Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Ο Χριστιανισμός τιμά τη Γόρτυνα

Δημοσιεύτηκε

στις

Η ορθόδοξη χριστιανική πίστη έρχεται αυτές τις μέρες ευλαβής προσκυνητής στον ιερό χώρο της Γόρτυνας. Μια πόλη ξεχασμένη και ίσως αδικημένη σε σύγκριση με άλλες μικρότερης ιστορικής προσφοράς. Χωρίς να είμαι ειδικός θα επιχειρήσω μια σύντομη αναδρομή στην πορεία της, με τη βεβαιότητα ότι δεν θα αγγίξω όλες τις πτυχές. Απλά θέλω να δικαιολογήσω την τιμή που της γίνεται και δεν θα μπω σε λεπτομέρειες.


Η ιστορία της Γόρτυνας δεν διασώθηκε στη συνέχειά της μέχρι σήμερα. Από αρχαιολογικά ευρήματα, από πλήθος επιγραφών και από πληροφορίες αρχαίων ιστορικών συμπεραίνομε την ιστορία της πόλης. Η ονομασία των δύο οικισμών που βρίσκονται σήμερα στα ερείπια της, Άγιοι-Δέκα και Μητρόπολη, σφραγίζει την πορεία της και μας προϊδεάζει κατάλληλα.

Κατά τη Μινωική εποχή όταν βρισκόταν σε ακμή οι πόλεις Κνωσός και Φαιστός η δεν υπήρχε η ήταν ασήμαντη. Κατά την προϊστορική και ιστορική ήταν μια εκ των σπουδαιότερων πόλεων της Κρήτης. Ήδη από την εποχή των Συροφοινίκων ο πολιτισμός ξεκινώντας από την Ανατολή «εποχούμενος» κατά την παράδοση έφθασε και εγκαταστάθηκε στη Γόρτυνα. Πολλοί γνωρίζουν τον υπέροχο μύθο σύμφωνα με τον οποίο ο Δίας μεταμορφωμένος σε πανέμορφο ταύρο ξεγέλασε την όμορφη βασιλοπούλα της Ανατολής Ευρώπη. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι το θείο ζώο γρήγορο σαν αστραπή σχίζει το αέρα με την τρομαγμένη κοπελίτσα στη χρυσαφένια πλάτη του και φθάνει στη  Γόρτυνα. Προφυλαγμένος  κάτω από το πυκνό φύλλωμα ενός αειθαλούς πλατάνου, που υπάρχει ακόμα σήμερα, ο Δίας γεύθηκε τις γλύκες του έρωτα.

Το έδαφος λοιπόν στο οποίο πάτησε πρώτη φορά η όμορφη βασιλοπούλα για να απλωθεί στη συνέχεια προς βορρά και να δώσει το όνομά της στην Ευρώπη, ήταν η Γόρτυνα. Αυτό σημαίνει ότι η ιστορική πορεία της Ευρώπης αρχίζει από τη Γόρτυνα. Το άγαλμα της Ευρώπης που στήθηκε κάπως αργά στην είσοδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπενθυμίζει στους Ευρωπαίους την ιστορική τους πορεία.

Η θέση της πόλης στο κέντρο περίπου της μεγαλύτερης και ευφορότερης πεδιάδας της Κρήτης, συνέβαλε στη μεγάλη ακμή της πόλης, ιδίως μετά τη δωρική επικράτηση οπότε περιορίστηκε η κυριαρχία της Κνωσού. Η Γόρτυνα αναμορφώθηκε από τους Δωριείς και έκτοτε πήρε χαρακτήρα Ελληνικό όπως και ολόκληρη η Κρήτη. Ο Όμηρος τη μνημονεύει ως μία από της κυριότερες πόλεις της «εκατόπολης» Κρήτης και την ονομάζει «Τειχήεσσα». Η πόλη κτισμένη στις όχθες του ποταμού Ληθαίου σημερινού Μητροπολιανού, είχε διάμετρο κατά το Στράβωνα 50 σταδίων.

Κατά τον 3ο π.χ. αιώνα οι Γορτύνιοι ήρθαν σε πόλεμο με τη γειτονική και πλούσια πόλη Φαιστό την οποία νίκησαν. Κατάλαβαν την εύφορη γη της και το λιμάνι της Μάταλλον  [Μάταλα]. Έτσι η Γόρτυνα κυριάρχησε στη νότια θάλασσα ελέγχοντας όλα τα λιμάνια της. Λέντα- Μάταλα- Καλούς Λιμένας- Κομμός-  Λασαία. Με τους Πτολεμαίους της Αιγύπτου διατηρούσε καλές σχέσεις.

Πολλές φορές ήρθε σε πόλεμο με την Κνωσό και άλλες μεγάλες πόλεις της Κρήτης. Συμμετείχε στην παροιμιώδη συνήθεια τα ων Κρητικών πόλεων να βρίσκονται σε συνεχή πόλεμο μεταξύ τους και μόνο όταν παρουσιάζεται εξωτερικός εχθρός να ενώνονται όπως- όπως για να χωρίσουν αμέσως μετά. Το φαινόμενο αυτό  της προσωρινής και πρόχειρης συνένωσης ονομάστηκε συγκρητισμός και πέρασε και στην ψυχολογία προσδιορίζοντας την αντιληπτική λειτουργία του παιδιού.

Κατά τους χρόνους της Ρωμαϊκής κατοχής, η πόλη έφθασε στη μέγιστη ακμή της. Όταν οι Ρωμαίοι άρχισαν να αναμιγνύονται στις υποθέσεις της Κρήτης η Γόρτυνα πήρε το μέρος των Ρωμαίων για δύο λόγους. Αφενός ήταν μια πόλη πλούσια, η μόνη που διέθετε αργυρό νόμισμα. Περισσότερο λοιπόν από κάθε άλλη πόλη υπέφερε από τις συνεχείς πολεμικές συγκρούσεις που καταστρέφανε την πλούσια συγκομιδή. Αφετέρου αντιπολιτευόμενη την Κνωσό η οποία είχε εχθρική προς τους Ρωμαίους στάση. Έτσι η Γόρτυνα όχι μόνο διέφυγε την καταστροφή αλλά όταν η Κρήτη κατακτήθηκε από το Ρωμαίο Μέτελλο [68 π.χ.] την ανακήρυξε πρωτεύουσα της Κρήτης και των Ρωμαϊκών κατακτήσεων της Βόρειας Αφρικής[Κυρηναική].

Έγινε η έδρα του Ρωμαίου πραίτωρα-ανθύπατου και  όλων των ανώτερων Αρχών. Αυτό συνέβαλε στην περαιτέρω υλική ευημερία και λαμπρότητα της πόλης. Δίπλα στα πολυάριθμα αρχαία μνημεία που κοσμούσαν την πόλη προστέθηκαν και άλλα λαμπρότερα προς τιμή του Αυγούστου. του Τραιανού  και άλλων αυτοκρατόρων που προστάτευαν την πόλη. Στο μέσον της πολυτελούς αυτής πόλης έρρεε τα νερά του ο Ληθαίος ποταμός καλυπτόμενος ίσως από πλατιά γέφυρα. Στη δεξιά όχθη του φαίνεται το θέατρο κοσμημένο με σύμπλεγμα ανδριάντων. Στην αριστερή όχθη απέναντι βρίσκεται ολόκληρο το συγκρότημα του Ωδείου και το περίφημο βουλευτήριο με τη νομοθεσία. Πιο πάνω στο ύψωμα του λόφου φαίνεται η Ακρόπολη με τα μνημεία της. Από εκεί ελέγχεται όλη η πόλη και η πεδιάδα.

Σπουδαίο επίσης ήταν το σύστημα ύδρευσης της πόλης που ξεκινούσε από τους πρόποδες του Ψηλορείτη. Αυτό όμως για το οποίο φημίζεται η πόλη είναι η περίφημη νομοθεσία της η οποία έχει διασωθεί εν μέρει. Η νομοθεσία της Γόρτυνας είναι ο πρώτος σε πρωτότυπο σωζόμενος κώδικας του ανθρώπινου γένους. Κώδικας αξιοθαύμαστος για πολλές από τις διατάξεις του που είναι φιλανθρωπικότερες του αττικού και ρωμαϊκού δικαίου και ευνοϊκές για τη γυναίκα. Συγχρόνως η νομοθεσία αυτή είναι το παλαιότερο των γραπτών μνημείων πεζού λόγου των Ελλήνων, που σώζονται. Αρχαικό και τραχύ στο Κρητικό του ιδίωμα όπως και τα γράμματα χαραγμένα[βουστροφηδόν] πάνω σε χοντρές πέτρινες πλάκες. Ανακαλύφθηκε από τον Ιταλό αρχαιολόγο Άλμπερτ και βρίσκεται σε  ειδικά διαμορφωμένο χώρο δίπλα στο Ωδείο.

H Γόρτυνα είναι η πρώτη πόλη της Κρήτης που δέχτηκε το Χριστιανισμό. Έτσι δεν ήταν μόνο διοικητική πρωτεύουσα αλλά και μητρόπολη εκκλησιαστική. Πρώτος χριστιανός ποιμενάρχης με έδρα τη Γόρτυνα υπήρξε ο απόστολος Τίτος. Η  καταγωγή του ήταν από τη Γόρτυνα και κατά μία παράδοση στάλθηκε νεαρός τότε από τον ανθύπατο στα Ιεροσόλυμα για να πληροφορηθεί όσα λέγονται για τον Ιησού Χριστό. Έμεινε πολλά χρόνια βαπτίστηκε και πήρε μέρος στην Αποστολική Σύνοδο των Ιεροσολύμων. Γνωρίστηκε και έγινε φίλος και μαθητής του Αποστόλου Παύλου. Συνοδεύει τον Παύλο στις πορείες του και διδάσκουν ανά τα έθνη το Χριστιανισμό. Επιστρέφει στην Ελλάδα και καταλήγει στην πατρίδα του τη Γόρτυνα. Ορίζεται από τον Παύλο επίσκοπος και παίρνει  οδηγίες για τη διοίκηση της εκκλησίας της Κρήτης. Έμεινε πρώτος επίσκοπος Κρήτης 39  έτη και πέθανε στη Γόρτυνα το 106 μ.Χ. σε ηλικία 94 ετών.

Η Γόρτυνα την εποχή της διάδοσης του Ευαγγελίου έτυχε να είναι πολιτική πρωτεύουσα της Κρήτης. Συγχρόνως όμως είχε και αξιόλογους ποιμενάρχες με επικεφαλής τον Τίτο. Έτσι ανέπτυξε πλούσια και σημαντική θρησκευτική ζωή και ιστορία. Σε ένα από τα λιμάνια της, τους Καλούς Λιμένες, πάτησε για πρώτη φορά το χώμα της Κρήτης ο Απόστολος των εθνών, ο Παύλος. Μάλιστα πέρασε από το σημείο αυτό δύο φορές. Τη μια σηδιροδέσμιος προς την Ρώμη για να δικαστεί και άλλη μια για να δώσει οδηγίες στο φίλο του Τίτο που ανέλαβε το έργο του εκχριστιανισμού της Κρήτης. Ο αειθαλής πλάτανος που έστεκε αιωνόβιος και προκλητικός, προκαλούσε τη λαϊκή φαντασία που ξέχασε προς στιγμή το Δία, και τον συνέδεσε με τον ερχομό του Παύλου στη Γόρτυνα. Πλάτανος του Παύλου ονομάστηκε γιατί μόνο η χάρη του μπορεί να δικαιολογήσει τη συνεχή άνθησή του. Ο ιστορικός πλάτανος επιμένει να στέκεται όρθιος στους αιώνες και να διαλαλεί στους θνητούς  «Εδώ στο πυκνό μου φύλλωμα ερωτεύονται θεοί και φιλοξενούνται άγιοι».

Η Γόρτυνα στα χρόνια που ακολούθησαν υπήρξε το κέντρο του Χριστιανισμού και ο  τόπος που ανέδειξε πολλούς αγίους και μάρτυρες. Στο χώρο αυτό κατά το διωγμό του Δεκίου το 250 μ.Χ. μαρτύρησαν οι Άγιοι Δέκα. Εδώ επίσης δικάστηκε και καταδικάστηκε σε μαρτύριο ο Άγιος Κύριλλος επίσκοπος Γόρτυνας. Υπηρέτησαν σπουδαίοι ποιμενάρχες με διεθνή προβολή και κύρος. Ανεγέρθηκαν υπέρλαμπροι χριστιανικοί ναοί. Όμορφα αρχιτεκτονικά οικοδομήματα με πλούσιο ψηφιδωτό διάκοσμο. Συνεχώς ανακαλύπτονται νέοι συναγωνιζόμενοι σε μεγαλείο και λαμπρότητα σε σημείο να δυσκολεύονται οι ειδικοί να μας πουν ποιος ήταν ο πρώτος μητροπολιτικός ναός της πόλης.

Από παιδί γνώριζα μητροπολιτικό το μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου Τίτου που σώζεται εν μέρει μέχρι σήμερα. Μπροστά μάλιστα υπήρχε και υπάρχει μια γούρνα πέτρινη σε σχήμα σαρκοφάγου που μας έλεγαν ότι είναι ο τάφος του Αγίου Τίτου. Όταν πονούσε η κοιλιά μας ξύναμε την πέτρινη γούρνα από την άκρη, τα σημάδια φαίνονται, πίναμε τη σκόνη με νερό και γινόμαστε καλά. Δεν μπορούσα όμως να καταλάβω γιατί τον λέγαμε Παναγία-Κερά και τον γιορτάζαμε την Τρίτη του Πάσχα. Το 1978-79 ανασκάφτηκε από μια μικτή ελληνοιταλική αποστολή στο χωριό Μητρόπολη η μεγάλη πεντάκλιτη Βασιλική. Το μεγαλύτερο κτίριο χριστιανικής λατρείας που έχει βρεθεί ποτέ στην Κρήτη.

Σήμερα ισχυρίζονται ότι αυτός ήταν ο μητροπολιτικός ναός του Αποστόλου Τίτου. Θα σταματήσω σε αυτούς τους δύο χριστιανικούς ναούς της πόλης και δεν θα αναφερθώ στο πλήθος των άλλων που υπάρχουν στο χώρο της πόλης και που συνεχώς ανακαλύπτονται. Επίσης παραλείπω και τα πολλά προχριστιανικά μνημεία και ναούς, που όλα μαζί φανερώνουν την ακμή και το μεγαλείο της πόλης. Η πόλη χτυπήθηκε επανειλημμένα από σεισμούς αλλά κρατήθηκε όρθια. Η ακμή της σταμάτησε μια και καλή το 823 μ.Χ. όταν κατακτήθηκε από τους Σαρακηνούς. Ο τελευταίος μητροπολίτης και οι Γορτύνιοι που αντιστάθηκαν σφάχτηκαν στην Ακρόπολη και η πόλη ανασκάφτηκε με μανία συθέμελα. Έκτοτε έμεινε σχεδόν ακατοίκητη. Οι Αρχές και η Μητρόπολη μεταφέρθηκαν σταδιακά στο Χάνδακα και έμειναν μόνο τα δύο ονόματα των οικισμών Άγιοι-Δέκα και Μητρόπολη.

Σήμερα η ορθοδοξία θυμάται και τιμά. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οφείλει ανάλογη συμπεριφορά στον τόπο. Οι αρμόδιοι το ξέρουν άραγε;                

 

                                                                                    Στυλιανός Ευαγγ. Μανουσέλης

                                                                               συνταξιούχος  δάσκαλος

Το παρόν δημοσιεύθηκε στις 16.10.2008 στην εφημερίδα  «ΠΑΤΡΙΣ»  με αφορμή την επίσημη επίσκεψη στη Γόρτυνα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Όλοι οι Έλληνες, βιώνουν την αγωνία των πανελληνίων εξετάσεων

Δημοσιεύτηκε

στις

Με την έναρξη του καλοκαιριού,στην ελληνική κοινωνία λαμβάνει χώρα ένα μεγάλο κοινωνικό φαινόμενο


Όλοι οι Έλληνες πολίτες, βιώνουν την αγωνία των πανελληνίων εξετάσεων.Σαν μια παράδοση χρόνων που ‘μεινε παρακαταθήκη και επιβιώνει από γενιά σε γενιά. Το βιώνεις σαν παιδί, αργότερα σαν γονιός, παππούς και γιαγιά. Έτσι το βίωσα κι εγώ σαν παιδί-μαθήτρια και υποθέτω πως ίδια αγωνία θα ‘χω σαν γονέας. Ωστόσο, ετούτη τη φορά θα ήθελα να σχολιάσω αυτό το μέγα γεγονός απ’ τη σκοπιά του εκπαιδευτικού.

Του εκπαιδευτικού ο οποίος σαν ”παντογνώστης” αφηγητής παρατηρεί από μια γωνιά, συνολικά, τις αντιδράσεις γονέων και μαθητών . Έργο μας είναι να μυήσουμε τα παιδιά στη γνώση. Και σ’ αυτό ,νομίζω, συμφωνούμε όλοι. Σ’ ετούτο το σημείο θα ήθελα να θέσω ένα καίριο ερώτημα: Ποιό είναι, ή θα έπρεπε να είναι, το έργο του σύγχρονου εκπαιδευτικού;Θα απαντήσω λέγοντας πως το ”πράττειν” του εκπαιδευτικού σήμερα είναι η προετοιμασία και γαλούχηση του παιδιού,ώστε να μπορεί να είναι σε θέση να κερδίσει μια θέση στη λίστα επιτυχόντων των πανελληνίων εξετάσεων. Και προς αποφυγή κάθε είδους παρεξήγησης, θεωρώ μέγιστη επιτυχία την πραγμάτωση του στόχου αυτού.Αυτή είναι όμως η μια όψη του νομίσματος.

Στον αντίποδα,βρίσκεται ξεχασμένο το έργο του εκπαιδευτικού-παιδαγωγού, που έχει μέλημα τη μέριμνα της αγωγής της ψυχής,και του νου, του μαθητή.Γιατί σαν δεύτεροι γονείς έχουμε χρέος να φροντίσουμε την αγωγή νου αλλά και ψυχής του παιδιού-εφήβου.

Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε είναι επιτακτική η ανάγκη τα παιδιά μας να διδαχθούν τις αληθινές αξίες της ζωής και να πορεύονται με ήθος. Ακόμα,όμως πιο επιτακτική είναι η ανάγκη να σωπάσουμε και να αφουγκραστούμε τις ανάγκες της ψυχής τους,να ακούσουμε τί ψιθυρίζουν για τις επιθυμίες τους,να αντιληφθούμε πού φτάνουν οι αντοχές τους.

Ναι, είναι όμορφο να αριστεύουν τα παιδιά μας, να κατακτούν θέσεις περιζήτητων σχολών.Μας συγκινεί να τα καμαρώνουμε σε θέσεις σημαιοφόρων στις μαθητικές παρελάσεις.Μα είναι ακόμα πιο όμορφο να ξέρουμε πως τα παιδιά μας είναι αληθινά χαρούμενα με αυτό που κάνουν.

Πρόσφατα διάβασα ένα, ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο, από το οποίο συγκράτησα το εξής: ” Και στο τέλος-τέλος τι να τον κάνεις έναν αγχωμένο σημαιοφόρο με κλαμένα μάτια;”

Αγαπητοί γονείς και συνάδελφοι εκπαιδευτικοί, όλοι μας πριν πάρουμε τους τωρινούς μας ρόλους, υπήρξαμε πρώτα παιδιά και έφηβοι.Και δεν είχαμε ανάγκη πολλά, παρά μονάχα ένα βλέμμα κατανόησης των μεγάλων,κι εκείνο μας ήταν αρκετό για δύναμη.Όμως ξεχάσαμε πως ήμασταν παιδιά και θλίβομαι γιατί ξεχάσαμε κυρίως να κοιτάξουμε στα μάτια τα δικά μας παιδιά.

Ακούστε τί έχουν να σας πουν,ζητήστε να μάθετε για τα όνειρα,τις επιθυμίες τους. Πιάστε το χέρι τους και περπατήστε σιωπηλά δίπλα τους.Ο γονέας γιατί έχει χρέος απέναντι στο παιδί του και ο δάσκαλος γιατί έχει χρέος στο έργο που μόνος επέλεξε. Και μιλώ για τον δάσκαλο-εκπαιδευτικό- ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ.Μάθαμε όλοι μας να μεγαλώνουμε και να εκπαιδεύουμε επιτυχημένα παιδιά.

Όμως το ζήτημα είναι να μεγαλώσουμε παιδιά ευτυχισμένα. Μια μέρα με ρώτησε μια μικρή μαθήτρια: -Κυρία,εσείς όταν ήσασταν μικρή θέλατε να γίνετε δασκάλα; -Ναι,της απαντώ. -Και διαβάζατε πάντα; -Φυσικά,διάβαζα και έπαιζα, της λέω. -Εγώ κυρία θέλω να γίνω σχεδιάστρια μόδας γιατί μου αρέσει να ζωγραφίζω ρούχα για τις κούκλες μου.

Γι’ αυτό θα διαβάσουμε για να γίνω ε; -Θα διαβάσουμε κι έπειτα θα ζωγραφίσουμε για τις κούκλες σου παρέα. Μου χαμογέλασε γλυκά,γλυκά και ξεκίνησε με όρεξη την ανάγνωση που άλλοτε απεχθανόταν. Και τότε κατάλαβα πως ένα χαμόγελο αρκεί και για τις δυο μας. Εύχομαι από καρδιάς, λοιπόν, συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που συμμετέχουν διαδικασία των πανελληνίων εξετάσεων. Καμιά φορά το ταξίδι για την Ιθάκη μπορεί να μας διδάξει πολλά περισσότερα απ’ ότι η απόβαση στο νησί,το στόχο.

Άξιο το έργο γονέων και εκπαιδευτικών που στάθηκαν αρωγοί στο δύσκολο ταξίδι.

(Σοφία Γ. Παπαδάκη, Παιδαγωγός-Φιλόλογος)

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Αυτοδιοικητικές εκλογές (Μέρος 5ο… και τελευταίο)

Δημοσιεύτηκε

στις

Τώρα που αρχίζουν να καταλαγιάζουν τα νερά των πανηγυρισμών και επανερχόμαστε στους κανονικούς ρυθμούς της ζωής αισθάνομαι την ανάγκη να κάνω ένα μικρό απολογισμό σε γενικό αλλά και προσωπικό επίπεδο


Κατά πρώτον ήταν ξεκάθαρη η θέληση των πολιτών της Γόρτυνας να γυρίσει σελίδα ο τόπος. Προσωπικά πιστεύω ότι καμία Αρχή, όσα κι αν έχει προσφέρει και καταφέρει, δεν πρέπει να παραμένει επί πολύ μακρόν στην εξουσία, διότι υπάρχει ο κίνδυνος μετατροπής της σε καθεστώς. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν μονόδρομοι…

Το πολύ ευχάριστο στην απερχόμενη εκλογική διαδικασία ήταν ότι ο κόσμος παρέμεινε μακριά από φανατισμούς, διχόνοιες και έριδες. Είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για το μέλλον, διότι δείξαμε να κατανοούμε ότι το καλό του τόπου θα το πετύχουμε μόνο ενωμένοι.

Η επόμενη μέρα είναι μέρα ευθύνης για όλους τους εκλεγμένους, διότι ο κόσμος έχει δικαιολογημένα πολλές προσδοκίες από τα νέα πρόσωπα και παράλληλα αυτά που πρέπει να γίνουν είναι πολλά, προκειμένου ο τόπος μας να βρεθεί σε μια πολυεπίπεδη τροχιά ανάπτυξης.

Σε ό,τι με αφορά

Η εμπειρία της ανάμειξης μου με τις αυτοδιοικητικές εκλογές ήταν πράγματι πολύ σπουδαία. Γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους, απέκτησα νέες φιλίες και κυρίως συμμετείχα ενεργά σε εποικοδομητικά συμβούλια, στα οποία καθορίσαμε τα βήματα μας και διαμορφώσαμε το πρόγραμμα της επόμενης μέρας για τον τόπο.

Η επαφή μου με όλους εσάς με γέμισε ως άνθρωπο διότι εισέπραξα πολλή αγάπη και εκτίμηση, σε σημείο που πραγματικά με συγκινήσατε. Παράλληλα διαπίστωσα ότι σε μένα προσβλέπετε πολλά και αυτό με γεμίζει ευθύνη για το αύριο.

Είμαι πολύ περήφανος για τον τίμιο και καθαρό αγώνα μου, μακριά από εντάσεις, έριδες, ραδιουργίες και “ανίερες συμμαχίες”…Πορεύτηκα με αξιοπρέπεια με μοναδικά στηρίγματα την οικογένειά μου, τις δικές μου δυνάμεις, τις όποιες γνώσεις μου, τις προτάσεις και τις ιδέες μου, τις αρχές και τις αξίες μου.

Τέλος θέλω να ευχαριστήσω ολόψυχα όλους εσάς που με στηρίξατε με την ψήφο σας και μου δώσατε την ευκαιρία να γίνω η φωνή σας στο συμβούλιο του τόπου μας. Ευχαριστώ επίσης και όλους εσάς που δεν με ψηφίσατε αλλά όμως μου αποδώσατε εγκάρδια την εκτίμησή σας. Το ξέρω ότι θα το θέλατε, αλλά δεν σας το επέτρεψαν…οι υποχρεώσεις. Ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα, με κάνατε να νιώσω πρώτος στις καρδιές σας!

Να είστε σίγουροι ότι θα φανώ αντάξιος των προσδοκιών σας.

Βαγγέλης Τιτάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΓΝΩΜΕΣ

Καίρια στρατηγικά διλήμματα για το Ηράκλειο

Δημοσιεύτηκε

στις

Η αυτοδιοίκηση είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος της εφαρμοσμένης πολιτικής – Στην πραγματικότητα, αποτελεί δείκτη του βαθμού ανάπτυξης και ευημερίας


του Νίκου Μπουνάκη

Οι αποκεντρωμένοι θεσμοί μιας πολιτείας προσδίδουν ουσιαστική διάσταση στη λειτουργία της. Και το σημαντικότερο, ενισχύουν περαιτέρω την κοινωνία των πολιτών.

Η υστέρηση της χώρας μας -παραγωγική, οικονομική, αναπτυξιακή- συνυπάρχει με τις στρεβλώσεις, τις ανεπάρκειες και την ατροφία των δήμων και των περιφερειών.Το μοντέλο οργάνωσης και διοίκησης που ακολουθήσαμε επί πολλές δεκαετίες βρισκόταν σε δυσαρμονία με τις ζωτικές ανάγκες του τόπου μας. Περισσότερο εξυπηρετούσε τις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς πολιτικών και κομματικών επιτελείων και των εκπροσώπων τους, οι οποίοι ασκούσαν διαμεσολαβητικό ρόλο.

Οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν από τις αρχές του ’80 και έπειτα αποτέλεσανμεγάλη τομή στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και στη συνέχεια στη νομαρχιακή και περιφερειακή. Κοινή διαπίστωση είναι ότι η αναβάθμιση του θεσμού δεν συνοδευόταν από  πρακτικές που θα τον καθιστούσαν ισχυρή, πολιτική και αναπτυξιακή υποδομή.

Μολονότι υπήρχαν οι προϋποθέσεις, στην πράξη επικράτησαν εκείνες οι παθογένειες που απομείωναν τις δυνατότητες της αυτοδιοίκησης να γίνει ατμομηχανή της τοπικής ανάπτυξης. Το αποτέλεσμα ήταν η απονεύρωση των δήμων και η μετατροπή τους είτε σε «ντουντούκα διαμαρτυρίας», είτε σε «τροχονόμο» εξυπηρέτησης συμφερόντων κεντρικών και μη. Και στις δύο περιπτώσεις η αυτοδιοίκηση υπήρξε δέσμια κομματικών μηχανισμών και προσωπικών στοχεύσεων και σκοπιμοτήτων.

Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι ο θεσμός  λειτουργεί πρωτίστως ως φύτρα παραγόντων, όπου βέβαια σχεδόν όλοι τους ενδύονται τον μανδύα του ανεξάρτητου. Με την ψευδεπίγραφη αυτή σήμανση προσπαθούν να ανταποκριθούν στην εκφρασμένη επιθυμία των δημοτών να στηρίξουν προσωπικότητες με κριτήρια τα κοινωνικά, επαγγελματικά και επιστημονικά τους ένσημα. Ως εκ τούτου, σήμερα στην αυτοδιοίκηση αναμετριόνται δύο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις.

Η πρώτη, που διαχρονικά κυριαρχεί, αντιμετωπίζει τους δήμους σαν εργαλείο εξουσίας για την προώθηση φιλοδοξιών – πολιτικών και προσωπικών. Οι ενέργειες των εκπροσώπων αυτής της αντίληψης αποσκοπούν στην επίτευξη του παραπάνω στόχου. Μάλιστα, καταφεύγουν σε κάθε μέσο, αδιαφορώντας για τη μετατροπή της αυτοδιοίκησης σε κακέκτυπο του πελατειακού κράτους. Με βασικά χαρακτηριστικά τον λαϊκισμό και τις κοντόφθαλμες πολιτικές, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η συντήρηση της απήχησής τους. Έτσι ερμηνεύεται και το γεγονός ότι αρκετοί δήμαρχοι νοιάζονται κυρίως για τη διασφάλιση της πολιτικής τους περιουσίας. Μέλημά τους, η επένδυση και η αναπαραγωγή του κεφαλαίου που έχουν κατακτήσει.

Η δεύτερη αντίληψη συνιστά στρατηγική μακράς πνοής. Στο επίκεντρό της βρίσκεται η μεγάλη εικόνα. Δεν αναλώνεται σε μικροπολιτικές  διευθετήσεις. Δεν παγιδεύεται σε πρόσκαιρες και εφήμερες στοχεύσεις. Οι φορείς αυτής της στρατηγικής αντιμετωπίζουν τον δήμο ως θεσμικό αντίβαρο στην κεντρική διοίκηση. Προτάσσουν την υλοποίηση ολοκληρωμένων σχεδίων για τη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό της αυτοδιοίκησης, τα οποία συνδέουν τα μικρά με τα μεγάλα, προσδίδοντάς της ισχυρή πολιτική, κοινωνική και αναπτυξιακήδιάσταση.

Η δημαρχιακή θητεία του Βασίλη Λαμπρινού αναμφίβολα αποδεικνύει τη χρησιμότητα μιας τέτοιας στρατηγικής. Ο δήμαρχος Ηρακλείου, διαθέτοντας το απαιτούμενο διανοητικό και πολιτικό βάθος, την ηγετική στιβαρότητα και προπαντός την  υπευθυνότητα, αποφεύγει τις μεγαλόστομες διακηρύξεις που επιδιώκουν τον εντυπωσιασμό χωρίς να έχουν πρακτικό αντίκρισμα. Με πυξίδα του τον πραγματισμό, ακολουθεί με συνέπεια, τεσσεράμισι χρόνια τώρα, πολιτικές που βρίσκονται στον αντίποδα του λαϊκισμού και των μικροδιευθετήσεων, υπηρετώντας  την πολιτική αναβάθμιση και αναζωογόνηση της πόλης μας.

 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη