Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Για φοροδιαφυγή κατηγορείται η Μόνικα Μπελούτσι

Δημοσιεύτηκε

στις

Μένω στη Γαλλία και πληρώνω εκεί τους φόρους μου, δήλωσε το κινηματογραφικό σύμβολο του σεξ 


Η Ιταλίδα ηθοποιός Μόνικα Μπελούτσι διέψευσε κατηγορηματικά σήμερα τις υποψίες σε βάρος της για φοροδιαφυγή, καταγγέλλοντας τις «πληροφορίες τόσο κακοήθεις όσο και ριζικά εσφαλμένες».

«Διαψεύδω τις πληροφορίες, που είναι τόσο κακοήθεις όσο και ριζικά εσφαλμένες, που μετέδωσαν ορισμένα ΜΜΕ σχετικά με την φορολογική μου κατάσταση» επισήμανε η ηθοποιός σε ένα δελτίο τύπου που εξέδωσε, μετά τη δημοσίευση ενός άρθρου από το Médiapart, σύμφωνα με το οποίο οι φορολογικές αρχές της Γαλλίας ζήτησαν από τις ελβετικές αρχές τραπεζικές πληροφορίες αναφορικά με τις καταθέσεις της ηθοποιού στην Ελβετία.

«Αν και ασκώ τις επαγγελματικές μου δραστηριότητες κυρίως εκτός της Γαλλίας, επέλεξα τη διαμονή στη Γαλλία. Επομένως, πληρώνω τους φόρους μου στη Γαλλία» υπογράμμισε η Μόνικα Μπελούτσι.

«Κατά τον τελευταίο έλεγχο των φορολογικών μου δηλώσεων, διαβίβασα στις γαλλικές φορολογικές αρχές όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες που μου ζήτησαν και τα οποία ήταν απαραίτητα για να διευθετήσω το θέμα. Έχω ανταποκριθεί πλήρως στις υποχρεώσεις μου προς τη Γαλλία» συμπλήρωσε η ίδια.

«Επομένως, δεν μπορώ παρά να καταγγείλω τη μετάδοση προκλητικών πληροφοριών και σε τέτοιο βαθμό αόριστων, υπό το πρόσχημα μιας διαδικασίας καθαρά τεχνικής φύσεως, προκειμένου να μου κουνήσουν το κόκκινο πανί της φοροδιαφυγής» κατέληξε στην ανακοίνωσή της η 53χρονη ηθοποιός.

Σε μια απόφαση, που περιήλθε στη γνώση του Γαλλικού Πρακτορείου, με ημερομηνία 16 Απριλίου και ημερομηνία δημοσίευσης τη 2α Μαΐου, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Ελβετίας επέτρεπε στις ελβετικές αρχές να διαβιβάσουν στις γαλλικές αρχές τα τραπεζικά αρχεία σχετικά με τις καταθέσεις της Μόνικας Μπελούτσι στην Ελβετία.

Το αίτημα των γαλλικών αρχών έγινε τον Ιούνιο του 2015 και αφορά τον φόρο εισοδήματος για τα έτη 2011 και 2012 και τον φόρο αλληλεγγύης επί της περιουσίας για τα έτη 2011 και 2013 της ηθοποιού, διευκρινίζεται στο έγγραφο.

Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, οι γαλλικές φορολογικές αρχές υποψιάζονται ότι η ηθοποιός ναι μεν «διαμένει στη Γαλλία, ενώ έχει δηλώσει και μια βρετανική φορολογική έδρα και αποκρύπτει φορολογητέα εισοδήματα στη Γαλλία μέσω (…) μιας εταιρείας με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, η οποία είναι κάτοχος τουλάχιστον ενός τραπεζικού λογαριασμού στην Ελβετία».

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Η περίφημη επιγραφή της Γόρτυνας παραλίγο να γίνει… μπάζα για να χτιστεί ελαιουργείο!

Δημοσιεύτηκε

στις

Το μέγαρο της νομαρχίας (νυν περιφέρειας) του Ηρακλείου κατασκευάστηκε από… πέτρες του ανακτόρου της Κνωσού, τη δεκαετία του 1880


Το σπουδαιότερο αρχαιολογικό εύρημα του 19ου αιώνα στην Κρήτη, η Μεγάλη Επιγραφή (ή οι Νόμοι της Γόρτυνας), που βρέθηκε το 1884 από τον Ιταλό επιγραφολόγο Φεντερίκο Άλμπερ, γλίτωσε την τελευταία στιγμή, αφού προορίζονταν για το χτίσιμο… ελαιουργείου!

Στην πραγματικότητα, οι αρχαιολόγοι που άρχισαν να ανασκάπτουν την κρητική γη στα 1884, ξεκινώντας από το Ιδαίο Άντρο, στον Ψηλορείτη, και τη Γόρτυνα, είχαν να δώσουν μάχες με την αμάθεια των χωρικών αλλά και τους «ευγενείς» Ευρωπαίους αρχαιοκάπηλους που τουλάχιστον για δύο αιώνες λυμαίνονταν την αρχαία κληρονομιά του νησιού.
Οι αρχαιολογικές έρευνες, στον Ψηλορείτη και τη Γόρτυνα, στα 1884, ήταν αληθινά ένας πόλεμος! Από τη μια οι χωρικοί, αμαθείς ή πονηρεμένοι, είτε επειδή ήθελαν να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους είτε επειδή ήθελαν οι ίδιοι να κερδίσουν πολλά πουλώντας τα αρχαία αντικείμενα στους διεθνείς αρχαιοκάπηλους που περιτριγύριζαν το νησί, προσπάθησαν να εμποδίσουν τις ανασκαφές.
Στο Ιδαίο Άντρο, στον τόπο που κατά τη μυθολογία οι Κουρήτες έκρυψαν τον νεογέννητο Δία, είχαν ήδη πρόσβαση κάτοικοι των Ανωγείων που είχαν ξεκινήσει τις αγοραπωλησίες των αναθημάτων και άλλων αντικειμένων. Και χρειάστηκε ακόμη και η επέμβαση του στρατού για να προφυλαχθεί το πλήρες σπουδαίων αντικειμένων σπήλαιο. Ή χρειάστηκε να επιστρατευθεί από τον Φιλεκπαιδευτικό του Ηρακλείου, τον μόνο φορέα που πραγματικά προσπάθησε να περισώσει εκείνη την εποχή την αρχαία κρητική κληρονομιά, ο Ανωγειανός καθηγητής Γ. Αεράκης προκειμένου να πείσει τους συγχωριανούς του απ’ τη μια να μην εμποδίζουν τις έρευνες κι από την άλλη να παραδώσουν στο Σύλλογο κι όχι στους ξένους αρχαιοκάπηλους τα αντικείμενα που είχαν ήδη στην κατοχή τους. Να τα πουλήσουν, για την ακρίβεια, και μάλιστα αντί μεγάλης αμοιβής, που έφτανε σχεδόν το ύψος του ποσού που δαπανήθηκε στην ανασκαφική εργασία στο σπήλαιο του Δία!

Ο πρόεδρος του Συλλόγου, ο γιατρός και αρχαιολόγος Ιωσήφ Χατζιδάκης στη λογοδοσία του, τον Μάιο του 1886, ανέφερε ότι στους Ανωγειανούς πληρώθηκαν 8.531 γρόσια προκειμένου να εξαγοραστούν τα αντικείμενα, ενώ όλη η ανασκαφή εκείνη την περίοδο κόστισε 9.963 γρόσια! Και μάλιστα δεν εξαγοράστηκαν όλα, αφού πολλά πουλήθηκαν σε ξένους «ευγενείς» για να μεταφερθούν στη συνέχεια στην Ευρώπη, σε μουσεία ή ιδιωτικές συλλογές…

Αντίστοιχες περιπέτειες έζησαν οι αρχαιολόγοι στη Γόρτυνα. Ο Φεντερίκο Άλμπερ, ο ανασκαφέας της περιοχής, αλλά και ο Ιωσήφ Χατζιδάκης χρειάστηκε να προσπαθήσουν πολύ. Ο Άλμπερ μάλιστα πρόλαβε την τελευταία στιγμή κι έσωσε τη Μεγάλη Επιγραφή, πριν γίνει υλικό για ελαιουργείο! Ήδη όμως κάποια πρώτα τμήματά της είχαν εντοπιστεί να αποτελούν την τοιχοποιία σε σπίτια της περιοχής…

Οι περιγραφές του Χατζιδάκη και τα σχέδια του Άλμπερ

Ο γιατρός, αρχαιολόγος και πρώτος διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου Ηρακλείου, Ιωσήφ Χατζιδάκης

Ακριβείς περιγραφές των πρώτων ανασκαφών στην Κρήτη, αλλά και των προσπαθειών απ’ τη μια να πειστούν οι χωρικοί που κατείχαν τη γη να επιτρέψουν τις εργασίες κι απ’ την άλλη να μείνουν μακριά οι διεθνείς αρχαιοκάπηλοι, μας δίνει ο πρόεδρος του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Ηρακλείου, που είχε ιδρυθεί την ίδια εποχή, ο γιατρός και αρχαιολόγος Ιωσήφ Χατζηδάκης. Είναι ο παράγοντας εκείνος που μάλλον είχε τον πρώτο λόγο, ειδικά στην περίοδο της Κρητικής Πολιτείας, όχι μόνο στο προσκήνιο, ως έφορος αρχαιοτήτων, αλλά και στο παρασκήνιο, για την ανάθεση των εργασιών των ανασκαφών.

Από τη λογοδοσία του ως προέδρου του Φιλεκπαιδευτικού, τον Μάιο του 1886, όσο και από τις αναφορές του στο έργο του «Ιστορία του Κρητικού Μουσείου και των αρχαιολογικών ερευνών εν Κρήτη», που κυκλοφόρησε το 1931, αντλούμε πολύτιμα στοιχεία για την αγωνία των αρχαιολόγων να σωθούν από τις λεηλασίες τα στοιχεία του πολιτισμού της Κρήτης. Γιατί, μπορεί να μην είχε πατήσει στην Κρήτη πόδι αρχαιολόγου για 2 δύο αιώνες, όπως γράφει ο Χατζιδάκης, αλλά η δράση των διεθνών, κυρίως, αρχαιοκαπήλων ήταν εντατική με τεράστιες απώλειες για τον αρχαιολογικό πλούτο του νησιού.

Ο Χατζιδάκης στη λογοδοσία του Μαΐου του 1886 στον Φιλεκπαιδευτικό, που δημοσιεύτηκε στην ηρακλειώτικη εφημερίδα «Μίνως» στις 31 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, καταγράφει και τις συγκυρίες που βοήθησαν να ξεκινήσουν οι οργανωμένες ανασκαφές. Πρώτα στο Ιδαίο Άντρο, στον Ψηλορείτη, και στη συνέχεια στη Γόρτυνα. Και στις δύο περιπτώσεις ο αρχαιολόγος που παρενέβη ήταν ο Ιταλός επιγραφολόγος Φεντερίκο Άλμπερ, ο άνθρωπος που έφερε εκείνη την εποχή στο φως τη μεγάλη επιγραφή της Γόρτυνας. Στην πρώτη μαζί με τον Γερμανό Ερνέστο Φαβρίκιο, που βρισκόταν στην Κρήτη από το 1883.

Στη συνέχεια παρουσιάζουμε τις περιγραφές του Χατζιδάκη και την πρώτη φωτογραφία από την επιγραφή της Γόρτυνας, που δημοσίευσε σε ιταλική αρχαιολογικό περιοδικό ο Άλμπερ και μάλλον τράβηξε ο ίδιος.

Την ιστορία στο Ιδαίο Άντρο θα την παρουσιάσουμε σε άλλη ανάρτηση.

Η μεγάλη επιγραφή της Γόρτυνας

Μεγάλη«μάχη» έδωσαν οι αρχαιολόγοι και για τη διάσωση της μεγάλης επιγραφής της Γόρτυνας. Ο Χατζιδάκης, στηριζόμενος στις αφηγήσεις του φίλου του Φεντερίκο Άλμπερ (Χάλμπερ όπως τον έγραφε στη λογοδοσία) παρουσιάζει τις λεπτομέρειες της διάσωσης της πιο σπουδαίας αρχαιολογικής ανακάλυψης στην Κρήτη κατά τον 19ο αιώνα. Η επιγραφή λίγο έλειψε να καταντήσει υλικά ελαιοτριβείου! Ο Άλμπερ, μάλιστα, είχε ήδη εντοπίσει τμήματα της επιγραφής σε τοίχο σπιτιού στην περιοχή!

Αυτή είναι η πρώτη φωτογραφία της Γόρτυνας, πιθανώς τραβηγμένη από τον ίδιο τον Άλμπερ, που φωτογράφιζε τα έργα του Museo italiano di antichità classica (1884/85) (Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη Χαϊδελβέργης)

Γράφει, μεταξύ άλλων στο έργο του «Ιστορία του Κρητικού Μουσείου και των αρχαιολογικών ερευνών εν Κρήτη»:

«Εις την Μεσαράν μεταξύ των χωρίων Άγιοι Δέκα και Μητρόπολις, και πολύ πλησίον των ερειπίων του Βυζαντινού ναού του Αποστόλου Τίτου, κατά το Φθινόπωρον του έτους 1884, κάτοικοι των Αγίων Δέκα ανέσκαψαν εις τον αγρόν των προς εξαγωγήν ξεστών πώρων λίθων, ίνα οικοδομήσωσι ελαιοτριβείον. Οι παρουσιασθέντες λίθοι απετέλουν συνεχή τοίχον σκεπασμένον όλον με γράμματα. Ο καθηγητής Άλμπερ ευρισκόμενος εις Αγ. Δέκα έσπευσεν επί τόπου και είδε την επιγραφήν έμεινε δε έκπληκτος προ του μεγέθους και της σπουδαιότητος της ανακαλύψεως, ήτις ήτο ακριβώς εις τον κύκλον των επιστημονικών του ερευνών. Αμέσως ήρχισε την αντιγραφήν. Οι ιδιοκτήται σπεύσαντες απειλητικοί απήτησαν να απομακρυνθή ο κ. Άλμπερ της επιγραφής. Μετά δυσκολίας δε κατώρθωσεν ούτος δι ολίγων χρημάτων να του επιτραπή να αντιγράψη μόνον ολίγας γραμμάς. Έσπευσε δε να ειδοποιήση τον Πρόεδρον του Συλλόγου. Ήλθε δε και ο ίδιος εις Ηράκλειον απελπισθείς να κατορθώση την αντιγραφήν διότι οι απαιτήσεις των ιδιοκτητών ηύξανον συνεχώς και υπερβολικά.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου, αφού ήκουσε τον καθηγητήν Άλμπερ εσκέφθη ότι το πρώτον που επεβάλλετο ήτο η διάσωσις της επιγραφής. Προς τούτο έσπευσεν εις τον διοικητήν και τον έπεισε να καλέση τους ιδιοκτήτας και τους είπη ότι κατά τον αρχαιολογικόν νόμον του κράτους τα ευρισκόμενα αρχαία ανήκουσιν εις το κράτος δικαιουμένων του ιδιοκτήτου και του ευρέτου εις αποζημίωσιν. Κατέστησε δε αυτούς υπευθύνους δια την φύλαξιν της επιγραφής έως ότου η Κυβέρνησις και ο Σύλλογος αποφασίσωσι τι πρέπει να γίνη. Ώρισε δε και την χρηματικήν αξίαν της επιγραφής εις δυο χιλιάδες μετζήτια (=8.000 χρυσά φράγκα). Εννοείται ότι ο διοικητής, Κούρδος αγράμματος, δεν κατελάμβανε τίποτε από αυτά, αλλ’ ενήργει τυφλώς καθ’ υπαγόρευσιν του προέδρου.

Ούτως εξασφαλίσθη η επιγραφή προσωρινώς. Από τότε δε ο πρόεδρος συνέλαβε το σχέδιον να αγοράση ο Σύλλογος το χωράφι εν ω ευρίσκετο η επιγραφή.

Εις το Ηράκλειον συνηντήθη ο κ. Άλμπερ με τον Γερμανόν Φαβρίκιον, νέον και τούτον και σφριγώντα από επιστημονικόν ενθουσιασμόν. Συνεφώνησαν να μεταβή αμέσως εις Αγ. Δέκα ο Φαβρίκιος ίνα κατορθώση να αντιγράψη το υπόλοιπον της επιγραφής, να την δημοσιεύσωσι δε συγχρόνως και οι δυο. Ο Φαβρίκιος (ως γράφει ο ίδιος εις Ath. Mitteilungen 1884 σελ. 365) κατώρθωσε μετά μακράς διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτας να μετριάση τας υπερβολικάς αυτών αξιώσεις και λάβη παρ’ αυτών την άδειαν να αποκαλύψη τελείως την επιγραφήν και αντιγράφη αυτήν.

Ούτως η έκτοτε ονομασθείσα Μεγάλη Επιγραφή αντεγράφη και εδημοσιεύθη από τον Φαβρίκιον εις το Athenische Mitteilungen 1884 και υπό του Comparetti κατά το αντίγραφον του Άλμπερ εις το Monumenti Antichi 1893 (σ. σ.: πάντως εντοπίζουμε ότι ο Άλμπερ έκανε όντως το 1884 ταυτόχρονη δημοσίευση της επιγραφής, με φωτογραφία και σχέδιο, μάλιστα, στο ιταλικό αρχαιολογικό περιοδικό Museo Italiano di antichita classica).

Τον πρόεδρον όμως του Συλλόγου απησχόλει σοβαρώς η διαρκής εξασφάλισις και απόκτησις του ανεκτιμήτου αξίας μνημείου. Ζητήσας και λαβών από την Αρχαιολογικήν εταιρείαν χρηματικήν βοήθειαν κατώρθωσε μετά μακράς διαπραγματεύσεις να αγορασθή ο αγρός της Μεγάλης Επιγραφής υπό του Συλλόγου (Συμβολαιογραφείον εν Ηρακλείω Εμ. Μηλιαρά).

Και ήτο τούτο αναγκαίον γίνη, άλλως η Μεγάλη Επιγραφή θα ήτο κατεστραμμένη ή θα μετεφέρετο ηκρωτηριασμένη εις Κωνσταντινούπολιν. Διότι η μεταφορά ολοκλήρου οικοδομήματος εκ μεγάλων λίθων βέβαια δεν ήτο δυνατή».

Φυσικά οι ταλαιπωρίες των αρχαιολόγων που ερευνούσαν στη Γόρτυνα δεν σταμάτησαν εκεί, αλλά συνεχίστηκαν και λόγω της αμάθειας ενός γενικού διοικητή του νησιού, του Μαχμούτ Τζελάλ Εντίν, ο οποίος το 1889 προσπάθησε να κατασκευάσει ένα οίκημα στην περιοχή που βρέθηκε η επιγραφή, ώστε να την προστατεύσει! Φυσικά παράλληλα θα εμπόδιζε τις ανασκαφές. Χρειάστηκε η παρέμβαση της γενικής συνέλευσης των Κρητών και του αντιπροέδρου της Ι.Κ. Σφακιανάκη για να πειστεί ο πασάς να σταματήσει την κατασκευή και, αντιθέτως, να βοηθήσει τις εργασίες.

candiadoc.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Οι φωτιές του Αη Γιάννη, η Βουγιουκλάκη και ο Παπαμιχαήλ

Δημοσιεύτηκε

στις

24 Ιουνίου ημέρα του Αϊ Γιάννη, κάποτε ήταν από τις μεγαλύτερες γιορτές του καλοκαιριού, και ο λόγος η αναβίωση του εθίμου του Κλήδονα, και την παραμονή το πήδημα πάνω από τις φωτιές!


Στις συνοικίες της Αθήνας μέχρι τέλη του περασμένου αιώνα, τηρούσαν πιστά το έθιμο την παραμονή, καθώς είχε συνδυαστεί και με τον Κλήδονα και τις μαντικές του ιδιότητες, αλλά και τις φωτιές!

Σε πολλές περιοχές της Αθήνας διοργάνωναν τις φωτιές, την παραμονή τ’ Αϊ Γιαννιού, είτε σε επίπεδο διαφόρων συλλόγων, η σε οικογενειακό επίπεδο .

Έτσι και εκείνο το Καλοκαίρι, που η μικρή Ελευθερία ήταν 10 χρονών, παιδί ακόμα του Δημοτικού.

Συνήθιζαν οι γονείς της, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, να πηγαίνουν οικογενειακώς στην Άνω Νέα Σμύρνη σε συγγενείς, που τότε ήταν σαν χωριό.
Πήγαιναν εκεί στη θεία της, και πέρναγαν τη βραδιά μαζί με τα ξαδέρφια της.
Εκεί όλη μέρα οι γυναίκες ετοίμαζαν τα φαγητά, για να φάνε τρείς οικογένειες, που κάθε χρόνο αναλάμβανε και κάθε μια, να κάνει το τραπέζι στο δικό του χώρο.
Τα φαγητά ήταν ρεφενέ.

Τα ξύλα για τη φωτιά του Αϊ Γιάννη, τα είχαν προμηθευτεί τρείς μέρες πιο μπροστά, και τα έκαναν το βράδυ σε τρείς σωρούς χωριστά στη μέση του δρόμου.

Τις φωτιές τις άναβαν κάθε χρόνο πάντα στις 12 τα μεσάνυχτα!

Οι φωτιές αυτές, ήταν για τα αγόρια και μια ευκαιρία επίδειξης, μπροστά στα μάτια της κοπέλας που αγαπούσαν κρυφά, με σκοπό βέβαια να την εντυπωσιάσουν!
Έτσι άναβαν μεγάλες φωτιές οι νέοι, ώστε να κάνουν μεγάλα άλματα, και να τους θαυμάσουν στη συνέχεια τα κορίτσια, οπότε να τους προσέξουν!

Η Ελευθερία από το πρωί που ξεκίνησαν, είχε ρητή εντολή από τη μάνα της:

-Κοίτα, τώρα που θα πας εκεί, δεν θα πας στις φωτιές, γιατί δεν έχεις ξαναπηδήξει. Δεν έχεις συνηθίσει, οπότε κάτσε στ’ αυγά σου, και μη διανοηθείς καν να το επιχειρήσεις, γιατί δεν θα τα καταφέρεις και θα φας το κεφάλι σου!

-Εντάξει μαμά! λέει η Ελευθερία.

Την προηγούμενη βραδιά, η τηλεόραση στην ΥΥΕΝΕΔ, είχε παίξει το έργο, «Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες» με τον Παπαμιχαήλ και τη Βουγιουκλάκη, και είχε σκηνές, που οι πρωταγωνιστές χόρευαν ο ένας αντικριστά ο ένας απέναντι απ’ τον άλλο, ήταν ένας νησιώτικος χορός!

Ένα παιδί από τη γειτονιά ο Ιεροκλής, που ήταν στην παρέα τότε στο σπίτι της θείας, δυο χρόνια μεγαλύτερο της, ρωτά την Ελευθερία:

-Είδες το έργο εχθές , το «Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες»?

-Ναι το είδα, λέει εκείνη.
-Σου άρεσε?
-Ε ,καλό ήταν…
-Θέλεις να πηδήξουμε τις φωτιές, και να παίξουμε και εμείς τη σκηνή, σαν τον Παπαμιχαήλ με την Άλικη?
Εσύ θα κάνεις τη Αλίκη, και εγώ τον Παπαμιχαήλ!
-Δε ξέρω Ιεροκλή, φοβάμαι να το κάνω… λέει η Ελευθερία.
-Μη φοβάσαι! Πάμε στον κήπο πίσω, να κάνουμε μια πρόβα!
Κάποια στιγμή που οι μεγάλοι είχαν πιάσει κουβέντα για πολιτική, τα δυο παιδιά το σκάσανε, και πήρε ο πιτσιρικάς τη Λευτερία για να κάνουν πρόβα το …χορευτικό!
Πάνε στον κήπο, και φτιάχνει ο μικρός ένα σωρό από πέτρες, που θα ήταν δήθεν η φωτιά, και σταματά μπροστά και της λέει:
-Κοίτα με! Είναι εύκολο! Εγώ θα πηδάω προς τα σένα, και συ προς τα μένα!
Πράγματι, το έκαναν μερικές φορές, και όλα πήγαν καλά!
-Τα βλέπεις? Το βράδυ θα τους εντυπωσιάσουμε όλους! Αλλά δεν θα τους το πούμε, θα διαλέξουμε τη πιο μικρή φωτιά, και μόλις φύγουν οι άλλοι, θα πηδήξουμε και εμείς!
Ήδη ο νεαρός, είχε και έναν αδερφό έξη χρόνια μεγαλύτερο του, που κάθε χρόνο άναβε μεγάλες φωτιές, για να εντυπωσιάσει και εκείνος κάποια κοπέλα!
Αυτό προφανώς ονειρευόταν και ο μικρός Ιεροκλής, και ονειρευόταν το πλήθος να τους χειροκροτεί, και να τους θαυμάζουν όλοι, φωνάζοντας τους: «Μπράβο, μπράβο παιδιά»!

Πράγματι αργά το βράδυ, μετά το φαγοπότι, οι νέοι κατέβηκαν στο δρόμο και άναψαν τις φωτιές, και το γλέντι άρχισε για τα καλά!
Συνήθως πήδαγαν νέοι, και σπάνια μεγαλύτεροι, που ήθελαν να αποδείξουν, ότι κι αυτοί είχαν τα κότσια, να πηδήξουν και εκείνοι επάνω στη φωτιά!
Σαν πέρασε η ώρα, βρήκαν τα παιδιά τη μικρότερη φωτιά, και περίμεναν να αδειάσει, και να πλησιάσουν για το εγχείρημά τους!
Πράγματι, δεν υπήρχε κανένας στη φωτιά εκείνη με τα λιγότερα ξύλα, οπότε και πήγε πρώτος ο μικρός κοντά, και έπιασε θέση από τη μια πλευρά, και φώναξε και τη Λευτερία να πάει από την άλλη!
Όμως τα πόδια της Λευτερίας κόλλησαν! Δείλιασε!
Ο μικρός Ιεροκλής τη ρωτάει:
-Είσαι έτοιμη να αρχίσουμε?
-Όχι, εγώ φοβάμαι…
-Δεν ντρέπεσαι να φοβάσαι? Ένας «Παπαμηχαήλ» και μια «Βουγιουκλάκη», δεν επιτρέπεται να δειλιάζουν! Άντε λοιπόν! Με το ένα με το δύο με το τρία ξεκινάμε!

Κάποια στιγμή όμως, κάποιες κοπέλες πιο πέρα και κάποιοι νεαροί τους πήραν χαμπάρι, πλησίασαν κοντά για να κάνουν χάζι, και άρχισαν να τους ειρωνεύονται!
-Άντε βρε νιάνιαρα, που θέλετε και φωτιά! Αντέστε στα σπίτια σας, να πιείτε το γαλατάκι σας!
Ακούει αυτά και νευρίασε ο…. «Παπαμηχαήλ» και της λέει:
-Αλίκη! Τώρα! Πάμε! Θα πηδήξουμε και θα τους μπούμε στο μάτι!!!
Τα χέρια στη μέση, και με το ένα δύο τρία πηδάμε!!!!

Στο «τρία» πηδάνε δυνατά!
Ξεκινάει πρώτος αυτός, ξεκινάει και η Λευτερία!
Δεν είχε όμως προβλέψει η Λευθερία ένα κλάδο πεύκου που ήταν υπερυψωμένο πάνω ακριβώς από τη φωτιά, και χτύπησε δυνατά το κεφάλι της στον κλάδο , και αφού χτύπησε έπεσε καταγής, στην άκρη της φωτιάς!

Πέφτοντας όμως η Λευτερία, παρέσυρε και μερικά ξύλα, που της έκαιγαν το κορμί και τα ρούχα, και φυσικά έβλεπε αστράκια! Τσίριξε δυνατά!
-Καίγομαι, καίγομαι! Και με τα μάτια κλειστά, ακούει φωνές!
-Βοήθεια! Τα παιδιά καίγονται! Τους πέταγαν νερό!

Τότε θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει τον … «Παπαμηχαήλ» από την άλλη πλευρά της φωτιάς, όστις ήταν πεσμένος καταγής, μουντζούρης απ’ τα κάρβουνα και τη κάπνα, παράλληλα όμως και μπουγελωμένος από τα νερά με τους κουβάδες που τους πετούσαν! Έμοιαζε με βρεγμένο ποντικό!
Ήταν τα μαλλιά του τσουρουφλισμένα, και τα παπούτσια του να καίγονται!

Της Λευθερίας της ήρθε να γελάσει, αλλά τότε βλέπει από πάνω της, αγριεμένη τη μάνα της να της φωνάζει!
-Βρε αθεόφοβη! Λίγα λεπτά σε άφησα απ’ τα μάτια μου, και την έκανες τη βλακεία σου? Πάμε στο σπίτι, και θα σε περιποιηθώ εγώ καταλλήλως!

Κάποιοι γείτονες όμως απ το φόβο τους, είχαν καλέσει ασθενοφόρο!
Βάλανε μέσα στο ασθενοφόρο τα παιδιά, και τα πήγαν στο «Νοσοκομείο των Παίδων».
Ευτυχώς οι γιατροί, περιποιήθηκαν τα δυο παιδιά γελώντας, ακούγοντας τα κατορθώματα τους! Τους είπαν και εκεί, ότι είναι πολύ μικροί για να παίζουν με τις φωτιές!
Το πιο σοβαρό εν τέλει στη Λευτερία, ήταν το καρούμπαλο στο κεφάλι της!
Ο δε πιτσιρικάς, του κάηκαν τα παπούτσια του, και είχε κάποια μικροεγκαύματα στα πόδια. Τα κράτησαν εκεί όλο το βράδυ προληπτικά, και την επομένη πήγαν στα σπίτια τους!

Σε αυτό το σημείο της διήγησης η Λευτερία λέει:

Εκείνη ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά, που «έπαιξα» Βουγιουκλάκη!
Έκτοτε, ουδέποτε την εκτίμησα, αλλά δεν ήθελα ούτε και να ξαναδώ έργα της!
Άσε που του χρόνου που ξαναπήγαμε στην Άνω Νέα Σμύρνη, φρόντισαν οι γονείς μου, να «εξαφανίσουν» τον… «Παπαμηχαηλ» από το δρόμο της, και φρόντισαν για αυτό και οι γονείς του παιδιού, για να μην έρθουμε καθόλου ξανά σε επαφή!

Κείμενο: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα 26 Ιουνίου στο cretanmagazine.gr

Δημοσιεύτηκε

στις

Τα πιο σημαντικά γεγονότα, γεννήσεις και θάνατοι που έγιναν σαν σήμερα 26 Ιουνίου


Γεγονότα σαν σήμερα

 

1409: Ο κρητικός ιερωμένος Πέτρος Φιλάργης ανακηρύσσεται Πάπας με το όνομα Αλέξανδρος Ε’, κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Σχίσματος της Καθολικής Εκκλησίας. Σήμερα θεωρείται Αντιπάπας.

1483: Ο Ριχάρδος Γ’ ανακηρύσσεται βασιλιάς της Αγγλίας.

1870: Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μόναχο η όπερα του Ρίχαρντ Βάγκνερ, Βαλκυρία (γερμ. Die Walküre).

1896: Ανοίγει ο πρώτος κινηματογράφος στις ΗΠΑ. Το εισιτήριο κοστίζει 10 δολάρια.

1904: Ξεκινά η πολιορκία του Πορτ Άρθουρ από τους Iάπωνες. Oι Pώσοι άντεξαν μέχρι τις 2 Iανουαρίου.

1913: Ο Ελληνικός Στρατός, μετά από διήμερο σκληρό αγώνα, εκδιώκει τους Βουλγάρους από την οροσειρά της Κερκίνης (Μπέλες) και κατέρχεται στην κοιλάδα της Στρώμνιτσας. Το αντιτορπιλικό «Δόξα», υπό τον Πλωτάρχη Κριεζή, και τα ανιχνευτικά «Πάνθηρ» και «Ιέραξ» εισπλέουν στο λιμάνι της Καβάλας και στη συνέχεια άγημα του «Δόξα» απελευθερώνει την πόλη.

Apeleftherosi_Kavalas_1913

 

1925: Ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος διαλύει το κοινοβούλιο και κηρύσσει τη βραχύβια δικτατορία του.

Theodoros_Pangalos

 

1945: Πενήντα κράτη υπογράφουν στο Σαν Φρανσίσκο τον καταστατικό χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που αντικατέστησε την Kοινωνία των Eθνών.

UN-1945

 

1972: Ο Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός (IRA) κηρύσσει αντάρτικο στη Βόρεια Ιρλανδία εναντίον των Άγγλων.

1984: Πεθαίνει σε ηλικία 78 ετών ο κατά συρροή δολοφόνος Έντουαρντ Γκέιν του οποίου η δράση αποτέλεσε έμπνευση για την θρυλική ταινία «Ψυχώ».

1992: Η Διάσκεψη Κορυφής της ΕΟΚ στη Λισαβόνα αποφασίζει να μην αναγνωρίσει τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία, αποδεχόμενη τις ελληνικές θέσεις – προτάσεις.

1993: Φτάνουν στην Αθήνα τα γιγάντια εξαρτήματα του μετροπόντικα «Ιάσονα» για τη διάνοιξη του μετρό.

1994: Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου δίνει τον δεύτερο αγώνα της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στις Η.Π.Α. με την αντίστοιχη Εθνική ομάδα της Βουλγαρίας και ηττάται με 4-0.

1995: Δολοφονική απόπειρα εναντίον του Προέδρου της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ σημειώνεται στην Αιθιοπία.

1996: Με τιμές αρχηγού κράτους κηδεύεται στο Α’ Νεκροταφείο, ο ιδρυτής και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου. Ο ιδρυτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, πρωθυπουργός της Ελλάδας (1981-89, 1993-96) «έφυγε» στις 23 Ιουνίου του 1996 μετά από οξύ ισχαιμικό επεισόδιο στο σπίτι του στην Εκάλη.

1999: Ο 38χρονος διεθνής χαντμπολίστας του ΒΑΟ Αλέξης Τομπουλίδης σκοτώνεται σε τροχαίο στην Χαλκιδική.

2001: Το Εφετείο Καβάλας καταδικάζει έναν 50χρονο σε φυλάκιση 3 μηνών για ασέλγεια εις βάρος προβάτου.

sheeps

 

2003: Πεθαίνει ο Καμερουνέζος ποδοσφαιριστής Μαρκ Βιβιέν Φοέ, ενώ έπαιζε μετά χρώματα της χώρας του κόντρα στην Εθνική Κολομβίας για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών. Αρχικά μεταφέρθηκε με φορείο στο ιατρείο του Σταδίου Ζερλάν της Λυόν. Τρία τέταρτα, αργότερα, έγινε γνωστό ότι η καρδιά του 28χρονου Φοέ δεν άντεξε. Ο ξαφνικός θάνατός του βύθισε σε πένθος το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

2005: Η NASA εκτοξεύει το Discovery STS-114 που είναι η πρώτη πτήση της μετά την καταστροφή του Columbia το 2003.

2005: Την ίδια μέρα απίστευτη βροχόπτωση στη Βομβάη που σε 24 ώρες δέχεται 99,5 εκατοστά νερού και πλημμυρίζει για δύο μέρες.

2007: Καύσωνας, με θερμοκρασίες που φτάνουν τους 46,2 βαθμούς Κελσίου, πλήττει την Ελλάδα. Στο Θησείο η μέγιστη θερμοκρασία αγγίζει τους 44,8 βαθμούς και είναι η υψηλότερη τιμή από το 1897.

Kafsonas-Athina

 

2008: Έκρηξη βόμβας στο Αχμενταμπάντ της Ινδίας σκοτώνει 56 άτομα και τραυματίζει πάνω από 200.

2009: Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ανακοινώνει την απόκτηση του γάλλου επιθετικού Τζιμπρίλ Σισέ, που αποτελεί την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου. Ο Σισέ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας με το «τριφύλλι», ενώ αμέσως μετά ήρθε η σειρά του 30χρονου διεθνή αμυντικού χαφ Κώστα Κατσουράνη να βάλει την υπογραφή του σε -επίσης τετραετές- συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.

Djibril_Cisse-PAO

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1730 – Σαρλ Μεσιέ, Γάλλος αστρονόμος

1821 – Μπαρτολομέ Μίτρε, αργεντίνος πολιτικός, ελληνικής καταγωγής (Μητρόπουλος το ελληνικό του όνομα), πρόεδρος της Αργεντινής από το 1862 έως το 1868. (Θαν. 19/1/1906)

Bartolomeo_Mitre

 

1824 – Ουίλιαμ Τόμσον, Ιρλανδός φυσικός και μηχανικός

1892 – Περλ Μπακ, Αμερικανίδα συγγραφέας

1908 – Σαλβαδόρ Αλιέντε, σοσιαλιστής πρόεδρος της Χιλής, που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια πραξικοπήματος του στρατηγού Πινοτσέτ. (Θαν. 11/9/1973)

Salvador_Allende

 

1924 – Κώστας Αξελός, φιλόσοφος και στοχαστής. (Θαν. 4/2/2010)

Kostas_Akselos

 

1925 – Πάβελ Μπελυάγιεφ, Σοβιετικός πιλότος

1964 – Τόμι Μάκινεν, Φινλανδός οδηγός αγώνων

1968 – Πάολο Μαλντίνι, Ιταλός ποδοσφαιριστής

1971 – Μαξ Μπιάτζι, Ιταλός μοτοσικλετιστής

1972 – Γκαρού, Καναδός τραγουδιστής

1977 – Tite Kubo, Ιάπωνας καλλιτέχνης

1984 – Ντερόν Ουίλιαμς, Αμερικανός καλαθοσφαιριστής

1987 – Σαμίρ Νασρί, Γάλλος ποδοσφαιριστής

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

363 – Ιουλιανός ο Παραβάτης, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, που προσπάθησε να επαναφέρει την αρχαία θρησκεία. (Γεν. 331)

Julian

 

1452 – Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων, έλληνας φιλόσοφος. (Γεν. 1355)

Georgios_Gemistos

 

1541 – Φρανθίσκο Πιθάρρο, Ισπανός κατακτητής του Περού

1810 – Ζοζέφ Μισέλ Μονγκολφιέ, Γάλλος εφευρέτης

1836 – Κλοντ Ζοζέφ Ρουζέ ντε Λιλ, Γάλλος συνθέτης

1917 – Ντράγκουτιν Ντιμιτρίεβιτς, Σέρβος στρατιωτικός

1925 – Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, Έλληνας πολιτικός

1943 – Καρλ Λαντστάινερ, Αυστριακός βιολόγος και ιατρός

1957 – Άλφρεντ Ντέμπλιν, Γερμανός συγγραφέας

1985 – Γεώργιος Μαμιδάκης, Έλληνας επιχειρηματίας

1992 – Μπάντι Ρότζερς, Αμερικανός παλαιστής

1996 – Βερόνικα Γκέριν, ιρλανδή δημοσιογράφος, που δολοφονήθηκε από ανθρώπους του υποκόσμου και η ζωή της έγινε ταινία. (Γεν. 5/7/1958)

Veronica_Guerin

 

1997 – Ισραήλ Καμακαγουιγουόλε, Αμερικανός τραγουδιστής

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη