Connect with us

People

Η Γκαμπριέλα Παπαδάκη και η αγάπη της για την Κρήτη

Δημοσιεύτηκε

στις

Ένα αργυρό Ολυμπιακό μετάλλιο, τρία παγκόσμια και τέσσερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, τρία χρυσά μετάλλια σε Grand Prix και παγκόσμιο ρεκόρ βαθμολογικής συγκομιδής. Και όλα αυτά, μόλις, στην ηλικία των 23 ετών


Αυτή η ομολογουμένως εντυπωσιακή καριέρα ανήκει στην -κρητικής καταγωγής- Γαλλίδα, Γκαμπριέλα Παπαδάκη, η οποία με τον Γάλλο παρτενέρ της, Γκιγιόμ Σιζερόν, αποτελούν το κορυφαίο δίδυμο του καλλιτεχνικού πατινάζ (χορός στον πάγο) στον πλανήτη.

Στην πρώτη «εκ βαθέων» συνέντευξη που παραχωρεί στον ελληνικό Τύπο, η Παπαδάκη «ανοίγει την καρδιά της» στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αποκαλύπτει πτυχές της προσωπικότητας και του χαρακτήρα της, εκφράζει την αγάπη της για την Ελλάδα, μιλά για τους στόχους της και στέλνει ένα ξεχωριστό μήνυμα στους νέους που θέλουν ν’ ασχοληθούν με τον αθλητισμό.

Σύμφωνα με τον …αστικό μύθο, η Κατρίν Παπαδάκη (σ.σ. κορυφαία προπονήτρια του αθλήματος στην Γαλλία) προπονούσε τους αθλητές της στο παγοδρόμιο του Κλερμόν Φεράν, ακόμη και λίγες ώρες πριν φέρει στον κόσμο την μικρή Γκαμπριέλα, στς 10 Μαΐου 1995!

«Ναι, είναι αλήθεια» επιβεβαιώνει την ιστορία στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Παπαδάκη και προσθέτει χαριτολογώντας: «Μπορούμε να πούμε πως γεννήθηκα στον πάγο. Το πρώτο δώρο που μου έφεραν στο μαιευτήριο ήταν ένα μικροσκοπικό ζευγάρι παγοπέδιλα»…

Όσον αφορά στον …ηθικό αυτουργό αυτής της εκπληκτικής πορείας στα παγοδρόμια του πλανήτη, η Γκαμπριέλα δεν το πολυσκέπτεται: «Κάναμε προπονήσεις με τον Γκιγιόμ στο ίδιο παγοδρόμιο. Ήταν ιδέα της μητέρας μου να μας κάνει αθλητικό ζευγάρι. Αρχίσαμε καλά και υπήρξε αποτέλεσμα. Έκτοτε δεν έχουμε σταματήσει. Κι επειδή ήταν προπονήτρια μας, μέχρι την ηλικία των 17 ετών, ναι, θα μπορούσα να πω ότι είναι …υπεύθυνη για την επιτυχία μας».

Στην συνέχεια της συζήτησης, η Παπαδάκη αποκαλύπτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τις σχέσεις της με την Ελλάδα: «Αγαπώ την Ελλάδα γενικότερα. Και προσπαθώ να την επισκέπτομαι τουλάχιστον μία φορά κάθε 1-2 χρόνια. Όμως λατρεύω την Κρήτη! Άλλωστε, στα Χανιά ζει η οικογένειά μου. Έχω μεγάλη αδυναμία στην στάκα».

Αν και μόλις 23 ετών, η Παπαδάκη είναι εξαιρετικά ώριμη. Πως άραγε διαχειρίζεται μία κοπέλα της ηλικίας της αυτήν την τόσο σημαντική καριέρα; «Είμαι αληθινά υπερήφανη για όσα έχω πετύχει. Και θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον παρτενέρ μου και όλους τους προπονητές μου. Κυρίως βέβαια την μητέρα μου. Χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω μόνη μου. Τώρα, δεν κοιτώ ούτε την ηλικία μου, ούτε το παρελθόν. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να κοιτάζω το παρόν και το μέλλον και να θέτω στόχους».

Και αυτό πραγματικά κάνει , οριοθετώντας τα άμεσα και ποιά τα μελλοντικά της σχέδια. «Αυτήν την περίοδο, θέλουμε να συνεχίσουμε να φτάνουμε και να ξεπερνάμε τα όριά μας. Και να καταρρίπτουμε τα ρεκόρ μας. Το ξέρουμε ότι θα είναι πολύ δύσκολο, αλλά αποτελεί μία πρόκληση και είμαστε έτοιμοι γι’ αυτήν. Θέλουμε να παραμείνουμε πρωταθλητές κόσμου και Ευρώπης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Και φυσικά το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το ξέρουμε ότι φαίνεται τρελό, αλλά ο κόσμος ανήκει στους ονειροπόλους! Μόλις ολοκληρώσαμε έναν αρκετά μεγάλο κύκλο διακοπών. Το είχαμε ανάγκη, γιατί ήμασταν πολύ κουρασμένοι και είχαμε να κάνουμε αρκετά πράγματα στην Γαλλία. Επιστρέφουμε άμεσα στον Καναδά για να προετοιμασθούμε ενόψει της νέας χρονιάς. Θα μελετήσουμε και θα εξασκηθούμε σε νέες χορογραφίες και θα προπονηθούμε σκληρά πριν από τις πρώτες διοργανώσεις».

Πριν από τέσσερα χρόνια, η Παπαδάκη και ο Σιζερόν πήραν μία απόφαση ζωής. Εγκατέλειψαν την ζωή τους στην Λιόν, προκειμένου ν’ ακολουθήσουν τον προπονητή τους, Ρομέν Χαγκενάουερ, ο οποίος μετακόμισε στο Μόντρεαλ, για να εργασθεί στο προπονητικό κέντρο που διατηρούν εκεί οι πρώην παγκόσμιοι πρωταθλητές, Μαρί Φρανς Ντιμπρέϊγ και Πατρίς Λοζόν. Πόσο εύκολο είναι να πάρεις μία τέτοια απόφαση και μάλιστα στην ηλικία των 19 ετών;

«Γνωρίζαμε πως, για να πάμε στο επόμενο επίπεδο, έπρεπε να βάλουμε το καλλιτεχνικό πατινάζ πάνω απ’ όλα. Κατά συνέπεια, η μετακόμιση δεν ήταν τόσο δύσκολη. Ήταν απόλυτα συνειδητή απόφαση. Το Μόντρεαλ είναι ένας ωραίος τόπος για να μένεις και το απολαμβάνουμε, μαζί με την υπόλοιπη ομάδα».

Γκαμπριέλα Παπαδάκη: “Λατρεύω την Κρήτη”

Το καλλιτεχνικό πατινάζ και ειδικά ο χορός στον πάγο θεωρείται από εξειδικευμένους επιστήμονες ένα από τα δυσκολότερα αθλήματα, όπως το Δέκαθλο και η κολύμβηση… «Μου αρέσει να πιστεύω ότι αυτό είναι αλήθεια» ομολογεί γελώντας η κορυφαία πρωταθλήτρια και συμπληρώνει: «Πράγματι, έτσι είναι. Όμως είναι το μόνο αθλημα που γνωρίζω και συνεπώς δεν μπορώ να κάνω κάποια σύγκριση. Ξέρω όμως πολύ καλά πως, για να ασχοληθείς με το καλλιτεχνικό πατινάζ, χρειάζεται αθλητικότητα, ελαστικότητα, ευλυγισία, άριστη καρδιοαναπνευστική λειτουργία, ακρίβεια και πολλά στοιχεία ακόμη. Και φυσικά το ίδιο ισχύει και για τον παρτενέρ σου»… Παρά το γεγονός ότι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα έχει καταφέρει τόσα πολλά, η Παπαδάκη θεωρεί πως δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο μυστικό, κάποια ξεχωριστή συνταγή: «Δεν νομίζω ότι υπάρχει μυστικό. Μόνο η σκληρή και αδιάκοπη δουλειά. Και φυσικά δεν είναι αρκετό να γυμνάζεσαι και να προπονείσαι διαρκώς. Αλλά να το κάνεις με έξυπνο τρόπο. Και ασφαλώς απαιτείται να βάζεις το εγώ από κάτω και να θυμάσαι πάντοτε τους στόχους που έχεις θέσει».

Προπονείσθε και αγωνίζεσθε με τον Γκιγιόμ για πολλά χρόνια. Τι σημαίνει για εσένα ο Γκιγιόμ και τι εσύ γι’ αυτόν; «Ασχολούμαστε με το καλλιτεχνικό πατινάζ, μαζί, για περισσότερο από την μισή ζωή μας. Δεν μπορούμε να φαντασθούμε μία καριέρα, χωρίς να έχει ο ένας τον άλλον. Είμαστε σαν ένα ζευγάρι γέρων» λέει χαμογελώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Παπαδάκη.

Αν και στην Ελλάδα το καλλιτεχνικό πατινάζ δεν είναι διαδεδομένο, η διάσημη Ολυμπιονίκης εξηγεί γιατί θα ήταν καλό για ένα παιδί να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο άθλημα: «Θεωρώ πως είναι ένα πανέμορφο άθλημα. Όχι μόνο σε αθλητικό επίπεδο, αλλά επειδή παρέχει την ελευθερία στον αθλούμενο, να εκφρασθεί μέσω της τέχνης. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Επίσης, το αίσθημα της ταχύτητας στον πάγο είναι σαν ναρκωτικό»…

Ολοκληρώνοντας την επικοινωνία, η κορυφαία πρωταθλήτρια έστειλε ένα ξεχωριστό μήνυμα στα μικρά παιδιά: «Να συνεχίσετε να πιέζετε τον εαυτό σας, με ό,τι κι εάν ασχολείστε. Να βρείτε κάτι που αγαπάτε και να εργάζεσθε γι’ αυτό. Ακόμη κι εάν φαντάζει τρελό, ακόμη κι εάν είναι πολύ δύσκολο. Γιατί μία ημέρα, αυτό για το οποίο παλεψατε, θα γίνει το καλύτερο πράγμα που έχει συμβεί στην ζωή σας»…

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

People

Έφυγε από τη ζωή η Νίκη Γουλανδρή

Δημοσιεύτηκε

στις

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών, η βοτανική ζωγράφος και ευεργέτιδα Νίκη Γουλανδρή, η οποία μαζί με τον σύζυγό της ίδρυσε το μουσείο Φυσικής Ιστορίας


Η κηδεία της θα τελεστεί την Τρίτη, στις 12 το μεσημέρι, στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς.

Η Νίκη Γουλανδρή ήταν γνωστή διεθνώς για τους αγώνες της για την προστασία του περιβάλλοντος. Το μήνυμά της συνδέει οικολογικούς στόχους με πολιτιστικές αξίες. Από πολύ νέα αφιέρωσε τη ζωή της στην μάθηση, στον στοχασμό και στην επιστήμη.

Με τη συνεχή υποστήριξη του συζύγου της, Άγγελου Γουλανδρή, καλλιέργησε το ερευνητικό της πνεύμα και έμεινε αδιάφορη σε ιδεολογίες που θεωρούσε εφήμερες και απηρχαιωμένες. Πάντοτε πίστευε ότι ο κόσμος χρειάζεται νέες αξίες προκειμένου να επιτευχθεί η απαραίτητη ισορροπία μεταξύ του ανθρώπου και της κοινωνίας.

Ως προσωπικότητες – η ίδια και ο άνδρας της ‘Αγγελος Γουλανδρής – θεωρούνται πρωτοπόροι στη σκέψη και στην πράξη. Με την ίδρυση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή το 1964, ως κέντρο έρευνας και εκπαίδευσης, τέθηκαν επικεφαλής της μάχης για τη διάσωση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της επαναφοράς του ανθρώπου σε ένα νέο κώδικα αξιών.

Η Νίκη Γουλανδρή διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (1974-1975), αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (1975-1981), αντιπρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (1989-1991).

ANTIO ΚΥΡΙΑ NIKH…

Η αντιπρόεδρος του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, Φαλή Βογιατζάκη, σε ανάρτησή στη σελίδα του μουσείου στο Facebοοκ, γράφει: «Με λύπη σας ανακοινώνουμε ότι η Πρόεδρός μας Νίκη Γουλανδρή έφυγε από τη ζωή σήμερα Σάββατο, τα ξημερώματα. Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη στις 12.00 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς. Θα τη θυμόμαστε πάντα με αγάπη και σεβασμό. Η ανάμνησή της πάντα ας μας εμπνέει».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Ο τελευταίος βρακοφόρος της Μεσαράς

Δημοσιεύτηκε

στις

Στις 6 Φλεβάρη του 1986, πέθανε ένα πατριώτης, μερακλής Μεσαρίτης από τη Φανερωμένη, πριν 30 χρόνια δηλαδή, ο Γιώργης Φιτσοδασκαλακης, γνωστός ως “Κατσοχοιρογιώργης”


Στην κηδεία του, έβγαλε λόγο πάτερ Νεκτάριος από τα Καλύβια.
Εκθείασε τις αρετές του, την ανδρεία του στον πόλεμο της Μικράς Ασίας του ’22, και τον ιδιαίτερο χαραχτήρα του.

Στην αρχή της ομιλίας του, ο πατέρας Νεχτάριος Πατεράκης, είπε τότε επί λέξη:

-«Φεύγει σήμερα και ο τελευταίος βρακοφόρος της Μεσαράς»!

Μπορεί να μην ήταν ακριβώς ο τελευταίος, επειδή δεν γνωρίζουμε ακριβώς, ποιος ήταν ο τελευταίος, αλλά σίγουρα όμως από ένας τους τελευταίους είναι κι αυτός!

Σίγουρα σε κάποια χωριά να υπήρχαν κι άλλοι ακόμα, που να τιμούσαν την κρητική βράκα.

Όμως ο Κατσοχοιρογιώργης, πήρε αυτόν τον ιδιαίτερα τιμητικό τίτλο, γιατί τιμούσε την κρητική βράκα, τη φορούσε μέχρι την τελευταία του στιγμή, και ουδέποτε έκανε την εμφάνιση του χωρίς αυτήν!
Θα μας πει για την κρητική βράκα του πατέρα της, και για το χαραχτήρα του, η κόρη του Ειρήνη Ρηγάκη:

– «6 πήχες είχε ύφασμα είχε απ’ έξω η βράκα του, και άλλες 6 από μέσα!

Όντε θαλα κάτσει, και άρχιζε να τη μαζώνει, έκανε ολόκληρο μαξελαράκι από κάτω!

Του άρεσε πολύ ο στρατιωτικός κλάδος.

Επί Βενιζέλου, πολέμησε κι αυτός στον μικρασιατικό πόλεμο για 12 χρόνια, ως το ’43, μαζί με άλλους Φανερωμιανούς, και ήταν υπεύθυνος στα άλογα.

Το μεγάλο του παράπονο ήταν, που δεν έμαθε γράμματα, γιατί ο στρατός ήθελε να του δώσει μεγάλο βαθμό για τη προσφορά του!

Τον έφθασε όμως μέχρι λοχία!

Είχε μεγάλη πολυμελή οικογένεια με 8 παιδιά. Μάλιστα ο ένας του γιός ο Αντώνης, είχε διαπρέψει για χρόνια στους Μεσαρίτικους αγώνες γιοργαλίδικου αλόγου, και αείχε αποσπάσει αρκετά βραβεία.

Ήταν άνθρωπος της παρέας, του άρεσαν να λέει και να ακούει ιστορίες.

Σαν χαραχτήρας, ήταν πολύ φιλότιμος, καλόκαρδος, μερακλής, εργατικός, καλός οικογενειάρχης, αλλά και πολύ κοινωνικός.
Πήγαινε μετά τη δουλειά στο καφενείο, και κέρναγε όποιον θελα μπει μέσα, ακόμα και ξένον!

Καμιά φορά ρωτάγανε οι ξένοι:

-Μα ποιος είναι εκείνος που με κέρασε?

– Ο Κατσοχοιρογιώργης! Του απαντούσε ο καφετζής.

Ασφαλώς, κι αυτός σαν έμπαινε στο καφενείο, όλοι συνοριζότανε ποιος θα τον κεράσει πρώτος!

Συχνά έλεγε την εξής φράση, δείχνοντας το πορτοφόλι του:

-Επαέ βρίχνεται η αθρωπχιά μου!

Και το εννοούσε αυτό, γιατί το πορτοφόλι του, που ήταν πάντα γεμάτο, δεν θα τον ντρόπιαζε ποτέ στη παρέα, και πάντα θα τον έβγαζε ασπροπρόσωπο στα δύσκολα!

Ήταν μερακλής, και χόρευε μέχρι και μπορούσε να σέρνει τα πόδια του!

Τη γυναίκα την θεωρούσε υπεράνω!

Μια μέρα στην υπόλοιπη Ελλάδα, είδε κάποιον να είναι καβάλα στο γαιδουράκι, και η γυναίκα του ξωπίσω να ακολουθεί, κρατώντας μάλιστα και ένα δεμάτι ξύλα…

Πάει κοντά του και τον αρχίζει ο Κατσοχοιρογιώργης, έτοιμος να τον πετάξει κάτω, και να βάλει να καβαλικέψει η γυναίκα στο γαϊδουράκι!

Επενέβη όμως η γυναίκα του και του λέει:

-Και τι σε νοιάζει εσένα που καβαλικεύει ο άνδρας μου εμένα, και όχι εγώ?

Μετά κατάλαβε, πως εκεί έχουν άλλες συνήθειες , και έτσι τους άφησε στη τύχη τους και έφυγε!»

Για τον πατέρα της μας μίλησε και η άλλη κόρη του η Ελένη, και μας είπε, γιατί κάθε χρόνο του Αγίου Αντωνίου, ο παπάς του χωριού, κάνει μνεία για τον πατέρα της.

«Την εποχή που ήτανε επαέ οι Γερμανοί, ένας ανώτερος αξιωματούχος, είδε στον ύπνο του, πως ένας καλόγερος, του έδωσε ένα δυνατό χαστούκι στο μάγουλο! Ηταν ένας γέρος κοντός με γενιάδα, και τον εμπόδιζε στο έργο του.

Αμέσως εκνευρίστηκε τόσο, που ήθελε να κάψει το χωριό!

Ζήτησε κάποιον να του πει, βάσει της περιγραφή, ποιος να ήταν εκείνος ο καλόγερος που τον χαστούκισε!

Τότε κάλεσε ο αξιωματούχος τον πατέρα μου τον Κατσοχοιρογιώργη, που ήταν τότε πρόεδρος του χωριού, και βάσει της περιγραφής του, τον ρώτησε αν μπορεί να καταλάβει ποιος να ήταν εκείνος ο γέρος που τον χαστούκισε!

Ο πατέρας μου κατάλαβε από την περιγραφή, και τον πάει στην εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, που ήταν τότε στην παλιά της μορφή, δηλαδή ημιυπόγεια.

Μόλις είδε την φιγούρα του Αγίου Αντωνίου, ο ανώτερος αξιωματικός, αμέσως είπε:

-Να! Αυτός με χτύπησε!

Έκτοτε, δεν έκανε καμία κίνηση ο αξιωματικός, για να πλήξει το χωριό!

Από εκείνο το γεγονός, κάθε χρόνο στην γιορτή του Αγίου Αντωνίου, που βγάζει λόγο ο παπάς στην εκκλησία, μιλά για τη χάρη του Αγίου Αντωνίου, τα διάφορα θαύματά του, και αναφέρει και το γεγονός με τον πατέρα μου.

Όμως ο πατέρας μου, διετέλεσε πολλά χρόνια πρόεδρος της Φανερωμένης, ακόμα και τότε που ήταν οι Γερμανοί, και όσα χρόνια ήταν οι Γερμανοί, “δεν άνοιξε μύτη” στο χωριό!

Ο πατέρας μου μάζευε αυγά, ρακί κρασί, κοτόπουλα και πολλά άλλα, τα έδινε στους Γερμανούς, και έτσι, ούτε για αγγαρείες έπαιρναν από το χωριό μας, αλλά ούτε και πείραζαν κανέναν!»

Ο Κατσοχοιρογιώργης, έζησε τη ζωή του με αίσθηση χιούμορ, αλλά είχε και ένα σκοπό:

Ήθελε το βιβλιάριο υγείας του καθαρό!

Ποτέ δεν πήγε στο γιατρό, και πολλές φορές το απέφευγε, να μην «λερώσει» το βιβλιάριο υγείας του!

Την λανθασμένη βέβαια αυτή νοοτροπία, την είχαν και πολλοί άλλοι κρητικοί τα χρόνια εκείνα!

Θεωρείτο μέγα καύχημα σε έναν άνδρα τότε, να μην έχει επισκεφθεί ποτέ του γιατρό!

Έτσι πολλοί έφευγαν πριν την ώρα τους, επειδή αδιαφορούσαν για την υγεία τους.

Φυσικά προτιμούσε αντί φάρμακα, να χρησιμοποιεί βότανα.

Βέβαια ο Γιώργης Φιτσοδασκαλάκης, ήταν τυχερός που έφυγε στα βαθειά του γεράματα, σε ηλικία 95 ετών από φυσικά αίτια, και μονάχα στις τελευταίες του στιγμές που τον πήγαν στην κλινική, «εγκαινίασε» και το βιβλιάριο υγείας του!

Αυτές οι φιγούρες κρητικών, τέτοιες αγνές ψυχές, είναι που λείπουν σήμερα από τον τόπο μας.

Αυτές τις μέρες που έχουμε τα συναπατήματά του, ευχόμαστε να είναι όσο πιο ελαφρύ γίνεται το χώμα που τον σκεπάζει, και έτσι να τον θυμούνται όλοι, , και μείς που τον γνωρίσαμε λιγότερο, έτσι θα τον φέρνουμε και ‘μείς στην σκέψη μας!

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Η Ιωάννα Παππά θα γίνει μαμά

Δημοσιεύτηκε

στις

Η ταλαντούχα ηθοποιός είναι εδώ και τρία χρόνια σε σχέση με τον Κωνσταντίνο Πάντο


Τη γνωρίσαμε πριν από περίπου 15 χρόνια ως «Χριστίνα» στο πλευρό του Χριστόφορου Παπακαλιάτη στην επιτυχημένη σειρά «Κλείσε τα μάτια» και από τότε η Ιωάννα Παππά μας απασχολεί κυρίως με τα θεατρικά της και σχεδόν καθόλου με την προσωπική της ζωή.

Τώρα και μετά από τρία χρόνια σχέσης με τον πολιτικό μηχανικό Κωνσταντίνο Πάντο η ταλαντούχα ηθοποιός περιμένει το πρώτο της παιδί. Η Ιωάννα διανύει τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης της.

Η ηθοποιός δεν απέχει από τις θεατρικές της υποχρεώσεις αφού υποδύεται, την Φράνκι στο ρομαντικό έργο «Φράνκι και Τζόνι» που έχουμε απολαύσει στη μεγάλη οθόνη με τον Αλ Πατσίνο και τη Μισέλ Φάιφερ.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη