Connect with us

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Οι πέντε διασημότεροι χάκερ στην ιστορία του διαδυκτίου

Δημοσιεύτηκε

στις

Κάποιοι θα ζήλευαν τη δόξα τους.Βρήκαμε τους χάκερ-ορόσημο που έγραψαν τη δική τους ιστορία στον κόσμο του διαδικτύου (Pics)


Πόσο απέχει η τρέλα από την ιδιοφυΐα; Οι παρακάτω διαδικτυακοί αστέρες του εγκλήματος, κατάφεραν να συνδυάσουν και τα δύο και να “ανοίξουν” δρόμους για τους χάκερ του μέλλοντος.

Το FBI τους μίσησε αλλά και τους αγάπησε κατά το δοκούν. Ανάλογα δηλαδή με το αν δέχονταν να συνεργαστούν. Οι παρακάτω πέντε διαδικτυακοί εγκληματίες είναι εκείνοι που έδρασαν τον καιρό που τα νερά του διαδικτύου ήταν ακόμα αχαρτογράφητα και ο τρόπος για να συλληφθούν, παραπάνω από δύσκολος.

Το άρθρο κλείνει με την διαφορετική ιστορία του πρόωρα αδικοχαμένου Aaron Swartz.

Τελικά, τα σίδερα της φυλακής, είναι και για τους λεβέντες του διαδικτύου, ακόμα κι αν κατάφερναν επί σειρά ετών να παραμένουν ψηφιακοί “φαντομάδες”.

 

Robert Tappan Morris. Ο προτεργάτης

Είναι με το σπαθί του στο Top 5 των ψηφιακών παρανόμων. Ο εν λόγω χάκερ μεγαλούργησε τη δεκαετία του ’80, την εποχή που το διαδίκτυο βρισκόταν ακόμα στα σπάργανα.

Είναι γιος πρώην υπαλλήλου της NSA και έγινε διάσημος γιατί δημιούργησε το περιβόητο Morris worm. Το πρώτο δηλαδή worm που διαδόθηκε μέσω του ίντερνετ. Είναι και ο πρώτος ψηφιακός απατεώνας που διώχθηκε ποινικά το 1986 στις ΗΠΑ.

Όταν συνελήφθη δήλωσε ότι δημιούργησε το κακόβουλο λογισμικό του όταν σπούδαζε στο Cornell University γιατί ήθελε λέει να τσεκάρει πόσο ασφαλές ήταν τότε το διαδίκτυο. Καθόλου δηλαδή.

Παρόλα αυτά, λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο. Δηλαδή το ίδιο το worm* του. Εκείνο μπόρεσε να αναπαράγει τον ίδιο τον εαυτό του ανεξέλεγκτα μολύνοντας χιλιάδες υπολογιστές.

Οι αρχές των ΗΠΑ ανέφεραν τω καιρώ εκείνω ότι μολύνθηκαν 6.000 συστήματα. Ο Morris καταδικάστηκε τελικά σε 3 χρόνια με αναστολή, εξέτισε 400 ώρες εθελοντικής εργασίας και πλήρωσε πρόστιμο 10.500 δολαρίων. Στη συνέχεια έγινε καθηγητής  στο εργαστήριο Επιστήμης Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης του MIT με ειδικότητα στην αρχιτεκτονική δικτύων.

Καθόλου άσχημα δηλαδή.

*Worm=”Σκουλήκι υπολογιστή”

Είναι ένα αυτοαναπαραγόμενο και κακόβουλο πρόγραμμα υπολογιστή, το οποίο χρησιμοποιεί δίκτυο υπολογιστών για να στείλει αντίγραφα του εαυτού του σε άλλους κόμβους (υπολογιστές του δικτύου) και μπορεί να το πράξει χωρίς την παρέμβαση του χρήστη. Το γεγονός αυτό οφείλεται σε κενά ασφαλείας του υπολογιστή προορισμού.

Πολλές φορές συγχέεται το σκουλήκι υπολογιστή (worm) με τον ιό υπολογιστή (virus), επειδή παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες στην λειτουργία τους. Παρόλα αυτά όμως υπάρχουν κάποιες σημαντικές διαφορές ως προς τον τρόπο μετάδοσης τους και ως προς την περιοχή του συστήματος που θα προσβάλουν, που τους κάνει να ξεχωρίζουν.

Αντίθετα από ότι θα έκανε ένας ιός υπολογιστή, το σκουλήκι δεν χρειάζεται να συνδεθεί με ένα υπάρχον πρόγραμμα. Tα σκουλήκια, σχεδόν πάντα, προκαλούν τουλάχιστον κάποια βλάβη στο δίκτυο, έστω και με την κατανάλωση εύρους ζώνης, ενώ οι ιοί σχεδόν πάντα διαφθείρουν ή τροποποιούν αρχεία σε έναν υπολογιστή προορισμού, αφήνοντας το δίκτυο αβλαβές.

Kevin Mitnick. Ο “σταρ”

Στα νιάτα του ήταν ο εφιάλτης του Los Angeles και εταιρειών όπως οι Motorola, Nokia, Sun Microsystems Fujitsu Siemens, ενώ τον “έτρεμε” και το ίδιο το FBI.

Γεννήθηκε το 1963 και είναι ο πρώτος που κατάφερε να “σπάσει” υπολογιστικό σύστημα στην ιστορία. Συνελήφθη για πρώτη φορά στα 17 του και πέρασε 6 μήνες στη φυλακή σε πτέρυγα υψίστης ασφαλείας.

Μεγαλώνοντας κατάφερε να εισβάλει σε πολλά τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και να κλέψει δεδομένα από αυτά. Ξεκίνησε με τον Ραδιοερασιτεχνισμό, που αργότερα τον οδήγησε στο phreaking του τηλεφωνικού δικτύου, hacking δηλαδή και υποκλοπές σε τηλεφωνικές συσκευές.

Οι ικανότητες του στο phreaking τον βοήθησαν για να μπορέσει να τις εφαρμόσει και στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές που στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ήταν ευάλωτοι από παντού. Το 1987 ήρθε και η πρώτη σύλληψη του Μίτνικ για εισβολή σε υπολογιστή. Αφέθηκε ελεύθερος και ένα χρόνο μετά κατηγορήθηκε για εισβολή σε σύστημα κλέβοντας πηγαίο κώδικα της Digital Equipment Corporation.

Η ποινή του ήταν ένας χρόνος φυλάκισης. Αποφυλακίστηκε και συνέχισε να είναι χάκερ αλλάζοντας συνεχώς τόπο διαμονής μέσα στις ΗΠΑ πάντα. Το 1995 με την βοήθεια του Tsutomu Shimomura, τεχνικού ασφαλείας υπολογιστών, και του ρεπόρτερ των Times John Markoff, ο Κέβιν Μίτνικ συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση. Όταν αποφυλακίστηκε το 2000 του απαγόρευσαν της χρήση συσκευών με πληκτρολόγιο για χρόνια.

Στην πορεία έγραψε 2 βιβλία για την καριέρα του και έχει ιδρύσει την δικιά του εταιρία που ασχολείται με θέματα ασφαλείας σε δίκτυα (Mitnick Security Consulting).

Ο Mitnick θεωρείται ο πιο αγαπητός χάκερ στην ιστορία καθώς βρήκε πολλούς υποστηρικτές και υπέρ του πραγματοποιήθηκε η ακτιβιστική καμπάνια “Free Kevin”.

Αξίζει να σημειωθεί ότι έμεινε φυλακισμένος χωρίς δίκη περίπου πέντε χρόνια. Έγινε δηλαδή ο υπόδικος με τη μακρύτερη περίοδο προφυλάκισης στην αμερικανική ιστορία.

Απελευθερώθηκε στις 21 Iανουαρίου του 2000. O εκπρόσωπος Τύπου της ομοσπονδιακής φυλακής του Λόμποκ ανακοίνωσε ότι στις 7.30 το πρωί ο Mitnick πέρασε την πύλη και έφυγε αμέσως με την οικογένειά του, χωρίς να μιλήσει στους ρεπόρτερ. Tα μέσα άρχισαν ήδη τις εικασίες και τις θεωρίες συνωμοσίας.

Άλλοι τον θέλουν να δραστηριοποιείται στις μυστικές υπηρεσίες, άλλοι να μένει αμετανόητος χάκερ και άλλοι να γίνεται ένας νέος ψηφιακός ήρωας.

Ανάμεσα στα εξακριβωμένα ποινικά αδικήματα του Mitnick, περιλαμβάνεται η εισβολή στα συστήματα των DEC (σ.σ. καταδικάστηκε με ένα χρόνο φυλάκιση το 1989, για αυτό), Motorola, NEC, Nokia, Sun και Fujitsu Siemens. Επίσης απέκτησε δικαιώματα administrator στον ΙΒΜ minicomputer της Ακαδημίας Υπολογιστών του Λος Άντζελες, αποκλειστικά και μόνο για να κερδίσει ένα στοίχημα.

Αξίζει να τονίσουμε ότι ο Mitnick δεν ήταν το κλασικό δείγμα προγραμματιστή-hacker, όσο του αριστοτέχνη της κοινωνικής μηχανικής, καθώς κατά βάση κατάφερνε να αποσπά τη χρήσιμη πληροφορία απευθείας από τα κατάλληλα άτομα.

Έχει -επισήμως- παραδεχτεί ότι:

-Χρησιμοποίησε τα συστήματα έκδοσης εισιτηρίων του Los Angeles για να μην πληρώνει εισιτήριο

-Χάκαρε τα συστήματα της DEC για να δει τον πηγαίο κώδικα του VMS, πράγμα που κόστισε στην DEC 160000 δολάρια

-Πήρε πλήρη διαχειριστικά δικαιώματα σε ένα minicomputer της IBM για να κερδίσει ένα στοίχημα.

-Χάκαρε τα συστήματα των εταιρειών Motorola, NEC, Nokia, Sun Microsystems και Fujitsu Siemens

Adrian Lamo. Ο “καταδότης”

Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1981 και ανήκει στη “νέα γενιά”.

Θύματα του η Microsoft και οι New York Times. Έγινε γνωστός ως ο “άστεγος χάκερ” μιας και δεν μπορούσαν να τον εντοπίσουν με τίποτα. Γιατί; Συνήθιζε να χρησιμοποιεί δημόσιες συνδέσεις internet σε καφετέριες και σε internet cafe.

Όπως είπε κάποτε και ο ίδιος: “Έχω ένα λάπτοπ στο Pittsburgh και μία αλλαξιά ρούχα στο D.C. Αυτό επαναπροσδιορίζει κατά κάποιον τρόπο τη φράση “πολλαπλών δικαιοδοσιών” (multijurisdictional)”.

Η “διάρρηξή” του στους New York Times, ωστόσο, αποκαλύφθηκε και, πέραν των περιοριστικών μέτρων, τιμωρήθηκε με τη χρηματική ποινή των 65.000 δολαρίων ως αποζημίωση. Είχε παραδοθεί μόνος του στις αρχές τον Σεπτέμβριο του 2003 μετά από καταγγελία των Times. Ο ίδιος είχε ανάμειξη στις αποκαλύψεις των Wikileaks*.

Το μελανό στοιχείο στην ιστορία του για το οποίο και κατακρίνεται από τους χρήστες του διαδικτύου,  είναι ότι έγινε “καταδότης” δίνοντας στοιχεία στο δικαστήριο για τον πληροφοριοδότη του WikiLeaks, τον Bradley Manning.

Σήμερα ο Lamo εργάζεται ως βραβευμένος δημοσιογράφος και δημόσιος ομιλητής.

*WikiLeaks

WikiLeaks καλείται ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός ΜΜΕ ο οποίος δημοσιεύει έγγραφα από ανώνυμες πηγές και διαρροές, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Τον ιστότοπο του οργανισμού, ο οποίος και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2006, διαχειρίζεται η “The Sunshine Press”.

Μέσα στον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του, ο ιστότοπος ανακοίνωσε πως η βάση δεδομένων του συμπεριλάμβανε πλέον περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια έγγραφα.

Τον Απρίλιο του 2010, το WikiLeaks δημοσίευσε βίντεο από ένα περιστατικό του 2007 οπότε και Ιρακινοί άμαχοι πολίτες θανατώθηκαν από Αμερικανούς στρατιώτες, σε μια ιστοσελίδα που καλείται Collateral Murder. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, το WikiLeaks δημοσίευσε το “Ημερολόγιο του Πολέμου στο Αφγανιστάν” (“Afghan War Diary”), μια συλλογή περισσότερων από 76.900 έγραφα σχετικά με τον Πόλεμο στο Αφγανιστάν τα οποία μέχρι τότε δεν ήταν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό.

Τον Οκτώβριο η ομάδα δημοσίευσε ένα πακέτο περίπου 400.000 εγγράφων υπό τον τίτλο “Ημερολόγιο του Πολέμου στο Ιράκ” (“Iraq War Logs”) σε συντονισμό με μεγάλους κερδοσκοπικούς οργανισμούς ΜΜΕ.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου, το WikiLeaks ξεκίνησε να δίνει στην δημοσιότητα 251.287 διπλωματικά έγγραφα, με την Αμερικανική Κυβέρνηση να κάνει λόγο για “επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας”.

Gary McKinnon. Ο ευφυής αυτιστικός χάκερ

Σκωτσέζος χάκερ, γεννημένος το 1966. Έφτιαξε το όνομα του με το κωδικό όνομα “Solo”.

Κατηγορήθηκε για τη μεγαλύτερη παραβίαση όλων των εποχών σε στρατιωτικά υπολογιστικά συστήματα των ΗΠΑ, για 13 συνεχόμενους μήνες από το 2001 και 2002.

Ο McKinnon εισχώρησε στους Αμερικανικούς server και διέγραψε σημαντικά αρχεία, “αχρηστεύοντας” 2.000 ηλεκτρονικούς υπολογιστές σε στρατιωτικές βάσεις και τη NASA, στον Αμερικανικό Στρατό, στο Πολεμικό Ναυτικό, στην Πολεμική Αεροπορία, στο Πεντάγωνο και σε κάποια Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Κάθε φορά που χτυπούσε, άφηνε το μήνυμα “Η ασφάλεια σας είναι σκ@τ@”.

Το ιδιαίτερο στοιχείο, πέραν των τρομακτικών δυνατοτήτων και του ταλέντου του, είναι ότι ο χάκερ έχει διαγνωστεί με το σύνδρομο “Asperger”. Ποιο ήταν το κίνητρο του για να εισχωρεί σε υπολογιστές; Προσπαθούσε να βρει στοιχεία για την ύπαρξη δραστηριότητας αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων και εξωγήινων τεχνολογιών. Αλίευσε φωτογραφίες, φιλμ και άλλες αποδείξεις για εξωγήινα διαστημόπλοια, που κατείχαν μυστικά διάφορες Αμερικανικές υπηρεσίες, διαστημικούς στόλους, μυστικά προγράμματα και λίστες κωδικοποιημένων ονομάτων.

Η NASA κηνυγάει τον McKinnon αλλά η Βρετανία αρνείται να τον εκδώσει στις ΗΠΑ.

Σε δηλώσεις του έχει πει ότι έψαχνε αποδείξεις για την ύπαρξη τεχνολογίας αντιβαρύτητας και “ενέργειας μηδενικού σημείου” (zero point energy) την οποία πίστευε πως κατέχουν οι αμερικανικές υπηρεσίες και την αποκρύπτουν από το κοινό. Πίστευε επίσης ότι η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει στην ελεύθερη ενέργεια, λύνοντας έτσι όλα τα ενεργειακά προβλήματα του κόσμου.

Ο McKinnon υπήρξε από τα 15 του χρόνια μέλος της BUFORA (British UFO Research Association), οργάνωσης έρευνας γύρω από τα UFO. Η σημαντικότερη κατ’ αυτόν, ανακάλυψη έγινε στις αρχές του 2002 όταν είχε εισβάλει στους υπολογιστές του κτιρίου 8 του Johnson Space Centre. Τότε βρήκε μια φωτογραφία της NASA που παρουσίαζε ένα UFO σε σχήμα πούρου με σχηματισμούς που έμοιαζαν με γεωδαιτικούς θόλους σε όλες τις πλευρές του.

Καθώς “κατέβαζε” την φωτογραφία με την αργή του σύνδεση, έγινε αντιληπτός από τους διαχειριστές των συστημάτων της NASA. Η σύνδεσή του διακόπηκε πριν ολοκληρωθεί η φωτογραφία, για την ύπαρξη της οποίας έτσι δεν υπάρχει σήμερα καμία απόδειξη. Εκτός από στοιχεία κρυφής προηγμένης τεχνολογίας, ο McKinnon έψαχνε επίσης αποδείξεις για ενδεχόμενη ανάμιξη της αμερικάνικης κυβέρνησης στις τρομοκρατικές ενέργειες της 11ης Σεπτεμβρίου. Παραδέχτηκε όμως ότι δεν βρήκε καμία απόδειξη που να στήριζε μία τέτοια πρόταση.

Στη Βρετανία, συνελήφθη  τον Μάρτιο του 2002. Μετά τη σύλληψή του υποχρεώθηκε να παρουσιάζεται καθημερινά στο αστυνομικό τμήμα και του απαγορεύτηκε η χρήση υπολογιστή με σύνδεση στο Internet. Με τις κατηγορίες που απαγγέλθηκαν εναντίον του, κινδύνευε με ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην χειρότερη περίπτωση ή υποχρεωτική κοινωνική εργασία, βάσει των βρετανικών νόμων. Όμως τον Νοέμβριο του 2002, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ παρενέβη στην υπόθεση, ζητώντας την έκδοσή του στην Αμερική, λόγω των ζημιών που προκάλεσε σε υπολογιστές υπηρεσιών της κυβέρνησης. Το περίεργο και ύποπτο είναι ότι οι διαδικασίες για την έκδοσή του στις ΗΠΑ, δεν ξεκίνησαν παρά τρία χρόνια αργότερα, το 2005. Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει σαφές γιατί οι αμερικανικές αρχές άργησαν τόσο πολύ. Η υπόθεση της έκδοσής του εκκρεμεί, με τις πιέσεις από την αμερικανική πλευρά για την έκδοσή του να συνεχίζονται. Σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, αν εκδοθεί, κινδυνεύει να δικαστεί ως τρομοκράτης αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης που μπορεί να φτάσει τα 70 χρόνια, χρηματική ποινή πάνω από 1.000.000 δολάρια, ακόμη και εγκλεισμό στο Γκουαντάναμο.

Για την υποστήριξη του, έχει δημιουργηθεί και η ιστοσελίδα freegary.org.uk

Raphael Gray. Ο “Άγιος”

Και αυτός είναι μέλος της νέας γενιάς χάκερ μιας και γεννήθηκε το 1982. Ξεκίνησε τη δράση του στην ηλικία των 19 ετών, ενώ από τότε αποκαλούσε τον εαυτό του “Άγιο”.

Σύμφωνα με τον ίδιο έσπασε βάσεις δεδομένων προσπαθώντας όπως έχει πει να βοηθήσει sites ηλεκτρονικού εμπορίου. Με τη δράση του έσπασε τις βάσεις δεδομένων ηλεκτρονικών καταστημάτων κλέβοντας αριθμούς πιστωτικών καρτών και προσωπικά δεδομένα από περίπου 26.000 Αμερικανούς, Βρετανούς και Καναδούς, το 2000.

Όπως έλεγε, ήθελε να επιστήσει την προσοχή σε κενά των συστημάτων ασφαλείας, ωστόσο κανείς δεν κατάλαβε γιατί δημοσιοποίησε τους αριθμούς των πιστωτικών καρτών.

Συνελήφθη το 2001 και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια ψυχιατρικής θεραπείας.

Χρησιμοποιώντας μια εκ των πιστωτικών καρτών που είχε υποκλέψει, αγόρασε και έστειλε χάπια βιάγκρα στον…. Bill Gates. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Μεταξύ άλλων είχε δηλώσει και φανατικός οπαδός του θρύλου, Kevin Mitnick (βλέπε παραπάνω).

Και για το τέλος, Aaron Swartz

Η περίπτωση του Aaron Swartz είναι διαφορετική και εντελώς μοναδική. Υπήρξε χαρισματικός χάκερ και ακτιβιστής για τα ψηφιακά δικαιώματα, ενώ αυτοκτόνησε στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία μόλις 26 ετών, τον Ιανουάριο του 2013.

Στα 14 του χρόνια, ήταν ένας από τους δημιουργούς του RSS (Rich Site Summary).

Αργότερα αφοσιώθηκε στην πεποίθηση του ότι οι πληροφορίες πρέπει να διανέμονται ελεύθερα στο Διαδίκτυο, ενώ δήλωνε ότι “οι πληροφορίες αποτελούν εξουσία. Αλλά όπως σε κάθε εξουσία, υπάρχουν αυτοί που θέλουν να τις κρατήσουν για τον εαυτό τους”.

Σε μανιφέστο που είχε εκδώσει το 2008, είχε γράψει ότι “ολόκληρη η επιστημονική και πολιτιστική κληρονομιά, που έχει δημοσιευτεί ανά τους αιώνες σε βιβλία και περιοδικά, μετατρέπεται σε ψηφιοποιημένο υλικό και κρατείται στα χέρια ορισμένων ιδιωτικών εταιρειών. Ο επιμερισμός των πληροφοριών δεν είναι κάτι ανήθικο αλλά αποτελεί μια επιτακτική ανάγκη. Μόνο εκείνοι που είναι τυφλωμένοι από την απληστία θα αρνηθούν σε κάποιον φίλο ένα αντίγραφο”.

Τον Ιούλιο του 2011 είχε συλληφθεί από τις ομοσπονδιακές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών με κατηγορίες ότι έκλεψε εκατομμύρια ακαδημαϊκά κείμενα και βιβλία από το ψηφιακό αρχείο του MIT.
  Κατά τη διάρκεια της δίκης είχε δηλώσει αθώος, και αντιμετώπιζε 35 χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 1 εκατομμυρίου δολαρίων σε περίπτωση που καταδικαζόταν.

Ο Swartz είχε δηλώσει αρκετές φορές ότι έπασχε από κατάθλιψη, ενώ είχε αναφέρει ότι πολλές στιγμές στη ζωή του είχε σκεφτεί το ενδεχόμενο της αυτοκτονίας.

-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-
Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Κρητικές ψαρολιές

Δημοσιεύτηκε

στις

Είναι σε όλους τους Κρητικούς γνωστές οι ψαρολιές, ή και ακόμα πιο λαϊκά σταφιδολιές


Φέτος η χρονιά ευνόησε τη παραγωγή σταφιδολιάς, και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που μάζεψαν για να θυμηθούνε τις παλιές καλές εποχές, και ακόμα και να τις πουλήσουν σε καλή τιμή.

Φυσικά στα μοντέρνα χρόνια μας, οι νεώτεροι, αφού τις έπλυναν τις τοποθέτησαν στα ειδικά σακουλάκια σελοφάν, και στη κατάψυξη, γιά να τις βγάζουν λίγες λίγες, και να είναι σαν να είναι πάντα φρέσκες.

Ο λαός της Κρήτης, τις ονόμασε “ψαρές” ελιές, γιατί ξεχωρίζουν στο έδαφος από το αχνό άσπρο χρώμα τους, που λέγεται και “ψαρί”, όπως κάθε απόχρωση που τείνει προς το άσπρο.

Στις μικρές αδυναμίες του Κρητικού, είναι και η ψαρή ελιά, όπως θα τη συνδύαζε τέλεια με φτάζυμο ψωμί που μόλις έβγαλε από το φούρνο, η με παξιμάδι, και φυσικά με αθοτύρι, η κεφαλοτύρι εκείνο του παλιού καιρού που ωρίμαζε με φυσικό τρόπο στα τυροκέλια πάνω στο βουνό.

Κι αν τα τελευταία χρόνια ο κόσμος εστράφη στις αλατσολιές, λόγω έλλειψης σταφιδολιάς, εν τούτοις, οι παλαιότεροι έβρισκαν κάθε χρόνο αταφιδολιές, και εγέμιζαν το πιθαράκι τους.

stafihtolies1

Κι αν δεν γέμιζε, τότε συμπλήρωναν με κανονικές ελιές.

Φυσικά στο πιθαράκι οι ελιές, κολυμπούσαν στην άλμη, και για να διατηρούν τη φρεσκάδα τους, για να είναι σφιχτές, και για να έχουν ωραία γεύση και άρωμα, έβαζαν στο πιθάρι και κομμάτια σκίνο.

Γενιές και γενιές ανέθρεψε η ελιά, στο σπίτι είχε την τιμητική της στις νηστείες, και στο χωράφι δεν εξέλειπε απ’ τη βούργια όπως και το μπουκαλάκι με το κρασί.

Και με την ελιά, έδειχνε το φιλότιμο του ο Κρητικός, γιατί το έβλεπες στα μάτια του όταν σου έφερνε το ποτήρι το κρασί να σε τρατάρει, και στη φούχτα εκραθιε δυό ελιές να το “σκεπάσεις”!

Η πεθερά που θα έκανε μια περαντζάδα από τις νύφες της, και δυο ελιές στο πιατάκι αν ήταν το βρισκούμενο, θα το εκτιμούσε δεόντως, αν αυτό συνδυαζόταν με το χαμόγελο και καλή υποδοχή της νύφης!

Φωτογραφίες κείμενο Γεωργιος Χουστουλακης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Ποια άγρια φυτά μπορούν και προβλέπουν τη βαρυχειμωνιά

Δημοσιεύτηκε

στις

Για όσους ασχολούνται με τη φύση, εύκολα μπορούν να διαπιστώσουν, ότι η ίδια είναι και σχολείο, που μπορεί κανείς να διδαχθεί πολλά χρήσιμα πράγματα, αλλά και να εντυπωσιαστεί από τα τόσο παράξενα που συμβαίνουν εκεί έξω, και ένα από αυτά είναι και η πρόβλεψη μιας βαρυχειμωνιάς!


Δάσκαλοι που μας δίδαξαν τα περί φύσης, είναι απλοϊκοί άνθρωποι, συνήθως βοσκοί, αγρότες, γενικά οι άνθρωποι της υπαίθρου, και κυρίως οι ηλικιωμένοι, που μας δίδαξαν τα δικά μας εθιμοτυπικά πράγματα , βγαλμένα από τα βάθη μιας παράδοσης αιώνων!
Στο σημερινό μας άρθρο, θα αναφέρουμε κάποια φυτά που συναντάμε στη φύση, και πώς αυτά είναι σε θέση να μας πληροφορήσουν με τον δικό τους τρόπο, αν θα έχουμε τον χειμώνα που επίκειται ένας βαρύς χειμώνας ή όχι.
Πληροφορίες βέβαια ανάλογες, έπαιρναν οι παλιοί άνθρωποι από ζώα πουλιά έντομα φυτά, τη σελήνη τα αστέρια κλπ, όπου οι ρίζες τους ανάγονται στην αρχαιότητα, και από την εποχή του Θεόφραστου.

Το κουσκουμπάκι

Ένα μικρό φυτό με το μπλε άνθος γνωστό σαν ίριδα, που μοιάζει πολύ με τον γνωστό μας ασκορδούλακα ή βολβό, αλλά με πιο λεπτά φύλα και πιο ίσια και μυτερά στην άκρη, είναι το κουσκουμπάκι!
Στα χωριά της Κρήτης το κουσκουμπάκι, την εποχή που ανθίζει καταφέρνει και εντυπωσιάζει με το μπλε όμορφο λουλούδι του. Το φυτό αυτό είναι χαμηλό, με λίγα λογχωτά φύλλα, από 10μέχρι 20 εκατοστά ύψος, και φυτρώνει σε πολλά μαζί όπως και τα μανουσάκια σε πλαγιές, ή σε άκρες δρόμων με ηλιοφάνεια, και στραγγισμένα ακαλλιέργητα εδάφη.
Στη ρίζα το φυτό καταλήγει σε ένα βολβό, όπως και ο ασκορδούλακας, ίδιο σε σχήμα και μέγεθος, αλλά πιο σκούρος στο χρώμα, που έρχεται προς το καφέ.
Το φυτό φυτρώνει εύκολα με τις πρώτες βροχές του Φθινοπώρου, αλλά αν δεν έχουμε βροχές μπορεί και να μην φυτρώσει καθόλου! Το φυτό αυτό το γνώριζαν καλά οι αγρότες και οι βοσκοί, και τέλη του Δεκέμβρη ή αρχές Γενάρη το ξεπάτωναν, για να μελετήσουν τον βολβό, σχετικά με τον υπόλοιπο Χειμώνα αν θα είναι βαρύς, και αν έχει πολλές βροχές και κρύα, και τραβήξει και σε μάκρος! Πώς όμως γινόταν η πρόγνωση?
Το φυτό όπως είπαμε καταλήγει στο χώμα σε έναν βολβό, που όμως κάτω από τον βολβό, καταλήγει σε έναν άλλον βολβό ανοιχτού χρώματος, αλλά χωρίς επένδυση φλοιού. Αυτός ο εφεδρικός βολβός, αποτελείται κυρίως 80% από νερό, είναι δηλαδή κάτι σαν αποθήκη νερού! Αν τώρα ο εφεδρικός λευκός βολβός είναι μεγάλος, που καμιά φορά είναι μεγαλύτερος και από τον κύριο βολβό, τότε θα έχουμε σίγουρα να κάνουμε με ένα παρατεταμένο βαρύ Χειμώνα! Αν είναι μικρός ο εφεδρικός του βολβός, ή δεν έχει καθόλου, τότε δεν θα έχουμε βαρυχειμωνιά!
Όταν βέβαια έρθει και η Άνοιξη και έχουμε βροχές, τα κουσκουμπάκια καθώς είναι ομαδοποιημένα, θα μαγνητίσουν τα βλέμματα με τα πολλά ζωηρά λουλούδια τις ίριδες, αντίθετα αν δεν έχουμε βροχές τη χρονιά δεν θα βγουν πολλά, και μπορεί και να μην ανθίσουν καν.
Αν δούμε λοιπόν την Άνοιξη πολλά ανθισμένα κουσκουμπάκια, αυτό θα σημαίνει πως η χρονιά ήταν πλούσια σε βροχές!

Ο φλόμος

Τα φυτά της κατηγορίας των φλόμων, είναι όλα τοξικά και δηλητηριώδη φυτά, και στη Κρήτη συναντάμε δυο κύριους τύπους, το φυτό με τα πλατειά φύλα, και την Άνοιξη κάνει κίτρινα μικρά άνθη, που ανεβαίνει από μισό έως ένα μέτρο ύψος. Το άλλο φυτό λέγεται «φλομάκι», και είναι ένα μικρό φυτό δέκα περίπου εκατοστά ύψος, μαλακό στην αφή και αν κοπεί τρέχει τοξικός οπός σαν γάλα.
Τον φλόμο παλιά όταν μεγάλωνε, τον έκοβαν, και πήγαιναν στα ποτάμια όπου υπήρχαν χέλια, κοπάνιζαν τα φυτά σε μια πέτρα, και μετά τα έριχναν στο νερό, και τα χέλια μη αντέχοντας τη τοξικότητα, έβγαινα έξω από τις φωλιές τους, οπότε τα έπιαναν!
Πώς τώρα ένα φυτό φλόμου μπορεί να μας πει κάτι για τον μελλοντικό καιρό?
Απλά, όσο το φυτό διαισθάνεται κακοκαιρία, και τον παρατεταμένο Χειμώνα, δεν αποφασίζει να πετάξει βλαστάρι προς τα πάνω! Αντίθετα, όλο το διάστημα που κάνει έντονο κρύο, εκείνο θα είναι μαραχλιασμένο, μισοξεραμένο λόγω ψύχους, παγετού και δυνατού αέρα. Γενάρη μήνα και το φυτό μπορεί να είναι με τα φύλλα όλα απλωμένα στο έδαφος, και μοιάζει δηλαδή σαν φυτό εδάφους και δεν είναι ζωηρό, τότε έχουμε να κάνουμε με παρατεταμένο Χειμώνα! Μόλις όμως δούμε το φυτό, να αποφασίσει επιτέλους να πετάξει νέο βλαστάρι από το κέντρο του και να παίρνει ύψος, τότε το φυτό διαισθάνεται επιτέλους, πως μπροστά του δεν θα συναντήσει άλλη κακοκαιρία, γιατί έρχεται Άνοιξη!
Μαζί του λοιπόν και εμείς, σαν δούμε το φυτό να βλασταίνει προς τα επάνω, να αισιοδοξούμε για καλύτερες Ανοιξιάτικες μέρες!

Το λατζούνι

Το λατζούνι που γνωρίζουμε όλοι μας στα χωριά, στην ουσία είναι άνθος της γνωστή μας κρεμμύδας, εκείνη που κρεμάμε στην πόρτα για το καλό της χρονιάς κάθε νέο έτος!
Το άνθος αυτό που κάνει η κρεμμύδα ή ασκοτιζάρα ή ασκελετούρα, όπως τη λέμε στη Κρήτη, είναι ο προάγγελος κάθε Χειμώνα, γιατί μόλις τελειώσει το Καλοκαίρι, βρέξει δε βρέξει, αυτό το άνθος θα κάνει τη παρουσία του στη φύση, για να μας πει πως σύντομα φεύγει το Καλοκαίρι, και έρχεται το Φθινόπωρο! Τι άλλο όμως μπορεί να μας πει το ίδιο φυτό? Αν τα άνθη που θα πετάξουν στα τέλη Αυγούστου είναι ζωηρά, είναι όρθια και έχουν πολλά άνθη πάνω στον ίδιο κορμό που κρατάνε πολύ μέρος του βλαστού, τότε θα έχουμε βαρύ Χειμώνα! Αν αντίθετα τα λατζούνια έχουν λεπτό κορμό, λίγα άνθη επάνω στον κάθε κορμό, και τα λατζούνια δεν είναι ίσια αλλά στραβά και μοιάζουν καχεκτικό, τότε σίγουρα δεν θα έχουμε να κάνουμε με ένα βαρύ Χειμώνα!

Ο αθάνατος

Ο αθάνατος, αυτό το διαχρονικό φυτό που δεν πεθαίνει ποτέ και παραμένει αθάνατο αιωνίως, στην ουσία πεθαίνει μόλις βγάλει το άνθος του το Καλοκαίρι, και ξεραθεί τον Χειμώνα.
Μπορεί να ξεραίνεται το φυτό μόλις έρθει ο καιρός του να ανθίσει, και το τεράστιο άνθος του να φθάσει και τα τέσσερα μέτρα, αλλά ωστόσο βγάζει από τις ρίζες πολλές παραφυάδες, που κάθε χρόνο κάνουν το φυτό να ανανεώνεται
Πολλοί μελετητές της φύσης, ισχυρίζονται, πως ακόμα και ο αθάνατος μπορεί να κάνει πρόβλεψη καιρού!
Λένε όσοι παρατηρούν το φύλλωμα του φυτού, πως αν από το Φθινόπωρο τα φύλλα του είναι ανάρια και λεπτά, τότε δεν θα έχουμε βαρυχειμωνιά, αντίθετα όταν είναι πυκνά και ζωηρά, προβλέπεται βαρύς και παρατεταμένος Χειμώνας!

Η Ίρις με το πράσινο άνθος!

Ένα φυτό που κάνει πράσινα άνθη, και έχει εξαφανιστεί σχεδόν από τα εδάφη της Κρήτης όπου δεν έχουμε πολλές βροχοπτώσεις, τείνει να γίνει ενδημικό. Στη Μεσαρά είχα ακούσει πως το έλεγαν «κατίνα», άγνωστο για ποιο λόγο! Πολυετές φυτό η ίριδα αυτή, ενδημικό των Βαλκανίων, και των χωρών της Μεσογείου, και θα τη βρούμε σε χαμηλά και μέσα υψόμετρα, σε πετρώδεις τοποθεσίες, σε ανοιχτούς αγρούς, ακόμη και δίπλα σε δρόμους, κάτω από χαρουπιές, το δε ύψος της φτάνει από 10 έως 20 cm.
Το επιστημονικό της όνομα είναι «Hermodactylus », και φαίνεται να το πήρε από το σχήμα της ρίζας της, που μοιάζει με δάχτυλο ποδιού. Γιατί άραγε να εννοούν του Ερμή, αυτό είναι άγνωστο. Ίσως γιατί το σχήμα του άνθους της μοιάζει λίγο με κεφάλια φιδιού με ανοιχτό στόμα, κάτι που χαρακτήριζε τον Ερμή.
Το φυτό ανθίζει τον Χειμώνα. Εξωτερικά το άνθος της, αν εξαιρέσεις το εξαίσιο μαύρο βελούδινο γύρισμα στα πέταλα της, αν και κομψό, είναι σχετικά αδιάφορο χρωματικά, με την κυριαρχία ενός βαθύ πράσινου χρώματος με κάποιες κίτρινες αποχρώσεις. Αλλά, το εσωτερικό της είναι μια χρωματική πανδαισία. Τώρα αν προσθέσουμε και το πολύ διακριτικό και πολύ φίνο άρωμα της που μόλις το διακρίνει κανείς τότε κάνει πολύ ενδιαφέρουσα την πράσινη ίριδα!

Πρόκειται για ένα ερμαφρόδιτο φυτό εσωτερικά του άνθους, και όποιο έντομο θελήσει να γευτεί το νέκταρ της, θα τρίψει ταυτόχρονα την τριχωτή πλάτη του στα αρσενικά όργανα, δηλ. στους ανθήρες της με τους κόκκους γύρης, ώστε να τους σκορπίσει και να φτάσουν στον ύπερο, δηλ. στο στίγμα και από εκεί στην ωοθήκη και έτσι να γίνει η γονιμοποίηση.
Πάντα τα φυτά αυτά τα πρόσεχαν οι παλιοί στην ύπαιθρο, και τις χρονιάς που είχαμε έντονες βροχοπτώσεις, υπήρχαν πολλά φυτά ανθισμένα, αντίθετα, τις χρονιές που είχαμε λίγες βροχοπτώσεις, έβγαιναν ελάχιστα έως καθόλου.

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Το σαμιαμίδι – Ένας παρεξηγημένος συγκάτοικος

Δημοσιεύτηκε

στις

Στην Κρήτη τον λέμε ”σαμάμουθα”, είναι ο συγκάτοικος που έχει ή φίλους η εχθρούς, ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων, σε κάθε περιοχή της Ελλάδας


Γράφει ο Γεώργιος Χουστουλάκης

Δεν ζει μονάχα στα σπίτια, αλλά και στην εξοχή, άσχετο που δεν το βλέπουμε εμείς.

Βγαίνει συνήθως τα βράδια, με το άναμμα της λάμπας.

Τη νύχτα κουρνιάζει η πίσω από μια ανθισμένη βοκαμβίλια, κάτω από τη γλάστρα του βασιλικού, σε σχισμές ραγισμένων τοίχων κλπ.

Στην εξοχή κρύβεται σε κουφάλες δένδρων, σε σχισμές βράχων η κάτω απο πέτρες.

Στη φύση απλά δεν το βλέπουμε, γιατί όλη μέρα κρύβεται.

Λένε διάφορα για τα σαμιαμίδια.

Λένε, άλλοι πως φέρνουν τύχη, άλλοι πως είναι δηλητηριώδη, άρα και επικίνδυνα.

Με τη λογική αυτή, άλλοι τα αφήνουν ελεύθερα, και άλλοι τα σκοτώνουν.

Στην πραγματικότητα όμως, τίποτα από αυτά δεν είναι αλήθεια!

Ούτε δηλητηριώδη είναι, αλλά δεν μπορώ να πω, και πως φέρνουν καμιά σπουδαία καλοτυχία, πέρα που μας απαλλάσσουν από τα βλαβερά έντομα, μύγες κουνούπια κλπ!

Είναι όμως γεγονός, η μεγάλη συμπάθεια που έχουν στα σαμιαμίδια οι μοναχικοί και εγκαταλειμμένοι άνθρωποι, κυρίως μεγάλης ηλικίας.

Σχεδόν τους μιλάνε, τα χρειάζονται για παρέα, και πολλοί τα αποκαλούν και με…τα μικρά τους ονόματα, αφού σε κάθε ένα έχουν βγάλει και από ένα όνομα!

Γεννάνε δυο τρία πολύ μικρά αυγά συνήθως σε παλιές θυρίδες η σε σχισμές πετρόχτιστων σπιτιών.

Τον χειμώνα (Μάρτη έως Νοέμβρη) είναι σε χειμερία νάρκωση.

Όταν εμφανιστούν, δίνουν το ευχάριστο προμήνυμα του ερχομού του Καλοκαιριού, και πλέον είναι αισθητή και η διακριτική παρουσία τους.

Θα τα δούμε στα μπαλκόνια, μόλις ανάψουμε το φως, η μέσα τη λάμπα.

Στη πραγματικότητα δεν τους αρέσει το φως, γιατί βλέπουν τέλεια και στο σκοτάδι!

Απλά, η λάμπα τραβά τα έντομα, και αυτό τα σαμιαμίδια το γνωρίζουν, και πάνε κοντά για αναζήτηση τροφής.

Επίσης είναι αξιοθαύμαστο, το πως αναπληρώνουν την κομμένη ουράτους, αλλά όμως όχι όμως τόσο τέλεια όπως πριν, ούτε με τα προηγούμενα σχέδια.

Εκπληκτική και η ικανότητά τους να προσαρμόζουν το χρώμα και τα σχέδια τους, ανάλογα το περιβάλλον που ζουν

Τα σαμιαμίδια, είναι από τα λίγα είδη σαύρας, που διαθέτουν και φωνή!

Πολλές μπορούμε να ακούσουμε ΄ενα υπόκωφο ”κα-κα-κα-κα!” και αυτό είναι η χαμηλή φωνή τους.

Παλιά πίστευαν πως κάποιες ασθένειες, κυρίως δερματικές, οφείλονται στον σαμάμουθα.

Έτσι μια δερματική πάθηση που ξέφτιζε το δέρμα, κυρίως σε χέρια πρόσωπο λαιμό, πίστευαν πως οφείλεται στο σαμιαμίδι.

”Αυτός έγινε έτσι, και ξεφλούδισε, γιατί έχει φάει κατά λάθος σαμάμουθα”, έλεγαν κάποιοι τότε.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτή ήταν μια πάθηση, ίσως είναι ένα είδος λύκου.

Μου άρεσε πάντα να χαζεύω τα σαμιαμίδια ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου, ειδικά τη στιγμή που εκτοξεύονται και από δέκα η είκοσι εκατοστά, για να γραπώσουν την αμέριμνη μύγα η πεταλουδίτσα!

Μπορούν να πιάσουν το έντομο και στον αέρα!

Μπορούν να περιμένουν ώρες σε ετοιμότητα, μέχρι να βρουν την κατάλληλη στιγμή να ορμήσουν στο θύμα.

Είναι καταπληκτικοί και αξιοθαύμαστοι κυνηγοί εντόμων, και απαλλάσσουν το δωμάτιο από δεκάδες ενοχλητικά έντομα κάθε βράδυ.

Εκπληκτικό επίσης το πως καταφέρνουν και περπατάνε ανάποδα στο ταβάνι, και να τρέχουν γρήγορα χωρίς να πέφτουν!

Ποικίλουν τα αισθήματα των ανθρώπων για τα ερπετά αυτά.

Αυτές οι διαφορετικές συμπεριφορές, με έβαλαν …στη μέση, κάποτε, στην Κάρυστο Ευβοίας!

Κάποια μέρα, μια γυναίκα είδε ένα σαμιαμίδι στον τοίχο, το έριξε κάτω με τη σκούπα, και μου είπε να το πατήσω με το παπούτσι μου!

Εδώ ευρέθηκαν ανάμεσα στη… νοοτροπία δύο λαών!

Και ενώ μου φώναζε αγριεμένα, ”σκότωσέ το, πάτησέ το”!

Τελικά αδιαφόρησα, και δεν υπάκουσα!

Άσχετο που θεώρησαν άνανδρο, να μην μπορώ σκοτώσω, λέει, ένα ”άχρηστο βλαβερό ερπετό”!

Τι να το κάνεις όμως ,που η κυρία η συγκεκριμένη, το σκότωσε η ίδια, αφού έβγαλε το παπούτσι της…

Με έπιασε θλίψη και αηδία, και πιστεύω πολλοί θα ήταν εκείνοι που θα είχαν φερθεί όπως εγώ…

Θα μπορούσα όμως να πω, πως το επίπεδο ενός λαού, οι ευαισθησίες του, η καλοσύνη του, φαίνονται ακόμα και πώς συμπεριφέρονται και στα μικρά αυτά αθώα ζωάκια!

φωτογραφία: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-

Facebook

-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-

Δημοφιλη