Connect with us

Sports

Βέλγιο – Αγγλία 2-0

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι Κόκκινοι Διάβολοι καθάρισαν 2-0 την Αγγλία στον τελικό της… παρηγοριάς και τερμάτισαν στην κορυφαία θέση της ιστορίας τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Δεύτερη φορά στην 4η θέση τα Λιοντάρια


Για όσους αναρωτιούνται για τη χρησιμότητα των μικρών τελικών, ίσως να ξαναδούν τα highlights των Βέλγων. Η ομάδα του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ επιβεβαίωσε με το 2-0 κόντρα στην Αγγλία το ότι ήταν η πιο θεαματική παρέα σε αυτό το Μουντιάλ. Ο Αζάρ, ο Ντε Μπρόινε, ο Μενιέ συνδυάζονταν τρελά και ειδικά στην κόντρα, βγάζοντας πανέμορφες στιγμές, οι οποίες τους χάρισαν στο φινάλε την 3η θέση, την καλύτερη της ιστορίας τους, ξεπερνώντας την 4η του 1986.

Οι Κόκκινοι Διάβολοι βρέθηκαν από το 4′ μπροστά στο σκορ, όταν σκόραρε με το καλάμι εξ επαφής ο Μενιέ από παράλληλη του Τσαντλί. Γενικότερα επικρατούσε στην αρχή ένας πανικός στην άμυνα των Αγγλων, που είχαν αρκετές αλλαγές και στο πλασέ του Ντε Μπρόινε (12′) έσωσε ο Πικφορντ. Κέιν (23′) και Αλντερβαϊρελντ (35′) είχαν τις ευκαιρίες τους, με το παιχνίδι να έχει ρυθμό. Μόνο που στη συνέχεια αυτός έπεσε και οι Αγγλοι στο β΄ μέρος με τις αλλαγές τους, πίεσαν ψηλά.

Στη σημαντικότερη στιγμή τους ο Αλντερβαϊρελντ (70′) π΄ρολαβε στη γραμμή τη λομπίτσα του Ντάιερ πάνω από τον Κουρτουά. Κάπου εκεί οι Βέλγοι άρχισαν να πατούν ξανά γκάζι στην αντεπίθεση και ειδικά στο 80′ μάγεψαν στο κορυφαίο γκολ του Μουντιάλ που… δεν μπήκε, καθώς μετά από τακουνάκια και συνδυασμούς ήρθε η μεγάλη επέμβαση Πίκφορντ στο βολέ του Μενιέ. Μόνο που δύο λεπτά αργότερα ο Αζάρ πήρε την ασίστ του Ντε Μπρόινε, πάτησε περιοχή και το τελείωσε στην κλειστή γωνία, βάζοντας οριστικά το χάλκινο μετάλλιο του κόσμου στο λαιμό των συμπαικτών του. Οσο για τους ηττημένους, έμειναν στην 4η θέση για δεύτερη φορά (1990).

Βέλγιο (Ρομπέρτο Μαρτίνεθ): Κουρτουά, Κομπανί, Βερτόνγκεν, Αλντερβαϊρελντ, Μενιέ, Βίτσελ, Τιέλεμανς (78′ Ντεμπελέ), Τσαντλί (39′ Βερμάλεν), Ντε Μπρόινε, Αζάρ, Λουκάκου (60′ Μέρτενς)

Αγγλία (Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ): Πίκφορντ, Στόουνς, Μαγκουάιρ, Ρόουζ (46′ Λίνγκαρντ), Τρίπιερ, Ντάιερ, Τζόουνς, Λόφτους-Τσικ (81′ Ντέλε Αλι), Ντελφ, Στέρλινγκ (46′ Ράσφορντ), Κέιν.

gazzetta.gr

Sports

Euroleague: Ζαλγκίρις-Παναθηναϊκός 82-69

Δημοσιεύτηκε

στις

Η ελληνική ομάδα χρειάζεται πλέον την υπέρβαση για να τα καταφέρει δίχως όμως να είναι βέβαιο ότι κι αυτή θα τον οδηγήσει στον στόχο


Η ομάδα του Ρικ Πιτίνο ουσιαστικά πλήρωσε α)τα δύο αγωνιστικά πρόσωπα που παρουσίασε στην άμυνα όπου έπειτα από τους 33 πόντους που δέχθηκε στο πρώτο μέρος, «έφαγε» 49 στο δεύτερο και β) την αδυναμία της στο μακρινό σουτ (7/21 τρίποντα) αλλά και τα λάθη που έκανε σε κρίσιμα σημεία.

Ο Παναθηναϊκός είχε τον έλεγχο του ρυθμού μέσα από την άμυνά του και βρήκε πόντους τόσο στο transition game όσο και στον αιφνιδιασμό μέσα από τα δύο κλεψίματα του Θανάση Αντετοκούνμπο. Οι «πράσινοι» επέλεξαν να κλείσουν τη ρακέτα για να περιορίσουν τον Ντέιβις, ουσιαστικά «έδωσαν» τα σουτ στον Γουόκαπ και προηγήθηκαν με 0-9 έπειτα από περίπου τρία λεπτά αγώνα με τον Γκιστ να κερδίζει όλες τις μάχες απέναντι στον Ντέιβις.

Μετά από εντυπωσιακό κάρφωμα του Θανάση Αντετοκούνμπο η διαφορά διατηρήθηκε στα ίδια επίπεδα (6-15) πριν τη συμπλήρωση επτά λεπτών. Το πρώτο δεκάλεπτο έκλεισε με σκορ 13-19 υπέρ της ελληνικής ομάδας έχοντας ως μοναδική αδυναμία τα επιθετικά ριμπάουντ των γηπεδούχων, με μοναδικά προβλήματα τα δύο προσωπικά φάουλ των Γκιστ, Μήτογλου.

Ο Παναθηναϊκός πάτησε σε διψήφια διαφορά (16-26) με τέσσερις διαδοχικούς πόντους από τον Παπαγιάννη έπειτα από 100 δευτερόλεπτα στη δεύτερη περίοδο. Εκεί, η επιλογή της συνύπαρξης των Ντέιβις-Τόμπσον αποδείχθηκε σοφή για τη Ζαλγκίρις, ο δε Παναθηναϊκός υπέπεσε σε αρκετά λάθη και οι γηπεδούχοι με 11-0 σερί προηγήθηκαν με 27-26 (14:30). Η επιστροφή του Θανάση Αντετοκούνμπο έκοψε τις γραμμές συνεργασίας μεταξύ του Γκριγκόνις με τους ψηλούς και ο Παναθηναϊκός αντέδρασε με δικό του επιμέρους σκορ (2-9) και προηγήθηκε με 29-35 (18’). Το δεκάλεπτο έκλεισε με σκορ 33-37.

Το πρώτο πεντάλεπτο του δευτέρου ημιχρόνου ήταν κακό για τον Παναθηναϊκό. Υπέπεσε σε πέντε λάθη, επίτρεψε το passing game στη Ζαλγκίρις και στη δημιουργία γραμμών επαφής με το καλάθι από μακρινή απόσταση και το 13-0 σερί των Λιθουανών ήταν η συνέπεια αυτής της κατάστασης (46-37, 35’) με τον Άαρον Ουάιτ να κάνει μεγάλη ζημιά στην ελληνική ομάδα. Η βελτίωση της αμυντικής λειτουργίας άλλαξε και πάλι τα δεδομένα. Ο Παναθηναϊκός έβαλε επιθετικότητα, έκλεψε μπάλες και μείωσε σε 48-46 (27’) με τον Κώστα Μήτογλου να κάνει τη διαφορά και στις δύο πλευρές του παρκέ. Το δεκάλεπτο ολοκληρώθηκε με σκορ 52-51.

Η επένδυση στο μακρινό σουτ στα πρώτα δύο λεπτά της τελευταίας περιόδου δεν απέδωσε για τον Παναθηναϊκό και σα να μην έφτανε αυτό, το 7-0 σερί της Ζαλγκίρις την οδήγησε και πάλι στο +8 (59-51). Ο Παναθηναϊκός δεν είχε συνέπεια στην επίθεσή του, δεν εξαργύρωσε την αμυντική προσπάθειά του και η Ζαλγκίρις μπήκε στα τελευταία τρία λεπτά διατηρώντας το μαξιλαράκι των δέκα πόντων (71-61). Η ελληνική ομάδα επέμεινε στο μακρινό σουτ (5/19 τρίποντα) με τον Κιλπάτρικ, σε αντίθεση με τη Ζαλγκίρις δεν ήταν αποτελεσματική και το παιχνίδι ουσιαστικά τελείωσε 2’13’’ πριν το τέλος όπου με εντυπωσιακό κάρφωμα ο Ουάιτ ανέβασε τον δείκτη της διαφοράς στο +15 (76-61).

Τα δεκάλεπτα: 13-19, 33-37, 52-51, 82-69

Αναλυτικά το σημερινό πρόγραμμα:

Αναντολού Εφές – Νταρουσάφακα 82-68
Μπουντούτσνοστ – Ρεάλ 73-60
Ζάλγκιρις – Παναθηναϊκός 82-69
Μπασκόνια – Αρμάνι Μιλάνο (22:00)

Τα χθεσινά αποτελέσματα της 19ης αγωνιστικής

ΤΣΣΚΑ Μόσχας – Μπάγερν Μονάχου 77-70
Ολυμπιακός – Χίμκι 71-57
Μακάμπι Τελ Αβίβ – Μπαρτσελόνα 99-83
Γκραν Κανάρια – Φενέρμπαχτσε 64-82

Η βαθμολογία

1.Φενέρ 17-2
2.Ρεάλ 15-4
3.ΤΣΣΚΑ 14-5
4.Εφές 13-6
5.Ολυμπιακός 12-7
6.Μπαρτσελόνα 11-8
7.Μπάγερν 9-10
8.Αρμάνι 8-10
9.Μπασκόνια 8-10
10.Μακάμπι 8-11
11.Ζαλγκίρις 8-11
12.Παναθηναϊκός 8-11
13.Χίμκι 7-12
14.Γκραν Κανάρια 6-13
15.Μπούντουτσνοστ 5-14
16.Νταρουσάφακα 2-17
*Με έντονα γράμματα οι ομάδες που έχουν από ένα παιχνίδι περισσότερο

Πηγή: www.gazzetta.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Sports

Η αστυνομία θέλει DNA από τον Ρονάλντο

Δημοσιεύτηκε

στις

Η αστυνομία του Λας Βέγκας διέταξε να υποβληθεί ο Κριστιάνο Ρονάλντο σε τεστ DNA


Η εξέταση θα γίνει προκειμένου να συγκριθούν τα αποτελέσματα με τα ίχνη του γενετικού υλικού που βρέθηκαν στα ρούχα της γυναίκας, η οποία τον κατηγορεί για σεξουαλική βία. Αυτό αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal, επικαλούμενη αστυνομικές πηγές. 

Το αίτημα -εξηγεί η εφημερίδα- έχει σταλεί πρόσφατα στις αρμόδιες ιταλικές δικαστικές αρχές. Η υπόθεση των εικαζόμενων καταχρήσεων ξανάνοιξε από την αστυνομία του Λας Βέγκας το περασμένο φθινόπωρο, όταν η Κάθριν Μαγιόργκα κατηγόρησε το αστέρι της Γιουβέντους για σεξουαλική βία. Τα γεγονότα, τα οποία αρνείται πάντοτε ο CR7, χρονολογούνται από το 2009 και συνέβησαν ακριβώς στην αμερικανική μεγαλούπολη. 

Σύμφωνα με την κατηγορία, ο παίκτης κατέβαλε στη γυναίκα 375.000 δολάρια για να εξαγοράσει τη σιωπή της. Μεταξύ των πιθανών αποδείξεων, στα χέρια των ανακριτών βρίσκεται το φόρεμα που φορούσε το φερόμενο θύμα το βράδυ του υποτιθέμενου περιστατικού βιασμού, στο οποίο βρέθηκαν ίχνη που δεν ανήκουν στην Μαγιόργκα.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Sports

Η μπάλα του δρόμου και οι άγραφοι νόμοι της

Δημοσιεύτηκε

στις

Τότε που οι γειτονιές δεν ήταν χτισμένες σχεδόν σε κάθε γωνιά τους και οι δρόμοι δεν ήταν γεμάτοι με αυτοκίνητα – Τότε που τα παιδιά κλωτσούσαν ανέμελα μία μπάλα


Απομακρυσμένο από τους λαμπερούς αστέρες, τις πολύχρωμες φανέλες με απαραίτητο σε εμφανές σημείο το λογότυπο του χορηγού, τις νέες τεχνολογίες (Goal Line, VAR), τα πολυτελή γήπεδα και τα δισεκατομμύρια της βιομηχανίας της μπάλας, μία φορά και έναν καιρό υπήρχε το ποδόσφαιρο του δρόμου.

Τότε που οι γειτονιές δεν ήταν χτισμένες σχεδόν σε κάθε γωνιά τους και οι δρόμοι δεν ήταν γεμάτοι με αυτοκίνητα. Τότε που τα παιδιά κλωτσούσαν ανέμελα μία μπάλα, τις περισσότερες φορές σχισμένη με μπαλώματα, σε αυτοσχέδια γήπεδα, με θεατές τους ιδιοκτήτες των μικρών καταστημάτων της γειτονιάς.

Εικόνες από ένα μακρινό παρελθόν, γεμάτες από χαμόγελα παιδιών, που βίωναν την σημασία της συνεργασίας, κάνοντας φίλους, κερδίζοντας αλλά και χάνοντας. Εικόνες που, οι περισσότεροι από εμάς, μεγαλώσαμε μαζί τους, στο πέρασμα των χρόνων.

Το ποδόσφαιρο του δρόμου, όπως το γνώρισαν οι γενιές που προηγήθηκαν, είχε τους δικούς του άγραφους κανόνες, που όλοι ήξεραν και ακολουθούσαν, σαν να επρόκειτο για κανονισμούς αρχών, όπως ανέφερε σε σχετικό της δημοσίευμα η ιταλική ιστοσελίδα Calciomercato.

Επειδή άλλωστε, ήταν κάτι που συνέβαινε, όχι μόνο στις δικές μας γειτονιές, αλλά σε όλο τον κόσμο, όπου υπήρχαν παιδιά.

1. Ολα τα αγόρια, κάποιες ελάχιστες φορές και τολμηρά κορίτσια, από τη γειτονιά, συγκεντρώνονταν στο ίδιο σημείο. Κάθε απόγευμα, σχηματίζοντας ομάδες. Το σημαντικό δεν ήταν να κερδίζεις, αλλά να συμμετέχεις στο παιχνίδι.

2. Η επιλογή των ομάδων ήταν πάντα ένα πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι μικροί και εύθραυστοι αστέρες. Οι δύο αρχηγοί ήταν συνήθως οι μεγαλύτεροι ή οι πιο «διάσημοι» στην περιοχή, ή εναλλακτικά εκείνος που ήταν …ιδιοκτήτης της μπάλας. Για την επιλογή της ομάδας, έπαιζαν ρόλο, η δύναμη του παίκτη ή ακόμη η φιλία που τον συνέδεε με τον παίκτη που επέλεγε και η ώρα παραμονής του.

3. Ενώ στις ημέρες μας, οι συζητήσεις είναι πολύπλοκές, σχετικά με τις νέες τεχνολογίες, τα σκάνδαλα διαιτησίας, τα γκολ που δεν μπήκαν, το ποδόσφαιρο του δρόμου ήταν πολύ απλούστερο. Στο δρόμο δεν υπήρχαν τέρματα. Το ύψος υπολογιζόταν σύμφωνα με το ύψος του τερματοφύλακα και εκεί που έφτανε με σηκωμένα τα χέρια, ενώ στο πλάι υπήρχαν σχολικές τσάντες, άλλα αντικείμενα ή ξύλα που δεν ξεπερνούσαν τα 30 εκατοστά.

4. Οι δρόμοι ή στην καλύτερη περίπτωση κάποια γήπεδα, δεν ήταν σίγουρα εκείνα που ονειρευόταν κάθε αγόρι. Αλλά αυτό περνούσε γρήγορα. Η χαρά της προσπάθειας για τη νίκη, ήταν τόσο μεγάλη, που συχνά γλιστρούσε στην καυτή άσφαλτο, με γυμνά πόδια. Κι όταν η αδρεναλίνη έφευγε, η επιστροφή στο σπίτι …έβγαζε κάποιο δάκρυ για τα γόνατα που αιμορραγούσαν, αλλά και τον πόνο που ήξερε πως θα προκαλέσει το οξυζενέ που θα έριχνε η μητέρα πάνω στα χτυπήματα. Όμως τα αγόρια το ανέχονταν, γιατί πίστευαν ότι τα καλυμμένα με ρούχα γόνατα ήταν το πρώτο βήμα προς την …ντροπή και την χλεύη.

5. Το ποδόσφαιρο στο δρόμο, ήταν πάντα ένα πολύ σκληρό παιχνίδι. Έπρεπε πάντα να είσαι άψογος σωματικά, ψυχικά, αθλητικά. Διαφορετικά δεν τα κατάφερνες. Η απουσία διαιτητών δημιουργούσε περαιτέρω σκληρότητα. Δεν υπήρχε φάουλ, μέχρι κάποιο παιδί να ματώσει, να χτυπήσει, μέχρι να χρειαστεί ακόμα και ράμματα. Όμως παρά τα δάκρυα του θύματος και τις κραυγές της μητέρας, παρούσας στον αγώνα, το παιχνίδι δεν μπορούσε να σταματήσει. Έστω κι αν οι θεατές, άλλοτε λιγοστοί, άλλοτε περισσότεροι, δεν πλήρωναν …εισιτήριο.

6. Η μπάλα συχνά έπεφτε μέσα σε αυλές σπιτιών, κάτω από τα λιγοστά αυτοκίνητα, σε χωράφια περιτριγυρισμένα σε συρματοπλέγματα. Πάντα υπήρχε εκείνος που έδειχνε θάρρος, πηδώντας πάνω από τοίχους ή μπαίνοντας κάτω από αυτοκίνητα, λερώνοντας ή σκίζοντας παντελόνια και μπλούζες. Ήταν ο ήρωας των κοριτσιών που παρακολουθούσαν με αγωνία το ματς!

7. Ο «κανόνας» από κοντά δεν κάνουμε δυνατά σουτ», δεν έβρισκε ποτέ εφαρμογή, αφού ακόμα και από τα δύο μέτρα η δύναμη ξεπερνούσε και εκείνη στα σουτ του …Ρομπέρτο Κάρλος. Τις λιγοστές φορές, που ο τερματοφύλακας, κατάφερνε να αποκρούσει ένα τέτοιο σουτ, τον πόνο στους καρπούς και στις παλάμες, συνόδευε …ένα δάκρυ.

8. Καμία συζήτηση δεν ήταν θερμότερη, από αυτές που αφορούσαν τα πέναλτι και την εγκυρότητα του γκολ. Δεδομένου ότι τα πλαϊνά ξύλα, σχολικές τσάντες ή άλλα αντικείμενα που χρησίμευσαν για δοκάρια, δεν ξεπερνούσαν τα 30 εκατοστά, οι συζητήσεις αυτές γίνονταν τουλάχιστον μία ντουζίνα φορές μέσα στο απόγευμα.

9. Ο πιο δύσκολος άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου του δρόμου, υπαγόρευε πως ο μικρότερος ή ο πιο εύσωμος θα παίξει τερματοφύλακας. Μπορεί το ταλέντο του μικρού να ήταν μεγαλύτερο από πολλούς συμπαίκτες του, αλλά αυτό φαίνεται ότι ποτέ δεν ήταν αρκετό. Εστω κι αν στην αρχή ακουγόταν σαν παρηγοριά «αλλάζουμε σε κάθε γκολ», αυτό δεν γινόταν σχεδόν ποτέ. Μέχρι που ο μικρός μεγάλωνε…

10. Δυστυχώς ακόμα και τα πιο όμορφα πράγματα πάντα τελειώνουν. Κάποιες φορές ξαφνικά. Ετσι όταν ο ιδιοκτήτης της μπάλας έπρεπε να φύγει, το παιχνίδι τελείωνε. Γιατί το τριπλό σφύριγμα της λήξης, για το ποδόσφαιρο του δρόμου, ήταν κάποιες φορές οι φωνές της μητέρας: «Έλα σπίτι, το φαγητό είναι έτοιμο». Τότε όλα τα παιδιά γύριζαν σπίτι. Ιδρωμένα, με πληγωμένα τα πόδια και τα χέρια, αλλά ευτυχισμένα, μετρώντας τις ώρες, μέχρι το απόγευμα της επόμενης ημέρας, όπου θα συναντηθούν και θα ξαναπαίξουν όλα μαζί.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-

Facebook

-ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ-

Δημοφιλη