Connect with us

People

Η Κρητικιά δασκάλα που έσπαγε τις βέργες!

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια Ελληνίδα δασκάλα από το 1964 μάλιστα Κρητικιά, έβαζε με τον δικό της μοναδικό τρόπο από ένα λιθαράκι κάθε μέρα, για να καταφέρει και εκείνη μαζί με πολλούς άλλους παιδαγωγούς να καταργηθεί τελικά το ξύλο, σαν «τρόπος ορθής διαπαιδαγώγησης του μαθητή»!


Η δασκάλα αυτή, που πρωτοδιορίστηκε το 1964, και απολύθηκε το 1991, και δεν είναι άλλη από την Μοιριανή – Γαλιανή Βασιλεία Μαρκάκη του Κων/ου, συνταξιούχο σήμερα και κάτοικο Αθηνών!

Η νεαρή τότε δασκάλα Βασιλεία Μαρκάκη, δεν μπορούσε να διανοηθεί, πως είναι σωστό ένα μέτρο, με το να ξεσπούν οι δάσκαλοι, στα ευαίσθητα χέρια των μικρών παιδιών, επειδή απλά υπήρχε ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ δασκάλων, μαθητών και γονέων!

Δεν μπορούσε να ανεχτεί ακόμα και τις προτροπές των γονέων, να λένε στον εκάστοτε παιδαγωγό:

– Δάσκαλε, άφησε μόνο τα κόκκαλα γερά, νομίζοντας ότι το παιδί τους τρώγοντας ξύλο, θα γίνει τελικά ο άνθρωπος που ονειρεύονται!

Χωρίς καν να αντιλαμβάνονται όλοι τους, πόσα κόμπλεξ θα δημιουργούσαν στο παιδί, που μπορεί να τους αφήσουν στίγματα, που να τους να μείνουν μέχρι τα γεράματα!

Το σύστημα αυτό με το ξύλο, το έβλεπε εντελώς λανθασμένο, και έβαλε στόχο της να το πολεμήσει με νύχια και δόντια, αλλά προπάντων διάλεξε τον πιο λογικό τρόπο, «δια της πειθώ»!.

Κάποτε, και πριν ακόμα πάρει το πτυχίο δασκάλας, το είχε πει και στον ίδιο τον Μακαριστό Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας Τιμόθεο:

– Εγώ Δέσποτα, άμα γίνω δασκάλα, θα σπάω όλες τις βέργες!
Ο Δέσποτας τη κοίταξε χαμογελώντας και της είπε:

– Καλά θα κάνεις παιδί μου!

Μόλις διορίστηκε στο πρώτο σχολείο στο Περιστέρι, είδε πως σε κάθε έδρα των δασκάλων είχε και από μία βέργα, στο δε γραφείο των δασκάλων είχε οκτώ βέργες!

Πάει λοιπόν ένα πρωί νωρίτερα, και σπάει όλες αυτές τις βέργες!

Στη συνέχεια προσπαθούσε να πείσει τους δασκάλους συναδέλφους της, και τον ίδιο τον διευθυντή λέγοντάς τους:

– Όταν ήρθα στο σχολείο σας και είδα στο γραφείο μου μια βέργα, νόμισα ότι την είχατε για να δείχνουμε στον πίνακα και στο χάρτη κάποια σημεία.

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα χρησιμοποιούσατε την ίδια βέργα για να δέρνετε τα παιδιά με τα τόσο ευαίσθητα χεράκια τους!

Σιγά σιγά τους έπεισε όλους και δεν είχαν ποια και εκείνοι το κουράγιο να δείρουν ξανά μαθητή!

Κάπως έτσι έγινε και με το επόμενο σχολείο στον Κολωνό, που πήρε μετάθεση.

Εκεί ήταν μαζί με τον σύζυγό της, δάσκαλο και αυτός και διευθυντή κάποιο κ. Φώτη.

Έσπασε και εκεί όλες τις βέργες, και έπεισε πρώτα πρώτα τον άνδρα της που ήταν σκληροπυρηνικός με τα παιδιά, να πάψει να τα δέρνει!

Ο κ. Φώτης ο διευθυντής αρχικά δεν συμφωνούσε, αλλά η Βασιλεία του είπε μια μέρα.

– Βρε Φώτη μου, με αυτές τις βέργες δέρνουμε τα χεράκια των παιδιών, πως το κάνει η καρδιά σας να τα βλέπετε να ματώνουν;

– Ας ματώνουν, απάντησε ο κ. Φώτης, και έβαλε πάλι τα παιδιά να του φέρουν άλλες βέργες!

Όμως η επίμονη και ευαίσθητη Βασιλεία, τις έσπασε και αυτές όλες το επόμενο πρωί!

Τότε ο διευθυντής την κάλεσε πάλι και της είπε:

– Βρε συ Βασιλεία, καινούργια μόδα θα μας βγάλεις τώρα, να καταργήσουμε τις βέργες;

Τότε η Βασιλεία του απάντησε ξανά:

– Μα βρε Φώτη, εσύ είσαι πολύ καλός άνθρωπος, πως διανοείσαι να χτυπάς μικρά παιδιά, και αυτό να το θεωρείς μάλιστα και σωστό παιδαγωγικό σύστημα;

Είχε τον τρόπο της η Βασιλεία, γιατί τελικά τους έπεισε όλους και εκεί, ακόμα και τον κ. Φώτη!

Το ίδιο έγινε και στο Δημοτικό Μπουρναζίου! Αφού και εκεί έσπασε όλες τις βέργες, κατάφερε και εκεί να καταργηθούν παντελώς από το σχολείο τους!

Χαρακτηριστικό της υπόθεσης ήταν, πως όταν ήταν να απολυθεί από την υπηρεσία, ο διευθυντής κάλεσε και τον Επιθεωρητή να πει και εκείνος διό λόγια στην εκδήλωση αποχαιρετισμού.

Ο Επιθεωρητής πήγε, έστειλε μάλιστα και ειδικό έπαινο στη Βασιλεία, για τον μοναδικό τρόπο που εξάσκησε το λειτούργημα τα παιδαγωγού!

Στην ομιλία του για την αποχώρηση της Βασιλείας από την υπηρεσία, έβγαλε λόγο, και μεταξύ των άλλων ανέφερε και τα εξής:

Φεύγει σήμερα από την υπηρεσία μας μια σπουδαία δασκάλα, η Μαρκάκη Βασιλεία, είναι εκείνη που έσπαγε τις βέργες, και που κατάφερε να μας πείσει και όλους εμάς, πως πρέπει να αλλάξει επιτέλους το παιδαγωγικό μας σύστημα. Αν και αργά, καταλάβαμε και όλοι εμείς πως το σύστημα με το ξύλο, δεν ήταν τελικά το σωστό…

Η Βασιλεία πήρε στα χέρια της τον Έπαινο, και έφυγε πλήρως ικανοποιημένη, πως τελικά έκανε το καθήκον της!

H γυναίκα αυτή και σήμερα που ζει στο διαμέρισμά της, κοντά στη Λένορμαν, παραμένει ένας ρομαντικός άνθρωπος, γελαστός και καλοσυνάτος, με το πάθος ακόμα να μεταδίδει τις γνώσεις της στους άλλους.

Είμαι τυχερός που τη γνώρισα!

Κείμενο: Γεώργιος Χουστουλάκης

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

People

Πέθανε στα 33 της χρόνια η ηθοποιός Νίκη Λειβαδάρη

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια νέα γυναίκα, η ηθοποιός Νίκη Λειβαδάρη έφυγε απρόσμενα από τη ζωή


Η ηθοποιός Νίκη Λειβαδάρη στα 33 της χρόνια πέθανε εξαιτίας καρδιακού επεισοδίου. 

Την θλιβερή είδηση έκανε γνωστή μέσα από το λογαριασμό του στο Facebook o Σπύρος Μπιμπίλας

O γνωστός ηθοποιός και πρόεδρος του «ΤΑΣΕΗ» (Ταμείο Αλληλοβοήθειας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών) το βράδυ της Κυριακής, ενημέρωσε για το θάνατο μιας πολύ καλής και νέας συναδέλφου του, η οποία έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. 

Η ηθοποιός είχε συμμετάσχει στα σίριαλ «Μίλα μου Βρώμικα» και «Αληθινοί έρωτες», ενώ αυτή την φετινή σεζόν συμμετείχε στο διάσημο θρίλερ Stamboul Train του Γκράχαμ Γκρην, στην Αμαξοστοιχία – Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Έφυγε από τη ζωή η Νίκη Γουλανδρή

Δημοσιεύτηκε

στις

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών, η βοτανική ζωγράφος και ευεργέτιδα Νίκη Γουλανδρή, η οποία μαζί με τον σύζυγό της ίδρυσε το μουσείο Φυσικής Ιστορίας


Η κηδεία της θα τελεστεί την Τρίτη, στις 12 το μεσημέρι, στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς.

Η Νίκη Γουλανδρή ήταν γνωστή διεθνώς για τους αγώνες της για την προστασία του περιβάλλοντος. Το μήνυμά της συνδέει οικολογικούς στόχους με πολιτιστικές αξίες. Από πολύ νέα αφιέρωσε τη ζωή της στην μάθηση, στον στοχασμό και στην επιστήμη.

Με τη συνεχή υποστήριξη του συζύγου της, Άγγελου Γουλανδρή, καλλιέργησε το ερευνητικό της πνεύμα και έμεινε αδιάφορη σε ιδεολογίες που θεωρούσε εφήμερες και απηρχαιωμένες. Πάντοτε πίστευε ότι ο κόσμος χρειάζεται νέες αξίες προκειμένου να επιτευχθεί η απαραίτητη ισορροπία μεταξύ του ανθρώπου και της κοινωνίας.

Ως προσωπικότητες – η ίδια και ο άνδρας της ‘Αγγελος Γουλανδρής – θεωρούνται πρωτοπόροι στη σκέψη και στην πράξη. Με την ίδρυση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή το 1964, ως κέντρο έρευνας και εκπαίδευσης, τέθηκαν επικεφαλής της μάχης για τη διάσωση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της επαναφοράς του ανθρώπου σε ένα νέο κώδικα αξιών.

Η Νίκη Γουλανδρή διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (1974-1975), αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (1975-1981), αντιπρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (1989-1991).

ANTIO ΚΥΡΙΑ NIKH…

Η αντιπρόεδρος του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, Φαλή Βογιατζάκη, σε ανάρτησή στη σελίδα του μουσείου στο Facebοοκ, γράφει: «Με λύπη σας ανακοινώνουμε ότι η Πρόεδρός μας Νίκη Γουλανδρή έφυγε από τη ζωή σήμερα Σάββατο, τα ξημερώματα. Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη στις 12.00 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς. Θα τη θυμόμαστε πάντα με αγάπη και σεβασμό. Η ανάμνησή της πάντα ας μας εμπνέει».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Ο τελευταίος βρακοφόρος της Μεσαράς

Δημοσιεύτηκε

στις

Στις 6 Φλεβάρη του 1986, πέθανε ένα πατριώτης, μερακλής Μεσαρίτης από τη Φανερωμένη, πριν 30 χρόνια δηλαδή, ο Γιώργης Φιτσοδασκαλακης, γνωστός ως “Κατσοχοιρογιώργης”


Στην κηδεία του, έβγαλε λόγο πάτερ Νεκτάριος από τα Καλύβια.
Εκθείασε τις αρετές του, την ανδρεία του στον πόλεμο της Μικράς Ασίας του ’22, και τον ιδιαίτερο χαραχτήρα του.

Στην αρχή της ομιλίας του, ο πατέρας Νεχτάριος Πατεράκης, είπε τότε επί λέξη:

-«Φεύγει σήμερα και ο τελευταίος βρακοφόρος της Μεσαράς»!

Μπορεί να μην ήταν ακριβώς ο τελευταίος, επειδή δεν γνωρίζουμε ακριβώς, ποιος ήταν ο τελευταίος, αλλά σίγουρα όμως από ένας τους τελευταίους είναι κι αυτός!

Σίγουρα σε κάποια χωριά να υπήρχαν κι άλλοι ακόμα, που να τιμούσαν την κρητική βράκα.

Όμως ο Κατσοχοιρογιώργης, πήρε αυτόν τον ιδιαίτερα τιμητικό τίτλο, γιατί τιμούσε την κρητική βράκα, τη φορούσε μέχρι την τελευταία του στιγμή, και ουδέποτε έκανε την εμφάνιση του χωρίς αυτήν!
Θα μας πει για την κρητική βράκα του πατέρα της, και για το χαραχτήρα του, η κόρη του Ειρήνη Ρηγάκη:

– «6 πήχες είχε ύφασμα είχε απ’ έξω η βράκα του, και άλλες 6 από μέσα!

Όντε θαλα κάτσει, και άρχιζε να τη μαζώνει, έκανε ολόκληρο μαξελαράκι από κάτω!

Του άρεσε πολύ ο στρατιωτικός κλάδος.

Επί Βενιζέλου, πολέμησε κι αυτός στον μικρασιατικό πόλεμο για 12 χρόνια, ως το ’43, μαζί με άλλους Φανερωμιανούς, και ήταν υπεύθυνος στα άλογα.

Το μεγάλο του παράπονο ήταν, που δεν έμαθε γράμματα, γιατί ο στρατός ήθελε να του δώσει μεγάλο βαθμό για τη προσφορά του!

Τον έφθασε όμως μέχρι λοχία!

Είχε μεγάλη πολυμελή οικογένεια με 8 παιδιά. Μάλιστα ο ένας του γιός ο Αντώνης, είχε διαπρέψει για χρόνια στους Μεσαρίτικους αγώνες γιοργαλίδικου αλόγου, και αείχε αποσπάσει αρκετά βραβεία.

Ήταν άνθρωπος της παρέας, του άρεσαν να λέει και να ακούει ιστορίες.

Σαν χαραχτήρας, ήταν πολύ φιλότιμος, καλόκαρδος, μερακλής, εργατικός, καλός οικογενειάρχης, αλλά και πολύ κοινωνικός.
Πήγαινε μετά τη δουλειά στο καφενείο, και κέρναγε όποιον θελα μπει μέσα, ακόμα και ξένον!

Καμιά φορά ρωτάγανε οι ξένοι:

-Μα ποιος είναι εκείνος που με κέρασε?

– Ο Κατσοχοιρογιώργης! Του απαντούσε ο καφετζής.

Ασφαλώς, κι αυτός σαν έμπαινε στο καφενείο, όλοι συνοριζότανε ποιος θα τον κεράσει πρώτος!

Συχνά έλεγε την εξής φράση, δείχνοντας το πορτοφόλι του:

-Επαέ βρίχνεται η αθρωπχιά μου!

Και το εννοούσε αυτό, γιατί το πορτοφόλι του, που ήταν πάντα γεμάτο, δεν θα τον ντρόπιαζε ποτέ στη παρέα, και πάντα θα τον έβγαζε ασπροπρόσωπο στα δύσκολα!

Ήταν μερακλής, και χόρευε μέχρι και μπορούσε να σέρνει τα πόδια του!

Τη γυναίκα την θεωρούσε υπεράνω!

Μια μέρα στην υπόλοιπη Ελλάδα, είδε κάποιον να είναι καβάλα στο γαιδουράκι, και η γυναίκα του ξωπίσω να ακολουθεί, κρατώντας μάλιστα και ένα δεμάτι ξύλα…

Πάει κοντά του και τον αρχίζει ο Κατσοχοιρογιώργης, έτοιμος να τον πετάξει κάτω, και να βάλει να καβαλικέψει η γυναίκα στο γαϊδουράκι!

Επενέβη όμως η γυναίκα του και του λέει:

-Και τι σε νοιάζει εσένα που καβαλικεύει ο άνδρας μου εμένα, και όχι εγώ?

Μετά κατάλαβε, πως εκεί έχουν άλλες συνήθειες , και έτσι τους άφησε στη τύχη τους και έφυγε!»

Για τον πατέρα της μας μίλησε και η άλλη κόρη του η Ελένη, και μας είπε, γιατί κάθε χρόνο του Αγίου Αντωνίου, ο παπάς του χωριού, κάνει μνεία για τον πατέρα της.

«Την εποχή που ήτανε επαέ οι Γερμανοί, ένας ανώτερος αξιωματούχος, είδε στον ύπνο του, πως ένας καλόγερος, του έδωσε ένα δυνατό χαστούκι στο μάγουλο! Ηταν ένας γέρος κοντός με γενιάδα, και τον εμπόδιζε στο έργο του.

Αμέσως εκνευρίστηκε τόσο, που ήθελε να κάψει το χωριό!

Ζήτησε κάποιον να του πει, βάσει της περιγραφή, ποιος να ήταν εκείνος ο καλόγερος που τον χαστούκισε!

Τότε κάλεσε ο αξιωματούχος τον πατέρα μου τον Κατσοχοιρογιώργη, που ήταν τότε πρόεδρος του χωριού, και βάσει της περιγραφής του, τον ρώτησε αν μπορεί να καταλάβει ποιος να ήταν εκείνος ο γέρος που τον χαστούκισε!

Ο πατέρας μου κατάλαβε από την περιγραφή, και τον πάει στην εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, που ήταν τότε στην παλιά της μορφή, δηλαδή ημιυπόγεια.

Μόλις είδε την φιγούρα του Αγίου Αντωνίου, ο ανώτερος αξιωματικός, αμέσως είπε:

-Να! Αυτός με χτύπησε!

Έκτοτε, δεν έκανε καμία κίνηση ο αξιωματικός, για να πλήξει το χωριό!

Από εκείνο το γεγονός, κάθε χρόνο στην γιορτή του Αγίου Αντωνίου, που βγάζει λόγο ο παπάς στην εκκλησία, μιλά για τη χάρη του Αγίου Αντωνίου, τα διάφορα θαύματά του, και αναφέρει και το γεγονός με τον πατέρα μου.

Όμως ο πατέρας μου, διετέλεσε πολλά χρόνια πρόεδρος της Φανερωμένης, ακόμα και τότε που ήταν οι Γερμανοί, και όσα χρόνια ήταν οι Γερμανοί, “δεν άνοιξε μύτη” στο χωριό!

Ο πατέρας μου μάζευε αυγά, ρακί κρασί, κοτόπουλα και πολλά άλλα, τα έδινε στους Γερμανούς, και έτσι, ούτε για αγγαρείες έπαιρναν από το χωριό μας, αλλά ούτε και πείραζαν κανέναν!»

Ο Κατσοχοιρογιώργης, έζησε τη ζωή του με αίσθηση χιούμορ, αλλά είχε και ένα σκοπό:

Ήθελε το βιβλιάριο υγείας του καθαρό!

Ποτέ δεν πήγε στο γιατρό, και πολλές φορές το απέφευγε, να μην «λερώσει» το βιβλιάριο υγείας του!

Την λανθασμένη βέβαια αυτή νοοτροπία, την είχαν και πολλοί άλλοι κρητικοί τα χρόνια εκείνα!

Θεωρείτο μέγα καύχημα σε έναν άνδρα τότε, να μην έχει επισκεφθεί ποτέ του γιατρό!

Έτσι πολλοί έφευγαν πριν την ώρα τους, επειδή αδιαφορούσαν για την υγεία τους.

Φυσικά προτιμούσε αντί φάρμακα, να χρησιμοποιεί βότανα.

Βέβαια ο Γιώργης Φιτσοδασκαλάκης, ήταν τυχερός που έφυγε στα βαθειά του γεράματα, σε ηλικία 95 ετών από φυσικά αίτια, και μονάχα στις τελευταίες του στιγμές που τον πήγαν στην κλινική, «εγκαινίασε» και το βιβλιάριο υγείας του!

Αυτές οι φιγούρες κρητικών, τέτοιες αγνές ψυχές, είναι που λείπουν σήμερα από τον τόπο μας.

Αυτές τις μέρες που έχουμε τα συναπατήματά του, ευχόμαστε να είναι όσο πιο ελαφρύ γίνεται το χώμα που τον σκεπάζει, και έτσι να τον θυμούνται όλοι, , και μείς που τον γνωρίσαμε λιγότερο, έτσι θα τον φέρνουμε και ‘μείς στην σκέψη μας!

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη