπά «η Μελίνα παραμένει σύγχρονη, καθώς υπήρξε η υπουργός που έκανε την πρώτη απόπειρα εκδημοκρατισμού της κουλτούρας, διεύρυνσης του κοινού και του πολιτιστικού του ορίζοντα».

Τέλος, αναφερόμενη στο σημερινό στοίχημα του προοδευτικού χώρου για την πολιτισμική δημοκρατία, που θα συμπεριλάβει τους αποκλεισμένους και τις ευάλωτες ομάδες, η υπουργός σημειώνει: «Μελίνα, 25 χρόνια μετά, σε θυμόμαστε. Βλέπουμε τις συνέχειες, και είναι σημαντικό ότι μετά από ένα τέταρτο του αιώνα αυτές υπάρχουν, ώστε να μας προκαλούν να θέτουμε τα ερωτήματα σε νέες βάσεις κάτω από τις νέες συνθήκες».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη