Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Πόσο άξιζε μια παρθένα μουσουλμάνα;

Δημοσιεύτηκε

στις

Το Ισλάμ, μια θρησκεία που βασίζεται στην πατριαρχική κοινωνία με τις αρχές και τις αξίες του να αντανακλώνται σε αυτήν. Ποιοι ήταν, όμως, οι κανόνες που αφορούσαν τις γυναίκες;


 

Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που βασίζεται στην πατριαρχική κοινωνία του 7ου αιώνα π. Χ. Ένα μεγάλο ποσοστό των αρχών και των αξιών της οικογένειας αντανακλούν την κοινωνία εκείνης της εποχής και των αμέσως μεταγενέστερων αιώνων. Κάποιοι από αυτούς τους κανόνες αφορούσαν τις γυναίκες και όπου υπήρχε κενό, τότε κατέφευγαν στις προφητείες του Μωάμεθ και την εθιμοτυπία. Η ηλικία της διάκρισης των δυο φύλων άρχιζε στα 7 χρόνια. Όταν ένα αγόρι συμπλήρωνε το έβδομο έτος της ηλικίας του, τότε έφευγε από την φροντίδα της μητέρας του και άρχιζε την εκπαίδευση που θα του έδινε τα προσόντα για να ενταχθεί στην κοινωνία ως ενήλικας.

Αντιθέτως τα κορίτσια παρέμεναν στο σπίτι. Εκεί μάθαιναν τις οικιακές δουλειές που θα όφειλαν να γνωρίζουν για να γίνουν σύζυγοι. Κάθε μικρή μουσουλμάνα, φρόντιζε τα μικρότερα της αδέρφια και μάθαινε νοικοκυριό, μαγειρική, κέντημα και ράψιμο. Αν η οικογένεια ήταν ευκατάστατη τότε μάθαινε χορό, τραγούδι και κάποιο μουσικό όργανο για να μπορεί να διασκεδάζει αργότερα τον μελλοντικό της σύζυγο. Δεν χρειαζόταν να μάθει γραφή και ανάγνωση γιατί ο πατέρας ή ο κηδεμόνας της ήταν υποχρεωμένος να την φροντίζει μέχρι να παντρευτεί.

Ώσπου να φτάσει το κορίτσι στην εφηβεία είχε περισσότερη ελευθερία από τις παντρεμένες αδερφές της. Όμως ήταν δεδομένο ότι ο πατέρας θα επέλεγε τον σύζυγο και για αυτό όσο το κορίτσι πλησίαζε στην εφηβεία τόσο πιο πολύ ο πατέρας την κυκλοφορούσε σε διάφορες επισκέψεις συγγενών ή σε Χαμάμ για να την παρουσιάσει ως μελλοντική νύφη. Επίσης σε περίπτωση που δέχονταν επισκέψεις από γυναίκες στο σπίτι ήταν δεδομένο ότι το κορίτσι θα σέρβιρε για να την προσέξουν.

Έτσι εξηγείται ότι και στο αυτοκρατορικό χαρέμι οι γυναίκες επιλέγονταν από την μητέρα του σουλτάνου για να σερβίρουν καφέ. Αυτό μεγάλωνε τις πιθανότητες ο σουλτάνος να επέλεγε κάποια κοπέλα για να βρεθεί ερωτικά μαζί της και να του κάνει γιο. Οι Οθωμανοί πίστευαν ότι κατά την εφηβεία και κυρίως ανάμεσα στην ηλικία των 12 και των 14, έπρεπε να ενημερώνονται και να εκπαιδεύονται για να γίνουν πειθαρχημένες σύζυγοι.

 Οι γυναίκες και η παρθενία

Η παρθενία επιβαλλόταν γιατί σήμαινε πως το κορίτσι δεν είχε σεξουαλικές σχέσεις με άλλους, γεγονός που εξασφάλιζε την αυθεντική πατρότητα των παιδιών. Το ίδιο ίσχυε και για τις γυναίκες που πωλούνταν ως σκλάβες. Λέγεται πως αν η παρθενία της δεν μπορούσε να αποδειχθεί, έβρισκαν τρόπους να την παρουσιάζουν έτσι. Ο γάμος ήταν περισσότερο συμβόλαιο που καθόριζε την προίκα. Για τις παρθένες η τιμή ήταν υψηλότερη.

Μια γυναίκα είχε το δικαίωμα να αρνηθεί σεξουαλικές σχέσεις με τον σύζυγο της μέχρι εκείνος να εκπληρώσει πλήρως την προίκα που υποσχέθηκε. Όταν μια γυναίκα παντρευόταν, κηδεμόνας ήταν ο σύζυγος της. Όταν το κορίτσι γινόταν 17, είχε το νομικό δικαίωμα να αρνηθεί τον γάμο και κάποιες καταγεγραμμένες υποθέσεις που μελετήθηκαν από την Λέσλυ Πηρς και άλλους ιστορικούς, δείχνουν πως υπήρξαν πράγματι ανάλογες περιπτώσεις.

Ένα κορίτσι μπορούσε να ακυρώσει τον γάμο όταν έφτανε στην εφηβεία εάν αυτός είχε κανονιστεί από κάποιον που δεν ήταν ο νόμιμος κηδεμόνας της. Μια ηλικιακά ώριμη γυναίκα, είτε ήταν παρθένα είτε όχι, δεν μπορούσε να δοθεί από τον κηδεμόνα της χωρίς την δική της συγκατάθεση. Σύμφωνα με το βιβλίο » Μελέτη του Οθωμανικού νόμου», τα εμπλεκόμενα μέρη μιας διαφωνίας παρουσιάζονταν αυτοπροσώπως στο δικαστήριο αφού δεν υπήρχαν επαγγελματίες δικηγόροι όπως στην Ευρώπη. Κάποιες φορές οι ενάγοντες αν επρόκειτο για γυναίκα ή ανήλικο άτομο, εξουσιοδοτούσαν κάποιον να τους εκπροσωπήσει. Αυτό συνέβαινε, επειδή η δίκη πολλές φορές γινόταν σε τζαμί ή στο σπίτι του δικαστή.

women2

Οι γυναίκες και η τιμή

Η έννοια της «τιμής» σχετιζόταν με τις παντρεμένες γυναίκες, όχι τις ελεύθερες, επειδή στόχευε στην προστασία της οικογενειακής ζωής. Ήταν σημαντική για την δική τους υπόληψη αλλά και εκείνη των συζύγων τους. Με τον όρο τιμή εννοούσαν την αγνότητα, την μετριοφροσύνη και την υπακοή στους κανόνες της οθωμανικής ζωής και την διάκριση των δυο φύλων.

Σύμφωνα με ένα άρθρο της Λέσλυ Πηρς για την σεξουαλικότητα και κοινωνική ιεραρχία στην Οθωμανική αυτοκρατορία, ο πιο εύκολος τρόπος να θέσει κάποια η κάποιος σε κίνδυνο την υπόληψή του, ήταν να εμπλακεί σε σεξουαλική σχέση με κάποιον του αντιθέτου φύλου, με τον οποίο δεν είχε δεσμούς αίματος. Ο Γουότερ Άντριους και ο Μεχμέτ Καλπακλί στο βιβλίο τους «The age of the beloveds» σημειώνουν, ότι σε μια κοινωνία που το πρότυπο ήταν να κρατά τις γυναίκες ελεύθερες και μη, μακριά από τα αδιάκριτα μάτια των αντρών που δεν ανήκαν στην στενή οικογένεια, δεν ήταν κολακευτικό οι γυναίκες να εισπράττουν τον θαυμασμό των αντρών.

Για έναν άντρα το ωραίο παρουσιαστκό λειτουργούσε υπέρ του. Η τιμή του ήταν κάτι που ο ίδιος μπορούσε να υπερασπιστεί και αν κάποιο περιστατικό την αμαύρωνε, αυτό αφορούσε τον ίδιο μόνο. Αντιθέτως η τιμή της γυναίκας αφορούσε όλη την οικογένεια και καθήκον της οικογένειας ήταν να την προστατεύσει. Οι άντρες όταν έπιναν έκαναν πρόποση στην τιμή τους, έλεγαν δηλαδή » Στην τιμή σου». Αντιθέτως αυτή η πρόποση απαγορευόταν μεταξύ γυναικών. Η τιμή των γυναικών είχε μόνο χρηματική αξία και αυτή ίσχυε μόνο πριν το γάμο.

Μηχανή του Χρόνου

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα 21 Φεβρουαρίου στο cretanmagazine.gr

Δημοσιεύτηκε

στις

Τα πιο σημαντικά γεγονότα, γεννήσεις και θάνατοι που έγιναν σαν σήμερα 21 Φεβρουαρίου


Γεγονότα σαν σήμερα

 

1431: Αρχίζει η δίκη της Ιωάννας της Λωραίνης, στο Ρουέν της Γαλλίας, έδρα της αγγλικής κυβέρνησης κατοχής.

1613: Στη Ρωσία, ανακηρύσσεται Τσάρος ο Μιχαήλ Ρομανώφ. Η δυναστεία των Ρομανώφ έμεινε στο θρόνο για 3 αιώνες, έως την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917.

1848: Οι Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς δημοσιεύουν στο Λονδίνο το «Κομουνιστικό Μανιφέστο», τη Βίβλο του Κομουνισμού.

Marx_Engels

 

1878: Εκδίδεται στις ΗΠΑ ο πρώτος τηλεφωνικός κατάλογος. Οι σελίδες του περιλαμβάνουν 50 ονόματα.

1913: Ο ελληνικός Στρατός κυριεύει το οχυρωμένο Μπιζάνι και απελευθερώνει τα Γιάννενα από τους Τούρκους. Υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης και οι άνδρες του τουρκικού στρατού, περίπου 30.000, παραδίδονται στον Ελληνικό Στρατό και θεωρούνται αιχμάλωτοι πολέμου.

Apeleftherosi_Ioanninon

 

1915: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος παραιτείται από πρωθυπουργός, κατόπιν διαφωνίας του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο για τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το γεγονός σηματοδοτεί την αρχή του εθνικού διχασμού.

Konstantinos-Venizelos

 

1930: Οι Γερμανοί αρχίζουν την κατασκευή του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

1932: Η ΕΣΣΔ αφαιρεί τη ρωσική υπηκοότητα από το Λέων Τρότσκι, έναν από τους ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης.

1947: Στη Νέα Υόρκη ο Έντουν Λαντ παρουσιάζει την πρώτη φωτογραφική μηχανή, που βγάζει στιγμιαίες φωτογραφίες, την Πόλαροϊντ.

1958: Ο Άγγλος εικαστικός Τζέραλντ Χόρτομ σχεδιάζει το γνωστό σήμα της ειρήνης με το διχαλωτό σχήμα.

peace_symbol

 

1960: Ο Φιντέλ Κάστρο κρατικοποιεί όλες τις επιχειρήσεις στην Κούβα.

1972: Πραγματοποιείται η ιστορική επίσκεψη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρίτσαρντ Νίξον στην Κίνα, όπου συναντάται με το Μάο Τσε Τουνγκ.

1973: Οι φοιτητές καταλαμβάνουν τη Νομική την περίοδο της Επταετίας. Από την ταράτσα του κτιρίου καλούν το λαό της Αθήνας να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους για δημοκρατικές ελευθερίες. Οι πρυτανικές αρχές δεν ζητούν την επέμβαση της αστυνομίας. Πολιτικοί, πνευματικοί άνθρωποι, ακόμη και στρατηγοί εν αποστρατεία σπεύδουν να υπερασπιστούν τους φοιτητές.Το βράδυ της επόμενης ημέρας άρχισε η αποχώρηση των καταληψιών, με την κάλυψη χιλιάδων διαδηλωτών, που κατέκλυσαν τους δρόμους γύρω από τη Νομική. Ωστόσο, υπήρξαν συγκρούσεις με την αστυνομία και παρακρατικούς, με αποτέλεσμα τραυματισμούς και συλλήψεις διαδηλωτών.

1985: Η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» δολοφονεί στην οδό Τσακάλωφ στο Κολωνάκι τον εκδότη της εφημερίδας «Απογευματινή» Νίκο Μομφεράτο και τον οδηγό του Παναγιώτη Ρουσέτη.

Nikos_Momferatos

 

2008: Το σχέδιο Νίμιτς για το Σκοπιανό διαρρέει στην εφημερίδα Το Βήμα. Τα πέντε ονόματα που προτείνει ο διαπραγματευτής του ΟΗΕ: Συνταγματική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας, Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας, Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας και Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας.

Matthew_Nimitz

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1791 – Τζον Μέρσερ, Βρετανός χημικός και βιομήχανος. Ανακάλυψε τη μέθοδο επεξεργασίας βαμβακερών υφασμάτων, που φέρουν το όνομά του (μερσεριζέ υφάσματα). (Θαν. 30/11/1866)

John_Mercer

 

1893 – Αντρές Σεγκόβια, Ισπανός κλασσικός κιθαρίστας. (Θαν. 3/6/1987)

Andres Segovia in het Concertgebouw *3 november 1962

 

1895 – Καρλ Πέτερ Χένρικ Νταμ, Δανός βιοχημικός, βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής 1943

1925 – Σαμ Πέκινπα, Αμερικανός σκηνοθέτης

1927 – Ιμπέρ Ντε Ζιβανσί, Γάλλος σχεδιαστής μόδας.

Hubert_de_Givenchy

 

1933 – Νίνα Σιμόν, Αμερικανίδα τραγουδίστρια

1937 – Χάραλντ Ε΄, Βασιλιάς της Νορβηγίας

1946 – Άλαν Ρίκμαν, Βρετανός ηθοποιός

1947 – Ολυμπία Σνόου, Ελληνικής καταγωγής Αμερικανίδα πολιτικός

olympia_snowe

 

1962 – Τσακ Παλάνιουκ, Αμερικανός συγγραφέας

1985 – Γιώργος Σαμαράς, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1986 – Σαρλότ Τσερτς, Βρετανίδα τραγουδίστρια

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1437 – Ιάκωβος Α’, βασιλιάς της Σκωτίας

1677 – Μπαρούχ Σπινόζα, Ολλανδοεβραίος φιλόσοφος

1852 – Νικολάι Γκόγκολ, ρώσος συγγραφέας. (Γεν. 20/3/1809)

Nikolay_Gogol

 

1919 – Κουρτ Άισνερ, Γερμανός πολιτικός και συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής

1926 – Χάικε Κάμερλινγκ Όνες, Ολλανδός φυσικός, βραβείο Νόμπελ 1913

1949 – Ταν Μαλάκα, Ινδονήσιος κομμουνιστής

1965 – Μάλκολμ Χ, (Μάλκολμ Λιτλ το πραγματικό όνομά του, Ελ Χάτζι Μαλίκ Ελ Σαμπάζ το μουσουλμανικό του), Αμερικανός μουσουλμάνος ηγέτης και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δολοφονήθηκε στις ΗΠΑ. (Γεν. 19/5/1925)

Malcolm_X

 

1991 – Μαργκότ Φοντέιν, Βρετανίδα χορεύτρια

2014 – Σάκης Μπουλάς, τραγουδιστής και ηθοποιός. (Γεν. 11/3/1954)

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Οι μάγειροι στα χωριά της Μεσαράς τα ελιά χρόνια

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι παραδοσιακοί μάγειροι της Κρήτης, ήταν άνθρωποι με φυσικό ταλέντο, με αυξημένη αντίληψη, και με γνώσεις που είχαν μεταδοθεί σε αυτούς από περασμένες γενιές


Οι μάγειροι βοηθούσαν σε γάμους, αρραβώνες βαφτίσεις, εκκλησιαστικές γιορτές σε πανηγύρια, σε ζεύκι, και γενικά σε μεγάλα γλέντια, που οι δουλειά τους ήταν οι ετοιμασίες που σχετίζονται με το μαγείρεμα. Πολλοί στην Κρήτη πίστευαν ότι το μαγείρεμα κανονικά είναι «αντρική υπόθεση», και αυτό το στήριζαν στην αυξημένη αντίληψη, αλλά και αγάπη που είχαν οι άνδρες κάποιο στον τομέα αυτόν. Βέβαια στη μαγειρική στους γάμους πολλές φορές υπήρχαν και γυναίκες, εξ ίσου άξιες και ικανές, που η φήμη τους φτάνει και μέχρι των ημερών μας. Όλοι οι μάγειροι χωρίζονταν σε δύο βασικές κατηγορίες, οι μάγειροι «στο κελαρικό», και οι μάγειροι «στον ξυλοφουρνο». Κοντά στους μάγειρες στα γλέντια είχαμε και τους παραδοσιακούς σερβιτόρους που βοήθαγαν και εκείνοι γενικά στις δουλειές όπως και οι γυναίκες, αλλά κύρια δουλειά τους ήταν το σερβίρισμα.

Στο κελαρικο

Ο άνθρωπος που είχε ειδικά καθήκοντα αλλά και τις γνώσεις να ξεχωρίζει τα κρέατα ανά κατηγορία, λεγόταν «Κελάρης» και η δουλειά του να αναλαμβάνει το λεγόμενο «κελαρικο». Ο Κελάρης ήταν απαραίτητος, και κυρίως στους γάμους, αλλά και σε κάθε εκδήλωση που περιελάμβανε συνεστίαση, γιατί ήταν εκείνος που παρελάμβανε όλα τα κρεατικά από τα κανίσκια, και ξεχώριζε ποια είναι κατάλληλα για την περίσταση. Ξεχώριζε δηλαδή Ο Κελάρης, ποια προορίζονται για ψητά, ποια κάνουν για βραστά και ποια για οφτά ή ψητά.
Τα βραστά θα μπουν σε καζάνια στη παρασθιά, τα ψητά θα μπουν στα ταψιά με πατάτες και στο φούρνο, ενώ τα οφτά σε ταψιά με κλιματόβεργες. Κάθε καλεσμένος στο γάμο, στο κανίκι του μπορεί να είχε εκτός των άλλων και κρέας, συνήθως ένα γουλίδι, μισό αρνί ή ολόκληρο, ανάλογα την συγγένεια, και αμέσως το παρελάμβανε ο Κελάρης. Αρχικά τα κρέατα της ημέρας τα κρεμούσε προσωρινά στα τσιγκέλια, τα οποία βρισκόταν είτε σε κάποιο δένδρο με δροσερό ίσκιο, είτε σε κάποιο ελεύθερο δροσερό δωμάτιο, αποθήκη κλπ. Εκεί ο κελάρης τα ξεχώριζε σε κατηγορίες, όπως αναφέραμε παραπάνω. Επειδή ακριβώς ήθελε η δουλειά αυτή άνθρωπο με μεγάλη εμπειρία να τα κάνει όλα αυτά, για αυτό δεν αναλάμβανε κανείς άλλος, πέραν του κελάρη.
Στο χωριό μας τη Γαλιά είχαμε την τύχη να έχουμε ικανούς κελάρηδες , και ο καλύτερος στο είδος του ήταν σίγουρα ο γνωστός σε όλους Μανώλης Ζαχαριουδάκης η «Κελάρης» όπως τον αποκαλούσαν, επίσης και ο Μανώλης Μαραγκάκης ή « Μαραγκομανωλης».
Ο Μανώλης ο Κελάρης της Γαλιάς που απεβίωσε μάλιστα πρόσφατα, είχε βοηθήσει με τις υπηρεσίες του σε πολλούς γάμους στο χωριό μας. Οι βοήθεια των μαγείρων, και των κελάρηδων γινόταν εθελοντικά και χωρίς πληρωμή. Ο Κελάρης της Γαλιάς ο Μανώλης, είχε βοηθήσει σε πολλά οικογενειακά τραπέζια γάμων και βαφτίσεων, που είναι βέβαιο ότι σε όλους εμάς θα μείνουν αξέχαστα!
Υπάρχει και μια παροιμία του λαού της Κρήτης, και μάλιστα πολύ γνωστή, που λέει:
«Α που ‘καμε ηγούμενος, ήκαμε και κελάρης»!
Η παροιμία ασφαλώς θέλει να πει, πως για να φθάσει κάποιος ψηλά, όπως ένας Ηγούμενος, πέρασε πρώτα και από τα χαμηλά στάδια, όπως το να βοηθάει στο μαγείρεμα, να σερβίρει κλπ. Από χαμηλά ξεκινά συνήθως κάποιος για να μπορέσει να φθάσει ψηλά, εννοεί ο λαός μας.

Στο ξυλοφουρνο

Ο μάγειρας που θα ανελάμβανε τις δουλειές του ξυλόφουρνου, ήθελε και αυτός να έχει αρκετή πείρα! Έπρεπε ανάλογα τα φαγητά στα ταψιά, ανάλογα τα κρέατα, να είναι σε θέση να γνωρίζει το πόσο δυνατό θα κάνει το φούρνο, βάζοντας τα κατάλληλα ξύλα, αλλά και πόση ώρα θα έχει μέσα τα ταψιά, και κάθε πόση ώρα θα τα γυρίζει να ψηθούν και από κάτω. Ένας έμπειρος στο είδος του στη Γαλιά ψήστης δηλαδή, ήταν ο Μανώλης Ζαχαριουδάκης, η «Ντουιντομανώλης».
Σπουδαίος μάγειρας ήταν και ο Καργάκης Ζαχαρίας από το Μονόχωρο ή Καργοζαχάρης . Δεν είναι εύκολο να μπορεί κάποιος να γνωρίζει τι κρέας ακριβώς είναι στο κανίσκι, αν προέρχεται από γέρικο ζώο και το κρέας του είναι σκληρό, ή από νεαρό χρονιάρικο ή βυζαστάρι , οπότε εξαρτάται και τι χρόνο χρειάζονται κάθε ένα από αυτά στο ψήσιμο.
Ακόμα δύσκολο είναι να είναι σε θέση να μπορεί ένας μάγειρας να βγάλει τις σωστές μερίδες, ανάλογα τους καλεσμένους να ξέρει τι ποσότητα φαγητού να ετοιμάσει.
Οι μάγειροι που ειδικεύονται στον ξυλόφουρνο, είχαν την ικανότητα να φτιάχνουν κρεατικά με πατάτες, αλλά και ψητά σωστά αλατοπιπερωμένα πάλι σε ταψιά, αλλά στον πάτο του ταψιού είχαν τοποθετήσει κλιματόβεργες. Πάνω εκεί ακουμπούσαν τα γουλίδια, και αφότου ψηνόταν, είχαν το χαρακτηριστικό άρωμα του ψητού κρέατος, που στη Κρήτη πάντα είχε την τιμητική του.

 

Από την άλλη, οι μάγειροι στα χωριά, αναλάμβαναν και τα καζάνια για τα βραστά, τα γαμοπίλαφα, και πιο παλιά «τα ροβίθια με τη κοιλιά γιαχνί», που χρόνια τώρα έχει εγκαταλειφθεί. Υπήρχαν και γυναίκες μαγείρισσες για τα βραστά, που έκαναν απίστευτες νοστιμιές, ακόμα και πατάτες που τις τηγάνιζαν σε μπόλικο λάδι αλλά στο καζάνι που τοποθετούσαν στην παρασθιά. Οι πατάτες ψηνόταν στο καυτό λάδι, φούσκωναν, έκαναν δέρμα απ ‘έξω, και είχαν φανταστική γεύση!
Οι μάγειροι στα χωριά ακριβώς λόγω πείρας, πάντα κατάφερναν και έβγαζαν ασπροπρόσωπους τους ανθρώπους που έκαναν το γλέντι, ποτέ δεν συνέβη η παραμικρή στραβή σε κανένα φαγοπότι.
Οι άνθρωποι αυτοί που βοηθούσαν στο κελαρικό, στο ψήσιμο και γενικά στα μαγειρέματα και σερβιρίσματα, είναι ευλογημένοι από το Θεό, ώστε να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συνανθρώπους τους, και για αυτό και πάντα ήταν ιδιαίτερα συμπαθείς από όλους, διότι τους είχαν συνηθίσει σε ευχάριστα γεγονότα.
Σερβιτόροι στα χωριά υπήρχαν περισσότεροι από τους μάγειρες, καθ ότι δεν απαιτούσε η δουλειά αυτή ιδιαίτερες γνώσεις. Πολλοί ήταν εκείνοι που ήταν ταχτικοί στα σερβιρίσματα, και πήγαιναν σε όλους σχεδόν τους γάμους, πέραν εκείνων που βοηθούσαν έκτακτα.
Οι άνθρωποι βέβαια που καλούσαν μάγειρες κελάρηδες και σερβιτόρους, ποτέ δεν τους άφηναν έτσι χωρίς κάποια δώρα στο τέλος. Φεύγοντας τους έδιναν ότι είχαν, συνήθως περισσεύματα από το γάμο, μια μπουκάλα κρασί, κρέας, γαμοκούλουρα κλπ.
Όλα αυτά βέβαια σιγά – σιγά τείνουν να χαθούν, όπως και τα παραδοσιακά γλέντια, και όλα πλέον τα αναλαμβάνει το κέντρο ή η ταβέρνα.
Όμως για εκατοντάδες χρόνια στα χωριά υπήρχε αυτή η ομαδικότητα, και άνθρωποι βοηθούσαν αφιλοκερδώς, που με λίγα λόγια υπήρχε σωστή αλληλεξάρτηση, φιλαλληλία αλλά και αγάπη μεταξύ των συγχωριανών. Ο κόσμος από την καλή σχέση μεταξύ τους, είχε μονάχα να κερδίζει, γιατί πιο πολύ λειτουργούσε η αλληλοβοήθεια παρά η πληρωμή σε χρήμα.
Όσοι πάντως έτυχε να παρευρεθούν καλεσμένοι σε γάμους στα χωριά της Κρήτης, έχουν να το λένε για τις νοστιμιές, αλλά και τη ποικιλία των φαγητών, που μπροστά στη τεχνική των παλιών αυτών μαγείρων, δεν πιάνουν μια οι σημερινοί σεφ της εποχή μας!

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΘΕΜΑΤΑ

Ο υποψήφιος Δήμαρχος Π. Ινιωτάκης στην Αλικαρνασσό

Δημοσιεύτηκε

στις

Συνάντηση μεταξύ του κ. Πέτρου Ινιωτάκη και στελεχών της Δημοτικής παράταξης «συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου» με φορείς της Ν. Αλικαρνασού


Σήμερα στη Νέα Αλικαρνασσό στην αίθουσα του «Δημοσκοπίου» πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ του κ. Πέτρου Ινιωτάκη και στελεχών της Δημοτικής παράταξης «συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου » με τον πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας κ. Γιώργο Χναρά και εκπροσώπους των Πολιτιστικών, Μικρασιατικών Συλλόγων, εθελοντικών οργανώσεων και εκπροσώπων της Εκκλησίας προκειμένου να συζητηθούν προτάσεις και να ακουστούν απόψεις και ιδέες για το αναπτυξιακό σχέδιο της Νέας Αλικαρνασσού στη νέα αυτοδιοικητική περίοδο.

Ειδικότερα,  με αφορμή την επικείμενη υπογραφή σύμβασης μεταξύ των αναδόχων και εκπροσώπου της κυβέρνησης για την κατασκευή του νέου διεθνούς αεροδρομίου στο Καστέλι, ο κ. Ινιωτάκης τόνισε ότι πρόκειται για εθνικό έργο μεγάλης σημασίας το οποίο όχι απλά αναβαθμίζει τις παρεχομενες υπηρεσίες μεταφορας των πολιτών και επισκεπτών της Κρήτης αλλά ισχυροποιεί την γεωπολιτική θέση της Κρήτης και μπορεί να την καταστήσει μεγάλο κέντρο μεταφοράς πολιτών και αγαθών από την Ασία προς την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

Πρόταση της συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου είναι η μελέτη και η θεσμοθέτηση ενός ολοκληρωμένου επιχειρησιακού σχεδίου για την αξιοποίηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και  χώρων προς όφελος των πολιτών, της επιχειρηματικότητας και της πόλης.

Προς αυτή την κατεύθυνση προτείνεται η συγκρότηση ομάδας εργασίας με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Δήμου Ηρακλείου, της υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και των Επιμελητηρίων της Κρήτης.

Στα πλαίσια του διαλλόγου που έγινε αναλύθηκαν τα παρακάτω σημαντικά ζητήματα που αποτελούν δέσμευση της παράταξής μας απέναντι στους κατοίκους της Ν. Αλικαρνασσού:

1. Ολοκλήρωση των σχεδίων πόλεων της Ν. Αλικαρνασσού,

2. Δημιουργία Μουσείου του Προσφυγικού, Μικρασιατικού και Ποντιακού Ελληνισμού,

3. Δημιουργία σταθερής εγκατάστασης Λαϊκής Αγοράς,

4. Μεταφορά διοικητικών λειτουργιών του δήμου σε ακίνητα της ευρύτερης περιοχής της Ν. Αλικαρνασσού,

5. Ανάδειξη του παράκτιου μετώπου με έμφαση σε επενδύσεις που σχετίζονται με το θαλάσσιο τουρισμό.

Στις τοποθετήσεις τους οι εκπρόσωποι των φορέων έθεσαν πολλά ζητήματα καθημερινότητας, πολιτισμού και ποιότητας ζωής και συμφωνήθηκε να υπάρξουν νέες συναντήσεις με θεματικές ατζέντες.

Το μοντέλο της συμμετοχικής δημοκρατικής διακυβέρνησης που προτείνει η παράταξή μας ξεκίνησε από τη Ν. Αλικαρνασσό. Οι πολίτες μέσα από το διάλογο και τη  συναίνεση θα αποφασίσουν και θα προτάξουν τις δράσεις και τα έργα που θα γίνουν πράξη στην ευρύτερη περιοχή αλλά και σε όλο τον Δήμο Ηρακλείου.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη