Συνηθισμένη εικόνα ήταν παλιά, να βλέπουμε γυναίκες να κάθονται μέ τίς γειτόνισσες τους, να πλέκουν, να γελούν και να κουβεντιάζουν τα καθημερινά τους θέματα
Οχι μονάχα στά χωριά της Κρήτης, αλλά σε όλες σχεδόν τις γειτονιές της Ελλάδος, είχαμε τήν ίδια εικόνα.
Ειτε στο κατώφλι του σπιτιού, είτε στα σκαλοπάτια, είτε στίς καρέκλες τους στήν αυλή, οι γυναίκες μαζευόταν και έπλεκαν, η έκαναν και άλλες δουλείες, Μπορει νά καθάριζαν φασολάκια, μπορεί να καθάριζαν το σιτάρι, αλλά ο σκοπός ήταν ίδιος, να πούν μιά κουβέντα.
Μαζευόταν νά περάσει η ώρα τους, νά μάθουν τά νέα τού χωριού, νά πούν κι αυτές τά δικά τους, ή έστω βρέ αδερφέ, νά πούνε μία κουβέντα!
Οτι κάνουν καί οι άνδρες στό καφενείο δηλαδή.
Ένα είναι σίγουρο, οτι όταν τίς έβλεπες περνώντας από δίπλα τους, ήταν όλες χαρούμενες και γελαστές.
Οι ποιό σοβαρές γυναίκες σπάνια κουτσομπόλευαν, αυτές τού κουτσομπολιού ήταν συγκεκριμένες, καί όλο τίς ήξεραν, και ασφαλώς είχαν το νού τους τί θα πουν μπροστά τους.
Ποιό πολύ συνήθιζαν να κάθονται στίς αυλές η στά σκαλοπάτια στό δρόμο, οι γυναίκες οι Ανατολίτισσες, όπως και οι νησιώτισσες.
Οι Ανατολίτισσες της Σμύρνης, ήταν απλές, κοινωνικές, σχεδόν δέν διέφεραν από τις γυναίκες τών χωριών της Κρήτης.
Σέ όλες τούς άρεσε νά ανταλλάσσουν απόψεις μέ τίς γειτόνισσες τους, πού φρόντιζαν να τα τρέχουν πάντα πολύ καλά.
Βέβαια ποιό συνηθισμένες ώρες πού μαζευόταν, ήταν τίς Κυριακές, στίς ηλιόλουστες μέρες, ή τα απογευματάκια, πού είχαν τελειώσει τίς εργασίες τους.
Πιό συχνα βλέπαμε ηλικιωμένες γριούλες πού δέν είχαν τί να κάνουν και τήν άραζαν έξω, να χαζέψουν κανένα περαστικό, ή έστω ότι κινείται ,γάτα ή σκυλος , η γαϊδούρι.
Οσο κί άν ήταν κάποτε συνηθισμένες οι σκηνές αυτές τών γυναικών στη γειτονιά, άλλο τόσο σπάνιο είναι να τίς δούμε σήμερα.
Αυτή τήν ωραία εικόνα, τή χάλασε η παρουσία τής τηλεόρασης στό σπίτι μας, αλλά καί οι σχέσεις τών ανθρώπων τών νεωτέρων γενεών, πού ξεκόβουν σιγά σιγά καί από τόν συγγενή, αλλά καί από τήν γειτονιά.
Κι άν ακόμα δούμε καί σήμερα εικόνες σάν τη φωτογραφία, αυτό γιατί θα είναι γυναίκες τής παλιάς φουρνιάς, πού έχουν ακόμα μέσα τους τή καλοσύνη να αγαπάνε όλους στή γειτονιά, είναι ρομαντικές και θυμούνται τα ωραία του παλιού καιρού.
Δυστυχώς μπορεί νά προοδεύουμε στήν τεχνολογία καί στίς επιστήμες, αλλά πάμε πίσω όσον αφορά στίς σχέσεις μας με τόν γείτονα καί συνάνθρωπο μας.
Κείμενο – φωτογραφία: Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
