Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Μια σελίς εκ της γιγαντομαχίας του Μπιζανίου η προς την 6η Δεκεμβρίου 1912

Δημοσιεύτηκε

στις

Δύσκολον όσον και επικίνδυνον έργον ανετίθετο κατά προτίμησιν εις τον Λόχον τωμ Φοιτητών του 1ου Ανεξαρτήτου Συντάγματος Κρητών δύο ημέρας μετά την μάχην των Πεστών.


Τότε το μέτωπον της επιθέσεως κατέχων, πρώτος αυτός, υπό τα διασταυρούμενα θεριστικά βλήματα του εχθρικού πυροβολικού και πεζικού διαρκώς προχωρών, ανήλθεν επί των εχθρικών πυροβολείων.
Καπνίζοντα έτι τα λάφυρα πυροβόλα εδέχοντο τα θωπεύματα των πολεμιστών εκείνων, καθ’ ων προ στιγμής εξερεύγοντο φονικόν πυρ.
Εις των συμπολεμιστών μας, ο Νικόλαος Σαμαρίτης, προσεφέρετο θύμα εις τον βωμόν της νίκης εκείνης.
Με ακράτητον συγκίνησιν εκηδεύομεν τον ευγενή μας νεκρόν παρά τα εχθρικά πυροβόλα, μη παραλείποντες να θάψωμεν παρ’ αυτόν και τον Κιρκάσιον πυροβολιτήν, όστις μόνος αυτός δια του πυροβόλου του έβαλλεν μέχρι τελευταίας στιγμής, υποστηρίζων την υποχώρησιν των συναδέλφων του.
Μήπως οι ηττηνένοι νεκροί δεν είναι εξ ίσου θαυμαστοί με τους νικητάς τοιούτους, όταν αμυνόμενοι, εφ’ ω ετάχθησαν, πίπτουσιν αδελφωμένοι εν του θανάτου τη σιγή;;
Ο εις έπιπτεν εκεί σημαιοφόρος της Ελευθερίας.
Ο έτερος εθυσιάζετο παρά το πυροβόλον του ίνα σώση φεύγοντας συναδέλφους του!!!!!
Ενθουσιασμός, λύπη, το εξερετικόν του περιβάλλοντος κατεσκαμένου υπό οβίδων, το σύμπλεγμα των καταληφθέντων εχθρικών πυροβόλων, τα κατεσπαρμένα διάφορα λάφυρα είχον δημιουργήσει εν ημίν κράτος συγκινήσεως, άγνωστον μέχρι στιγμής. Είχομεν κερδίσει την πρώτην νίκην!!!!!!
Η διαταγή της περαιτέρω προελάσεως είχεν έλθει καθορίζουσα εντελώς εξαιρετικήν αποστολήν δια τον λόχον μας.
Μικρόν, ως ενομίζομεν και τα Ιωάννινα, η θρυλλική των ονείρων πόλις, θα έπιπτεν!!!!
Τις εγνώριζεν την μυριόνεκρον τραγωδίαν, ήτις μετά μικρόν θα εξετυλίσσετο προ του αγνώστου ιστορικού Μπιζανίου, το οποίον η Ευρωπαϊκή τέχνη είχεν οχυρώσει, ειπούσα την τελευταίαν της λέξιν, ίνα προασπίση την επάρατον δουλείαν κατά της Ελευθερίας;;
Αι σάλπιγγες εσήμανον αναχώρησιν και συνταχθέντες αφήσαμεν τον παρά τα πυροβολεία των Πεστών καταυλισμόν μας, ίνα ανέλθωμεν την αμέσως απ’ αυτών αρχομένην απότομον και βραχώδη κλιτύν της Αετορράχης, το κράσπεδον τούτο του πολεμικού πεδίου, εφ’ ου θα διεδραματίζοντο τα κοσμοϊστορικά γεγονότα της πτώσεως του Μπιζανίου.
Εβαδίσαμεν ούτω υπό το κράτος της αδημονίας περί τας 6 ώρας.
Είχομεν εισέλθει εις το βάθος δασώδους χαράδρας.
Εκεί έπρεπε να διανυκτερεύσομεν, ίνα την επομένην συνεχίσωμεν ίσως τον προς τον θάνατον δρόμον μας!!!!
Εν φυλάκειον εξ ωκτώ ανδρών μεθ’ ενός υπαξιωματικού ετοποθετήθη εις την έξωδον της χαράδρας. Όλοι οι λοιποί καταβεβλημένοι εκ του κόπου και συγκινήσεων παρεδόθημεν μετά μικρόν εις τον ύπνον.
Απόλυτος σιγή εβασίλευεν εις τον καταυλισμόν
Αι τρεμοσβύνουσαι αναλαμπαί των πυρών, πέριξ των οποίων είχον καταυλισθή οι άνδρες, αντιτιθέμεναι πρός το βαθύ σκότος της νυκτός, επέτεινον την μυστηριώδη σιωπήν του περιβάλλοντος. Απρόοπτος κανονιοβολισμός τράσσει αίφνης τον ύπνον μας, εκτυφλωτικόν δε κύμα ηλεκτρικού προβολέως καταυγάζει τον καταυλισμόν μας, ακολουθούσι δε συγχρόνως έτεροι τρεις κανονιοβολισμοί.
Τα πλησιέστερα πυροβολεία του Μπιζανίου τη βοηθεία του προβολέως εξετέλουν βολήν ανιχνεύσεως.
Δεν θα ήτο υπερβολή εάν είπω ότι ο ηλεκτρικός προβολεύς μας εξέπληξεν τόσον, ώστε να αρχίζη να εμφυλοχωρή εις την ψυχήν μας η απαισιοδοξία.
Η αυγή της 5ης Δεκεμβρίου μας εχαιρέτισεν υπό το κράτος αυτών των εντυπώσεων.
Άμα τη σχετική διαταγή συνετάχθημεν προς αναχώρησιν.
Έν όγδοον άρτου εδόθη εις έκαστον εξ ημών.
Ήτο το συσσίτιον ολοκλήρου της ημέρας.
Ακολουθήσαντες το βάθος της χαράδρας διευθυνόμεθα προς Β. Α. δηλαδή το αριστερόν της εχθρικής γραμμής.
Επρόκειτο να εκτελέσωμεν αποστολήν ανιχνεύσεως.
Η εντολή ήτο κατηγορηματική.
Έπρεπε να πλησιάσωμεν όσον το δυνατόν τα εχθρικά πυροβολεία ερχόμενοι εις άμεσον επαφήν με τον εχθρόν.
Θα εμετρήτο δηλ. δια της ζωής μας η δραστικότης των εχθρικών πυροβόλων!!
Εβαδίσαμεν δι όλης της ημέρας, μόνον δε περί την δύσιν του ηλίου εσταθμεύσαμεν ίνα αναλάβομεν ολίγον, κυρίως δε ίνα καλυπτόμενοι υπό του σκότους διέλθωμεν απαρατήρητοι το μεταξύ της εξόδου της χαράδρας και των εχθρικών χαρακωμάτων εντελώς ακάλυπτον έδαφος.
Η λεπτή βροχή, ήτις ήρχισεν να πίπτη καθίστα πυκνότερον το σκότος και την πορείαν δυσχερεστέραν λόγω του ολισθηρού του εδάφους.
Επροχώρει ήδη ο λόχος κατ’ άνδρα και εν απολύτω σιωπή.
Είς εαν εξέφευγεν της γραμμής θα παρέσυρεν και όλους τους όπισθεν.
Η ελαχίστη ομιλία ηδύνατο, ακουομένη υπό των εχθρικών περιπολιών, να συναποφέρη τη νάναπόφευκτον καταστροφήν ολοκλήρου του λόχου.
– Άλτ, μεταδίδουσιν οι πρώτοι προς τους τελευταίους και ταχύτατα αναπτυσσόμεθα εις κλιμάκιον με την τετάρτην διμοιρίαν βάσιν, των δε λοιπών επί των πρανών του εκεί μικρού αμμολόφου.
Πάντοτε βρεχόμενοι και αποφεύγοντες τον ελάχιστον θόρυβον προσπαθούμεν οι σύντροφοι μάχης να κατασκευάσωμεν μικρά ταχύσκαπτα, επισωρεύοντες άμμον, καθ’ ότι αι πέτραι εσπάνιζον,
Η βαθεία συναίσθησις της λεπτοτάτης αποστολής μας μας είχε καταστήσει τόσον προσεκτικούς, ώστε η ημέρα ανέτειλεν και ο εχθρός, όστις 100 μέτρα απείχεν, ουδέ υπέθετεν την υπό τα στόματα των πυροβόλων του παρουσίαν μας.
Πρηνείς παρακολουθούμεν τας κινήσεις των Τούρκων στρατιωτών, οίτινες ανύποπτοι άφηνον τα χαρακώματά των ίνα στεγνώσωσι τα διάβροχα μέλη των εκ της νυκτερινής βροχής.
Την μεσημβρίαν ο βόμβος του έλικος του αεροπλάνου επέσπασεν την προσοχήν μας.
Ήτο ελληνικόν και οι Τούρκοι το υποδέχθησαν με συνεχείς ομοβροντίας, ημείς δε ύπτιοι εκινούσαμεν τα πιλίκιά μας εις ένδειξιν αναγνώρίσεως.
Επλισίαζεν η 4 μ.μ. ώρα οπότε παρετηρήσαμεν εξαιρετικήν κίνησιν εις τα Τουρκικά χαρακώματα.
Η πάλη θα ήτο εντελώς άνισος.
Ολόκληρον τάγμα εναντίον ενός λόχου.
Εκείνοι είχον υπέρ αυτών τας θέσεις, τον αριθμόν, τα τρομερά πυρά του πυροβολικού των.
Ημείς τον Θεόν και το θάρρος μας.
Δεν απεδειλίασεν ουδείς, αλλά πάντοτε έρποντες συνεπτύχθημεν πλησίον αλλήλων ίνα αφ’ ενός μεν παρουσιάζωμεν μικρότερον στόχον εις το εχθρικόν πυροβολικόν, αφ’ ετέρου δε ίνα ώσι τα πυρά μας δραστικώτερα.
Μόλις μας εχώριζεν απόστασις 50 μέτρων από την πρώτην φάλαγγα του εχθρού, ότε άναψεν η φωτιά.
Το αιφνίδιον και ραγδαίον του πυρός μας ενέβαλεν ευθύς εξ αρχής τον πανικόν εις τας πρώτας διμοιρίας του εχθρού.
Όμως συναρπασθέντες ούτοι από τους αλλαλαγμούς των όπισθεν ερχομένων ώρμησαν λυσσώδεις εναντίον μας,
Τα πυροβολεία ήδη του Μπιζανίου εξερεύγοντο εναντίον μας λάβαν πυρός,
Δαιμονιωδώς βάλλοντα τα πολυβόλα των εθέριζον κυριολεκτικώς την μικράν μας δύναμιν.
Η απόστασις είχε τόσον συντομευθή, ώστε η πάλη διεξήγετο σώμα προς σώμα.
Εδώ εις των ημετέρων εκάρφωνε ασπλάχνως την λόγχην του εις το στήθος Τούρκου στρατιώτου, εκεί μια οβίς εχθρική εκραγείσα εσάρωνεν ολόκληρον διμοιρίαν σκορπούσα εις τον αέρα ράκη αιματωμένα σαρκών.
Φονεύεις αλλά και φονεύεσαι!!!
Πίπτουσι νεκροί Τούρκοι, αλλά και πλησίον σου αιμόφυρτοι ψυχορραγούσιν επιστήθιοι φίλοι σου!!!!
Ποιά φρίκη!!
Τι μεγάλη τραγωδία περικλείεται εις μίαν μάχην, πόσα όνειρα συντρίβονται, Πόσαι καρδίαι πρόωρα δεν πενθούσι!!!!!
Ολίγον ακόμη και οι εχθροί συντετριμένοι υπεχώρουν εις τα απόρθητα χαρακώματά των.
Οι απαίσιοι στόνοι της φρικώδους συναυλίας εμετριάσθησαν.
Τα φλογοβόλα στόματα των πυροβόλων είχον σιγήσει πλέον και μόνον άμορφοι σωροί κατεσπαρμένων πτωμάτων εμαρτύρουν την τιτανικήν πάλην, ήτις προ στιγμών εκεί συνήπτετο!!!
Τι σπαρακτικά συμπλέγματα εκάλυψεν το σκότος της νυχτός εκείνης!!!!!
Εδώ μία μάζα Τούρκων και ημετέρων κατακρεουργημένων υπό οβίδος, εκεί πλέων εις το αίμά του νεαρός Τούρκος αξιωματικός γογγίζων θλιβερώς,
Δύο βήματα μακράν με πρόσωπον καταιματωμένον εις των ημετέρων σύρεται ίνα περιπτυχθή τον εκεί πλησίον ψυχορραγούντα αδελφόν του και να αποθάνωσι—— ”’ στο χάρο αδελφωμένοι, καθώς και στη γενειά ”.
Πόσον μεγάλας θυσίας απαιτεί η ελευθερία.
Επί τόσων χιλιάδων πτωμάτων ίστανται τα τρόπαια της νίκης!!!!!!
Οι ηρωϊκοί νεκροί του Μπιζανίου συνέτριψαν τας αλύσεις της πολυπαθούς Ηπείρου!!!!!!
Η νίκη με άφθονον ελληνικόν αίμα ποτισθείσα σκιάζει ευεργετική τους προ μικρού σκλάβους Μακεδόνας.
( Εκ του πολεμικου ημερολογίου του Κ. Λ. Κωνσταντινίδη )

Επιμέλεια: Φανούριος Ζαχαριουδάκης.

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Όταν στη Μεσαρά οι παλιοί έπιαναν αχέλια και καβρούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Θα πάμε στην εποχή που οι Μεσαρίτες είχαν στο τραπέζι τους πολλά αχέλια ή χέλια και καβρούς – Πως τα ψάρευαν όμως;


Ήταν μια εποχή που ο κάμπος της Μεσαράς, ήταν όλο ζωντάνια από το πολύ νερό, που το συναντούσες ακόμα και στο πιο μικρό ρέμα!

Όλο το χρόνο Χειμώνα  – Καλοκαίρι, όλα τα ποτάμια και ρέματα στη Μεσαρά έτρεχαν άφθονα τρεχούμενα νερά.

Όταν ήρθε ο αναδασμός στο κάμπο της Μεσαράς μονοπάντησε τα χωράφια των ανθρώπων και τους τα έδωσε σε ένα τόπο.

Ανά  160 μέτρα έκανε ένα δρόμο και στη μέση έκανε ένα ρέμα. Όλα τα  ρέματα αυτά, κατέληγαν στη “Γριά Σαίτα” και από εκεί τα νερά κατέληγαν στη θάλασσα.

Σε μια ηλικία από 10 έως 17, η δική μας εποχή της δεκαετίας ´80, η νεολαία δεν είχε και με πολλά πράγματα να ασχοληθεί (βλέπεις δεν υπήρχαν υπολογιστές τότε) και ψάχναμε να βρούμε τρόπους να περνάμε την ώρα μας.

Η καλύτερη ασχολία που είχαμε ήταν το κυνήγι σε αυτά τα ρέματα, που ταλέγανε και σαίτες. Τι κυνηγούσαμε? Φυσικά αχέλια και καβρούς!

Ο καλύτερος μεζές για τους πιο πολλούς Μεσσαρίτες και κυρίως Πετροκεφαλιανούς, που τα είχανε στα πόδια τους,  ήταν τα χέλια και οι καβροί!

Τα χέλια τα ψαρεύαμε συνήθως τα Καλοκαίρια, ή τις ημέρες που ήταν αποκριές, επειδή το κρέας του θεωρείται νηστίσιμο.

Τα χέλια σύχναζαν στο τρεχούμενο νερό που σχημάτιζε κολύμπες, στα ποτάμια σε φράγματα η λίμνες, και φυσικά στις σαΐτες της Μεσαράς.

Το χέλι του άρεσε να τρέχει κόντρα στο ρέμα και όπου έβρισκε κολύμπα, εκεί και φώλιαζε και άφηνε τα αυγά του.

Ο κόσμος τότε μικροί ή μεγάλοι, κυνήγαγαν τα χέλια για τον εκλεκτό μεζέ τους, μια και το κρέας ήταν δύσκολο να βρεθεί στο τραπέζι.

 

Υπήρχαν διάφοροι τρόποι ψαρέματος του χελιού

 

Ψάρεμα με φλόμο

Σε κάποιες περιοχές της Μεσαράς όπως στα Κάτω περβόλια, υπήρχαν άφθονα  φλομάκια, που τα μάζευαν και τα πήγαιναν να τα ρίξουν στα μέρη που υπήρχαν χέλια.

Ο φλόμος όταν τον κόψεις βγάζει ένα τοξικό γάλα, δηλητηριώδες, που αυτό κάνει το νερό να μυρίζει, και το χέλι να βγάλει έξω το κεφάλι του. Τότε με ένα πιρούνι στο χέρι, τα κάρφωναν, και τα πέταγαν έξω.

 

Ψάρεμα με αλισανδρούλα

Υπήρχε ένα άλλο φυτό που το έλεγαν αλισανδρούλα, που ανήκει και αυτό στα δηλητηριώδη φυτά. Αλλού τον λένε καλάνθρωπο και είναι ένα φυτό με πλατιά φύλλα, και γίνεται όρθιο πάνω από ένα μέτρο. Και αυτό το φυτό βέβαια, βάσει της φυτολογίας, ανήκει στη γενική κατηγορία του φλόμου.

Το φυτό αυτό το έκοβαν και το πήγαιναν εκεί όπου είχε χέλια. Εκεί το κοπανίζανε καλά με μια πέτρα και αυτό έβγαζε ένα ζουμί, και κατόπιν το πέταγαν στο νερό.

Λέγεται πως το ζουμί αυτό έχει την ιδιότητα να καταστρέφει το οξυγόνο του νερού, και τα χέλια μη μπορώντας να αναπνεύσουν έβγαζαν και πάλι το κεφάλι τους έξω από μια γωνιά, και τότε τα κάρφωναν με ένα πιρούνι πάλι, και τα πέταγαν έξω!

Φυσικά το χέλι, μόλις βρεθεί δυο λεπτά έξω από το νερό, πεθαίνει όπως και το ψάρι.

 

Ψάρεμα με τα κερτάρια  ή κούρτα

Άλλος σπουδαίος τρόπος ψαρέματος χελιού, ήταν και το ειδικά καλαθάκια, που τα λέγανε κερτάρια ή αλλού κούρτες.

Η κούρτα η το κερτάρι, ήταν σαν καλαθάκι στενόμακρο και πλεχτό από ειδικά άγρια βρούλα που ήταν μυτερά στην άκρη.

Η κατασκευή αυτή , είχε μια στενή τρύπα από τη μια πλευρά, και από την άλλη μια τάπα, σαν πορτάκι, που άνοιγε για να μπαίνει το χέρι να πιάνει το χέλι.

Τις κούρτες τις βάζανε από βραδύς στο νερό με διάφορες τροφές μέσα για να προσελκύσουν τα χέλια.

Το πρωί πήγαιναν και τα κοίταζαν να δουν τι χέλια είχαν πιάσει.  Το χέλι ήταν το ψάρι της εποχής!

Έτσι πολλές φορές, αυτό γινόταν πιο οργανωμένα. Έφτιαχναν πεντ’ έξη κούρτες, και τις πήγαιναν σε διάφορα σημεία που είχε κολύμπες,  και τις έριχαν στο νερό σε διαφορετικές περιοχές.

Το πρωί που πήγαιναν και τα μάζευαν, μπορούσε να είχαν μαζέψει καμιά δεκαριά χέλια, για να χορτάσει όλη η οικογένεια. Τα έκαναν συνήθως τηγανιτά η στα κάρβουνα.

 

Ψάρεμα με την καβούλα

Σκάβοντας στο χώμα βρίχναμε σκουλήκια τα οποία στη συνέχεια πιάναμε κλωστή και τα μπρουλιάζαμε φτιάχνοντας έτσι τουλάχιστον ενάμιση μέτρο κλωστή με σκουλήκια. Στη συνέχεια το τυλίγαμε όπως το σχοινί, το δέναμε σε μια πετονιά και το πετούσαμε στο νερό. Το σύστημα αυτό λεγόταν καβούλα.

Όταν τσιμπούσαν τα χέλια με μια απότομη κίνηση τραβούσαμε την πετονιά με αποτέλεσμα η κλωστή να μαγκώνει στα δόντια του χελιού και το τραβούσαμε έξω.

 

Τα αχέλια και τα πιτσιρίκια στην εξοχή

Στην εξοχή, τα παιδιά που βλέπανε τα έχνη, (αιγοπρόβατα), σαν πεινούσαν πήγαιναν να πιάσουν 3 έως 5 χέλια για να φάνε τον εκλεκτό τους μεζέ.

Άναβαν πρώτα μια φωτιά για να είναι έτοιμη, και κατόπιν πήγαιναν στο νερό είτε με φλόμο, είτε με τα χέρια, είτε χτυπώντας τα με ένα ξύλο, τα έπιαναν και επιτόπου τα πήγαιναν για ψήσιμο!

Έκοβαν μια βέργα από αγριελιά και την έκαναν μυτερή μπροστά με ένα τσακί, σαν σούβλα.

Εκεί τα πέρναγαν ολόκληρα τα χέλια όπως είναι, ζικ – ζακ σαν λουκάνικα. Το χέλι δεν έχει λέπια, οπότε το έβαζαν όπως είναι πάνω σε δυο πέτρες στη φωτιά

Πολλές φορές όμως όταν έτρωγαν πολλά χέλια, τα βάραινε το στομάχι τους, γιατί το χέλι ανήκει στα βαριά δυσκολοχώνευτα φαγητά.

 

Πως χάθηκε και το τελευταίο χέλι από τον κάμπο της  Μεσαράς!

Έφτασε μία εποχή, που τα νερά πλέον λιγόστεψαν στα ρέματα και νερά.

Έβλεπες πλέον αχέλια, μόνο στις κολύμπες που είχαν φτιάξει η αγρότες, για να αντλούν τα νερά ποτίζοντας τις καλλιέργειες τους.

Μέσα λοιπόν σε αυτές τις κολύμπες είχαν εγκλωβιστεί και τα τελευταία χέλια μην μπορώντας να πάνε αλλού πουθενά!

Όλο το χωριό αποφάσισε τότε, πως αυτά τα χέλια έτσι και αλλιώς θα ψοφούσαν μετά από λίγο καιρό που θα στέρευαν οι κολύμπες.

Έτσι λοιπόν, μαζεύτηκε όλο το χωριό, και  μπαίνοντας οι πιο τολμηροί μέσα στις κολύμπες και με σαρακάκια, σκότωναν τα αχέλια και συγχρόνως τα πετούσαν στους υπόλοιπους χωριανούς που ήταν απέξω,  που κι αυτοί με την σειρά τους, τα έβαζαν στα τσουβάλια!

Θυμάμαι ότι από εκείνη την κολύμπα βγάλαμε πάνω από 300 κιλά αχέλια!

Από τι θυμάμαι οι πιο “φανατικοί” Πετροκεφαλιανοί δεν μπορούσαν να ζήσουν χωρίς αχέλια και για πολλά χρόνια μαζεύονταν παρέες και έκαναν μια διαδρομή πάνω από μια ώρα με το αυτοκίνητο, πηγαίνοντας κοντά στο Πρέβελη, στο Κουρταλιώτικο φαράγγι και ψάρευαν εκεί αχέλια, έτσι ώστε να ξεθυμαίνει λίγο η επιθυμία τους για αυτό τον θεσπέσιο μεζέ.

Αυτό λοιπόν ήταν και το τέλος μιας εποχής η οποία θα μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη μας.

 

Το ψάρεμα του καβρού στον ποταμό

 

Ο καβρός, κοινός καβούρι, για να πιαστεί ήθελε καλό μάστορα!

Στα χωριά όλοι, από παιδιά όμως είχαν εκπαιδευτεί στο ψάρεμα του καβρού, και σπάνια θα πήγαινε κάποιος και να μην φέρει κάμποσα καβούρια στο σπίτι.

Ο λόγος που τα κυνήγαγαν ήταν για το πολύ νόστιμο κρέας του, που μοιάζει με αστακού η γαρίδας.

 

Ο απλός τρόπος ψαρέματος

Συνήθως τα παιδιά που δεν ήταν καλά εκπαιδευμένα, πήγαιναν στα ποτάμια και ξυπόλητα με τα κοντά παντελονάκια, ανασήκωναν πέτρες η πλάκες στο νερό, και κοίταζαν αν έχει από κάτω «καβρούλια». Έτσι συνήθως έπιαναν μικρά δεύτερα αδέσποτα καβούρια, ή θηλυκά που σύχναζαν κάτω από πλακωτές πέτρες μέσα στο νερό.

 

Τρόπος ψαρέματος με το βρούλο

Ένας παμπάλαιος τρόπος για να πιάσει κάποιος καβρούς η καπατσέλες (μεγάλους καβρούς), μέσα στην τρύπα τους (φωλιά τους), ήταν να βρει ένα έξυπνο τρόπο να τα ξεγελάσει, γιατί το ίδιο το καβούρι είναι πανέξυπνο, και η

παραμικρή λάθος κίνηση θα το αφήσει κρυμμένο για ώρες μέσα στη φωλιά του! Ο τρόπος λοιπόν είναι «το κόλπο με το βρούλο»!

Έβρισκαν λοιπόν ένα βρούλο που στην άκρη να έχει το δικό του ανθάκι, η ένα άλλο άριο βρούλο μυτερό, που στην άκρη έδεναν σφιχτά με σπάγκο ένα φτερό!

Εντόπιζαν την καβροτρυπχιά, και με πολύ αργές κινήσεις την πλησίαζαν.

Γονάτιζαν με προσοχή να μην τρομάξει ο καβρός, και με προσοχή πολύ, κρατώντας με το δεξί χέρι το βρούλο, το κατεύθυναν προς τον καβρό αργά αργά, που ακόμα φαινόταν ελάχιστα στην τρύπα του.

Αρχίζοντας ένα αργό σφύριγμα μακρόσυρτο. «Φιούουου», και ξανά «φιούουουου», αργά και χαμηλόφωνα, και παράλληλα άρχιζε ένα γαργάλημα με το φτερό στα πόδια του καβρού διακριτικά και πολύ απαλά…

Ο καβρός επεξεργάζοντας στο μυαλό του τα «νέα στοιχεία» που έχει μπροστά του, νομίζει πως το φτερό είναι κάποιο έντομο είναι και θέλει να περάσει μέσα στην τρύπα του!

Έτσι ο καβρός κάνει την πρώτη κίνηση ένα βήμα προς τα έξω, για να είναι πιο κοντά «στη λεία του»!

Όμως το βρούλο όλο και το τραβά πιο έξω το χέρι, και δόστου και βγαίνει και ο κάβουρας προς τα έξω!

Όταν έχει βγει ολόκληρος ο καβρός έξω, κάνει μια με το αριστερό ο εκάστοτε καβροκυνηγός, και το αρπά και το πετά έξω μακριά από την φωλιά του!

Έτσι πλέον με ευκολία, πιέζοντας το στη πλάτη του, και με τέχνη το πιάνει το καβούρι και το βάζει στο καλαθάκι του, που από πάνω είναι δεμένο με ένα πανί, να μη φύγουν όσα έχει μέσα.

 

Ψάρεμα με την σαρδέλα

Ένας άλλος τρόπος και πιο αποτελεσματικός, ήταν το ψάρεμα με την σαρδέλα. Δέναμε τη παστή σαρδέλα από την ουρά με ένα σπάγγο, και στην συνέχεια την ρίχναμε στο νερό,.

Η μυρωδιά  της σαρδέλας φυσικά  τραβούσε τους καβρούς, και πήγαιναν να την φάνε.

Δολώματα βάζαμε σε πολλά σημεία και το μόνο που κάναμε εμείς, ήταν να πηγαίνουμε να πιάνουμε τους καβρούς, που προσπαθούσαν να φάνε τη σαρδέλα, που συνήθως σε κάθε δόλωμα ήταν δύο και τρεις καβροί μαζί!

Στη μέθοδο αυτή, είχαμε ένα μόνο πρόβλημα, αν καθυστερούσαμε λίγο παραπάνω να πάμε στο επόμενο δόλωμα, δεν προλαβαίναμε, και οι καβροί έτρωγαν την σαρδέλα!

Όμως και σε αυτό το πρόβλημα βρήκαμε λύση. Βάζαμε τη σαρδέλα μέσα σε  κάλτσα, έτσι ώστε οι καβροί να προσπαθούν να κόψουν την κάλτσα, χωρίς  όμως να προλαβαίνουν να φάνε και τη σαρδέλα!

 

Τρόποι για να μεταφέρουν τα καβούρια στο σπίτι

Εκτός από το καλαθάκι η κουβά, με το πανί από πάνω, ήταν και το σταμνί, με το στενό λαιμό, που δεν μπορούσε να βγει ο καβρός από εκεί.

Συνήθως τα παιδιά που δεν είχαν ούτε σταμνί, ούτε καλαθάκι, μόλις τα έπιαναν, τους άνοιγαν τον αφαλό που έχουν στην κοιλιά, και εκεί τους κάρφωναν ένα ξύλο, και το καβούρι πέθαινε αμέσως, και άρα ήταν ακίνδυνο να δραπετεύσει! Έτσι εν ανάγκη τα έβαζαν και στις τσέπες τους!

 

Χέλια και καβούρια στο ρεφενέ!

Πολλές φορές στα καφενεία, που δεν ήθελαν να πιούνε το κρασάκι με σκέτες ελιές και κριθαρόνταγκο, έλεγαν σε κάποιον…

-Πετάξου μπρε Μανώλη μέχρι το μποταμό, να φέρεις καμιά δεκαριά καβρούς, η πράμα χέλια να πχιούμε ένα (γ)κρασί !

Πήγαινε ο εκάστοτε Μανωλιός, και τα έφερνε στην παρέα και ο καφετζής τα έψηνε, η βραστά η τηγανητά η στα κάρβουνα.

Φυσικά εκείνος που πήγαινε και τα έφερνε, δεν πλήρωνε ρεφενέ στο μερίδιό του!

Ήταν βλέπεις και εποχές που δεν υπήρχαν ψυγεία, τα κρέατα σπανίζανε, και αυτοί οι μεζέδες ήταν ιδιαίτερα εκλεκτοί για όλους!

Έτσι ο φτωχός κόσμος στα χωριά, κατεργαζόταν άλλα πράγματα για να κάνει τη ζωή του καλύτερη!

Κάτι ανάλογο, γινόταν και όταν υπήρχαν εργάτες σε διάφορες δουλειές, σε αμπελοσκάματα, σε τρυγητούς η σε έργα της κοινότητας, κλπ.

Όταν σχόλαγαν αργά, έστελναν κάποιον να πάει να χελέψει, η να πιάσει καβρούς, να περάσουν το βράδυ τους όμορφα πίνοντας τα κρασάκια τους πλέον με θεσπέσιους μεζέδες!

Σήμερα φυσικά ο κόσμος δεν ασχολείτε  πλέον με αυτά τα σπόρ, και γιατί δεν υπάρχουν πλέον στη φύση, αλλά κι αν υπάρχουν ελάχιστα, τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων έχουν αλλάξει προς άλλες κατευθύνσεις.

Έτσι χέλια και καβροί, μας άφησαν τουλάχιστον σε μας τους παλιότερους πολλές αναμνήσεις…

 

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Γεώργιο Χουστουλάκη για την πολύτιμη βοήθειά του 

Κέιμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος ΧουστουλάκηςΙορδάνης Μπιτσακάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα 17 Φεβρουαρίου στο cretanmagazine.gr

Δημοσιεύτηκε

στις

Τα πιο σημαντικά γεγονότα, γεννήσεις και θάνατοι που έγιναν σαν σήμερα 17 Φεβρουαρίου


Γεγονότα σαν σήμερα

 

1847: Ο Φρεντερίκ Σοπέν με τον τσελίστα Ογκίστ Φρανσόμ παρουσιάζουν το νέο του έργο Σονάτα για τσέλο και πιάνο σε σολ ελάσσονα, έργο 65 στο διαμέρισμά του στο Παρίσι. Το ακροατήριο του περιλαμβάνει την ερωμένη του Γεωργία Σάνδη με την κόρη της, τον ζωγράφο Ευγένιο Ντελακρουά και δύο άλλα πρόσωπα.

Chopin_concert

 

1864: Κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου, το υποβρύχιο των νοτίων Χάνλεϊ επιτίθεται κατά του πολεμικού Χαουζοτόνικ των βορείων. Και τα δύο καταλήγουν στο βυθό. Πρόκειται για την πρώτη ναυμαχία ανάμεσα σε υποβρύχιο και πλοίο επιφανείας.

Housatonic

 

1867: Το πρώτο πλοίο περνά από τη διώρυγα του Σουέζ.

1869: Εκτελείται το πρώτο δοκιμαστικό δρομολόγιο του ατμοκίνητου αστικού σιδηροδρόμου Αθήνας – Πειραιά.

1871: Ο πρωσικός στρατός παρελαύνει νικητής στο Παρίσι, μετά την επικράτησή του στον Γαλλο-Πρωσσικό Πόλεμο.

1900: Οι νεκροί από τη φυματίωση στην Αθήνα φτάνουν τους 600.

1914: Ο ελληνικός στρατός εγκαταλείπει τη Βόρεια Ήπειρο, έπειτα από απαίτηση των Μεγάλων Δυνάμεων. Σχηματίζεται η Προσωρινή Κυβέρνηση της Βόρειας Ηπείρου υπό τον Γεώργιο Χρηστάκη-Ζωγράφο, η οποία διακηρύσσει την αυτονομία της περιοχής.

1914: Οι Βρετανίδες σουφραζέτες επιτίθενται και καταστρέφουν τα τζάμια της οικίας του Βρετανού υπουργού Εσωτερικών και πυρπολούν τις εγκαταστάσεις ενός ομίλου αντισφαιρίσεως διεκδικώντας δυναμικά και βίαια δικαίωμα ψήφου.

suffragettes-1914

 

1922: Σύναξη ντανταϊστών στο καφενείο Closerie des Lilas στο Παρίσι, με αντικείμενο τη διαμάχη μεταξύ του Αντρέ Μπρετόν και του Τρσταν Τζαρά για την αρχηγία του κινήματος. Παρίστανται περίπου 100 θιασώτες του ντανταϊσμού, ανάμεσά τους οι Πάμπλο Πικάσο, Ανρί Ματίς, Κονσταντίν Μπρανκούζι και Ζακ Κοκτό. Οι δύο αντίπαλοι ανταλλάσσουν επιχειρήματα, αλλά και ύβρεις, ώσπου ο επιδιατητής Ερίκ Σατί ανακηρύξει νικητή τον Τζαρά. Ο Μπρετόν θα αποχωρήσει και θα δημιουργήσει τον σουρεαλισμό.

La_Closerie_des_Lilas

 

1924: Στο Μαϊάμι της Φλόριντα, ο κολυμβητής Τζόνι Βαϊσμίλερ, καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα ελεύθερο με χρόνο 52 δευτερόλεπτα και 2/5 εκατοστά του δευτερολέπτου.

1933: Λήγει το καθεστώς ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ.

1954: Η Βρετανία ανακοινώνει ότι μπορεί να κατασκευάσει βόμβα υδρογόνου.

1960: Συλλαμβάνεται στις ΗΠΑ ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ με την κατηγορία της ψευδορκίας.

1979: Η Κίνα εισβάλλει στο Βιετνάμ, ως αντίποινα για την εισβολή του Βιετνάμ στην Καμπότζη

1982: Καθιερώνεται ο πολιτικός γάμος στην Ελλάδα ως ισόκυρος με τον θρησκευτικό.

politikos_gamos

 

1997: Στον εισαγγελέα οδηγούνται 16 άτομα, τα οποία κατηγορούνται για τη διοργάνωση κυνομαχιών με στοιχήματα, στο Μακροχώρι Ημαθίας. Κατά τη διάρκεια των κυνομαχιών, τα ζώα πάλευαν μέχρι θανάτου. Στις 24 Φεβρουαρίου θα καταδικασθούν σε ποινές φυλάκισης από έξι μήνες έως ένα χρόνο.

2003: Αρχίζει η επιβολή διοδίων σε όσους εισέρχονται με τα αυτοκίνητά τους στο κέντρο του Λονδίνου.

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1821 – Λόλα Μοντέζ, ιρλανδή ηθοποιός και χορεύτρια, μετρέσα του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α’, πατέρα του πρώτου βασιλιά των Ελλήνων Όθωνα. (Θαν. 17/1/1861)

Lola_Montez

 

1877 – Αντρέ Μαζινό, Γάλλος πολιτικός. Ως υπουργός Πολέμου της Γαλλίας δημιούργησε τα περίφημη οχυρωματικά έργα που έφεραν την ονομασία Γραμμή Μαζινό. (Θαν. 7/1/1932)

Andre_Maginot



1888 – Ότο Στερν. Αμερικανός φυσικός, βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ το 1943.

1897 – Μάριαν Άντερσον. Η πρώτη Αφροαμερικανίδα τραγουδίστρια όπερας.

1951 – Όλγα Τρέμη, ελληνίδα δημοσιογράφος.

1963 – Μάικλ Τζόρνταν. Αμερικανός μπασκετμπολίστας, ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του αθλήματος.

Michael_Jordan

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1600 – Τζορντάνο Μπρούνο, Ιταλός φιλόσοφος. Θύμα της Ιεράς Εξέτασης, κάηκε στην πυρά επειδή υποστήριξε την ηλιοκεντρική θεωρία του Κοπέρνικου. (Γεν. 1548)

Giordano_Bruno



1673 – Καταρρέει στη σκηνή του θεάτρου ο Γάλλος συγγραφέας, σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής Μολιέρος, ενώ θριάμβευε στο έργο «Κατά φαντασίαν ασθενής». Θα πεθάνει λίγο αργότερα σε ηλικία 51 ετών.

Jean_Baptiste_Poquelin

 

1909 – Τζερόνιμο. Ο αρχηγός των Απάτσι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών.

1917 – Θελόνιους Μονκ, επιδραστικός συνθέτης της τζαζ και βιρτουόζος πιανίστας.

1982 – Θελόνιους Μονκ, αμερικανός πιανίστας και συνθέτης της τζαζ. (Γεν. 10/10/1917)

1982 – Ίσραελ Λι Στράσμπεργκ, ηθοποιός και σκηνοθέτης του θεάτρου. (Γεν. 17/11/1901)

Lee_Strasberg

 

1989 – Γκι Λαρός. Γάλλος σχεδιαστής μόδας.

1995 – Μιχάλης Ράπτης, γνωστός και ως Πάμπλο. (Γεν. 24/8/1911)

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα 16 Φεβρουαρίου στο cretanmagazine.gr

Δημοσιεύτηκε

στις

Τα πιο σημαντικά γεγονότα, γεννήσεις και θάνατοι που έγιναν σαν σήμερα 16 Φεβρουαρίου


Γεγονότα σαν σήμερα

 

1568: οι κάτοικοι της Ολλανδίας -3.000.000 άνθρωποι- καταδικάζονται σε θάνατο από τον Πάπα, επειδή ασπάστηκαν τον προτεσταντισμό.

1816: αποβιβάζεται στην Κέρκυρα ο Τόμας Μέτλαντ, πρώτος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων.

1821: Αποφασίζεται στο Κισνόβιο της Βεσσαραβίας (σημερινό Κισινάου της Μολδαβίας) η κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.

Alexandros_Ypsilantis-2

 

1825: ο Γάλλος συγγραφέας Σατομπριάν, γνωστός στην Ελλάδα ως Σατοβριάνδος, συνιστά τη Φιλελληνική Εταιρία.

1833: Εκδίδεται στο Ναύπλιο το πρώτο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.

Efimeris_Kyverniseos

 

1879: Απεργία στα Ναυπηγεία της Σύρου. Τα αιτήματα των απεργών : αύξηση 25 έως 50% των μισθών και μείωση του ωραρίου εργασίας από 14 σε 10 ώρες. Η απεργία στα ναυπηγεία θα τελειώσει μετά από μια βδομάδα με πρόσκαιρη νίκη των εργατών. Ένα μήνα μετά θα προσληφθούν ανειδίκευτοι εργάτες από τα νησιά και θα απολυθούν δεκάδες εργάτες, ιδιαίτερα εκείνοι που συμμετείχαν στην απεργία.

1914: Αρχίζει η εκκένωση της Ηπείρου, εν μέσω συλλαλητηρίων υπέρ της αυτονομίας.

1918: Η Λιθουανία κηρύττει την ανεξαρτησία της από την Γερμανία και την Ρωσία.

1923: Παύει να ισχύει για την Ελλάδα το Ιουλιανό Ημερολόγιο και τίθεται σε ισχύ το Γρηγοριανό. Η 16/2/1923 με το Παλαιό ημερολόγιο γίνεται 1/3/1923 με το Νέο.

Papas_Grigorios_IG

 

1923: Ο αρχαιολόγος Χάουαρντ Κάρτερ ανοίγει τη σαρκοφάγο του Φαραώ Τουταγχαμών. Τα ευρήματα στο εσωτερικό της- ανάμεσα τους και μουμιοποιημένο σώμα του Τουταγχαμών-  δίνουν πλήθος νέων πληροφοριών για τον  αρχαίο αιγυπτιακό πολιτισμό.

Tutankhamun

 

1937: Ανακαλύπτεται το υλικό νάιλον, χάρη στις έρευνες του Αμερικανού χημικού Γουάλας Χιουμ Καρόδερς. Η ονομασία του οφείλεται στο γεγονός ότι ανακαλύφθηκε ταυτόχρονα στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο.

1939: γερμανική αντιπροσωπεία ζητά από τους καρδινάλιους της Ρώμης να εκλέξουν πάπα, που να είναι υπέρ του φασισμού.

1941: ο αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ ενώνει τις δυνάμεις του με εκείνες του βρετανού στρατηγού Γουινγκέιτ, προκειμένου να διώξουν τους Ιταλούς από την Αιθιοπία.

1943: η κυβέρνηση του Βισύ στη Γαλλία ιδρύει την Υπηρεσία Υποχρεωτικής Εργασίας, προκειμένου να προμηθεύσει με εργατικά χέρια τις βιομηχανίες του Γ Ράιχ.

1945: κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, αμερικανικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν το Τόκιο.

1951: η ελληνική Κυβέρνηση θέτει επίσημα το αίτημα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

1952: η Ιορδανία υπογράφει το αραβικό αμυντικό σύμφωνο.

1959: ο Φιντέλ Κάστρο ανακηρύσσεται Πρόεδρος της Κούβας μετά την πτώση του δικτάτορα Μπατίστα.

1963: οι Beatles ανεβαίνουν στο Νο1 των βρετανικών rock charts με το τραγούδι τους «Please, Please Me».

1964: ο Γεώργιος Παπανδρέου και η Ένωση Κέντρου κερδίζουν τις με ποσοστό 52,8%. Η ΕΡΕ λαμβάνει 35,2% και η ΕΔΑ 11,8%.

1972: ο ντράμερ των Rolling Stones, Τσάρλι Γουότς, και η σύζυγός του συλλαμβάνονται στο αεροδρόμιο της Νίκαιας στη Γαλλία, επειδή εξύβρισαν και χειροδίκησαν κατά τελωνειακών υπαλλήλων.1974: ο Μπομπ Ντίλαν ανεβαίνει στο Νο1 του αμερικανικού πίνακα επιτυχιών με το άλμπουμ Planet Waves.

1978: δημιουργείται στο Σικάγο το CBBS (computer bulletin board system), προάγγελος του Διαδικτύου που επιτρέπει την επικοινωνία των κομπιούτερ, που είναι συνδεδεμένοι μέσω τηλεφωνικού δικτύου.

1985: ο Ανδρέας Παπανδρέου εγκαινιάζει το ΣΕΦ παρουσία 12.000 φιλάθλων κατά την τελετή έναρξης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου.

SEF

 

1985: ο Μπρους Σπρίνγκστιν ανεβαίνει στο Νο1 του αγγλικού πίνακα επιτυχιών με το άλμπουμ «Born In The USA».

1987: αρχίζει στην Ιερουσαλήμ η δίκη του Ναζί John Demjanjuk, φύλακα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Τρέμπλινκα, γνωστού με το ψευδώνυμο «Ιβάν ο Τρομερός».

1991: ο διεθνής Ρουμάνος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού Ντάνουτ Λούπου συλλαμβάνεται ως επικεφαλής σπείρας διαρρηκτών.

1991: δολοφονείται στην Μανάγκουα ο αρχηγός των Κόντρας της Νικαράγουα, Ενρίκε Μπερμούντες.

1999: Κούρδοι αυτονομιστές καταλαμβάνουν πρεσβείες σε όλη την Ευρώπη διαμαρτυρόμενοι για την σύλληψη από τους Τούρκους, του ηγέτη τους Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

2001: ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζορτζ Μπους, ο νεότερος δίνει την πρώτη διαταγή για επίθεση εναντίον του Ιράκ.

2003:  εκλέγεται από τον πρώτο γύρο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Αντικαθιστά τον επί 14 χρόνια Πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη.

2011: ο Λαρς Άρμστρονγκ ανακοινώνει την αποχώρηση του από την επαγγελματική ποδηλασία.

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1852 – Θεόδωρος Ράλλης, ζωγράφος,από τους κυριότερους εκπροσώπους του οριενταλισμού.

Theodore_Ralli

 

1852 – Τσαρλς Ράσελ, προτεστάντης διάκονος, ευρύτερα γνωστός ως πάστορας Ρόσελ, ιδρυτής των Μαρτύρων του Ιεχωβά. (Θαν. 31/10/1916)

Pastor_Russell

 

1881 – Άννα Πάβλοβα, Ρωσίδα μπαλαρίνα.

1907 –  Άγγελος Τερζάκης, συγγραφέας. («Πριγκίπισσα Ιζαμπώ», «Μενεξεδένια Πολιτεία», «Το μυθιστόρημα των Τεσσάρων»)

Aggelos_Terzakis

 

1979 – Βαλεντίνο Ρόσι, Ιταλός αναβάτης του MotoGP.

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1886 – Ιωάννης Παπάφης, εθνικός ευεργέτης εκ Θεσσαλονίκης. (Γεν. 1792)

Ioannis_Papafis

 

1907 – Τζιόζουε Καρντούτσι, Ιταλός λογοτέχνης, βραβείο Νόμπελ 1906

1963 – Φρειδερίκος Ντεσσάουερ, φυσικός και φιλόσοφος

1974 – Τζον Γκάραντ, Καναδός οπλουργός, σχεδιαστής και δημιουργός του περίφημου φορητού όπλου M1. (Γεν. 1/1/1888)

John_Garand

 

1985 – Γιώργος Ιωάννου, συγγραφέας. («Το δικό μας αίμα», «Πολλαπλά Κατάγματα»)

Giorgos_Ioannou

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη