Connect with us

Life

Παγκόσμια ημέρα του πατέρα

Δημοσιεύτηκε

στις

Ενώ για τη μητρική αγάπη γράφονται λυρικοί στίχοι, συμβολικά θεατρικά έργα και τρυφερά ποιήματα, οι μπαμπάδες αυτού του κόσμου είναι κάπως παραμελημένοι


Γιορτή του πατέρα ή ημέρα του πατέρα ονομάζεται η ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά της επιρροής των πατέρων στην κοινωνία. Η γιορτή του πατέρα γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σε πολλές χώρες παγκοσμίως, αν και σε ορισμένες χώρες η ημερομηνία μπορεί να διαφέρει. Θεωρείται συμπληρωματική εορτή μαζί με την ημέρα της μητέρας.

Η γιορτή του πατέρα είναι μια ημέρα αφιερωμένη σε όλους τους πατεράδες του κόσμου κατά αντιστοιχία με τη γιορτή της μητέρας. Η γιορτή του πατέρα δεν αφορά μόνο τους πατεράδες, αλλά την πατρότητα γενικά και την συνεισφορά των μπαμπάδων στο κοινωνικό σύνολο. Στην ουσία είναι μια γιορτή που έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της μητέρας δεδομένου ότι πολύ συχνά στην κοινωνία μας οι μπαμπάδες περνούν σε δεύτερη μοίρα. Εσείς τι γνωρίζετε για την γιορτή του πατέρα;

Πότε πέφτει η γιορτή του πατέρα

Η γιορτή του πατέρα ξεκίνησε από την Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα εμπνευσμένη από την πρώτη γιορτή της μητέρας. Ωστόσο δεν γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση και έμεινε στο περιθώριο για αρκετά χρόνια. Αν και έγιναν κάποιες σπασμωδικές απόπειρες για επισημοποίηση της γιορτής, μόλις το 1966 καθιερώθηκε επίσημα από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Lyndon Johnson και οριστικοποιήθηκε το 1972 από τον πρόεδρο Νίξον.

Στην Ελλάδα η γιορτή του πατέρα καθιερώθηκε από τον τον σύλλογο διαζευγμένων αντρών, λόγω της απαξίωσης που αντιμετώπιζαν οι πατεράδες από τα δικαστήρια σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών όταν εκδικάζονταν τα διαζύγια. Σήμερα η γιορτή έχει εθιμοτυπικό χαρακτήρα ως συμπληρωματική της γιορτής της μητέρας.

Η γιορτή του πατέρα στην Ιστορία

Η πρώτη γνωστή ιστορικά περίπτωση οργανωμένου εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα έλαβε χώρα στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνιας των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Ιουλίου 1908. Διοργανώθηκε από την Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον (Grace Golden Clayton), η οποία ήθελε να γιορτάσει προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα (Monongah Mining disaster) μερικούς μήνες πριν στο Μόνονγκα της Δυτικής Βιρτζίνιας, τον Δεκέμβριο του 1907. Είναι πιθανόν η Κλέιτον να επηρεάστηκε από τον πρώτο εορτασμό της ημέρας της μητέρας που έλαβε τόπο την ίδια χρονιά, λίγα μίλια μακριά. Η Κλέιτον διάλεξε την πιο κοντινή Κυριακή στα γενέθλια του προσφάτως εκλιπόντα πατέρα της για να διεξαχθεί η εορτή.

Δυστυχώς, η συγκεκριμένη μέρα δεν έλαβε την απαραίτητη προσοχή, καθώς επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα στην πόλη, με αποτέλεσμα ούτε η Δυτική Βιρτζίνια να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη μέρα ως επίσημη εορτή, ούτε να εορταστεί ξανά. Όλη η αναγνώριση για την ημέρα του πατέρα πήγε στη Σονόρα Ντοντ (Sonora Dodd) από το Σποκέιν της πολιτείας Ουάσιγκτον. Η Ντοντ μη γνωρίζοντας τίποτα για την προηγούμενη διοργάνωση στη Βιρτζίνια και επηρεασμένη επίσης από την Ημέρα της Μητέρας διοργάνωσε από μόνη της τη γιορτή του πατέρα, δύο μόλις χρόνια αργότερα από αυτήν της Κλέιτον. Ήθελε να τιμήσει τον πατέρα της, ο οποίος υπήρξε βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865) καθώς και όλους τους υπόλοιπους βετεράνους πατέρες του συγκεκριμένου πολέμου.

Το πρώτο νομοσχέδιο που πήγε στο αμερικανικό Κογκρέσο και αφορούσε στην επισημοποίηση της Γιορτής του Πατέρα το 1913 καταψηφίστηκε λόγω φόβων περί εμπορευματοποίησης της εορτής. Το 1916 ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον επισκέφτηκε το Σπόουκεν όπου έκανε ομιλία για την Ημέρα του Πατέρα, καθώς και μία αποτυχημένη απόπειρα για την επισημοποίηση της γιορτής από το Κογκρέσο. Το 1924, ο πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ πρότεινε επίσημα την καθιέρωση μιας ιδιαίτερης ημερομηνίας για τον εορτασμό του πατέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς όμως να προβεί σε κάποια σχετική ενέργεια. Ύστερα από μερικές ακόμα αποτυχημένες προσπάθειες ανάδειξης της εορτής, το 1966 ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον εξέδωσε το πρώτο προεδρικό διάταγμα που τιμούσε επισήμως τους πατέρες, και καθιέρωνε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έξι χρόνια αργότερα, το 1972, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον οριστικοποίησε τη γιορτή ως μόνιμη εθνική εορτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Σήμερα Κυριακή 18 Ιουνίου λοιπόν, οι πατεράδες έχουν την τιμητική τους γι’ αυτό και εμείς, συγκεντρώσαμε τα πιο γλυκά, αληθινά και τρυφερά λόγια που έχουν γραφτεί για τους άντρες της ζωής μας: τους μπαμπάδες.

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Life

Έπεσε η αυλαία του 7ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Χορού

Δημοσιεύτηκε

στις

Συνεχίστηκε για 3η και τελευταία μέρα το 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Χορού στο Τυμπάκι


Με επιτυχία συνεχίστηκε για 3η μέρα το 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Χορού που διοργάνωσε οι σχολές Γεωργιλαδάκη, την στήριξή της Περιφέρειας Κρήτης και με συνεργασία του Π.Ε.Σ Αγίου Πνεύματος “ΤΟ ΜΕΤΌΧΙ”

Η 3η και τελευταία μέρα του Φεστιβάλ ξεκίνησε με τον λυράρη Γιώργο Νικηφόρο Ζερβάκη, την λέσχη Ποντίων Καβάλας και το Πνευματικό Πολιτιστικό Κέντρο Νέων Μαλγάρων, να κάνουν την παραδοσιακή καντάδα στα στενά του χωριού και τους κάτοικους του Τυμπακιανούς να δείχνουν στους καλεσμένους τους την Κρητική φιλοξενία υποδέχοντάς τους με ρακί και μεζέδες.

Στην συνέχεια κατευθύνθηκαν στην πλατεία που είχε ετοιμάσει το χώρο ο Σύλλογος και τα χορευτικά συγκροτήματα παρουσίασαν χορούς από την Μακεδονία, τον Πόντο και τέλος κρητικούς χορούς.

Ο καταπληκτικός χορός που συγκίνησε και ξεσήκωσε για άλλη μια φορά τον κόσμο ήταν ο αντικριστός Πεντοζάλι με Πόντιους και Κρητικούς να μας χαρίζουν εικόνες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες μέσα στην καρδιά μας, για να μας θυμίζει πως Πόντος και Κρήτη είμαστε αδέρφια.

Ο χοροδιδάσκαλος Κωστής Γεωργιλαδάκης ευχαρίστησε όλο τον κόσμο που παρακολούθησε το 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Χορού και υποσχέθηκε πως θα υπάρχει και συνέχεια.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Tο αρισμαρί, η παλιά μας οδοντογλυφίδα!

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι παλιοί πατεράδες και παππούδες μας, αλλά και κάποιοι από εμάς θυμούνται τι έκαναν στο σπίτι όταν δεν είχαν οδοντογλυφίδες, κοινώς «πασουλίδες»ή «ξεπασουληστήρια»


Η λύση ήταν ένα κλαράκι μικρό από θυμάρι, θρούμπα κλπ.

Οι πατεράδες μας όμως ήξεραν που θα βρουν το καλύτερο ξεπασουλιστήρι!

Μετά από μια κρεταοφαγία, πήγαιναν κατευθείαν στο αρισμαρί (δενδρολίβανο), και έκοβαν το τρουλάκι (κορυφή) από ένα κλαδί.

Και γιατί προτιμούσαν το αρισμαρί? Το προτιμούσαν για δυο λόγους, πρώτον γιατί είναι δροσερό και δεν πληγώνει όσο ένα ξερό κλαράκι, και δεύτερον είναι αντισηπτικό, και αυτό το αισθάνεται κάποιος που το βάζει στο στόμα του, διότι φέρνει κάτι σαν δροσιά με γεύση μέντας. Φυσικά αφαιρούσαν τα μικρά φυλλαράκια του φυτού, και ήταν έτοιμο για χρήση!

Προσωπικά πιστεύω πως το αρισμαρί είναι η καλύτερη οδοντογλυφίδα, χωρίς να υστερεί και ένα κλαρί δροσερού θυμαριού ή θρούμπας, που και αυτά είναι αντισηπτικά.

Να που το αρισμαρί μας στην αυλή, δεν είναι μονάχα για τα τηγανιτά μας ψάρια και τους μπουμπουριστούς χοχλιούς!

Κείμενο – φώτος: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Με καντάδες στα στενά του Στόλου συνεχίστηκε το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Χορού

Δημοσιεύτηκε

στις

Συνεχίστηκε για 2η μέρα το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Χορού με τον Πέτρο Μαρούλη και τις σχολές χορού Γεωργιλαδάκη στους Στόλους


Με επιτυχία συνεχίστηκε για 2η μέρα το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Χορού που διοργάνωσε οι σχολές Γεωργιλαδάκη και τη λύρα του Πέτρου Μαρούλη στους Στόλους, με την συνεργασία του Πολιτιστικού Συλλόγου Στόλου.

Η 2η μέρα του Φεστιβάλ ξεκίνησε με την λύρα του Λευτέρη Γεωργιλαδάκη, την λέσχη Ποντίων Καβάλας και το Πνευματικό Πολιτιστικό Κέντρο Νέων Μαλγάρων, να κάνουν την παραδοσιακή καντάδα στα στενά του χωριού και τους κάτοικους του Στόλου να δείχνουν στους καλεσμένους τους την Κρητική φιλοξενία υποδέχοντάς τους με ρακί και μεζέδες.

Στην συνέχεια κατευθύνθηκαν στο σχολείο του χωριού όπου συνεχίστηκε η βραδιά μέχρι το πρωί με το συγκρότημα του Πέτρου Μαρούλη, την λέσχη Ποντίων Καβάλας, το Πνευματικό Πολιτιστικό Κέντρο Νέων Μαλγάρων και οι χορευτές από τις σχολές Γεωργιλαδάκη.

Μετά την παρουσίαση από τους συλλόγους το λόγο πήρε πάλι ο Πέτρος Μαρούλης που μάγεψε μέχρι πρωίας, με την λύρα και τα τραγούδια του όλους τους παραβρισκόμενους, όμως πιο πολύ μάγεψαν με το πάντρεμα της Κρητικιάς λύρας με την Ποντιακή, όπου ξεσήκωσαν τον κόσμο με το χορευτικό που χόρεψαν μαζί οι Κρητικοί με τους Πόντιους σαν ένα.

Αύριο Τετάρτη 17 Ιουλίου το 7ο Πανελλήνιο φεστιβάλ χορού θα ρίξει αυλαία στο Τυμπάκι με το συγκρότημα του Γιώργου Νικηφόρου Ζερβάκη!

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη