Connect with us

Life

Εφαρμογή από Έλληνα αναλύει το κλάμα του μωρού

Δημοσιεύτηκε

στις

Εφαρμογή από Έλληνα η οποία χρησιμοποιεί αλγόριθμους για να αναλύσει το κλάμα του μωρού


Με μία εφαρμογή που χρησιμοποιεί αλγόριθμους για να αναλύσει το κλάμα του μωρού και να το ερμηνεύσει με κατανοητό τρόπο για τους γονείς, ο Ιάσων Χατζηκώστας θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον παγκόσμιο τελικό διαγωνισμό Global Student Entrepreneur Awards (GSEA), που θα διεξαχθεί τον Απρίλιο του 2019 στην Κίνα.

Η εφαρμογή φέρει την ονομασία iCry2Talk και ο Ι. Χατζηκώστας είναι συνδιαμορφωτής της. Ο διαγωνισμός GSEA αφορά φοιτητές που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα, έχοντας ιδρύσει δική τους επιχείρηση.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ο διαγωνισμός δίνει τη μοναδική ευκαιρία σε φοιτητές να παρουσιάσουν τις επιχειρήσεις τους, και να έρθουν σε επαφή με άλλους φοιτητές που έχουν κοινό τρόπο σκέψης, καθώς και με το δίκτυο των επιχειρηματιών του EO Greece – ενός δικτύου που αναπτύσσεται με μεγάλη ταχύτητα παγκοσμίως.

Ο GSEA υποστηρίζει 1.700 φοιτητές επιχειρηματίες από 60 χώρες. Περισσότερες πληροφορίες προσφέρονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.gsea.org και στις σελίδες του Entrepreneurs’ Organization στα social media.

Το Entrepreneurs’ Organization (EO) ιδρύθηκε το 1987 και είναι το ισχυρότερο παγκόσμιο δίκτυο από και για επιχειρηματίες.

Με 12.000 επιχειρηματίες – μέλη και 160 παραστήματα σε 50 χώρες σε όλο τον κόσμο, παίζει καταλυτικό ρόλο στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων και των μελών του. (https://www.eonetwork.org)

Life

Ένας σκύλος κλεισμένος σε αυτοκίνητο μπορεί να πεθάνει μέσα σε 6 λεπτά το Καλοκαίρι

Δημοσιεύτηκε

στις

Πριν από ένα χρόνο το δικαστήριο επέβαλε ποινή 500 ευρώ σε έναν ιδιοκτήτη σκύλου, στη Νέα Ηρακλείτσα Καβάλας, ο οποίος είχε αφήσει το ζώο του κλεισμένο στο αυτοκίνητο ενώ έκανε αφόρητη ζέστη


Το περιστατικό έγινε αντιληπτό από περαστικό, ο οποίος το κατήγγειλε στις αρμόδιες αρχές της Καβάλας, που τον τιμώρησαν όπως προβλέπεται από το νόμο.

Οι περισσότεροι που αφήνουν τα κατοικίδιά τους στο αυτοκίνητο και φεύγουν για κάποια δουλειά το κάνουν, όπως λένε, για λίγο. Αυτό όμως που θα πρέπει να ξέρουμε είναι ότι δεν υπάρχει λίγο. Ένα ζώο, σύμφωνα με τους οργανισμούς υγείας, μπορεί μια ζεστή μέρα να χάσει τη ζωή του μόνο 6 λεπτά βρισκόμενο μέσα σε αυτοκίνητο. Το ίδιο μπορεί να συμβεί ακόμα και αν αφήσουμε λίγο ανοιχτά τα παράθυρα ή αν έχουμε παρκάρει σε ίσκιο.

Σύμφωνα με τη βρετανική φιλοζωική οργάνωση RSPCA δεν αφήνουμε ποτέ και σε καμιά περίπτωση το κατοικίδιό μας στο αυτοκίνητο αυτούς τους μήνες. Παρόλες όμως τις προειδοποιήσεις τα νούμερα είναι απογοητευτικά. Από το 2009 μέχρι σήμερα η οργάνωση έχει καταγεγραμμένα 64,443 περιστατικά έκθεσης κατοικίδιων σε κίνδυνο λόγω ζέστης στη Μεγάλη Βρετανία, αριθμό ιδιαίτερα υψηλό. Το 90% αυτών των περιστατικών αφορούσαν σκυλιά μέσα σε αυτοκίνητα.

Το βασικότερο από όλα είναι να κατανοήσουμε το τι ακριβώς συμβαίνει στο σώμα ενός σκύλου όταν αυτός εκτίθεται σε πολλή ζέστη. Μια μέρα που η θερμοκρασία έξω, για παράδειγμα, είναι 22 βαθμούς Κελσίου, μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο μπορεί να φτάσει τους 47 βαθμούς. Από τους 41 βαθμούς και πάνω η πιθανότητα θερμοπληξίας στο ζώο είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Το δε 50% των σκύλων που παθαίνουν θερμοπληξία δεν καταφέρνει να επιβιώσει. Καταλαβαίνουμε λοιπόν τι μπορεί να συμβεί σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες που έχουμε συχνά το καλοκαίρι εδώ στην Ελλάδα.

Ένα άλλο σημαντικό είναι ότι κάποιες ράτσες είναι πιο επιρρεπείς στη θερμοπληξία από ό,τι άλλες, όπως τα μπουλντόγκ και τα μπόξερ. Όλες οι βραχυκέφαλες ράτσες σκύλων έχουν δυσκολία στην αναπνοή και υποφέρουν πολύ τις ζεστές μέρες.

Σε αντίθεση με εμάς οι σκύλοι δεν μπορούν να ιδρώσουν. Έχουν λίγους ιδρωτοποιούς αδένες στις πατούσες τους. Για το λόγο αυτό, προκειμένου να αποβάλουν θερμότητα και να αντεπεξέλθουν σε περιβάλλοντα θερμά και υγρά χωρίς να πάθουν θερμοπληξία, αναγκάζονται να αναπνέουν γρήγορα, βγάζοντας ζεστό αέρα από τα πνευμόνια και βάζοντας δροσερό από το περιβάλλον. Σε περίπτωση που η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι υψηλή, τα σκυλιά χρειάζονται σκιά και δροσερά σημεία ώστε να αποβάλουν θερμότητα. Όσο η θερμοκρασία ανεβαίνει αρχίζουν οι λειτουργίες του σώματος να μπλοκάρουν.

Τα συμπτώματα της θερμοπληξίας είναι υπερβολική δίψα, πολλά σάλια, γρήγορο και έντονο λαχάνιασμα, λήθαργος και αδυναμία του ζώου να σταθεί στα πόδια του, μαύρη γλώσσα, γρήγορος καρδιακός παλμός, πυρετός, εμετός, διάρροια και έλλειψη συντονισμού. Η υπερβολική ζέστη μπορεί επίσης να προκαλέσει και εγκεφαλική βλάβη αλλά και συσσώρευση νερού στους πνεύμονες με αποτέλεσμα να καταστραφεί το συκώτι.

Μερικοί θεωρούν ότι είναι εντάξει να αφήσουν το σκύλο στο αυτοκίνητο με τα παράθυρα ελαφρώς ανοιχτά. Αυτό δεν βοηθάει στην πραγματικότητα. Αφήνοντας τα παράθυρα ανοιχτά έχει ελάχιστη διαφορά στη θερμοκρασία και το ζώο θα υποφέρει, όπως και να έχει. Μη βάλετε, σε καμιά περίπτωση, σε κίνδυνο τη ζωή του καλύτερου φίλου σας.

Τι πρέπει να κάνουμε:

Αν δείτε ένα ζωάκι μέσα σε κλειστό αυτοκίνητο, αναζητήστε αρχικά τον ιδιοκτήτη του. Έπειτα και χωρίς να περάσει ώρα τηλεφωνήστε στην αστυνομία.

Αν εσείς έχετε σκύλο, μια ζεστή μέρα δεν θα πρέπει να τον πάρετε μαζί σας στο αυτοκίνητο. Αφήστε τον καλύτερα σπίτι με αρκετό δροσερό πόσιμο νερό.

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

Αν παρατηρήσουμε τέτοια συμπτώματα, πρέπει να δροσίσουμε αμέσως το σκύλο και να φροντίσουμε να ρίξουμε την υψηλή θερμοκρασία του.

Τον μεταφέρουμε σε σκιερό και δροσερό μέρος. Αν διαθέτουμε ανεμιστήρα, τον χρησιμοποιούμε. Τον βρέχουμε με δροσερό νερό.

Βάζουμε παγάκια ή βρέχουμε πετσέτες με δροσερό νερό και τον καλύπτουμε με αυτές.

Μπορούμε να τον βάλουμε σε δροσερό νερό (στην μπανιέρα, μια μεγάλη λεκάνη, ή και στη θάλασσα).

Του δίνουμε να πιει (μόνο αν διατηρεί τις αισθήσεις του) δροσερό νερό σε μέτριες ποσότητες και όσο συχνά θέλει.

Αν είναι στο αυτοκίνητο, σταματάμε στην άκρη του δρόμου σε σίγουρο σημείο και ανοίγουμε το air-condition ή τον κλιματισμό στην υψηλή ένταση.

Φροντίζουμε να τον πάμε αμέσως στον κτηνίατρο.

petpet.news

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Παιδικές Αναμνήσεις της Γερμανικής Κατοχής

Δημοσιεύτηκε

στις

Του  Γεώργη Σ. Καλογεράκη


      Θυμάμαι τη μέρα που έφευγε ο πατέρας μου για τον πόλεμο στην Αλβανία, τη μάνα μου να κλαίει και να ετοιμάζει το βουργίδι του για το ταξίδι.

     Τον καιρό που ήταν στον πόλεμο,  κάθε βράδυ μας έβαζε η μάνα μου τα τρία αγόρια και κάναμε προσευχές και μετάνοιες για να τον φυλάει ο Θεός και να γυρίσει γερός  και όταν σταματούσαμε μας φώναζε να συνεχίζουμε.

   Αργότερα τις μέρες της μάχης της Κρήτης, oι καλογερήδες είχαμε πάει κάτω από το χωριό  με τα ζώα μας, στου Σαμπάνη το Χάρακα άρμεγαν  τα ζώα και πίναμε το γάλα τα παιδιά και κοιμόμουν δίπλα στη γιαγιά μου τη Χαρίκλεια(Κατσαντωνιά). Άλλη φορά με κρατούσε από το χέρι έξω από το χωριό και πετούσαν χαμηλά Γερμανικά αεροπλάνα και ’γω φοβισμένος με τον εκκωφαντικό ήχο τους, που τα έβλεπα πρώτη φορά, έλεγα στη γιαγιά μου: Αεροπλάνα γιαγιά, Παναγία μου βλέπει το μπαμπά μου. Τότε έριξαν μια βόμβα που ευτυχώς έπεσε έξω από το χωριό. 

    Τη μέρα που γύρισε από την Αλβανία ο πατέρας μου,το καλοκαίρι του 1941, θυμάμαι που βγήκαν στους δρόμους του χωριού  οι άνθρωποι να τον υποδεχτούν και κατέβαιναν προς το σπίτι. Ο μικρός αδελφός μου Κυριάκος τον είχε ξεχάσει, δεν τον γνώριζε και δεν τον πλησίαζε.

     Την κατοχή θυμάμαι ένα Γερμανό που ήλθε στο σπίτι και ζητούσε από τη μάνα μου αυγά και κότες. Η μάνα μου φοβόταν να μπει στο στάβλο και μου λέει εμένα να μπω να φέρω τ’ αυγά. Τότε βλέποντας έξω μια μικρή κότα που την είχα με σπάγκο στο πόδι για να την παίζω την παίρνει και ’γώ μετά έκλαιγα που μου πήρε το παιχνίδι μου.

        Μας είχαν αυστηρά αρμηνέψει  να μην απαντάμε στις ερωτήσεις των Γερμανών, όταν ερχόταν στο σπίτι και έψαχναν που είναι ο πατέρας μου, γιατί δεν πήγαινε στα έργα στο Τυμπάκι. Καθόμαστε αμίλητοι στην πεζούλα και στην ερώτηση, που μπαμπάς; σηκώναμε αρνητικά τους ώμους μας.

    Θυμάμαι όταν ο πατέρας μου έφερε στο σπίτι το Μανώλη το Ντισπυράκη μετά την διαφυγή του από τους Γερμανούς κάτω από το Άνω Μέρος και του έβγαλαν τα γερμανικά ρούχα που του φορούσαν και τα κόκκινα γερμανικά στιβάνια, έσκαψαν λάκκο στην αυλή του σπιτιού και τα έθαψαν, ντύνοντάς τον με πολιτικά.

    Άλλοτε είχαν ειδοποιήσει τον πατέρα μου να μην ξαναπλησιάσει τους Γερμανούς γιατί τον έχουν υποψιαστεί, ότι ως Πρόεδρος του Άι-Γιάννη Αμαρίου,τους κοροϊδεύει και συνεργάζεται με τους Άγγλους και τους αντάρτες.  Έτσι δεν έμπαινε στο χωριό και έμενε τη νύχτα στο αλώνι μας κάτω από το χωριό και του πηγαίναμε εκεί φαγητό.

        Θυμάμαι να έρχεται τις νύχτες ο πρωτοξάδελφος του πατέρα μου, παπά-Κυριάκος Κατσαντώνης, που ήταν στο αντάρτικο. Χτυπούσε το τζάμι στο μικρό βορεινό παραθυράκι, του ανοίγαμε, καθόταν στο τζάκι το χειμώνα, έτρωγε, έπινε και συνέχιζε. Συχνά είχε αμύγδαλα στις τσέπες του και έδινε σε μας τα μικρά.

       Άλλοτε, ενώ αλωνεύαμε ήλθε ο Ζωιδαντώνης και κουβέντιαζαν με τον πατέρα μου για την αντίσταση. Λέει στον πατέρα μου: «Συναδέλφι, (ο παπούς μου είχε βαπτίσει αδελφό του), δεν θέλω τίποτα άλλο παρά να πιάσω ένα Γερμανό να τον σκοτώσω  και να ….» σκληρά λόγια. Ο πατέρας μου του απαντά. Όχι μωρέ συναδέλφι ετσά. Σκότωσέ τον και μέχρι εκειά, όχι τέτοια πράματα.  

    Όταν έκαψαν το Άνω Μέρος, επειδή υπήρχε φόβος ότι θα κάψουν και το χωριό μας, θυμάμαι που οι καλογερήδες έφεραν τα υφαντά τους, τις πατανίες, το ρουχισμό και τα κατέβασαν σ΄ ένα ξεροπήγαδο που ήταν στην αυλή του σπιτιού μας.  

      Τότε ήλθαν και έμεναν δίπλα μας στη γιαγιά μου ο αδελφός της από το καμένο Άνω Μέρος, Κατσαντώνης  Κωστής (Βλαντάκης) και η οικογένειά του και παίζαμε με τα παιδιά του.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Το αμπελοκλάδι

Δημοσιεύτηκε

στις

Το αμπελοκλάδι είναι ένα φυτό εδάφους, που περιπλέκονται τα βλαστάρια μεταξύ τους, αλλα και μεταξυ αλλων φυτων, και για αυτό στη Κρήτη λέγεται και «περικοκλάδι» ή και «μπερμπεδοκλάδι», επειδη μπερδεύεται στα πόδια των περαστικών!


Στολίζει τα εδάφη της Κρήτης αλλά φυσικά και όλης της Ελλάδας τους τους ανοιξιάτικους αλλά κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.
Είναι φυτό πανέμορφο, που μας φτιάχνει τη διάθεση, και υπάρχει στη φύση σε τρία χρώματα, άσπρο, ροζ, και μια ενδιάμεση κατάσταση του ξεθωριασμένου ροζ.

«Στη σκέψη μου μπερδεύτηκες ένα Σαββάτο βράδυ
και άνθισες την Κυριακή σαν το αμπελοκλάδι»

Το αμπελοκλάδι είναι ένα πολύ τρυφερό και απαλό φυτό, ανάμεσα στα ξερόχορτα του καλοκαιριού, που εμείς οι μεγαλύτεροι το είχαμε γνωρίσει καλά από παιδιά, από την εποχή που οι γονείς μας έσκαβαν τα αμπέλια την άνοιξη, κυρίως στα δισκαφίσματα το καλοκαίρι.

Στο ήδη σκαμμένο έδαφος ξαναφύρτωναν διάφορα καλοκαιρινα χόρτα, και ένα από αυτά ήταν και το αμπελοκόλάδι.

Οι γονείς μας, εμάς τα παιδιά τότε, μας έβαζαν να ξεπατώνουμε όλα τα αμπελοκλάδια, και να τα κάνουμε πέρα πόδε σωρούς, και στο τέλος να τα μονοπαντίζουμε σε διό μεγάλες «αγκαλιες» δηλαδή δεματάκια.

Το βράδυ ο πατέρας τα δεματάκια αυτά, θα φορτώσει στο γάιδαρο, για να τα δίνει κάθ’ αργά τροφή στα κουνέλια, που σαν μαλακή τροφή τους άρεσε ιδιαίτερα!

Τα κουνέλια δεν τους άρεσε πάντα η ξηρά τροφή, ήθελαν και ένα “δροσερικό”, δηλαδή δροσερό χόρτο όπως ήταν το αμπελοκλάδι

Πράγματι το αμπελoκλάδι είναι ένα πολύ τρυφερό φυτό με όμορφο άνθος, και για αυτό σε μας ήταν χαρά μας όταν μας ανέθεταν την εργασία αυτή να το συλλέγουμε, γιατί σε σχέση με άλλα φυτά, αυτό ξεπατωνόταν εύκολα.

Ιδιαίτερα βέβαια μας άρεσε στο δισκάφισμα που το αμπέλι όλο ήταν σκαμμένο, να περπατάμε ξυπόλυτα στο δροσερό έδαφος που μύριζε φρέσκια γη, και να μαζεύουμε το φυτό που ήδη ήταν ξεπατωμένο από το σκαπέτι του πατέρα, και να το κάνουμε σωρούς.

Και μόνον η θέα του φυτού, με τα πολλά ροζ ή λευκά λουλούδια σαν χωνάκια, και οι πλεχτοί μεταξύ τους βλαστοί, τον άνθρωπο τον προδιαθέτει ευχάριστα!

«Λουλούδι του καλοκαιριού είναι τα’ αμπελοκλάδι
και μοιάζει σαν τον έρωτα και της αγάπης χάδι»

Τώρα πια δεν υπάρχουν τα τόσα αμπέλια της εποχής εκείνης, αλλά όμως το αμπελοκλάδι υπάρχει σε αφθονία, και το συναντάμε συχνά στις άκρες των δρόμων, σε ακαλλιέργητα χωράφια, σε κήπους καλλιεργημένους που ποτίζονται, στους αγρούς και παντού, ακόμα και στις πόλεις σε πλατείες και παρτέρια! 

«Όνειρα κάνω όμορφα, για να σε δω το βράδυ
να σου στολίσω τα μαλλιά με το περικοκλάδι»

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη