Connect with us

People

Η Κρητικιά δασκάλα που έσπαγε τις βέργες!

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια Ελληνίδα δασκάλα από το 1964 μάλιστα Κρητικιά, έβαζε με τον δικό της μοναδικό τρόπο από ένα λιθαράκι κάθε μέρα, για να καταφέρει και εκείνη μαζί με πολλούς άλλους παιδαγωγούς να καταργηθεί τελικά το ξύλο, σαν «τρόπος ορθής διαπαιδαγώγησης του μαθητή»!


Η δασκάλα αυτή, που πρωτοδιορίστηκε το 1964, και απολύθηκε το 1991, και δεν είναι άλλη από την Μοιριανή – Γαλιανή Βασιλεία Μαρκάκη του Κων/ου, συνταξιούχο σήμερα και κάτοικο Αθηνών!

Η νεαρή τότε δασκάλα Βασιλεία Μαρκάκη, δεν μπορούσε να διανοηθεί, πως είναι σωστό ένα μέτρο, με το να ξεσπούν οι δάσκαλοι, στα ευαίσθητα χέρια των μικρών παιδιών, επειδή απλά υπήρχε ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ δασκάλων, μαθητών και γονέων!

Δεν μπορούσε να ανεχτεί ακόμα και τις προτροπές των γονέων, να λένε στον εκάστοτε παιδαγωγό:

– Δάσκαλε, άφησε μόνο τα κόκκαλα γερά, νομίζοντας ότι το παιδί τους τρώγοντας ξύλο, θα γίνει τελικά ο άνθρωπος που ονειρεύονται!

Χωρίς καν να αντιλαμβάνονται όλοι τους, πόσα κόμπλεξ θα δημιουργούσαν στο παιδί, που μπορεί να τους αφήσουν στίγματα, που να τους να μείνουν μέχρι τα γεράματα!

Το σύστημα αυτό με το ξύλο, το έβλεπε εντελώς λανθασμένο, και έβαλε στόχο της να το πολεμήσει με νύχια και δόντια, αλλά προπάντων διάλεξε τον πιο λογικό τρόπο, «δια της πειθώ»!.

Κάποτε, και πριν ακόμα πάρει το πτυχίο δασκάλας, το είχε πει και στον ίδιο τον Μακαριστό Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας Τιμόθεο:

– Εγώ Δέσποτα, άμα γίνω δασκάλα, θα σπάω όλες τις βέργες!
Ο Δέσποτας τη κοίταξε χαμογελώντας και της είπε:

– Καλά θα κάνεις παιδί μου!

Μόλις διορίστηκε στο πρώτο σχολείο στο Περιστέρι, είδε πως σε κάθε έδρα των δασκάλων είχε και από μία βέργα, στο δε γραφείο των δασκάλων είχε οκτώ βέργες!

Πάει λοιπόν ένα πρωί νωρίτερα, και σπάει όλες αυτές τις βέργες!

Στη συνέχεια προσπαθούσε να πείσει τους δασκάλους συναδέλφους της, και τον ίδιο τον διευθυντή λέγοντάς τους:

– Όταν ήρθα στο σχολείο σας και είδα στο γραφείο μου μια βέργα, νόμισα ότι την είχατε για να δείχνουμε στον πίνακα και στο χάρτη κάποια σημεία.

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα χρησιμοποιούσατε την ίδια βέργα για να δέρνετε τα παιδιά με τα τόσο ευαίσθητα χεράκια τους!

Σιγά σιγά τους έπεισε όλους και δεν είχαν ποια και εκείνοι το κουράγιο να δείρουν ξανά μαθητή!

Κάπως έτσι έγινε και με το επόμενο σχολείο στον Κολωνό, που πήρε μετάθεση.

Εκεί ήταν μαζί με τον σύζυγό της, δάσκαλο και αυτός και διευθυντή κάποιο κ. Φώτη.

Έσπασε και εκεί όλες τις βέργες, και έπεισε πρώτα πρώτα τον άνδρα της που ήταν σκληροπυρηνικός με τα παιδιά, να πάψει να τα δέρνει!

Ο κ. Φώτης ο διευθυντής αρχικά δεν συμφωνούσε, αλλά η Βασιλεία του είπε μια μέρα.

– Βρε Φώτη μου, με αυτές τις βέργες δέρνουμε τα χεράκια των παιδιών, πως το κάνει η καρδιά σας να τα βλέπετε να ματώνουν;

– Ας ματώνουν, απάντησε ο κ. Φώτης, και έβαλε πάλι τα παιδιά να του φέρουν άλλες βέργες!

Όμως η επίμονη και ευαίσθητη Βασιλεία, τις έσπασε και αυτές όλες το επόμενο πρωί!

Τότε ο διευθυντής την κάλεσε πάλι και της είπε:

– Βρε συ Βασιλεία, καινούργια μόδα θα μας βγάλεις τώρα, να καταργήσουμε τις βέργες;

Τότε η Βασιλεία του απάντησε ξανά:

– Μα βρε Φώτη, εσύ είσαι πολύ καλός άνθρωπος, πως διανοείσαι να χτυπάς μικρά παιδιά, και αυτό να το θεωρείς μάλιστα και σωστό παιδαγωγικό σύστημα;

Είχε τον τρόπο της η Βασιλεία, γιατί τελικά τους έπεισε όλους και εκεί, ακόμα και τον κ. Φώτη!

Το ίδιο έγινε και στο Δημοτικό Μπουρναζίου! Αφού και εκεί έσπασε όλες τις βέργες, κατάφερε και εκεί να καταργηθούν παντελώς από το σχολείο τους!

Χαρακτηριστικό της υπόθεσης ήταν, πως όταν ήταν να απολυθεί από την υπηρεσία, ο διευθυντής κάλεσε και τον Επιθεωρητή να πει και εκείνος διό λόγια στην εκδήλωση αποχαιρετισμού.

Ο Επιθεωρητής πήγε, έστειλε μάλιστα και ειδικό έπαινο στη Βασιλεία, για τον μοναδικό τρόπο που εξάσκησε το λειτούργημα τα παιδαγωγού!

Στην ομιλία του για την αποχώρηση της Βασιλείας από την υπηρεσία, έβγαλε λόγο, και μεταξύ των άλλων ανέφερε και τα εξής:

Φεύγει σήμερα από την υπηρεσία μας μια σπουδαία δασκάλα, η Μαρκάκη Βασιλεία, είναι εκείνη που έσπαγε τις βέργες, και που κατάφερε να μας πείσει και όλους εμάς, πως πρέπει να αλλάξει επιτέλους το παιδαγωγικό μας σύστημα. Αν και αργά, καταλάβαμε και όλοι εμείς πως το σύστημα με το ξύλο, δεν ήταν τελικά το σωστό…

Η Βασιλεία πήρε στα χέρια της τον Έπαινο, και έφυγε πλήρως ικανοποιημένη, πως τελικά έκανε το καθήκον της!

H γυναίκα αυτή και σήμερα που ζει στο διαμέρισμά της, κοντά στη Λένορμαν, παραμένει ένας ρομαντικός άνθρωπος, γελαστός και καλοσυνάτος, με το πάθος ακόμα να μεταδίδει τις γνώσεις της στους άλλους.

Είμαι τυχερός που τη γνώρισα!

Κείμενο: Γεώργιος Χουστουλάκης

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

People

Ένα Σφακιανός bodybuilder της δεκαετίας του ’70

Δημοσιεύτηκε

στις

Από τους bodybuilders της πρώτης γενιάς o Γιάννης Κωστογλάκης γεννήθηκε στην Κω, μεγάλωσε στην Αθήνα όμως κατάγεται από τα Σφακιά της Κρήτης


Αγωνίστηκε στους πρώτους αγώνες της δεκαετίας του 1960 αντιπροσωπεύοντας την Ελλάδα.Θηριώδης με μεγάλη δύναμη και φοβέρες σωματικές διαπλάσεις για την περίοδο που αγωνιζόταν, νικητής αρκετών Μr Hellas, Mεσογειονίκης το 1972, εκπροσώπησε πολλές φορές την Ελλάδα στο εξωτερικό για τουλάχιστον μια δεκαετία.

Iδιοκτήτης γυμναστήριου, ένα από τα πρώτα της Αθήνας, στην Ομόνοια. Μετέπειτα άνοιξε και στην Αμερική γυμναστήρια προετοιμάζοντας αθλητές παγκοσμίου κλάσεως. Ήταν γνωστός για την δύναμη του και τις σκληρές προπονήσεις. Ήταν ο πρώτος αθλητής στην ιστορία του Ελληνικού body building του οποίου τα χέρια έσπασαν το φράγμα των 50 cm.

Είχε υψος 1,81, 104 κιλα, χερια 52 εκατοστα (πρωτοφανες για τις εποχές εκείνες), στηθος 138 εκ, μηροι 70 εκ και πίεζε στον παγκο 240 κιλα !!!

Εδω θα πρεπει να αναφερω ότι οι σπανιες φωτογραφίες εχουν αντληθει από το αρχειο του Αθλητη καθως και από το ψηφιακο αρχειο της εφημερίδας Αθλητικης Ηχω.

Επίσης αγωνιζόταν και ως παλαιστής σε διεθνές επίπεδο και έκανε επιδείξεις δύναμης.

Συμμετείχε στον πρώτο αγώνα body building που έγινε στην Ελλάδα,το 1966,το ιστορικό Μr Αθήνα το οποίο πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείo Γκλόρια στην Ιπποκράτους με αθλητές όπως Λιβάνιος, Μπουζιάνας, Χάλιος, Στεφανίδης, Λημναίος.

Ο Θρύλος του Body Building, Γιάννης Κωστογλάκης, που μεσουρανούσε στον παγκόσμιο χάρτη των body-builders, τις χρυσές δεκαετίες του ’70 και του ’80, με διεθνείς τίτλους και συμμετοχές σε παγκόσμια πρωταθλήματα έχει περάσει στο πάνθεον της ιστορίας του Ελληνικού bodybuilding καθώς ήταν ο πρώτος που έφερε διεθνή τίτλο στην Ελλάδα,το Mr Mεσόγειος το 1972 που έγινε στην Ιταλία.

Τη δεκαετία του ’80 εγκαταστάθηκε στις Η.Π.Α και για πολλά χρόνια χάθηκαν τα ίχνη του.

kostoglakis1

kostoglakis

kostoglakis2

Σταμάτησε να αγωνίζεται και λίγοι μάθαιναν νέα του, σε σημείο που κάποιοι κυκλοφόρησαν τη φήμη ότι πριν μερικά χρόνια τον σκότωσαν μαφιόζοι στην Αμερική. Στην πραγματικότητα, ο Γιάννης Κωστογλάκης, ο «Ρασπούτιν» (όπως τον ονόμαζαν λόγω της μακριάς γενειάδας του και των μαλλιών του), επέστρεψε στη ενεργό δράση μετά από 30 χρόνια, το 2012, στην ηλικία των 65 ετών, σε άριστη φυσική κατάσταση για να συμμετάσχει στο NPC Body Building Competition, που έγινε στο West Palm Beach της Florida.

O Γιάννης Κωστογλάκης κέρδισε τη 3η θέση στη κατηγορία 60 ετών και άνω. Επίσης τον Ιούλιο του 2013 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στη διοργάνωση Southern States Bodybuilding Competition.

Για πρώτη φορά μετά από 30-35 χρόνια, έδωσε την πρώτη του συνέντευξη εφ’όλης της ύλης για μια τεράστια αθλητική πορεία.

kostoglakis4

kostoglakis5

– Κύριε Κωστογλάκη καλησπέρα. Ευχαριστούμε καταρχήν για τον χρόνο σας και την συνέντευξη που μας παραχωρείτε… Μεγάλη μας τιμή να φιλοξενούμε στο φόρουμ έναν πρωταθλητή σαν και εσάς..

Είναι μεγάλη μου χαρά που σας μιλάω και σας ευχαριστώ για αυτή την εμπειρια, λείπω πολλά χρόνια από την Ελλάδα και χαίρομαι που με θυμούνται τόσοι πολλοί άνθρωποι ακόμα.

– Πως ξεκινήσατε να ασχοληθείτε με την σωματοδομική ;Σε τι ηλικία ξεκινήσατε ;;Τι παραστάσεις είχατε;

Εγώ ξεκίνησα αρχές της δεκαετίας του 1960 με Ελληνορωμαϊκή πάλη. Έκανα 3 χρονιά στον Ολυμπιακό, όπως επίσης ασχολούμουν με ρίψεις, δίσκο και σφαίρα, όλα αυτά στην εφηβεία μου. Ήθελα όμως να είμαι και δυνατός αθλητής, δεν μου άρεσε να είμαι απλά τεχνικός παλαιστής, ήθελα να πιάνω λαβές τους παλαιστές 100-110 κιλών και να τους χειρίζομαι. Έτσι παράλληλα ξεκίνησα να κάνω βάρη με βασικές ασκήσεις, πιέσεις, σκουωτ κτλ. μετά από παρότρυνση ενός Ρουμάνου προπονητή που είχα. Συνδύαζα ουσιαστικά το bodybuilding-weightlifting με την ελληνορωμαϊκή. Επίσης έκανα το 1967 και το 1968 άρση βαρών. Aσχολήθηκα και με την πυγμαχία με προπονητή τον Γιάννη Παπαδόπουλο, όπου μάλιστα έφτασα σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στον τελικό με εναν αθλητή του Παναθηναικού όπου έχασα με disqualification .

kostoglakis6

– Πως ήταν να ασχολείται με την σωματοδομικη κάποιος την δεκαετία του ’60 και του ’70 στην Ελλάδα;; Υπήρχαν γυμναστήρια;; Πότε φτιάξατε εσείς τα δικά σας γυμναστήρια;Που βρισκόταν;

Eγω γυμναζόμουν στα προπονητήρια της άρσης βαρών καθώς δεν υπήρχαν τότε ιδιαιτερα γυμναστήρια Θυμάμαι ότι πηγαίναμε κάθε Κυριακή στον Άγιο Κοσμά ,όπου εκεί κάναμε πιέσεις πάγκου και επιδείξεις ακροβατικής πάλης με τον Αντώνη Λουπάκη,αθλητη της ελληνορωμαικης παλης. Εκει γνώρισα και άλλους αθλητες όπως τον Πολύδωρο,αθλητή άρσης βαρών του Παναθηναϊκού,τον Ανδρέα Σιζόπουλο,αργότερα και τον Σπύρο Μπουρνάζο.

Ακόμη τότε δεν είχα καταλήξει με τι ήθελα να ασχοληθώ περισσότερο,την πάλη ή το Bodybuilding.Έτσι συνέχισα και πορεύτηκα και με τα 2 αθλήματα.

Από την μια είχα ξεκινήσει την επαγγελματική πάλη από τα 18-19,αν και τότε δεν υπήρχαν παρά πολλοί παλαιστές όπως αργότερα την δεκαετία του 1970.

kostoglakis7

kostoglakis3

Ως προς το bodybuilding τότε υπήρχαν 2-3 γυμναστήρια όλα και όλα.

Εγώ λίγο αργότερα έφτιαξα κάποια γυμναστήρια τα οποία οργάνωσα πολύ καλά , ένα στην Αγία Βάρβαρα, ένα στην Νίκαια και αργότερα ένα στο κέντρο της Αθηνας,Ζηνωνος και Κεραμεικου όπου έχουν περάσει όλοι οι αθλητές της εποχής.

Μάλιστα τα βάρη τα εφτιαχνα εγω ο ίδιος σε χυτήρια και επίσης προμήθευα και άλλα γυμναστήρια με τα όργανα και μηχανήματα μου.

– Μπορείτε να μας αναφέρετε ποιος ήταν ο πρώτος σας αγώνας;Τι θυμάστε από αυτή την εμπειρία;;

Ο πρώτος μου αγώνας ήταν ο πρώτος επίσημος αγώνας bbing που διοργανώθηκε από τον Ανδρέα Ζαπατίνα στο θέατρο Γκλορια,το Μr ΑΘΗΝΑ,το 1966.

Aντίπαλοι μου ηταν Αντώνης Λιβάνιος,ο Βασίλης Μπουζιάνας, ο Φίλιππος Στεφανίδης,ο Αλέξανδρος Λημναίος,ο Γιώργος Μποτίνης και άλλοι αθλητες.

– Eνω εκπροσωπούσατε ανελλιπώς της Ελλάδα δεν συμμετείχατε παράλληλα σε Ελληνικούς αγώνες από ένα σημείο και μετά.Για την ακρίβεια πρέπει να παίξατε σε 2 ή 3 αγώνες στην Ελλάδα και σε πολλούς περισσότερους στο εξωτερικό. Η διαφορά σας με τους Έλληνες αθλητές ήταν αισθητή παρόλα αυτά. Επίσης απ΄ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πηγαίνατε έξω με δικά σας έξοδα. Θέλετε να μας πείτε γιατι συνέβαινε αυτό;Έχετε κάποιο παράπονο από αυτό το γεγονός ότι δεν σας βοήθησαν ιδιαίτερα;

Η ουσία είναι ότι δεν με προωθούσαν κατάλληλα οι ιθύνοντες..

Από ένα σημείο και μετά, για λόγους που δεν χρειάζεται να αναλύσουμε και να θίξουμε πρόσωπα μετά από τόσα χρονιά ,δεν ήθελα να συμμετάσχω σε ελληνικούς αγώνες .

Επειδή όμως ήθελα να αποδείξω την αξία μου ως αθλητής στα διεθνή επίπεδα ,με δικά μου έξοδα πήγαινα και συμμετείχα σε αγώνες στο εξωτερικό.

Ευτυχώς τότε είχα ξεκινήσει και την επαγγελματική πάλη και πληρωνόμουν αρκετά καλά.

Όλα τα χρήματα που έβγαζα τα επένδυα στο bodybuilding,στα γυμναστήρια μου και στις προετοιμασίες μου.

Η επιβράβευση μου ήταν ότι με αναγνώριζαν όπου πήγαινα έξω και έτρεφε εκτίμηση για το πρόσωπο μου ο Oscar State ,μεγάλος παράγοντας της IFBB,ο οποίος με είχε γνωρίσει και στα αδερφια Weider,τον Arnold Schwarzenegger και όλους τους γνωστους αθλητές της εποχής.

Ο Oscar State o οποίος θεωρούσε ότι είμαι φυσικό ταλέντο φρόντιζε να με διευκολύνει με την διαμονή μου όπου συμμετείχα.

Ο κόσμος έξω με επευφημούσε και αποτελούσε αναγνωριση για μενα.Είχα μεγάλες διαστάσεις και αυτό άρεσε στο κοινό.

-Έχετε συμμετάσχει σε πολλά Παγκόσμια και μάλιστα ήσασταν και Μεσογειονίκης το 1972.Θέλετε να μας πείτε τις διεθνείς σας συμμετοχές;

kostoglakis_mr-mesogeios

Έχω παίξει σε Μr Μεσόγειος ,σε Mr. Universe της NABBA αλλά και Πανευρωπαϊκά και Παγκόσμια της IFBB.

Η μεγαλύτερη μου επιτυχία ήταν όταν κέρδισα το Μr Mεσόγειος το 1972 στην Πιαντσεντζα στην Ιταλία.

Ενθαρρύνθηκα από αυτή την επιτυχία, καθώς μου είπαν ότι μπορώ να προχωρήσω στο bodybuilding καθως είχα φυσικά χαρίσματα και αποφάσισα να επικεντρωθώ στον στόχο αυτο.

Το 1974 είχα πάει στην Αγγλία στην Victoria σε Mr. Universe της Νabba.

To 1977 στο Παγκοσμιο της IFBB στο Νημ της Γαλλίας.

Εχω παίξει στο Ακαπούλκο στο Μεξικο το 1978,στην Μανίλλα στις Φιλιππίνες το 1980,στο Καϊρο στην Αίγυπτο το 1981.

kostoglakis8

– Tι αποκομίσατε από όλες αυτές τις διεθνείς σας εμπειρίες;

Εχετε συναντηθει με μεγάλους αθλητές,Μike Mentzer, Jusup Wilkosz, Μοhammed Makawy.Τι διαφορες υπήρχαν με αυτους τους αθλητές,πόσο πιο μπροστά ηταν;

Δεν είχα μεγάλη εμπειρία από διεθνείς αγώνες στις πρώτες μου συμμετοχές και ενώ τα μεγέθη μου ηταν μεγάλα, μου έλειπε το τελικό definition .

Δεν είχαμε τα αθλητικά προϊόντα τότε στην Ελλαδα που θα μας βοηθουσαν στην προετοιμασία μας και βασιζόμασταν σε ότι διατροφή μπορούσαμε να κάνουμε,μπριζόλες,κοτόπουλα,πατάτες,σαλάτες, αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι υστερούσαμε και σε μέσα.

-Πως προπονούσασταν τότε;Ενδιαφέρον έχει ο κόσμος να μάθει πως αναπτύξατε τέτοια σωματική διάπλαση.

kostoglakis9

Η προπόνηση μου αποτελούταν από πολύ βαριά κιλα και κάναμε μεχρι 5-6 επαναλήψεις τα κιλα αυτά.

Μονές, διπλές επαναλήψεις με πολλά κιλά.

Δεν ήταν βέβαια και πολύ σωστό αυτό να γίνεται καθημερινά, αλλά ήμασταν κατά κάποιο τρόπο φανατικοί

Προπονιόμουν για 1 ½ – 2 ώρες.Είχε γενικα το σώμα μου την προδιαθεση να σηκώνει βαριά κιλά.

– Θα θέλατε να μας περιγράψετε την πιο έντονη σας στιγμή πάνω στην σκηνη; Κάτι που σας έχει μείνει..

Η πιο έντονη μου στιγμή είναι στο Παγκόσμιο στην Μανίλα στις Φιλιππίνες το 1980.Σε αυτόν τον αγώνα είχα κανει μια φοβερή προετοιμασία.

Εκεί οι αθλητές έπρεπε να βγουν με παραδοσιακά ρούχα και εγώ είχα φορέσει την Κρητική στολή εκπροσωπώντας την Ελλάδα.

Η καταγωγή μου είναι από τα Σφακιά καθώς από εκεί ήταν ο πατέρας μου.

Αυτή η στιγμή μου εχει μείνει έντονη στο μυαλό.

-Ποιούς θεωρείτε τους πιο σπουδαίους Έλληνες αθλητές της εποχής σας;

Πολύ ψηλά έχω τον Βασίλη Μπουζιάνα. Πολυ καλός και μεγάλος αθλητής.

Επίσης τον Γιάννη Κούκο. Πολυ καλός αθλητής και γυμναζόταν σκληρά και επίμονα,αν και αδικήθηκε αρκετές φορές.

Ο Σπύρος Μπουρναζος ήταν το μεγαλύτερο ταλέντο που ειχε βγαλει η Ελλάδα.

– Φημιζόσασταν για την δύναμη σας.Μάλιστα εκτός από bodybuilder ήσασταν και διεθνούς φήμης παλαιστής .Πως προέκυψε;

Όπως ανέφερα και πριν ξεκίνησα με ελληνορωμαϊκή ως ερασιτέχνης.

Κάποια στιγμή μου δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθώ με την επαγγελματική πάλη και συγκεκριμένα το 1969,όπου με παίρνανε μαζί τους οι γνωστοί παλαιστές Παπαλαζάρου,ο Καρυστινός ,ο Μπουράνης στην Σαουδική Αραβία παλεύοντας με Λιβανέζους,στην Αφρική και αργότερα σε όλο τον κόσμο.

Παράλληλα όμως έκανα και προπόνηση ελληνορωμαϊκής για να εξασκούμαι στην τεχνική αλλά και γιατί ήθελα να συμμετάσχω και στα επίσημα Πανελληνιά πρωταθλήματα

– Πως πρέπει να σκέφτεται ένας πρωταθλητής ;

Πέντε στοιχεία εχω ξεχωρίσει:

1.Οι πρωταθλητές πρεπει να προσδοκούν πάντα να κερδίζουν.

2. Πάντα να χαίρονται και με τις ¨μικρές¨ νίκες.

3. Δεν πρέπει να δικαιολογούνται όταν δεν κερδίζουν

4. Πρέπει να συγκεντρώνονται σε αυτό που θέλουν να κάνουν και όχι σε αυτό που ¨πρέπει¨ να κάνουν

5. Οι πρωταθλητές πρέπει να έχουν την πεποίθηση ότι στο μέλλον έρχονται και άλλες νίκες.

kostoglakis10

– Τι θα συμβουλεύατε στους νεαρούς αθλητές έτσι ώστε να αγαπήσουν το άθλημα και να το κάνουν τρόπο ζωής όπως εσείς;;

Θα πρέπει να το αγαπάνε και να το έχουν μέσα τους, ποτέ να μην το αποβάλλουν από την ζωή τους.

Όταν θέλεις να είσαι καλός αθλητής και να φτάσεις ψηλά θα πρέπει να είσαι αφοσιωμένος.

Και οι Έλληνες είμαστε αθλητές που ότι βάλουμε στο μυαλό μας το πετυχαίνουμε.

Το είδα και από την σταδιοδρομία μου: ” Ότι υποσχεθείς στον εαυτό σου, θα το αποκτήσεις μελλοντικά”

– Από το γυμναστήριο σας έχουν περάσει αρκετοί πρωταθλήτες. Θέλετε να μας αναφέρετε κάποιους; Κάνατε με κάποιους ιδιαίτερη παρέα;

Από το γυμναστήριο μου έχουν περάσει όλοι οι γνωστοί πρωταθλητές bodybuilding,παλαιστές, αρσιβαρίστες, Μπουρνάζος, Κούκος και άλλοι πολλοί.

Εγώ ήθελα να βοηθάω όλους τους αθλητές, όσο μπορούσα με τις γνώσεις μου.

Με τον Σπύρο Μπουρνάζο κάναμε πολύ παρέα ένα διάστημα, προπονούμασταν μαζι, τρώγαμε μαζί, βγαίναμε μαζί, ήμασταν πολύ στενά συνδεδεμένοι.

-Τα τελευταία χρόνια ζείτε στην Αμερική. Πολλοί γνωστοί και φίλοι σας είχαν χάσει τα ίχνη σας. Θα θέλατε να τους δώσετε κάποιο μήνυμα;

Θα ήθελα να έχω νέα τους και τους αγαπώ όλους, είναι τόσοι πολλοί οι φίλοι, από το bodybuilding,την πάλη, την άρση βαρών, τα γυμναστήρια μου που θα ήταν δύσκολο να αναφερθώ προσωπικά.

Είναι μεγάλη μου επιθυμία να ακούσω νέα τους μετά από καιρό.

Τους ευχαριστώ όλους και θα ήθελα να τους δω από κοντά κάποια στιγμή που θα έρθω στην Ελλάδα.

Σκοπεύω να κατεβαίνω πιο συχνά Ελλάδα, ίσως και 1-2 μήνες τον χρόνο και θα χαρώ να συναντήσω πολλούς παλιους φίλους.

kostoglakis11

– Τι κάνει ο Γιάννης Κωστογλακης σε αυτη την φάση της ζωης του;

Είμαι πολύ καλά, γυμνάζομαι ανελλιπώς και είμαι σε πολύ καλή κατάσταση.

Ασχολούμαι στενά με τον χώρο, κάνοντας κάποια Personal training καθώς και δουλεύω με μια σειρά συμπληρωμάτων τα οποία προωθώ για αθλητές και κάνω σεμινάρια για αυτά σε γυμναστήρια.

Μάλιστα τώρα έχω ξεκινήσει μια προετοιμασία για ένα αγώνα που γίνεται σε 6 1/2 μήνες από τώρα, για αθλητές άνω των 50 ετών, στην Αυστραλία. Σκέφτομαι να συμμετάσχω!

agonaskritis.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Ποιος ήταν ο μαθηματικός Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή

Δημοσιεύτηκε

στις

Ένα νέο βιβλίο γίνεται σημαντικό, γιατί αποτελεί «ταξίδι» στη ζωή του κορυφαίου σύγχρονου Έλληνα μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, που διακρίθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο


Με την δική του γραφή, ο συγγραφέας, Ελπιδοφόρος Ινζτέμπελης καταθέτει τη βιογραφία, τις άγνωστες πτυχές της ζωής του κοσμοπολίτη Έλληνα μαθηματικού, Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή.

Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1873 και πέθανε στο Μόναχο στις 2 Φεβρουαρίου1950.

Προσωπικότητα ταλαντούχα, πολυσχιδής. Από τα πανεπιστήμια του Βελγίου και της Γερμανίας, βρέθηκε να οργανώνει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο στη Σμύρνη και να εργάζεται ως μηχανικός στο εργοτάξιο του φράγματος στο Ασουάν. Είχε φιλικές σχέσεις με τον Αϊνστάιν και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ενώ διέπρεψε ως καθηγητής μαθηματικών.

Το επιστημονικό έργο του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή επεκτείνεται σε πολλούς τομείς των Μαθηματικών, της Φυσικής και της Αρχαιολογίας. Είχε σημαντικότατη συνεισφορά ιδιαίτερα στους τομείς της πραγματικής ανάλυσης, συναρτησιακής ανάλυσης και θεωρίας μέτρου και ολοκλήρωσης.

Από το 1891 έως το 1895, σπούδασε πολιτικός μηχανικός στη Στρατιωτική Σχολή του Βελγίου, στις Βρυξέλλες.

Με την αποφοίτησή του, το 1895, αποδέχτηκε την πρόσκληση του θείου του, Αλέξανδρου Στεφάνου Καραθεοδωρή, ο οποίος ήταν γενικός διοικητής της Κρήτης, και τον επισκέφθηκε στα Χανιά. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Στην συνέχεια πήγε στη Λέσβο, όπου μετείχε στην κατασκευή έργων οδοποιίας, ενώ το 1898 πήγε στην Αίγυπτο, για να εργαστεί ως μηχανικός στην βρετανική εταιρεία που κατασκεύαζε το φράγμα στο Ασουάν.

Στην Αίγυπτο συνέχισε να μελετά μαθηματικά συγγράμματα, ενώ έκανε και μετρήσεις στην κεντρική είσοδο της πυραμίδας του Χέοπα, τις οποίες και δημοσίευσε.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Ο Μαραγκομιχάλης: Άξιος συνεχιστής του Γαλιανού σκοπού

Δημοσιεύτηκε

στις

Μετά το θάνατο του Λευτέρη Μανασάκη ή Γαλιανού, τρείς λυράρηδες συνέχισαν το έργο του στο χωριό, με ότι διδαχές και επιρροές κουβάλαγε ο κάθε ένας τους


Ο Νικολής Ζαχαριουδάκης (Τσαχονικολής), ο Ανδρέας Νικολούδης, και ο Μιχάλης Μαραγκάκης, ήταν οι τρείς βασικοί πυλώνες που λειτούργησαν σαν συνεχιστές του Γαλιανού σκοπού, και γενικά της μουσικής του Λευτέρη για τις επόμενες γενιές.

Οι τρεις αυτοί συνεχιστές ήταν πρώτα ξαδέρφια, και με τους λαουτιέρηδες Αλέκο Φανουράκη, Στυλιανό Σταθοράκη, Πετρονικολή κλπ, έπαιζαν στα γλέντια του χωριού, αλλά και σε άλλα χωριά.

Είχαν άριστη σχέση μεταξύ τους, και μοίραζαν τους γάμους, χωρίς να έχουν καμία έχθρα, παράπονο ή καμία διχόνοια μεταξύ τους.

Η Γαλιά από την εποχή του Λευτέρη, ήταν από τα σπουδαιότερα μουσικά κέντρα κρητικής παράδοσης, και όχι μόνο, καθώς ήταν χωριό πλούσιο σε πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα.

Και οι τρείς αυτοί Γαλιανοί λυράρηδες, και συνεχιστές της Γαλιανής μουσικής σχολής, ήταν στενά συνδεδεμένοι και αγαπημένοι μεταξύ τους, αφού ήταν οι μανάδες τους ήταν αδέρφια, και σαν ξαδέρφια εκείνοι τιμούσαν πολύ το συγγένειο.

Με τον Ανδρέα δε, είχαν τόσο καλή σχέση, τόσο, που μια και ήταν γείτονες, είχαν την ίδια αυλή, χωρίς ποτέ να υποπέσουν σε αντιδικίες!

Ο Μιχάλης Μαραγκάκης, ξεκίνησε με πρώτο πασαδώρο το γείτονά του Δρουγκάκη Ιωάννη (Δρουγκογιάννη), αλλά τις περισσότερες φορές έπαιζε με τον Πετρονικολή.

Ο Μαραγκάκης Μιχάλης σαν κύριο επάγγελμα είχε την πέτρα, ήταν δηλαδή χτίστης, για να μπορέσει να επιβιώσει, και σαν δεύτερο επάγγελμα είχε τη λύρα.

Έπαιξε επαγγελματικά στη Γαλιά και αργότερα και στην Αθήνα, μαζί με το Μανώλη Μανασάκη, και άλλοτε με πασαδώρο τον Αποκωρονιοτάκη Ανδρέα από το Γεράνι (φώτο).

Και ο ίδιος συνέβαλε στη διάσωση και διατήρηση του Γαλιανού σκοπού, καθώς και οι δύο γιοί του, Μανώλης και Δημήτρης, όπως επίσης και τα εγγόνια τους, συνέχισαν τη κρητική μουσική παράδοση.

Ο Μαραγκομιχάλης γεννήθηκε το 1920, και ήταν γιός του Δράκου Μαραγκάκη, και της Πελαγίας, και πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 93 ετών.

Δυστυχώς θύμα και αυτός της μεγάλης γρίπης του ’18, που θέρισε πολύ κόσμο όπως και τις τέσσερις αδερφές του, και μετά γεννήθηκε εκείνος. Εκείνος δε τη γλύτωσε εν τέλει από την επιδημία γρίπης με μικρά συμπτώματα.

Πέθανε και η μητέρα του όταν εκείνος ήταν μόλις δέκα χρόνων, και έτσι αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι τους, και ο πατέρας τους ξαναπαντρεύτηκε.

Με τη δεύτερη γυναίκα του ο πατέρας του, απέχτησε αργότερα και άλλο αδερφό, τον Μαραγκάκη Μανώλη.

Μια μέρα που ήταν μικρός και γυρνούσε από μια κηδεία για να πάει στο σπίτι τους στα Δρακακιανά, στο δρόμο προς τη Κουτσουνάρα, του ήρθε και τραγουδούσε!

Τότε ήταν που και ο ίδιος ανακάλυψε πως είχε ταλέντο και κλήση στη μουσική.

Το μεράκι του αυτό έκτοτε το συνέχισε και το καλλιέργησε.

Γρήγορα ανακάλυψε πως είχε ένα σπάνιο χάρισμα να παίζει λύρα και συγχρόνως να τραγουδάει, χωρίς να σταματάει τη λύρα!

Αυτό είναι πράγματι σπάνιο χάρισμα, και ελάχιστοι καλλιτέχνες μπορούν να το διαθέτουν.

Στο δε τραγούδι ήταν καλλίφωνος, και έτσι ήταν ευχάριστος στη παρέα, χωρίς να πλήττει ο ακροατής.

Ακούσματα εκτός από το Λευτέρη το Γαλιανό, είχε και από τον πατέρα του το Μαραγκοδράκο, ο οποίος όχι μόνο έπαιζε επαγγελματική λύρα, αλλά ήταν και επαγγελματίας κατασκευαστής μουσικών οργάνων από γενιά σε γενιά, εξ ου και το επάγγελμα «μαραγκός», δούλευαν δηλαδή όλοι τους το ξύλο.

Ο δε Μαραγκοδράκος έπαιζε φοβερό μαλεβιζώτη, ένα τοπικό κρητικό χορό.

Τις λύρες εκείνα τα χρόνια οι λυράρηδες τις έφτιαχναν μόνοι τους.

Ο μικρός τότε Μιχάλης που ήταν στο σπίτι του πατέρα του, «εζαχάρωνε» ένα κορμό δένδρου που υπήρχε στο σπίτι του πατέρα του που ήταν στα Δρακακιανα, και ήθελε με αυτό να φτιάξει τη πρώτη του βιολόλυρα.

Δεν έβρισκε όμως σύμφωνο τον πατέρα του, γιατί και ο ίδιος ήταν επαγγελματίας κατασκευαστής, και αποσκοπούσε σε χρήματα με το ξύλο αυτό.

Όμως κατάφερε μαζί με τα άλλα δύο ξαδέρφια του τελικά να τον πείσουν να τους το δώσει.

Ο Τσαχονικολής δε, ήταν ο πιο πειστικός που ανάλαβε να τον πείσει:

-Έλα ρε μπάρμπα δώσε μας το, να σάσομε και ‘μείς τη δικιά μας λύρα, να μάθομε να παίζομε.

Αμέσως κιόλας μόλις έδωσε τη συγκατάθεσή του ο γέρος, αρπάζουν το σάρακα και έκοβαν ο κάθε ένας τους από ένα κομμάτι από το ξύλο, και στη συνεχεια έφτιαξαν μόνοι τους τη δικιά του λύρα!

Έτσι κατάφερε και ο νεαρός τότε Μιχάλγςη και έφτιαξε και εκείνος τη πρώτη του βιολόλυρα.

Ήταν όμορφα εκείνα τα χρόνια, και την ομορφιά την έκανε η απλότητα και η αγνή ψυχή του κόσμου.

Η γενιά πάντως εκείνη μετά το ’20 ήταν άνθρωποι αγνοί γλεντζέδες, καθαροί στη ψυχή, προ πάντων μερακλήδες και χωρατατζήδες. Το μεράκι τους σε συνδυασμό με το κέφι το μετέδιδαν φυσικά εύκολα και στο κόσμο.

Εκείνα τα χρόνια υπήρχε αγάπη, και εμπιστοσύνη.

Το γλέντι ήταν γνήσιο πραγματικό και το ζούσαν οι πάντες που παρευρίσκοντο.

Ο κόσμος χαιρόταν να τα έχει καλά με το γείτονά του και συγγενή του. Σαν έφταναν στο κεφάκι οι άνδρες δυό- δυό , τρείς – τρείς, γυρνούσαν αγκαλιασμένοι τις γειτονιές και κάνανε καντάδες.

Κείμενο: Γεώργιος Χουστουλάκης

Φωτογραφίες – πληροφορίες: Δημήτρης Μαραγκάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη