Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Τι λέει το υπουργείο Εργασίας για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Απάντηση σε δημοσιεύματα για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς δίνει το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με ανακοίνωση που εξέδωσε


Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Εκτίθενται, για ακόμη μία φορά, οι εκπρόσωποι του μιντιακού κατεστημένου της παραπληροφόρησης, οι ίδιοι που το καλοκαίρι τρομοκρατούσαν τους γονείς, λέγοντας ότι 45.000 παιδιά θα μείνουν εκτός βρεφονηπιακών σταθμών τη φετινή περίοδο. Με τη γνωστή μέθοδο, απομόνωσαν απόσπασμα συνέντευξης της αναπληρώτριας υπουργού Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θ. Φωτίου ότι “κανένα παιδί που οι γονείς του βρήκαν θέση δεν έμεινε εκτός βρεφονηπιακού” και επιχειρούν μικροπολιτική εκμετάλλευση».

Το υπουργείο Εργασίας διευκρινίζει ότι η αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης επανέλαβε αυτό που διαβεβαίωνε κατηγορηματικά από το καλοκαίρι- «ότι θα καλυφθούν, δηλαδή, όλες οι προσφερόμενες θέσεις σε δημοτικούς και ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς με την ολοκλήρωση της 2ης φάσης κατανομής των επιταγών τοποθέτησης (vouchers), όπως και έγινε».

Σύμφωνα με το υπουργείο, στη διαδικασία του Σεπτεμβρίου, ικανοποιήθηκαν και οι 33.000 αιτήσεις γονέων που βρήκαν θέση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.

«Ενημερώνουμε λοιπόν, για πολλοστή φορά ότι:

– Την τρέχουσα περίοδο, δόθηκαν 127.000 vouchers, 48.000 περισσότερα από όσα είχαν δοθεί από τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2014-2015.

– Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε τους βρεφονηπιακούς σταθμούς στις άνεργες μητέρες, αλλά και σε όλες τις οικογένειες που διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας.

– Βρήκαν θέση σε βρεφονηπιακούς, καθ΄ υπέρβαση του προϋπολογισμού, 1.759 παιδιά από τις πυρόπληκτες περιοχές.

– Τη φετινή περίοδο, δόθηκαν από εθνικούς πόρους για το πρόγραμμα 168 εκατ. ευρώ, 156 εκατ. ευρώ περισσότερα από τα 12 εκατ. ευρώ που είχε διαθέσει την περίοδο 2014-2015 η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Ενημερώνουμε, επίσης, όλους αυτούς που έκρυβαν επί δεκαετίες το πρόβλημα της έλλειψης των θέσεων στους βρεφονηπιακούς κάτω από το χαλί και το ανακάλυψαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ότι:

– 161 δήμοι δεν έχουν ούτε έναν βρεφικό σταθμό.

– 131 δήμοι έχουν διπλάσια ως τριπλάσια ζήτηση από τις προσφερόμενες θέσεις.

– Μόνο 31 δήμοι παρουσιάζουν πλεόνασμα θέσεων» επισημαίνει το υπουργείο Εργασίας.

«Γνωρίζοντας, λοιπόν ότι υπάρχει ανισοκατανομή των βρεφικών και νηπιακών σταθμών στη χώρα καλέσαμε τους δήμους τον Ιανουάριο του 2018 και τους προσφέραμε 15 εκατ. ευρώ, για να ιδρύσουν 10.000 νέες θέσεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, με έμφαση στους βρεφικούς. Ήδη, περισσότεροι από 110 δήμοι έχουν ανταποκριθεί.

Ειλικρινά, λυπούμαστε που δεν προλάβαμε τα 3,5 χρόνια που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας να λύσουμε τα προβλήματα που σωρεύτηκαν επί δεκαετίες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Σας διαβεβαιώνουμε, όμως ότι θα το πράξουμε στο χρόνο που απομένει, μέχρι τις εκλογές και την επόμενη τετραετία» σημειώνει το υπουργείο Εργασίας.

Advertisement
Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

photo

Η ενδυμασία Μεσαριτών εποχής 1920 – 1950

Δημοσιεύτηκε

στις

Μέσα από 15 φωτογραφίες


ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Ο χυλός και το καρκάνι

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια απο τις παλιες παραδοσιακες μας, αλλα αξεχαστες συνταγες


Αναζητωντας παλιες συνταγες του τοπου μας, βρηκα και σας την μεταφερω ετσι οπως μου την ειπε μια χωριανη μου η Ελενη, που μου περιεγραψε αναλυτικα, πως εφτιαχνε η μανα της <<το χυλο με το καρκανι>>.

Κανονικα, μου ειπε, αυτα τα δυο πανε μαζι, γιατι η συνταγη ξεκιναει σαν χυλος, και αν θελει καποιος τρωει κανονικα το χυλο, αν παλι θελει συνεχιζει να το ψηνει μεχρι να γινει καρκανι.

Ηταν κι αυτα απο τα φτωχα φαγητα τα παραγωγα του αλευριου, οπως ηταν το μαγκιρι, οι στριψουλιδες κλπ.

Συνηθως αυτο το εδεσμα το εφτιαχναν μερες των Χριστουγεννων, γιατι τοτε υπηρχε στο σπιτι η γνωστη μας γλυνα, ενα προιον απο τα χοιροσφαγια. Η γλυνα ειναι το λιπος του χοιρου, που για να φτιαξει τον χυλο η νοικοκυρα, εβαζε δυο κουταλιες στο τηγανι, και το εστηνε στην παραστια με τα ξυλα, αφου, οχι κουζινα ηλεκτρικη δεν υπηρχε, αλλα ουτε γκαζι!

Οση ωρα ελιωνε λοιπον η γλυνα στο τηγανι, εριχναν και λιγο λιγο το αλευρι απ ευθειας και το ανεκατευαν.

Παραληλα σε ενα μπρικι ειχαν ζεστανει καυτο νερο, γιατι οταν θα ειχε πηξει το μειγμα αλευριου με της γλυνας, επρεπε να ριχνουν και λιγο λιγο καυτο νερο για να το κανουν πολυ αραιο ομοιογενες μειγμα. Αυτο βεβαια απαιτουσε πολυ ανεκατεμα, εβαζαν και λιγο αλατι η ζαχαρη, αναλογα πως το ηθελε ο καθε ενας.

Αφου λοιπον γινοταν ενας αραιος χυλος, τοτε σιγα σιγα αυτος ψηνοταν και γινοταν σαν κρεμα. Αν τωρα καποιο παιδι ηθελε την κρεμα, η μητερα του την εβαζε στο πιατο και τη σερβιρε πασπαλιζοντας ζαχαρη και κανελα.

Εφ οσον ομως καποιος αλλος ηθελε καρκανι, δεν ειχε παρα να συνεχισει το τηγανισμα μεχρι απο κατω να κοκινησει, να <<καρκανιασει>> που λεμε, να ροδισει δηλαδη.

Εδω παλι αν καποιος ηθελε να ειναι ροδισμενο απο κατω και απο πανω να ειναι κρεμα, το εβαζε ετσι στο πιατο και το ετρωγε. Αν ομως ηθελε να κοκινισει και αο την αλη πλευρα, τοτε του εκανε τουμπα στο τηγανι, ροδιζε και απο κει, και μετα την εβαζε στο πιατο.

Πανω τωρα στο ετοιμο καρκανι, οπως ηταν ζεστο, εβαζαν ζαχαρη και κανελα και ηταν ενα υπεροχο φαγητο η γλυκισμα για το παιδι της εποχης, που μονημως πειναγε!

Δεν υπηρχε η πολυτελεια καθε παιδι τοτε, εν σχεση με το σημερα να εχει χωρια το φαγητο του και χωρια το γλυκο του. τοτε υπηρχε απλα η αναγκη να γεμισει η κοιλια, εστω κι αν ηταν.καραμελες!

Οπως δηλαδη ενα σκυλι σημερα, ειτε του δοσεις την τροφη του, ειτε ενα κοματι ψωμι, ειτε το pedigree του, το ιδιο θα το εκλαβει, με την ιδια λαιμαργια θα τα φαει ολα, γιατι ο σκοπος του ειναι απλα να γεμισει την κοιλια του!

(Εγω εκανα μια προσπαθεια με βουτυρο, για την αναγκη της φωτογραφισης. Ηταν οντως νοστιμο, εβαλα ζαχαρη και κανελα, απ εξω, και ηταν καρκανι πανω και κατω και στη μεση ειχε κρεμα, θα μπορουσα να ειχα βαλει και ζαχαρη στον χυλο οσο το ανεκατευα και θα ηταν οντως τελειο! Οστοσο δεν ξερω αν ειχε αυτη την εικονα, αλλα δεν παιζει σημασια! Καποιος αλλος μπορει να το κανει ακομα καλιτερα και να συνοδευσει τον απογευματινο καφε του!)

karkani1

karkani2

karkani3

 

Κειμενο: Χουστουλακης Γεωργιος

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Πως ετοιμάζουμε τσιγαρίδες στην Κρήτη

Δημοσιεύτηκε

στις

Μετά τα χοιροσφάγια, ακολουθούσαν τα διάφορα παράγωγα, η τσιλαδιά, τα καπνιστα ξυδάτα απάκια και λουκάνικα, τα σύγλινα, οι αμαθιές, η γλίνα για τα τηγανητά, οι λουρίδες για τα σφουγκάτα, και ασφαλώς απαραιτήτως οι τσιγαρίδες για την εξοχή!


Ολος ο κόσμος είχε δεθεί με τίς τσιγαρίδες, που ήταν και χορταστικές, αλλά και πολύ πλούσιες σε θερμίδες, απαραίτητες τις κρύες ημέρες για να παρέχουν την απαιτούμενη ενέργεια.

Απαραίτητο για την παρασκεή τους το μεγάλο καζάνι, κοινώς μπουγαδοτσίκαλο.

Εχάραζαν το δέρμα του χοιρου σε λουρίδες στενόμακρες κατα μήκος, το αφαιρούσαν και όλα αυτά τα κομάτια τα έβαζαν σέ μια μεγάλη μοσόρα ( λεκάνη).

Στη συνέχεια πάλι απο τα κομάτια αυτα αφαιρούσαν με ένα κοφτερο μαχαιράκι το απέξω σκληρο δέρμα, που απο αυτό έβαιναν οι “λουρίδες”, και έτσι έμενε το σκέτος λίπος.

tsigarides1

Σημειωταίον τότε οι χοίροι είχαν έως και πέντε εκατοστά πάχος λίπος, ενώ στις σημερηνές ράτσες, το λίπος είναι σχεδόν ανύπαρκτο!

Μέσα λοιπόν στο μεγάλο καζάνι, εβαζαν σε μικρά μικρά κοματάκια, κομένο το λίπος, και το έσταιναν συνήθως στα ξύλα στην εξωτερική παρασθιά.

Εκει μεσα στο καζάνι τσιγαρίζονραι σιγά σιγά τα λίπη, γι αυτό ονομάζονται και τσιγαρίδες.

Θένε αρκετή ώρα να αποβάλουν όλο τους το λίπος και να κολυμπούν μέσα τα μικρά πλέον κομματάκια, που έχουν απομείνει λιγότερο απο το μισό, ίσως και το ένα τέταρτο!

Με τη τρυπητή κουτάλα, θα αφαιρεθουν απο το καζάνι, όταν πια εχουν γίνει ξερακιανα, και έχουν πάρει ενα καφετί χρώμα, για να μπούν προσωρινά σε ενα άλλο σκεύος, και το λάδι του λίπους θα σουρωθεί και θα τοποθετηθεί στη πήλινη κουρούπα, ή αργότερα στον γαζοντενεκέ με το μεγάλο στρόγγυλο καπάκι.

tsigarides

Η γλίνα θα πήξη και θα γίνει άσπρη, και θα παίξει ρόλο βουτύρου, κυρίως στα τηγανητά, στο ψωμί σε γλυκά, αλλα και στο καρκάνι, όπως εχουμε αναφέρει σε σχετικό αρθρο παλαιότερα.

Οι τσιγαρίδες κι αυτές, θα μπούν σε άλλη κουρούπα, ή σε άλλο δοχείο διαθέσιμο, και διατηρούνται έτσι γιά μεγάλλο χρονικό διάστημα χωρίς να πάθουν το παραμικρό.

Αυτές οι συμπαθέστατες τσιγαρίδες, που δέν υπάρχουν πλέον, πάντα θα ανήκουν στη σφαίρα της θύμισης στους παλαιότερους, και δέν θα μπορεί να ξεχάσουν το καθαρό πετσετάκι της νοικοκυράς που τις σέρβιρε απάνω στην εξοχή, και ασφαλώς το κρασάκι που τις συνόδευε!

Καμιά φορά μου λένε, μα γιατί κάθομαι και γράφω πράγματα που έχουν πεθάνει προ πολλού, και δεν κοιτάζω το μέλλον…

Απαντώ εγω προσωπικά, πως εμένα και σε πολλούς αλλους, μας αρέσουν τα παλιά αυτα, γιατι μας ενώνουν με τη νιότη μας.

 

Κείμενο – φωτογραφίες Γεωργιος Χουστουλακης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Advertisement

Facebook

Advertisement

Δημοφιλη