Connect with us

Life

Τόποι προσκυνήματος για την Παναγιά στα Χανιά

Δημοσιεύτηκε

στις

Το «Πάσχα του καλοκαιριού», όπως ονομάζεται ο Δεκαπενταύγουστος, χιλιάδες πιστών, με ευλάβεια και θεία κατάνυξη, προστρέχουν σε ιερούς ναούς και μοναστήρια για να προσκυνήσουν την ιερή εικόνα της Παναγίας


Στην περιοχή των Χανίων από τα πλέον σημαντικά σημεία αναφοράς της ημέρας είναι η Μονή Οδηγήτριας Γωνιάς Κολυμβαρίου και η Μονή της Χρυσοσκαλίτισσας που παραδοσιακά συγκεντρώνουν πλήθος πιστών από όλη την Κρήτη.

Κρατώντας μία λαμπάδα στο χέρι και τάματα, πολίτες κάθε ηλικίας υπομονετικά περιμένουν για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας και να πάρουν δύναμη από την χάρη της.

Και οι δύο Μονές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ιστορία του τόπου και τους αγώνες των Κρητικών από την εποχή της Τουρκοκρατίας μέχρι και την κατοχή της Κρήτης από τους Γερμανούς.

Στη Μονή Γωνιάς πολλοί πιστοί το ‘χουν σαν τάμα να πηγαίνουν με τα πόδια για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας διανύοντας αποστάσεις ακόμα και από την πόλη των Χανίων.

Καρτερικά και «οπλισμένοι» με πίστη περιμένουν πολύ ώρα για να ανάψουν το κερί τους και να σταθούν μπροστά στην εικόνα.

Η Μονή της Οδηγήτριας ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα μΧ στη θέση Μενιές του Ακρωτηρίου, στη θέση που βρισκόταν το ιερό της Δίκτυννας, και ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Λόγω επιθέσεων από πειρατές, η μονή τον 13ο αιώνα μεταφέρθηκε νοτιότερα, και ένα μικρό μοναστήρι χτίστηκε εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το κοιμητήριο της Μονής.

Στη σημερινή θέση ιδρύθηκε το 1618 από τον μοναχό Βλάσιο, από την Αμάσεια της Κύπρου. Το έργο της ανοικοδόμησης συνέχισε ο Βενέδικτος Τζαγκαρόλας, ενώ στην ανοικοδόμηση και συντήρηση της μονής βοήθησε η μεγάλη δωρεά του Γεωργίου Μούρμουρη. Ο ναός της μονής ολοκληρώθηκε το 1634, σύμφωνα με επιγραφή που βρίσκεται στο δυτικό μέρος του τρούλου.

Το 1652, οι Τούρκοι κατέστρεψαν τη Μονή για να λειτουργήσει στη συνέχεια μετά από εργασίες ως Μονή-σχολείο. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, η μονή λειτούργησε ως νοσοκομείο, ενώ το 1867, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, η μονή καταστράφηκε ξανά από τους Τούρκους.

Το 1899 κατασκευάζεται το σημερινό καμπαναριό της Μονής, η οποία κρίθηκε διατηρητέα το 1935. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την κατάληψη της Αθήνας από τους Γερμανούς, στη μονή λειτούργησε μέρος της σχολής Ευελπίδων. Μετά τη μάχη της Κρήτης, οι Γερμανοί επίταξαν τη Μονή και φυλάκισαν τους μοναχούς. Η μονή επαναλειτούργησε μερικώς το 1942 και μέχρι το 1944 ήταν γερμανικό στρατόπεδο.

Τη δεκαετία του 1960, σε έκταση που παραχώρησε η Μονή κατασκευάστηκε η Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης.

H Μονή Χρυσοσκαλίτισσας, βρίσκεται σε απόσταση 76 χιλιομέτρων από τα Χανιά στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού.

Χτισμένη πάνω σε ψηλό βράχο, γεγονός που καλεί τους πιστούς να ανηφορίσουν για το κερί της πίστης και της προσευχής.

Η παράδοση αναφέρει ότι το τελευταίο της σκαλί ήταν κάποτε χρυσό και από αυτό πήρε το όνομα της.

Ο κεντρικός ναός της Μονής είναι δίκλιτος με τα κλίτη του αφιερωμένα στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στην Αγία Τριάδα και κτίστηκε το 1894 για να αντικαταστήσει τον αρχικό μικρό σπηλαιώδη ναό. Το μοναστικό συγκρότημα συμπληρώθηκε με το κτίσιμο θολωτών χώρων στην επιφάνεια του βράχου, ενώ κάτω από το βράχο υπάρχουν τα κτίρια του «Παρθενώνα», όπου στεγάζονταν οι μοναχές. Στο καθολικό σήμερα σώζεται η θαυματουργή εικόνα της Κοίμησης της Θεοτόκου που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, ενώ έχει διαμορφωθεί και μικρό μουσείο.

Η θέα είναι εντυπωσιακή καθώς όταν ο επισκέπτης φθάσει στο Μοναστήρι αντικρίζει το απέραντο γαλάζιο του Λιβυκού Πελάγους.

Στις 15 Αυγούστου «πανηγυρίζουν» ακόμα, η Μονή Γουβερνέτου στο Ακρωτήρι Χανίων καθώς και ο Μητροπολιτικός Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου στην παλιά πόλη των Χανίων.

Life

Στο τουρνουά μπάσκετ οι εθελοντές Σαμαρείτες Μοιρών

Δημοσιεύτηκε

στις

Υγειονομική κάλυψη αθλητικής εκδήλωσης
τμήματος basket του Γυμναστικού Αθλητικού Συλλόγου Μεσσαράς


Μια εκδήλωση – γιορτή για τον αθλητισμό και τη νεολαία παρακολούθησαν όσοι βρέθηκαν στην πλατεία των Μοιρών, σήμερα Κυριακή 22 Σεπτέμβρη.

Από το πρωί έως αργά το απόγευμα, αθλητές και φίλοι το μπάσκετ, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία των Μοιρών όπου ο Γ.Α.Σ. Μεσαράς, διοργανωτής της σημερινή εκδήλωσης, είχε στήσει μπασκέτες κατά μήκος του κεντρικού δρόμου και οι αγωνιζόμενοι “ξεδίπλωναν” το ταλέντο τους με αγώνες 3×3, διαγωνισμούς τριπόντων, παιχνίδια salata κ.α..

Σκοπός της εκδήλωσης, που διοργανώνεται κάθε χρόνο την ίδια εποχή, η γνωριμία των νέων παιδιών με το αγαπημένο άθλημα των Ελλήνων και η προσέλκυση τους γενικότερα στον αθλητισμό.

Εθελοντές Σαμαρείτες από το Π.Τ. Μοιρών του Ε.Ε.Σ. παραβρέθηκαν, μετά από κάλεσμα των διοργανωτών, για την υγειονομική κάλυψη της εκδήλωσης.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Το 2ο γιόγκα φέστιβαλ στήριξε το «ΜΕΛΛΟΝ»

Δημοσιεύτηκε

στις

Το 2ο γιόγκα φέστιβαλ πραγματοποιήθηκε στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου, στην παραλία Βούλισμα στον Άγιο Νικόλαο


Στο φεστιβάλ αυτό, παραβρέθηκε και έλαβε μέρος το μέλος του συλλόγου μας Γκέλυ Δανηλάτου εκπροσωπώντας το σύλλογό μας, μιας και οι δωρεές που έγιναν από τους συμμετέχοντες προσφέρθηκαν στο σύλλογο.

Τους ευχαριστούμε όλους θερμά, συμμετέχοντες και διοργανωτές και τους ευχόμαστε καλή συνέχεια στο όμορφο αυτό φεστιβάλ που διοργανώνουν.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Εκδρομή πήγαν το «Δίκτυο Παρέμβασης Γυναικών Κρήτης»

Δημοσιεύτηκε

στις

Mε  μεγάλη συμμετοχή και επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκδρομή-ξενάγηση που διοργάνωσε το ΔΙΚΤΥΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΡΗΤΗΣ ,με την εθελόντρια ξεναγό και μέλος του ΔΙΚΤΥΟΥ κ. ΑθηνάΚυριακάκη –Σφακάκη


To  λεωφορείο για  την μεταφορά προσέφερε δωρεάν ο επιχειρηματίας και Εντεταλμένος Σύμβουλος της Περιφέρειας Κρήτης κ.ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΑΜΙΕΔΑΚΗΣ .Στό πρόσωπό του το Δίκτυο συναντά πάντα ένα ισχυρό συμπαραστάτη και γι αυτό τον ευχαριστούμε θερμά.

Η πρόεδρος Σκεύω Μπιζιώτη τόνισε «κάθε χρόνο διοργανώνουμε ξενάγηση των μελών και φίλων του Δικτύου μας,στα πλαίσια της βαθύτερης γνώσης της πολιτιστικής κληρονομιάς μας.Γυναίκες και άνδρες μετέχουμε από κοινού στις δυνατότητες πού μας προσφέρει αυτή η κληρονομιά».

ΗΡΑΚΛΕΙΟ- ΚΑΡΤΕΡΟΣ- ΓΚΟΥΒΕΡΝΙΩΤΙΣΑΑΓΙΟΣ  ΑΝΤΩΝΙΟΣ  ΑΒΔΟΥ ΑΒΔΟΥ- ΚΕΡΑ ΚΑΡΔΙΩΤΙΣΑ – ΑΥΧΗΝ  ΑΜΠΕΛΟΥ- ΟΡΟΠΕΔΙΟΛΑΔΙΘΙΟΥ-  ΔΙΚΤΑΙΟΝ  ΑΝΤΡΟΝ.

Στην  λαγκάδα,  τα  χωριά υπήρξαν καταφύγιο  πολλών χριστιανών  , μετά την  άλωση του Ελλαδικού χώρου  από τους Τούρκους.  Στην  περιοχή  σώζονται κατάγραφοι ναοί με ενδιαφέρουσες  τοιχογραφίες   της μεταβυζαντινής  ζωγραφικής .

Ξεναγησεις εις: 

1.​ΠΑΝΑΓΙΑ  Γκουβερνιώτισα  στις  Ποταμιές. Μονή, της  οποίας το  καθολικό ήταν κατάγραφο, υπήρχαν και εξαιρετικής  καλλιτεχνίας  εικόνες  οι οποίες φυλάσσονται  στο  ιστορικό Μουσείο. Τμήμα  των  τοιχογραφιών, 14ου  αιώνα, μεταφέρθηκε  στην ΑΓΙΑ  ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ στο Ηράκλειο.

2.​ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ  ΑΒΔΟΥ , τοιχογραφίες  14  αιώνα,  αρχαϊκής  τεχνοτροπίας, με  δύο τόνους  χρωμάτων. Κίτρινο και καφέ.

Αναφορές εις:

3.​ΑΓΙΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΒΔΟΥ,  τοιχογραφίες  14  και 15  αιώνα, πιθανόν  έργο των Φωκάδων.

4.​ΑΓ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  Αβδού, τοιχογραφίες  1443, Μανουήλ  και Ιωάννη Φωκάδων.

ΚΕΡΑ.                                                                                                                                                                           Το  χωριό   έχει κτισθεί  σε δυο  επίπεδα. Το  επάνω  χωριό, επάνω Κερά, ή  Μηνυτής,  και η κάτω Κερά. Πρώτες  αναφορές γίνονται  στις  απογραφές  των Ενετών και των Τούρκων .Το 1671 αναφέρεται ως το  μετόχι  Μεσομούρι,  και το  1583 αναφέρεται  με 83 κατοίκους.

Η ΜΟΝΗ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΡΔΙΩΤΙΣΑΣ,ή Παναγίας Κεράς, ιδρύθηκε στην  αρχή  του  18 αιώνα, από τον Παύλο και Θεόδωρο Μαγγανάρη. Υπήρξε μετόχι της  μονής Αγκαράθου, αλλά  με ενέργειες της  οικογένειας των Μαγγανάριδων έγινε σταυροπηγιακή  Μονή .Το  καθολικό της  μονής ,σύνθεση τριών κτισμάτων ,οικοδομήθηκε  σε  τρείς διαφορετικές περιόδους, πρό της ιδρύσεως  της Μονής. Το παλαιότερο  κτίσμα  είναι το  σημερινό  Ιερό. Και  τα τρία τμήματα  είναι  κατάγραφα, με  τοιχογραφίες  του   14 ου αι.

ΚΑΡΦΙ Στην  κορυφή  του  βουνού  επάνω από την  Μονή της Καρδιώτισας , σε  υψόμετρο  1100 μ. έχει  ανασκαφεί  ο  Υστερομινωϊκός οικισμός Καρφί. Ο Εβανς  το 1896 ανέσκαψε  στην θέση  μνήματα, ενώ ο PENDBLURY     προχώρησε  στην ανασκαφή το  1937-1939.Τα  ευρήματα  φυλάσονται  στο Αρχαιολογικό μουσείο  Ηρακλείου. Ο  Οικισμός  κατοικήθηκε  από  μινωίτες  οι  οποίοι μετά την καταστροφή  του 1450  π.Χ,  κατάφεραν να  ‘’αποδράσουν’’  από τα Μινωικά  κέντρα,  και  μακριά  από τους νεοφερμένους Μυκηναίους  οι οποίοι είχαν  κυριαρχήσει στο  νησί, έδωσαν την τελευταία  αναλαμπή του  μινωικού  πολιτισμού.

ΟΡΟΣΔΙΚΤΥ.                                                                                                                                                                Το  όρος  Δίκτυ, με υψηλότερη  κορυφή  2148 μ, είναι  η τρίτη σε  ύψος  οροσειρά στην Κρήτη,  μετά τον Ψηλορείτη  και τα Λευκά όρη . Το  όνομα  προέρχεται  από  το ΔΙΑΣ + ΤΙΚΤΩ, και είναι το  βουνό  όπου  η Ρέα  εναπόθεσε  τον  νεογένητο Δία. Στην περιοχή του  χωριού Ψυχρό, βρίσκεται σε 980 μ  υψόμετρο,  το  σπήλαιο  όπου κατά την αρχαία Ελληνική παράδοση  ό  Δίας προστατευθηκε  από τον πατέρα του, τον  Κρόνο.Τα  ευρήματα  από το σπήλαιο  Ψυχρού, δείχνουν  ότι υπήρξε ‘’διεθνής’’ τόπος λατρείας  από τους  Μινωικούς χρόνους.

ΤΟ  ΟΡΟΠΕΔΙΟ  ΛΑΣΙΘΙΟΥ, βρίσκεται  σε υψόμετρο 817-850 μ . Το  όνομα  Λασίθι  πιστεύεται ότι έχει ρίζα  την λέξη Λάσιο,  που σημαίνει ‘’καλώς  δασομένος’,’κατάφυτος. Στην   είσοδο  του οροπεδίου, στον αυχένα  της αμπέλου ,σώζονται ερείπια αλεστικών ανεμομύλων–αλευρόμυλων.  Στο  οροπέδιο σώζονται  σποραδικά μερικοί  από  τους 13.000 αντλητικούς ανεμομύλους.

Περιφερειακά έχουν  κτισθεί 21  χωριά ,στις παρυφές στις  πλαγιές του  όρους ΔΊΚΤΥ.      Στην  περιοχή του  χωριού Τζερμιάδο, βρίσκεται  το σπήλαιο της Τραπέζας, το  οποίο είχε χρησιμοποιηθεί από την  Νεολιθική  εποχή  αλλα και  κατά την Μινωική  εποχή,  ως ιερό.

Το  οροπέδιο  Λασιθίου κατοικήθηκε  από  το τέλος της  Νεολιθικής Κρητικής εποχής,  μέχρι  το 1263  μΧ. Κατά  την  Ενετοκρατία  το  Οροπέδιο υπήρξε  τόπος προφύλαξης και διαφυγής επαναστατών . Μετά τις  επαναστάσεις  των Αγιοστεφανιτών, των  Ψαρομηλίγγων και των  Καλλέργηδων, οι Ενετοί  διέταξαν την εκκένωση  του  οροπεδίου. Για  200 χρόνια,  μέχρι  το   1463 ,το  οροπέδιο ήταν  ακατοίκητο, και  μετετράπη  σε  έρημη λίμνη.Μετά  την  κατάληψη του Ελλαδικού χώρου  από τους Τούρκους,  πολλοίΕνετοί   εξεδιώχθησαν .Προκειμένου  να τους εγκαταστήσουν  στην Κρήτη, αποφασίσθηκε η επανακατοίκηση του Οροπεδίου Λασιθίου. Ενετοί μηχανικοί, σχεδίασαν  και  πραγματοποίησαν  την αποστράγγιση  του Οροπεδίου. Εγκατέστησαν στο  οροπέδιο οικογένειες, από τα ονόματα των  οποίων προέρχονται ονόματα ορισμένων από τα  σημερινά χωριά , και τοπωνύμια. Κατά την  διάρκεια της  Τουρκικής  κατοχής  της Κρήτης, στο οροπέδιο  πατήθηκε,  το 1823  από  τον  Χασάν  πασά  και  το  1866   από τον  Ομέρ  πασά.                                                                              Το οροπέδιο Λασιθίου  είναι περιοχή  ποικίλων καλλιεργειών

ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ.Επανάσταση  στην γεωργική τεχνική  των κατοίκων του  οροπεδίου επέφερε το 1890  ο αντλητικός  ανεμόμυλος, εφεύρεση  του πολυμήχανου  και εξαίρετου  πατριώτη Εμμανουήλ Παπαδάκη  του επονομαζόμενου Σπιρτοκούτη. Ο Παπαδάκης , εθελοντής  στον Βαλκανικό πόλεμο, σκοτώθηκε  στην Χειμάρα το 1913. Οι  αντλητικοί ανεμόμυλοι χαρακτηριστικό του οροπεδίου  Λασιθίου, παλαιότερα λειτουργούσαν  περίπου  13.οοο, καταγράφεται ως το  παλαιότερο ‘’αιολικό πάρκο».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Δημοφιλη