Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Η Τζένιφερ Άνιστον βγάζει τα ρούχα της, αλλά βάζει τα πράγματα στη θέση τους

Δημοσιεύτηκε

στις

Αρκετά με τις φήμες. Αρκετά με την κριτική. Αρκετά με την άποψη ότι μία γυναίκα που δεν παντρεύεται, ή δεν κάνει παιδιά, είναι προβληματική, εγωπαθής, καριερίστα, νάρκισσος. Πες τα Τζένιφερ…


 

Η Τζένιφερ Ανιστον είχε σίγουρα μία περίεργη ενηλικίωση στη showbiz. Αμέσως μετά την επιτυχία των «Friends», την εκτόξευσή της σε A-list όνομα απογείωσε η σχέση κι ο γάμος της με τον Μπραντ Πιτ. Εζησε όλο το παραμύθι του Old Hollywood ονείρου: καριέρα, λάμψη και golden couple στην προσωπική της ζωή. Μόνο που τη συνέχεια της ιστορίας την ξέρουμε. Εδώ και 9 χρόνια επισήμως χωρισμένη, η Ανιστον δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την δική της προσωπική φθορά, αλλά και τη χυδαιότητα του Τύπου. Συντηρήθηκαν αυτοκρατορίες των αντίστοιχων μεσημεριανών εκπομπών και των φθηνών φυλλάδων, που έβγαζαν φήμες, συμπεράσματα και πηχαίους τίτλους με το όνομά της, την ψυχική της κατάσταση, τις επιλογές της.

Η Ανιστον, φέτος υποψήφια Χρυσής Σφαίρας Α’ Γυναικείου ρόλου με το «Cake», δεν είναι άμοιρη ευθυνών σε ό,τι της συνέβη. Φυσικά και άνοιξε την πόρτα στην υπερέκθεση με τον τρόπο που πλάσαρε τον εαυτό της, ως λαμπερό φιλαράκι της διπλανής πόρτας που μεταμορφώνεται σε σούπερ σταρ. Ούτε θα συζητήσουμε εδώ για το αν η συγκεκριμένη έχει μία σημαντική καλλιτεχνική αξία, αν θα μπορούσε να στρέψει τους προβολείς προς το ταλέντο της ακολουθώντας άλλες επιλογές, αν μας αφορά τελικά ως ηθοποιός. Σε όλα τα προηγούμενα μάλλον θα συμφωνούσαμε. Ομως τώρα, ας μιλήσουμε για όρια.

Στο πρόσφατο τεύχος του γυναικείου περιοδικού Allure, η Ανιστον βάζει τα πράγματα στη θέση τους για τη γυναικεία θέση απέναντι στις κριτικές περί γάμου, μητρότητας και καριέρας. Η 45χρονη ηθοποιός κατακεραυνώνει το κοινωνικό ταμπού που θέλει τις γυναίκες που δεν επέλεξαν την μητρότητα να νιώθουν αποτυχημένες στον σκοπό τους στη ζωή.

«Δεν μου αρέσει αυτή η κοινωνική πίεση στις γυναίκες. Το βάρος ότι απέτυχες ως γυναίκα γιατί δεν έφερες στον κόσμο ένα παιδί. Είναι εξαιρετικά άδικη κριτική. Μπορεί να μην έχει βγει ένα παιδί από τη μήτρα σου, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπήρξες μητέρα – σε φίλους, τα παιδιά τους, τα σκυλιά σου…»

jennifer_aniston_allure_cover

Η Ανιστον επίσης δηλώνει πληγωμένη και βαθιά οργισμένη με τις συνεχείς δημοσιεύσεις που τη θέλουν να θυσίασε την ευκαιρία της να γίνει μητέρα γιατί είναι εγωπαθής και προσηλωμένη στην καριέρα της.

«Ω Θέε μου έχω διαβάσει τόσα επώδυνα πράγματα. Η κατηγορία ότι έβαλα την καριέρα μου πρώτη από την επιθυμία να γίνω μητέρα – πόσες φορές μου το έχουν χτυπήσει. Πόσο ήμουν πάντα φιλόδοξη, εγωπαθής, νάρκισσος… Πάρα πολλές φίλες μου, πάρα πολλές γυναίκες, δεν έχουν παιδιά. Αποφάσισαν να μην κάνουν, δεν μπορούσαν να κάνουν, προσπαθούν και αγωνίζονται περνώντας πολύ άσχημες στιγμές. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν βλέπει κανείς ένα παιδί στις ζωές των ανθρώπων. Και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κάνει υποθέσεις. Είναι αγενές, προσβλητικό, επίπονο να μιλούν όλοι για πράγματα που δεν ξέρουν…»

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα 27 Ιουνίου στο cretanmagazine.gr

Δημοσιεύτηκε

στις

Τα πιο σημαντικά γεγονότα, γεννήσεις και θάνατοι που έγιναν σαν σήμερα 27 Ιουνίου


Γεγονότα σαν σήμερα

 

1693: Το πρώτο γυναικείο περιοδικό εκδίδεται στο Λονδίνο με τίτλο «Ladies Mercury».

Ladies_Mercury

 

1759: Στον Καναδά, οι Βρετανοί υπό τον Τζον Γουλφ αρχίζουν την πολιορκία του Κεμπέκ.

1822: Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, επικεφαλής μικρής δύναμης Μανιατών, και ο Ιωάννης Ραζηκότσικας με Μεσολογγίτες (όλοι μαζί περίπου 600 άνδρες) αποβιβάζονται στις Ηπειρωτικές ακτές, με σκοπό να ενισχύσουν τους στενά πολιορκημένους στην Κιάφα Σουλιώτες.

1844: Ο Τζόζεφ Σμιθ, ιδρυτής της Εκκλησίας των Μορμόνων, λυντσαρίστηκε μέχρι θανάτου σε φυλακή της Καρθαγένης στο Ιλινόις.

1905: Ξεκινά η ανταρσία στο Θωρηκτό Ποτέμκιν. Το θρυλικό θωρηκτό του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας Ποτέμκιν Ταβριτσέσκυ (Potemkin Tavrichesky) ήταν αγκυροβολημένο έξω από την Οδησσό, όταν το πλήρωμά του στασίασε κατά την πρώτη αποτυχημένη επανάσταση του 1905 εναντίον του τσαρικού καθεστώτος, με αφορμή τις περιορισμένες μερίδες φαγητού και τα σάπια τρόφιμα. Οι ναύτες καταλαμβάνουν το σκάφος, πετούν στη θάλασσα τους αξιωματικούς και κατευθύνονται στην Οδησσό. Στις 14 Ιουνίου 1905 υψώνουν κόκκινη σημαία και ξεσηκώνουν το λαό σε εξέγερση εναντίον του Τσάρου.Οι κάτοικοι της Οδησσού κατέβηκαν τρέχοντας τα σκαλοπάτια για να υποστηρίξουν τους ναύτες, αλλά πυροβολούνται ανελέητα από τους Κοζάκους και την τσαρική αστυνομία. Η εξέγερση καταπνίγεται στο αίμα και τα σκαλιά της Οδησσού βάφονται κόκκινα.

1912: Με την εγκύκλιο 1262/9890 «Περί εξομοιώσεως των γυμναστών προς τους λοιπούς λειτουργούς μέσης εκπαιδεύσεως» επιχειρείται η αύξηση του κύρους της γυμναστικής, αφού σύμφωνα με τον Ιωάννη Χρυσάφη ούτε 500 μαθητές από τους 30.000 δεν πηγαίνουν στα γυμναστήρια.

1913: Ναυτική μοίρα με επικεφαλής τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη ελλιμενίζεται στην Καβάλα, απελευθερώνοντας την πόλη από τη βουλγαρική κατοχή. Την ίδια εποχή τo Σιδηρόκαστρο Σερρών ανακαταλαμβάνεται από τον ελληνικό στρατό και απελευθερώνεται, επίσης, από τη βουλγαρική κατοχή.

1929: Ιδρύεται η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας, με σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος «Περί συστάσεως και λειτουργίας της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος», η οποία κυρώθηκε με το Νόμο 4332/1929.

Agrotiki_Trapeza

 

1941: Τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν το Μπιάλιστοκ (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος)

1947: Το ΚΚΕ ανακοινώνει κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του Γαλλικού Κομουνιστικού Κόμματος στο Στρασβούργο τη δημιουργία «προσωρινής δημοκρατική κυβέρνησης» στα βουνά.

1954: Ανακοινώνεται η έναρξη λειτουργίας του πρώτου σταθμού πυρηνικής ενέργειας στο κόσμο, στην ΕΣΣΔ.

1962: Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός αναμετρούνται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Ο ελβετός διαιτητής διακόπτει τον αγώνα στο 100ο λεπτό της παράτασης λόγω σκότους. Οι φίλαθλοι, νομίζοντας ότι είναι κανονισμένο για να επαναληφθεί, εισβάλουν στον αγωνιστικό χώρο, ενώ η ΕΠΟ φοβούμενη παρόμοια επεισόδια δεν ορίζει επαναληπτικό αγώνα, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει κυπελλούχος αυτή τη χρονιά.

PAO-OSFP-1962-Eleftheria

 

1965: Αρχίζουν οι πρώτες επιθετικές επιχειρήσεις του αμερικανικού στρατού στο Βιετνάμ.

1969: Ξεσπούν επεισόδια μεταξύ αστυνομίας και ομοφυλοφίλων στο μπαρ «Stonewall» της Νέας Υόρκης. Οι αντίδραση των θαμώνων θεωρήθηκε ορόσημο στην ιστορία του ομοφυλοφιλικού κινήματος και η 27η Ιουνίου καθιερώθηκε έκτοτε ως Παγκόσμια Ημέρα Ομοφυλόφιλης Υπερηφάνειας.

Stonewall_riots

 

1969: Η χούντα υποχρεώνει σε παραίτηση τον πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

1955: Ο Χαμάντ μπιν Χαλίφα, Πρίγκιπας Διάδοχος του Θρόνου του Κατάρ, ανατρέπει τον πατέρα του με αναίμακτο πραξικόπημα.

1976: Παλαιστίνιοι εξτρεμιστές, που είχαν επιβιβαστεί από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, καταλαμβάνουν αεροπλάνο της Air France πάνω από την Κόρινθο, με 246 επιβάτες και 12μελές πλήρωμα, προερχόμενο από το Τελ Αβίβ. Η περιπέτεια των επιβατών θα λήξει στις 4 Ιουλίου στο αεροδρόμιο Έντεμπε της Ουγκάντας, με αστραπιαία επέμβαση ισραηλινών κομάντος.

Operation_Entebbe

 

1999: Πεθαίνει ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, στρατιωτικός, πρωτεργάτης της χούντας των συνταγματαρχών το 1967.

2007: Η στρατιωτική αστυνομία της Βραζιλίας εισβάλει στις φαβέλες στο Ρίο και ακολουθεί μάχη με τουλάχιστον έντεκα θύματα. Η εισβολή έγινε για να βρεθούν κάποιοι έμποροι ναρκωτικών.

2010: Οι τέσσερις βουλευτές που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ (Φώτης Κουβέλης, Θανάσης Λεβέντης, Γρηγόρης Ψαριανός και Νίκος Τσούκαλης) ιδρύουν νέο κόμμα με την επωνυμία «Δημοκρατική Αριστερά» (ΔΗΜΑΡ).

Fotis_Kouvelis-DIMAR

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1462 – Λουδοβίκος ΙΒ’, βασιλιάς της Γαλλίας

1550 – Κάρολος Θ’, βασιλιάς της Γαλλίας

1850 – Λευκάδιος Χερν, λευκαδίτης συγγραφέας, που έζησε πολλά χρόνια στην Ιαπωνία με το όνομα Γιακούμο Κοϊζούμι και με τα βιβλία του έκανε γνωστή στη Δύση τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. (Θαν. 26/9/1904)

Lafcadio_Hearn

 

1869 – Έμμα Γκόλντμαν, Λιθουανή ακτιβίστρια και συγγραφέας

1880 – Έλεν Κέλερ, Αμερικανίδα ακτιβίστρια και συγγραφέας

1932 – Άννα Μόφο, Αμερικανίδα υψίφωνος

1933 – Χορστ Μπραντστέτερ, γερμανός επιχειρηματίας, «πατέρας» των παιγνιδιών Playmobil.
(Θαν. 3/6/2015)

Horst_Brandstatter

 

1941 – Κριστόφ Κισλόφσκι, Πολωνός σκηνοθέτης

1951 – Μαίρη Μακ Αλίς, Ιρλανδή πολιτικός

1962 – Τόνι Λιούνγκ Τσίου Γουάι, ηθοποιός από το Χονγκ Κονγκ

1966 – Τζέφρεϊ Τζ. Άμπραμς, Αμερικανός σκηνοθέτης, συγγραφέας και παραγωγός

1967 – Απόστολος Γκλέτσος, ηθοποιός και πολιτικός.

Apostolos_Gletsos

 

1975 – Τόμπι Μαγκουάιρ, Αμερικανός ηθοποιός

1977 – Ραούλ Γκονθάλεθ, Ισπανός ποδοσφαιριστής

1984 – Χοσέ Χολέμπας, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1985 – Νίκο Ρόσμπεργκ, Γερμανός οδηγός αγώνων

1986 – Ντρέικ Μπελ, Αμερικανός τραγουδοποιός και ηθοποιός

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1162 – Εύδης Β’, δούκας της Βουργουνδίας

1574 – Τζόρτζιο Βαζάρι, Ιταλός ζωγράφος, αρχιτέκτονας και συγγραφέας

1638 – Κύριλλος Λούκαρις, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους επειδή τον υποψιάζονταν ότι ετοίμαζε εξέγερση των υπόδουλων ρωμιών. (Γεν. 1572)

Kyrillos_Loukaris

 

1831 – Σοφί Ζερμαίν, Γάλλος μαθηματικός

1944 – Μίλαν Χότζα, Σλοβάκος πολιτικός

1951 – Κωνσταντίνος Σισμάνογλου, μεγαλοεπιχειρηματίας από την Κωνσταντινούπολη. (Σισμανόγλειο) (Γεν. 1857)

Konstantinos_Sismanoglou

 

1999 – Γεώργιος Παπαδόπουλος, Έλληνας δικτάτορας

2001 – Τόβε Γιάνσον, Φινλανδή συγγραφέας

2001 – Τζακ Λέμον, Αμερικανός ηθοποιός

2009 – Σπύρος Καλογήρου, Έλληνας ηθοποιός

Spyros_Kalogirou

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Η περίφημη επιγραφή της Γόρτυνας παραλίγο να γίνει… μπάζα για να χτιστεί ελαιουργείο!

Δημοσιεύτηκε

στις

Το μέγαρο της νομαρχίας (νυν περιφέρειας) του Ηρακλείου κατασκευάστηκε από… πέτρες του ανακτόρου της Κνωσού, τη δεκαετία του 1880


Το σπουδαιότερο αρχαιολογικό εύρημα του 19ου αιώνα στην Κρήτη, η Μεγάλη Επιγραφή (ή οι Νόμοι της Γόρτυνας), που βρέθηκε το 1884 από τον Ιταλό επιγραφολόγο Φεντερίκο Άλμπερ, γλίτωσε την τελευταία στιγμή, αφού προορίζονταν για το χτίσιμο… ελαιουργείου!

Στην πραγματικότητα, οι αρχαιολόγοι που άρχισαν να ανασκάπτουν την κρητική γη στα 1884, ξεκινώντας από το Ιδαίο Άντρο, στον Ψηλορείτη, και τη Γόρτυνα, είχαν να δώσουν μάχες με την αμάθεια των χωρικών αλλά και τους «ευγενείς» Ευρωπαίους αρχαιοκάπηλους που τουλάχιστον για δύο αιώνες λυμαίνονταν την αρχαία κληρονομιά του νησιού.
Οι αρχαιολογικές έρευνες, στον Ψηλορείτη και τη Γόρτυνα, στα 1884, ήταν αληθινά ένας πόλεμος! Από τη μια οι χωρικοί, αμαθείς ή πονηρεμένοι, είτε επειδή ήθελαν να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους είτε επειδή ήθελαν οι ίδιοι να κερδίσουν πολλά πουλώντας τα αρχαία αντικείμενα στους διεθνείς αρχαιοκάπηλους που περιτριγύριζαν το νησί, προσπάθησαν να εμποδίσουν τις ανασκαφές.
Στο Ιδαίο Άντρο, στον τόπο που κατά τη μυθολογία οι Κουρήτες έκρυψαν τον νεογέννητο Δία, είχαν ήδη πρόσβαση κάτοικοι των Ανωγείων που είχαν ξεκινήσει τις αγοραπωλησίες των αναθημάτων και άλλων αντικειμένων. Και χρειάστηκε ακόμη και η επέμβαση του στρατού για να προφυλαχθεί το πλήρες σπουδαίων αντικειμένων σπήλαιο. Ή χρειάστηκε να επιστρατευθεί από τον Φιλεκπαιδευτικό του Ηρακλείου, τον μόνο φορέα που πραγματικά προσπάθησε να περισώσει εκείνη την εποχή την αρχαία κρητική κληρονομιά, ο Ανωγειανός καθηγητής Γ. Αεράκης προκειμένου να πείσει τους συγχωριανούς του απ’ τη μια να μην εμποδίζουν τις έρευνες κι από την άλλη να παραδώσουν στο Σύλλογο κι όχι στους ξένους αρχαιοκάπηλους τα αντικείμενα που είχαν ήδη στην κατοχή τους. Να τα πουλήσουν, για την ακρίβεια, και μάλιστα αντί μεγάλης αμοιβής, που έφτανε σχεδόν το ύψος του ποσού που δαπανήθηκε στην ανασκαφική εργασία στο σπήλαιο του Δία!

Ο πρόεδρος του Συλλόγου, ο γιατρός και αρχαιολόγος Ιωσήφ Χατζιδάκης στη λογοδοσία του, τον Μάιο του 1886, ανέφερε ότι στους Ανωγειανούς πληρώθηκαν 8.531 γρόσια προκειμένου να εξαγοραστούν τα αντικείμενα, ενώ όλη η ανασκαφή εκείνη την περίοδο κόστισε 9.963 γρόσια! Και μάλιστα δεν εξαγοράστηκαν όλα, αφού πολλά πουλήθηκαν σε ξένους «ευγενείς» για να μεταφερθούν στη συνέχεια στην Ευρώπη, σε μουσεία ή ιδιωτικές συλλογές…

Αντίστοιχες περιπέτειες έζησαν οι αρχαιολόγοι στη Γόρτυνα. Ο Φεντερίκο Άλμπερ, ο ανασκαφέας της περιοχής, αλλά και ο Ιωσήφ Χατζιδάκης χρειάστηκε να προσπαθήσουν πολύ. Ο Άλμπερ μάλιστα πρόλαβε την τελευταία στιγμή κι έσωσε τη Μεγάλη Επιγραφή, πριν γίνει υλικό για ελαιουργείο! Ήδη όμως κάποια πρώτα τμήματά της είχαν εντοπιστεί να αποτελούν την τοιχοποιία σε σπίτια της περιοχής…

Οι περιγραφές του Χατζιδάκη και τα σχέδια του Άλμπερ

Ο γιατρός, αρχαιολόγος και πρώτος διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου Ηρακλείου, Ιωσήφ Χατζιδάκης

Ακριβείς περιγραφές των πρώτων ανασκαφών στην Κρήτη, αλλά και των προσπαθειών απ’ τη μια να πειστούν οι χωρικοί που κατείχαν τη γη να επιτρέψουν τις εργασίες κι απ’ την άλλη να μείνουν μακριά οι διεθνείς αρχαιοκάπηλοι, μας δίνει ο πρόεδρος του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Ηρακλείου, που είχε ιδρυθεί την ίδια εποχή, ο γιατρός και αρχαιολόγος Ιωσήφ Χατζηδάκης. Είναι ο παράγοντας εκείνος που μάλλον είχε τον πρώτο λόγο, ειδικά στην περίοδο της Κρητικής Πολιτείας, όχι μόνο στο προσκήνιο, ως έφορος αρχαιοτήτων, αλλά και στο παρασκήνιο, για την ανάθεση των εργασιών των ανασκαφών.

Από τη λογοδοσία του ως προέδρου του Φιλεκπαιδευτικού, τον Μάιο του 1886, όσο και από τις αναφορές του στο έργο του «Ιστορία του Κρητικού Μουσείου και των αρχαιολογικών ερευνών εν Κρήτη», που κυκλοφόρησε το 1931, αντλούμε πολύτιμα στοιχεία για την αγωνία των αρχαιολόγων να σωθούν από τις λεηλασίες τα στοιχεία του πολιτισμού της Κρήτης. Γιατί, μπορεί να μην είχε πατήσει στην Κρήτη πόδι αρχαιολόγου για 2 δύο αιώνες, όπως γράφει ο Χατζιδάκης, αλλά η δράση των διεθνών, κυρίως, αρχαιοκαπήλων ήταν εντατική με τεράστιες απώλειες για τον αρχαιολογικό πλούτο του νησιού.

Ο Χατζιδάκης στη λογοδοσία του Μαΐου του 1886 στον Φιλεκπαιδευτικό, που δημοσιεύτηκε στην ηρακλειώτικη εφημερίδα «Μίνως» στις 31 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, καταγράφει και τις συγκυρίες που βοήθησαν να ξεκινήσουν οι οργανωμένες ανασκαφές. Πρώτα στο Ιδαίο Άντρο, στον Ψηλορείτη, και στη συνέχεια στη Γόρτυνα. Και στις δύο περιπτώσεις ο αρχαιολόγος που παρενέβη ήταν ο Ιταλός επιγραφολόγος Φεντερίκο Άλμπερ, ο άνθρωπος που έφερε εκείνη την εποχή στο φως τη μεγάλη επιγραφή της Γόρτυνας. Στην πρώτη μαζί με τον Γερμανό Ερνέστο Φαβρίκιο, που βρισκόταν στην Κρήτη από το 1883.

Στη συνέχεια παρουσιάζουμε τις περιγραφές του Χατζιδάκη και την πρώτη φωτογραφία από την επιγραφή της Γόρτυνας, που δημοσίευσε σε ιταλική αρχαιολογικό περιοδικό ο Άλμπερ και μάλλον τράβηξε ο ίδιος.

Την ιστορία στο Ιδαίο Άντρο θα την παρουσιάσουμε σε άλλη ανάρτηση.

Η μεγάλη επιγραφή της Γόρτυνας

Μεγάλη«μάχη» έδωσαν οι αρχαιολόγοι και για τη διάσωση της μεγάλης επιγραφής της Γόρτυνας. Ο Χατζιδάκης, στηριζόμενος στις αφηγήσεις του φίλου του Φεντερίκο Άλμπερ (Χάλμπερ όπως τον έγραφε στη λογοδοσία) παρουσιάζει τις λεπτομέρειες της διάσωσης της πιο σπουδαίας αρχαιολογικής ανακάλυψης στην Κρήτη κατά τον 19ο αιώνα. Η επιγραφή λίγο έλειψε να καταντήσει υλικά ελαιοτριβείου! Ο Άλμπερ, μάλιστα, είχε ήδη εντοπίσει τμήματα της επιγραφής σε τοίχο σπιτιού στην περιοχή!

Αυτή είναι η πρώτη φωτογραφία της Γόρτυνας, πιθανώς τραβηγμένη από τον ίδιο τον Άλμπερ, που φωτογράφιζε τα έργα του Museo italiano di antichità classica (1884/85) (Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη Χαϊδελβέργης)

Γράφει, μεταξύ άλλων στο έργο του «Ιστορία του Κρητικού Μουσείου και των αρχαιολογικών ερευνών εν Κρήτη»:

«Εις την Μεσαράν μεταξύ των χωρίων Άγιοι Δέκα και Μητρόπολις, και πολύ πλησίον των ερειπίων του Βυζαντινού ναού του Αποστόλου Τίτου, κατά το Φθινόπωρον του έτους 1884, κάτοικοι των Αγίων Δέκα ανέσκαψαν εις τον αγρόν των προς εξαγωγήν ξεστών πώρων λίθων, ίνα οικοδομήσωσι ελαιοτριβείον. Οι παρουσιασθέντες λίθοι απετέλουν συνεχή τοίχον σκεπασμένον όλον με γράμματα. Ο καθηγητής Άλμπερ ευρισκόμενος εις Αγ. Δέκα έσπευσεν επί τόπου και είδε την επιγραφήν έμεινε δε έκπληκτος προ του μεγέθους και της σπουδαιότητος της ανακαλύψεως, ήτις ήτο ακριβώς εις τον κύκλον των επιστημονικών του ερευνών. Αμέσως ήρχισε την αντιγραφήν. Οι ιδιοκτήται σπεύσαντες απειλητικοί απήτησαν να απομακρυνθή ο κ. Άλμπερ της επιγραφής. Μετά δυσκολίας δε κατώρθωσεν ούτος δι ολίγων χρημάτων να του επιτραπή να αντιγράψη μόνον ολίγας γραμμάς. Έσπευσε δε να ειδοποιήση τον Πρόεδρον του Συλλόγου. Ήλθε δε και ο ίδιος εις Ηράκλειον απελπισθείς να κατορθώση την αντιγραφήν διότι οι απαιτήσεις των ιδιοκτητών ηύξανον συνεχώς και υπερβολικά.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου, αφού ήκουσε τον καθηγητήν Άλμπερ εσκέφθη ότι το πρώτον που επεβάλλετο ήτο η διάσωσις της επιγραφής. Προς τούτο έσπευσεν εις τον διοικητήν και τον έπεισε να καλέση τους ιδιοκτήτας και τους είπη ότι κατά τον αρχαιολογικόν νόμον του κράτους τα ευρισκόμενα αρχαία ανήκουσιν εις το κράτος δικαιουμένων του ιδιοκτήτου και του ευρέτου εις αποζημίωσιν. Κατέστησε δε αυτούς υπευθύνους δια την φύλαξιν της επιγραφής έως ότου η Κυβέρνησις και ο Σύλλογος αποφασίσωσι τι πρέπει να γίνη. Ώρισε δε και την χρηματικήν αξίαν της επιγραφής εις δυο χιλιάδες μετζήτια (=8.000 χρυσά φράγκα). Εννοείται ότι ο διοικητής, Κούρδος αγράμματος, δεν κατελάμβανε τίποτε από αυτά, αλλ’ ενήργει τυφλώς καθ’ υπαγόρευσιν του προέδρου.

Ούτως εξασφαλίσθη η επιγραφή προσωρινώς. Από τότε δε ο πρόεδρος συνέλαβε το σχέδιον να αγοράση ο Σύλλογος το χωράφι εν ω ευρίσκετο η επιγραφή.

Εις το Ηράκλειον συνηντήθη ο κ. Άλμπερ με τον Γερμανόν Φαβρίκιον, νέον και τούτον και σφριγώντα από επιστημονικόν ενθουσιασμόν. Συνεφώνησαν να μεταβή αμέσως εις Αγ. Δέκα ο Φαβρίκιος ίνα κατορθώση να αντιγράψη το υπόλοιπον της επιγραφής, να την δημοσιεύσωσι δε συγχρόνως και οι δυο. Ο Φαβρίκιος (ως γράφει ο ίδιος εις Ath. Mitteilungen 1884 σελ. 365) κατώρθωσε μετά μακράς διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτας να μετριάση τας υπερβολικάς αυτών αξιώσεις και λάβη παρ’ αυτών την άδειαν να αποκαλύψη τελείως την επιγραφήν και αντιγράφη αυτήν.

Ούτως η έκτοτε ονομασθείσα Μεγάλη Επιγραφή αντεγράφη και εδημοσιεύθη από τον Φαβρίκιον εις το Athenische Mitteilungen 1884 και υπό του Comparetti κατά το αντίγραφον του Άλμπερ εις το Monumenti Antichi 1893 (σ. σ.: πάντως εντοπίζουμε ότι ο Άλμπερ έκανε όντως το 1884 ταυτόχρονη δημοσίευση της επιγραφής, με φωτογραφία και σχέδιο, μάλιστα, στο ιταλικό αρχαιολογικό περιοδικό Museo Italiano di antichita classica).

Τον πρόεδρον όμως του Συλλόγου απησχόλει σοβαρώς η διαρκής εξασφάλισις και απόκτησις του ανεκτιμήτου αξίας μνημείου. Ζητήσας και λαβών από την Αρχαιολογικήν εταιρείαν χρηματικήν βοήθειαν κατώρθωσε μετά μακράς διαπραγματεύσεις να αγορασθή ο αγρός της Μεγάλης Επιγραφής υπό του Συλλόγου (Συμβολαιογραφείον εν Ηρακλείω Εμ. Μηλιαρά).

Και ήτο τούτο αναγκαίον γίνη, άλλως η Μεγάλη Επιγραφή θα ήτο κατεστραμμένη ή θα μετεφέρετο ηκρωτηριασμένη εις Κωνσταντινούπολιν. Διότι η μεταφορά ολοκλήρου οικοδομήματος εκ μεγάλων λίθων βέβαια δεν ήτο δυνατή».

Φυσικά οι ταλαιπωρίες των αρχαιολόγων που ερευνούσαν στη Γόρτυνα δεν σταμάτησαν εκεί, αλλά συνεχίστηκαν και λόγω της αμάθειας ενός γενικού διοικητή του νησιού, του Μαχμούτ Τζελάλ Εντίν, ο οποίος το 1889 προσπάθησε να κατασκευάσει ένα οίκημα στην περιοχή που βρέθηκε η επιγραφή, ώστε να την προστατεύσει! Φυσικά παράλληλα θα εμπόδιζε τις ανασκαφές. Χρειάστηκε η παρέμβαση της γενικής συνέλευσης των Κρητών και του αντιπροέδρου της Ι.Κ. Σφακιανάκη για να πειστεί ο πασάς να σταματήσει την κατασκευή και, αντιθέτως, να βοηθήσει τις εργασίες.

candiadoc.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Οι φωτιές του Αη Γιάννη, η Βουγιουκλάκη και ο Παπαμιχαήλ

Δημοσιεύτηκε

στις

24 Ιουνίου ημέρα του Αϊ Γιάννη, κάποτε ήταν από τις μεγαλύτερες γιορτές του καλοκαιριού, και ο λόγος η αναβίωση του εθίμου του Κλήδονα, και την παραμονή το πήδημα πάνω από τις φωτιές!


Στις συνοικίες της Αθήνας μέχρι τέλη του περασμένου αιώνα, τηρούσαν πιστά το έθιμο την παραμονή, καθώς είχε συνδυαστεί και με τον Κλήδονα και τις μαντικές του ιδιότητες, αλλά και τις φωτιές!

Σε πολλές περιοχές της Αθήνας διοργάνωναν τις φωτιές, την παραμονή τ’ Αϊ Γιαννιού, είτε σε επίπεδο διαφόρων συλλόγων, η σε οικογενειακό επίπεδο .

Έτσι και εκείνο το Καλοκαίρι, που η μικρή Ελευθερία ήταν 10 χρονών, παιδί ακόμα του Δημοτικού.

Συνήθιζαν οι γονείς της, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, να πηγαίνουν οικογενειακώς στην Άνω Νέα Σμύρνη σε συγγενείς, που τότε ήταν σαν χωριό.
Πήγαιναν εκεί στη θεία της, και πέρναγαν τη βραδιά μαζί με τα ξαδέρφια της.
Εκεί όλη μέρα οι γυναίκες ετοίμαζαν τα φαγητά, για να φάνε τρείς οικογένειες, που κάθε χρόνο αναλάμβανε και κάθε μια, να κάνει το τραπέζι στο δικό του χώρο.
Τα φαγητά ήταν ρεφενέ.

Τα ξύλα για τη φωτιά του Αϊ Γιάννη, τα είχαν προμηθευτεί τρείς μέρες πιο μπροστά, και τα έκαναν το βράδυ σε τρείς σωρούς χωριστά στη μέση του δρόμου.

Τις φωτιές τις άναβαν κάθε χρόνο πάντα στις 12 τα μεσάνυχτα!

Οι φωτιές αυτές, ήταν για τα αγόρια και μια ευκαιρία επίδειξης, μπροστά στα μάτια της κοπέλας που αγαπούσαν κρυφά, με σκοπό βέβαια να την εντυπωσιάσουν!
Έτσι άναβαν μεγάλες φωτιές οι νέοι, ώστε να κάνουν μεγάλα άλματα, και να τους θαυμάσουν στη συνέχεια τα κορίτσια, οπότε να τους προσέξουν!

Η Ελευθερία από το πρωί που ξεκίνησαν, είχε ρητή εντολή από τη μάνα της:

-Κοίτα, τώρα που θα πας εκεί, δεν θα πας στις φωτιές, γιατί δεν έχεις ξαναπηδήξει. Δεν έχεις συνηθίσει, οπότε κάτσε στ’ αυγά σου, και μη διανοηθείς καν να το επιχειρήσεις, γιατί δεν θα τα καταφέρεις και θα φας το κεφάλι σου!

-Εντάξει μαμά! λέει η Ελευθερία.

Την προηγούμενη βραδιά, η τηλεόραση στην ΥΥΕΝΕΔ, είχε παίξει το έργο, «Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες» με τον Παπαμιχαήλ και τη Βουγιουκλάκη, και είχε σκηνές, που οι πρωταγωνιστές χόρευαν ο ένας αντικριστά ο ένας απέναντι απ’ τον άλλο, ήταν ένας νησιώτικος χορός!

Ένα παιδί από τη γειτονιά ο Ιεροκλής, που ήταν στην παρέα τότε στο σπίτι της θείας, δυο χρόνια μεγαλύτερο της, ρωτά την Ελευθερία:

-Είδες το έργο εχθές , το «Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες»?

-Ναι το είδα, λέει εκείνη.
-Σου άρεσε?
-Ε ,καλό ήταν…
-Θέλεις να πηδήξουμε τις φωτιές, και να παίξουμε και εμείς τη σκηνή, σαν τον Παπαμιχαήλ με την Άλικη?
Εσύ θα κάνεις τη Αλίκη, και εγώ τον Παπαμιχαήλ!
-Δε ξέρω Ιεροκλή, φοβάμαι να το κάνω… λέει η Ελευθερία.
-Μη φοβάσαι! Πάμε στον κήπο πίσω, να κάνουμε μια πρόβα!
Κάποια στιγμή που οι μεγάλοι είχαν πιάσει κουβέντα για πολιτική, τα δυο παιδιά το σκάσανε, και πήρε ο πιτσιρικάς τη Λευτερία για να κάνουν πρόβα το …χορευτικό!
Πάνε στον κήπο, και φτιάχνει ο μικρός ένα σωρό από πέτρες, που θα ήταν δήθεν η φωτιά, και σταματά μπροστά και της λέει:
-Κοίτα με! Είναι εύκολο! Εγώ θα πηδάω προς τα σένα, και συ προς τα μένα!
Πράγματι, το έκαναν μερικές φορές, και όλα πήγαν καλά!
-Τα βλέπεις? Το βράδυ θα τους εντυπωσιάσουμε όλους! Αλλά δεν θα τους το πούμε, θα διαλέξουμε τη πιο μικρή φωτιά, και μόλις φύγουν οι άλλοι, θα πηδήξουμε και εμείς!
Ήδη ο νεαρός, είχε και έναν αδερφό έξη χρόνια μεγαλύτερο του, που κάθε χρόνο άναβε μεγάλες φωτιές, για να εντυπωσιάσει και εκείνος κάποια κοπέλα!
Αυτό προφανώς ονειρευόταν και ο μικρός Ιεροκλής, και ονειρευόταν το πλήθος να τους χειροκροτεί, και να τους θαυμάζουν όλοι, φωνάζοντας τους: «Μπράβο, μπράβο παιδιά»!

Πράγματι αργά το βράδυ, μετά το φαγοπότι, οι νέοι κατέβηκαν στο δρόμο και άναψαν τις φωτιές, και το γλέντι άρχισε για τα καλά!
Συνήθως πήδαγαν νέοι, και σπάνια μεγαλύτεροι, που ήθελαν να αποδείξουν, ότι κι αυτοί είχαν τα κότσια, να πηδήξουν και εκείνοι επάνω στη φωτιά!
Σαν πέρασε η ώρα, βρήκαν τα παιδιά τη μικρότερη φωτιά, και περίμεναν να αδειάσει, και να πλησιάσουν για το εγχείρημά τους!
Πράγματι, δεν υπήρχε κανένας στη φωτιά εκείνη με τα λιγότερα ξύλα, οπότε και πήγε πρώτος ο μικρός κοντά, και έπιασε θέση από τη μια πλευρά, και φώναξε και τη Λευτερία να πάει από την άλλη!
Όμως τα πόδια της Λευτερίας κόλλησαν! Δείλιασε!
Ο μικρός Ιεροκλής τη ρωτάει:
-Είσαι έτοιμη να αρχίσουμε?
-Όχι, εγώ φοβάμαι…
-Δεν ντρέπεσαι να φοβάσαι? Ένας «Παπαμηχαήλ» και μια «Βουγιουκλάκη», δεν επιτρέπεται να δειλιάζουν! Άντε λοιπόν! Με το ένα με το δύο με το τρία ξεκινάμε!

Κάποια στιγμή όμως, κάποιες κοπέλες πιο πέρα και κάποιοι νεαροί τους πήραν χαμπάρι, πλησίασαν κοντά για να κάνουν χάζι, και άρχισαν να τους ειρωνεύονται!
-Άντε βρε νιάνιαρα, που θέλετε και φωτιά! Αντέστε στα σπίτια σας, να πιείτε το γαλατάκι σας!
Ακούει αυτά και νευρίασε ο…. «Παπαμηχαήλ» και της λέει:
-Αλίκη! Τώρα! Πάμε! Θα πηδήξουμε και θα τους μπούμε στο μάτι!!!
Τα χέρια στη μέση, και με το ένα δύο τρία πηδάμε!!!!

Στο «τρία» πηδάνε δυνατά!
Ξεκινάει πρώτος αυτός, ξεκινάει και η Λευτερία!
Δεν είχε όμως προβλέψει η Λευθερία ένα κλάδο πεύκου που ήταν υπερυψωμένο πάνω ακριβώς από τη φωτιά, και χτύπησε δυνατά το κεφάλι της στον κλάδο , και αφού χτύπησε έπεσε καταγής, στην άκρη της φωτιάς!

Πέφτοντας όμως η Λευτερία, παρέσυρε και μερικά ξύλα, που της έκαιγαν το κορμί και τα ρούχα, και φυσικά έβλεπε αστράκια! Τσίριξε δυνατά!
-Καίγομαι, καίγομαι! Και με τα μάτια κλειστά, ακούει φωνές!
-Βοήθεια! Τα παιδιά καίγονται! Τους πέταγαν νερό!

Τότε θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει τον … «Παπαμηχαήλ» από την άλλη πλευρά της φωτιάς, όστις ήταν πεσμένος καταγής, μουντζούρης απ’ τα κάρβουνα και τη κάπνα, παράλληλα όμως και μπουγελωμένος από τα νερά με τους κουβάδες που τους πετούσαν! Έμοιαζε με βρεγμένο ποντικό!
Ήταν τα μαλλιά του τσουρουφλισμένα, και τα παπούτσια του να καίγονται!

Της Λευθερίας της ήρθε να γελάσει, αλλά τότε βλέπει από πάνω της, αγριεμένη τη μάνα της να της φωνάζει!
-Βρε αθεόφοβη! Λίγα λεπτά σε άφησα απ’ τα μάτια μου, και την έκανες τη βλακεία σου? Πάμε στο σπίτι, και θα σε περιποιηθώ εγώ καταλλήλως!

Κάποιοι γείτονες όμως απ το φόβο τους, είχαν καλέσει ασθενοφόρο!
Βάλανε μέσα στο ασθενοφόρο τα παιδιά, και τα πήγαν στο «Νοσοκομείο των Παίδων».
Ευτυχώς οι γιατροί, περιποιήθηκαν τα δυο παιδιά γελώντας, ακούγοντας τα κατορθώματα τους! Τους είπαν και εκεί, ότι είναι πολύ μικροί για να παίζουν με τις φωτιές!
Το πιο σοβαρό εν τέλει στη Λευτερία, ήταν το καρούμπαλο στο κεφάλι της!
Ο δε πιτσιρικάς, του κάηκαν τα παπούτσια του, και είχε κάποια μικροεγκαύματα στα πόδια. Τα κράτησαν εκεί όλο το βράδυ προληπτικά, και την επομένη πήγαν στα σπίτια τους!

Σε αυτό το σημείο της διήγησης η Λευτερία λέει:

Εκείνη ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά, που «έπαιξα» Βουγιουκλάκη!
Έκτοτε, ουδέποτε την εκτίμησα, αλλά δεν ήθελα ούτε και να ξαναδώ έργα της!
Άσε που του χρόνου που ξαναπήγαμε στην Άνω Νέα Σμύρνη, φρόντισαν οι γονείς μου, να «εξαφανίσουν» τον… «Παπαμηχαηλ» από το δρόμο της, και φρόντισαν για αυτό και οι γονείς του παιδιού, για να μην έρθουμε καθόλου ξανά σε επαφή!

Κείμενο: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Δημοφιλη