Connect with us

Life

Το μετόχι της Αγίας Παρασκευής του Μερίτη

Δημοσιεύτηκε

στις

Είναι μέσα στην Γεωργική σχολή στον Αμπελούζο


Ανατολικά του χωριού Αμπελούζο και σε κοντινή απόσταση ευρίσκεται η Γεωργική Σχολή Μεσαράς, που με το όνομα αυτό γνωρίζουμε τη περιοχή τα τελευταία εκατό χρόνια, ενώ πρωτύτερα εδώ υπήρχε το μετόχι της Αγίας Παρασκευής του Μερίτη, που σώζεται ακόμα η εκκλησία του και είναι αυτή που συνοδεύει το παρών δημοσίευμα.

Το μετόχι υπαγόταν διοικητικά στην Ιερά μονή του Αγίου Φανουρίου του Βαλσαμονέρου, που εβρίσκετο νότια των Βοριζών.
Σώζεται η απογραφή που συντάχθηκε την πρώτη Μαϊου του 1644, όσον αφορά το προαναφερόμενο μετόχι.

Ήταν η εποχή που ανέλαβε τη διοίκηση της Μονής του Βαλσαμονέρου ο ιερομόναχος Ιερεμίας Κορνάρος, μετά το θάνατο του ηγουμένου της Γαβριήλ Παπαδοπούλου.

Μετέβη λοιπόν ο ιερομόναχος Ιερεμίας Κορνάρος μαζί με τον νοτάριο Γεώργιο Καλαμαρά στο μετόχι της Αγίας Παρασκευής του Μερίτη, όπου συντάχτηκε η απογραφή που σας παραθέτω, διατηρώντας την ακριβή γραφή της απογραφής.

”Στιν προτι του μαγιου 1644.
Ις το μετοχι τζι Αγιας Παρασκεβις του Μεριτι στο Καστελι το Καινουργιο.
Ις τιν εκλισια ινε τα κατοθε, ιγου:
Ευαγγελιον σταμπαδον με σταβροσι αργιρι.
Ευχολογιον σταμπαδο.
Ενα Πεντικοσταρι κοντιλογραφο, παλιο.
Μια Παρακλιτικι σταμπαδο.
Τεσερα Μινεα σταμπαδα αρχιζοντας απου τον Σεπτεμβριον εος ολον τον Απριλιον.
Ενα Τριοδι κοντιλογραφο, παλιο.
Ενα Αποστολο σταμπαδο.
Ενα Ρολογιον σταμπαδο.
Ενα Ψαλτιρι σταμπαδο.
Μια εορτιν τις αγιας Παρασκεβυς κοντιλογραφι.
Ενα αρτοφορι, εχι μεσα διο βουτια.
Διο καντιλιεργια ξιλινα στιν αγια Τραπεζο.
Μια λουτρομπολια ακριβι απανο στιν αγια Τραπεζο.
Μια ποδια, και εχι τιν αγιαν Παρασκεβι και τον αγιο Φανουργιο.
Μια ποδια σμπουρδινι.
Αλι μια ποδια μικρι με κορονετες και με ενα σταβρο στι μεσι.
Ενα ποτιριον και ενα δισκαριον αργιρα, παλεα.
Μια κολινβιθρα του αγιασμου μαγιολικι, ασπρι.
Ενας δισκος πολιτικος.
Ενα μανουαλι.
Ενα λαβιδι αργιρο.
Ενα μιαν λονχι σιδερι.
Ενα αστερισκο μολιβενιο.
Τζιρια μεγαλα διο.
Μια ικονα μικρι τζι αγιας Παρασκεβις.
Ενα στιχαρι λινο.
Ενα φελονι ασπρο, παλεο, μεταξοτο, διμιτο.
Ενα ζευγαρι ιπομανικα παλεα, ρεκαμαδα.
Ενα πετραχιλι παγονατζο, βελουδι, με ασπρους σταβρους.
Ποτιροκαλιμα και δισκοκαλιμα κιτρινι, ορμιζενια.
Ενας αερας κοκινος.
Ακομι στιν εκλισιαν ταβλες κιπαρισενιες μικρες.
Μια ταβλα κοντι.
Ταβλες ντελαριζενιες μεγαλες.
Ενα σιμαντιρι σιδερο.

Ις τα καιλια του ανωθεν μετοχιου τις Αγιας Παρασκεβις.
Μια σαλιερα πετρινι.
Ενα μαντιλι παλιο.
Ενα δραπανι.
Ενα στροματζο μονοκιτιαρικο.
Μια καδεγλα.
Κοφινιδες μεγαλες.
Και μικρες.
Σκαφι μια, πινακοτες τρις.
Πιθαρια τρια, ενα σκαμνι στρονγγιλο.
Ενα λιχνο κρεμαστο.
Τρια τζικαλια πετρινα.
Μια σιγλα με το χερι.
Ενα τιγανι σιδερο.
Πιατρα χοντρα δεκατρια.
Λεκανιδες τεσερις.
Μια κασελοπουλα παλια.
Διο ζεβγαργια βουγια με ολα τος τα σινεργα.
Και ενα βουγι περισο.
Μια παλαμι, θρινακια τρια, διο κατσουνες.
Προβατα του πορου εφτα, ινε ις το κουραδι και (τιρουμανετε)
Προβατα στιρα, ιγου τρις κριους παχιους και ενα μαροπο κριο και διο λεφτερα.
Ενα αρνι φετινο, θιλικο.
Μια σκροφα μεγαλι.

Να σημειώσουμε επιπλέον ότι σύμφωνα με την καταγραφή του 1644 από τον ηγούμενο Ιερεμία Κορνάρο, της βιβλιοθήκης της μονής του Βαλσαμονέρου, στους 143 τόμους που καταγράφηκαν, οι δεκατρείς ανήκαν στο μετόχι της Αγίας Παρασκευής του Μερίτη.

Σύνταξη κειμένου – έρευνα – φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης, Μέλος της: ΠΑ.Ε.ΔΗ κ. ΜΜΕ.

Life

Μεγάλη διάκριση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Αξού

Δημοσιεύτηκε

στις

Το 2/θέσιο Δημοτικό Σχολείο Αξού κατάφερε να κατακτήσει την 6η θέση στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ρομποτικής που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το Σάββατο 15 Μαρτίου 2019 με την κατασκευή «Έξυπνο Μιτάτο»


Πρόκειται για μια τεράστια επιτυχία καθώς συναγωνίστηκε συνολικά 1177 σχολεία της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων, μεγάλα ιδιωτικά κολέγια και φροντιστήρια ρομποτικής. Ένα μικρό επαρχιακό σχολείο, μεταξύ των πρώτων της χώρας σε ένα τομέα σύγχρονης τεχνολογίας και εξειδίκευσης. Αυτό και μόνο αποτελεί μια τεράστια επιτυχία!

Ο Διευθυντής του σχολείου και πρωτεργάτης του έργου αυτού κ. Ηρακλής Κατσάρης μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού δήλωσε τα εξής: «Η 6η θέση στον Πανελλήνιο διαγωνισμό εκπαιδευτικής ρομποτικής της Wro!!!! Το διθέσιο δημοτικό σχολείο της Αξού 6ο ανάμεσα σε 1177 σχολεία όλης της χώρας. Το μοναδικό ολιγοθέσιο που έχει φτάσει τόσο ψηλά!!

Υπερήφανος γι αυτούς τους υπέροχους μαθητές που μέσα σε τρεις μήνες κατέκτησαν τόσα πολλά σε όλα τα επίπεδα: ρομποτικής, ομαδικότητας, συνεργασίας….Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους τους γονείς και σε όλο το χωριό της Αξού που είναι πάντα δίπλα μας και μας στηρίζουν σε όλες μας τις ενέργειες. Ευχαριστούμε πολύ την Περιφέρεια Κρήτης και τον Δήμο Μυλοποτάμου που με την οικονομική τους βοήθεια και γενική στήριξη γίνονται πράξη τα όνειρα μας.»

Από την πλευρά του ο Υπεύθυνος του Τομέα Παιδείας του Δήμου Μυλοποτάμου κ. Μανούσος Κλάδος δήλωσε τα εξής: «Η επιτυχία του 2/θέσιου Δημοτικού Σχολείου Αξού έρχεται να δικαιώσει μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς, που κάτω από αντίξοες συνθήκες, δίδουν τον δικό τους άνισο αγώνα για την κατάκτηση της γνώσης.

Άνισο, γιατί ο νομοθέτης και οι επαΐοντες της παιδείας, όχι μόνο δεν στηρίζουν όσο θα έπρεπε αλλά δεν δίδουν κανένα ουσιαστικό κίνητρο για να εκσυγχρονιστεί ο τομέας της παιδείας στα χωριά της επαρχίας. Αρκεί να τονίσω, πως από το 2011 έως και σήμερα, η επίσημη πολιτεία δεν έχει δώσει ούτε ένα λεπτό του ευρώ για την υλικοτεχνική υποδομή και το εκσυγχρονισμό των σχολείων.

Στο δε Δήμο Μυλοποτάμου, ό,τι αφορά αυτή την ουσιώδη υποδομή την έχει χρηματοδοτήσει με δικά του κονδύλια ο Δήμος Μυλοποτάμου, έχει συνδράμει έμπρακτα η Περιφέρεια Κρήτης και ειδικά για τα Δημοτικά Σχολεία ήταν καταλυτική η συμβολή του Ελληνοαμερικανού Επιχειρηματία Γεώργιου Σιγανού από το Φαράτσι. Ο Δήμος Μυλοποτάμου στήριξε έμπρακτα και την συγκεκριμένη προσπάθεια των μαθητών και των εκπαιδευτικών του Δημοτικού Σχολείου Αξού, όπως άλλωστε έχει κάνει με όλες τις πρωτοβουλίες που λαμβάνουν τα σχολεία της περιοχής. Και θα συνεχίσει να το κάνει. Γιατί τα παιδιά είναι το μέλλον, είναι η ελπίδα, είναι το αύριο. Είμαστε βέβαιοι, πως το «Έξυπνο Μιτάτο» θα το δούμε κάποτε στην πράξη. Γιατί δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Τα παιδιά έδειξαν μας έδειξαν το δρόμο. Συγχαρητήρια και ευχαριστίες σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς.»

ΤΟ ΕΞΥΠΝΟ ΜΙΤΑΤΟ

Λόγω του ότι ζούμε στην Αξό που είναι στον ορεινό Ψηλορείτη, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το «έξυπνο Μιτάτο». Το Μιτάτο είναι ένα πολύ μικρό κτίσμα φτιαγμένο με πέτρες στην ύπαιθρο και αποτελεί το σπίτι του βοσκού. Ακόμη χρησιμοποιείται και ως τυροκομείο. Οι κάτοικοι του χωριού μας ασχολούνταιμε την κτηνοτροφία και τη γεωργία, γι’ αυτό αποφασίσαμε να τους βοηθήσουμε.

Ο πρώτος μηχανισμός είναι ένα αυτόματο μαντρί. Όταν τα πρόβατα πλησιάζουν στο μαντρί τα εντοπίζει ο αισθητήρας απόστασης και η πόρτα ανοίγει. Μόλις συμπληρωθεί ο αριθμός του κοπαδιού το μαντρί κλειδώνει για το βράδυ.

Έπειτα ο βοσκός πάει το γάλα στο τυροκομείο όπου με έναν αισθητήρα απόστασης μπορεί και μετράει πόσα κιλά γάλα έχει. Εκεί το γάλα βράζεται και ανακατεύεται. Σε αυτή τηδιαδικασία γίνεται το τυρί και ημυζήθρα. Στη συνέχεια μεταφέρεται με ένα διάδρομο στη συσκευή διαλογής.

Εκεί η συσκευή διαλογής χωρίζει το τυρί και την μυζήθρα με τη βοήθεια του αισθητήρα απόστασης. Η μυζήθραθα μείνει στο Μιτάτο για ωρίμαση.
Ύστερα ο βοσκός θα πάρει το τυρί και θα το τοποθετήσει στο φορτηγάκι 4×4 για να το μεταφέρει στο Ρέθυμνογια εξαγωγή. Όταν το φορτηγάκι φτάσει στο λιμάνι του Ρεθύμνου θα αφήσει-πετάξει (σύστημα καταπέλτη με αισθητήρα κλίσης) το τυρί στο καράβι για την Αθήνα.

Τέλος έχουμε κατασκευάσει ένα θερμοκήπιο όπου έχουμε φυτέψει σε αυλάκια μαρούλια και κρεμμύδια, τα οποία ποτίζονται αυτόματα. Ανάλογα με την τιμή από τον αισθητήρα απόστασης ποτίζεται η αντίστοιχη καλλιέργεια.

Το Δημοτικό Σχολείο της Αξού είναι ένα μικρό διθέσιο σχολείο αλλά με μαθητές, γονείς κι εκπαιδευτικούς γεμάτους όρεξη για δημιουργία και καινοτόμες μεθόδους εκπαίδευσης. Χρησιμοποιώντας την Εκπαιδευτική Ρομποτική ο δάσκαλος Κατσάρης Ηρακλής εισήγαγε τους μαθητές του στον νέο αυτό κόσμο. Το σχολείο έγινε σταδιακά ένας χώρος όπου καθημερινά νέες ιδέες γινόταν πράξη μέσα από τα τουβλάκια, τους κινητήρες τους αισθητήρες και τους υπολογιστές. Οι μαθητές δημιούργησαν απλές αλλά και σύνθετες ρομποτικές κατασκευές όπως ένα ομοίωμα του ηλιακού συστήματος.

Η συμμετοχή στον Πανελλήνιο διαγωνισμό ήταν το επόμενο βήμα. Με τη βοήθεια της Περιφέρειας Κρήτης και του ΔήμουΜυλοποτάμου που συνέβαλαν στην αγορά του απαραίτητου εξοπλισμού, καθώς και τη συνεχή στήριξη από τους ενθουσιώδεις γονείς, κατάφεραν να παρουσιάσουν μία διαφορετική μακέτα που έδινε σημασία στις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής και πρότεινε τρόπους σύνδεσης της παράδοσης με την νέα εποχή.

Η τέταρτη θέση και η συμμετοχή τους στους τελικούς της Αθήνας ήταν το επιστέγασμα αυτή τους της προσπάθειας.

Το αποτέλεσμα αυτής τους της προσπάθειας δεν είναι μόνο η μοναδικά αυτή εμπειρία της συμμετοχής στον τελικό γύρο αλλά και η ενθάρρυνση των μαθητών να διευρύνουν τους ορίζοντές τους και να δουν το σχολείο με μία διαφορετική ματιά. Ως ένα χώρο φαντασίας, δημιουργίας και ανακάλυψης συνδυασμένο με τις απαιτήσεις του μέλλοντος.

Μαθητές:
Αλεξανδράκη Μαρία
Δαφέρμου Όλγα
ΜανιάΧρυσοβαλάντου
Παραγιουδάκης Αντώνης
ΠατελάρουΕμμανουέλα
Σφακιανάκη Μαρία
Αποστολάκης Ιωσήφ
Καμαρίτης Άγγελος
Κουτάντου Ροζαλία
Νικηφόρου Αντιγόνη
Σφακιανάκης Ιωάννης
Φετοκάκης Γιώργος

Δάσκαλος: Κατσάρης Ηρακλής

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Εορτάζει ο Άγιος Μύρων ο Νεομάρτυρας από το Ηράκλειο

Δημοσιεύτηκε

στις

Ο Άγιος Νεομάρτυς Μύρων καταγόταν από το Μεγάλο Κάστρο της Κρήτης, το σημερινό Ηράκλειο, και γεννήθηκε από ευσεβείς και φιλόθεους γονείς


Ο πατέρας του ονομαζόταν Δημήτριος και ήταν δίκαιος και ενάρετος άνθρωπος. Ο Άγιος ήταν σεμνός και σώφρων, και αγαπούσε υπερβολικά την παρθενία και την άσκηση. Εργαζόμενος ως ράπτης στο Ηράκλειο συκοφαντήθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι τον φθονούσαν, ότι δήθεν αποπλάνησε μια Τουρκοπούλα.

Στο δικαστήριο ο Άγιος απέρριψε απολογούμενος την συκοφαντία, αλλά ετέθη σε αυτόν το δίλημμα του εξισλαμισμού ή του θανάτου.

Ο Μάρτυρας Μύρων αποκρίθηκε με παρρησία ότι δεν αρνείται την πίστη του, αλλά είναι έτοιμος να υποστεί κάθε βασανιστήριο για την αγάπη του Χριστού, καθώς γεννήθηκε Χριστιανός και Χριστιανός θέλει να πεθάνει.

Για τον λόγο αυτό τον χτύπησαν ανηλεώς και τον έριξαν στην φυλακή. Όταν τον έβγαλαν από αυτήν, τον οδήγησαν και πάλι ενώπιον του κριτού, όπου ο Άγιος επαναλάμβανε συνεχώς ότι ήθελε να πεθάνει ως Χριστιανός. Έτσι καταδικάσθηκε στον δι’ αγχόνης θάνατο. Λίγο πριν από το μαρτύριο ο Μάρτυρας Μύρων ζήτησε την άδεια από τους δήμιους και πλησίασε τον πατέρα του.

Έπεσε στα πόδια του και του φίλησε το χέρι. Αφού έλαβε την ευχή του προσήλθε προ των δημίων και μετά από λίγο δέχθηκε το στέφανο του μαρτυρίου. Ήταν το έτος 1793 μ.Χ.

πηγή φώτο: ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Ο ”θησαυρός” του γέρου…

Δημοσιεύτηκε

στις

Μαθήματα ζωής…


Έντεκα κοπέλια αρσενικά και θηλυκά είχενε ο γέρο Δημητρός από το Πανωχώρι, που δεν επέρασε και πολύς καιρός σά και ξεπερδικίσανε και επαντρευτήκανε και τα ένδεκα, αφού οι καλύτεροι γαμπροί τσι πάντας του του κλέψανε τα θηλυκά, ενώ και τα αρσενικά εβρήκανε και κείνα το σειρά ντως και ετσά επήγαινε το κάθ’ ένα κοπέλι, στο δικό ντου σπιτικό.

Επόμεινε το λοιπόν στο πατρικό σπίτι ολομόναχο το ζευγάρι, ο Δημητρός δηλαδή με τη κερά ντου την Αθηνιά.

Αλλά αμοναχοί ετσά που επομείνανε, είντα θα λα πρωτοπρολάβουνε οι μαύρο κακομοίτσιδες, αφού οι δουλειές απού ξετρέχανε ήτονε πολλές.

Τα έχνη, τσ’ ελιές, τα αμπέλια, τα φαβόρουβα, είντα να προλάβουνε πλια μπροστά, αφού και τα χρόνια απού είχανε στην καμπούρα τους δεν ήτονε και λίγα.

Εσκεφτήκανε το λοιπόν μια βραδιά ο Δημητρός και η Αθηνιά, να καλέσουνε τα κοπέλια ντως, να τους σε μοιράσουνε ούλα τα υπάρχοντα, να ξεμπλέξουνε και κείνοι από τσι πολλές δουλειές, μα γερόντοι απού ήτονε και ετσά απού δεν είχανε άλλες υποχρεώσεις και ας πούμενε και με το χαμομήλι ακόμα θα τηνέ περνούσανε!!

Όπως και εγίνηκε.

Εκαλέσανεντα και τα ένδεκα κοπέλια μια βραδιά και τους σε λέει ο γέρο Δημητρός.

– Μπρε σεις κοπέλια. Εμεγάλωσα σας, επάντρεψα σας, επήγετε στο δικό σας σπιτικό, κάτσετε δα να μοιράσετε και τα χωραφάκια απού έχομε, να πάρει το κάθ’ ένα τη πάρτε ντου, λίγη πολύ ότι είναι, γιατί εγώ με τη μάνα σας, δεν μπορούμε μπλιο να τα σάχνωμε.

Καλοανεθρεμμένα τα κοπέλια όπως ήτονε, εκάτσανε και τα μοιράσανε με το καλύτερο τρόπο και επαίξανε και κλήρο και επήρενε το καθ’ ένα κοπέλι, το δικό ντου μοιράσι και στο τέλος δεν είχενε κιανένα παράπονο.
Εκάμανε όμως ένα λάθος και τα μοιράσανε ούλα, χωρίς να αφήσουνε κάπχοιο κομμάτι των γερόντων, για να βγάζουνε και κείνοι πράμα για τη πέραση ντως, αλλά ούτε εξοικονόμηση δεν εσκεφτήκανε να τους σε κανονίσουνε.

Ο γέρο Δημητρός βέβαια είχενε κατά νου πως, ένδεκα είναι αυτά τα κοπέλια, δεν μπορεί αν δεν βρεθεί έστω και ένα να του δίνει μια ουλιά σημασία, μιας και δεν του βγάλανε γεροντομοίρι.

Αλλά δυστυχώς λίγο αργότερο αποδείχτηκε πως και τα ένδεκα, εξανοίγανε τα κοπέλια ντως και τσι δουλειές ντως και εποξεχάσανε εντελώς τσι γερόντους των.

Εμπαγαλιάσανε το λοιπόν και οι δύο γερόντοι να τρέχουνε στην εξοχή και να βρίσκουνε βρούβες, χοχλιούς και ασκορδουλάκους, αλλά και ότι άλλο τους επάντυχνε, για νά ‘χουνε να βάνουνε πράμα στο τσικάλι.
Στο γύρισμα του χρόνου όμως, πχιάνει την Αθηνιά πνευμονία και εκόρδισε τ’ ατζί τζι, τση μαύρο κακομοίτσας και ετσά επόμεινε ολομόναχος ο γέρο Δημητρός στο σπιτικό ντου.

Τα πράματα όμως μέρα με τη μέρα εντακάρανε και εχειροτερεύγανε ακόμα παραπάνω, αφού και γέρος ήτονε ο Δημητρός και εισόδημα δεν είχενε.
Όπως πολλές φορές, έτσι και τώρα, καθώς ”η ανάγκη τέχνες κατεργάζεται” και με την εμπειρία τση ζωής ο Δημητρός, εσκέφτηκε πονηρά και γι’ αυτό εξαναμάζωξε τα κοπέλια ντου στο σπίτι, για να τους σε πει τα ”καθ’ έκαστα”.

– Κοπέλια μου καλά μου κοπέλια!! Σήμερο με βρίσκετε πολύ χαρούμενο, καθ’ όσον μετά το αναπάντεχο θλιβερό γεγονός που μας βρήκενε ούλους μας οπέρυσι και χάσαμε τη μακαρίτισσα τη μάνα σας και επόμεινα και εγώ ολομόναχος σαν τη καλαμιά στον κάμπο, οφέτος ο Θιός ήθελε να μου δώσει λίγο χαρά , να ”ξεσφακώσει” και μένα το στόμα μου, να μην είμαι ετσά απού ήμουνα μέχρι εδά κακομοιργιασμένος και μού ‘πεψε τα ελέη ντου, μού ‘πεψε ένα θησαυρό και θα τονέ δοξάζω ίσαμε να ζω!!

Οπροχθές το μεσημέρι το λοιπόν, να ιδείτε απού ο σκύλος μας ήσκαφτε ασταμάτητα εκέ όξω στην ελιά από κάτω και για μια στιγμή εξεπρόβαλε άνα βίσαλο και επήρα το ντελόγο και εγώ τη σκαλίδα και ήσκαψα πλια βαθιά και να ιδείτε απού εξέθαψα ένα μεγαλοπό πιθαράκι, απού τελικά ήτονε γεμάτο χρυσές λύρες και επήγατο το ντελόγο και τό ‘χωσα στη πέρα αποθήκη, αναμεσώς στα λαδοπίθαρα μας!!

Εσκέφτηκα το λοιπόν μιας και έχω εδά πολλά λεφτά και μιας και είμαι αμοναχός, να πληρώνω μια ξένη γυναίκα να με σάχνει εδά στα γεράματα μου, να μην τυραννούμαι, ετσά που ετυραννούμουνα μέχρι εδά!!
Αλλά εσκέφτηκα και πάλι πως, σιγά σιγά εκείνη νά η γυναίκα, μπορεί να μου ”ξαφρίσει” ούλες τσι λύρες και κρίμα δεν είναι;;

Να πιάσετε θέλει, λέω ‘γώ, να μου φέρνετε φαϊ να τρώγω και οντό θα ποθάνω, θα μοιράσετε τσι λύρες;;

Μα γρικάτε όμως, θα τσι μοιράσετε μετά που θα ποθάνω και μετά που θα μου κάνετε τα σαράντα!!

– Κιαμέ κιαμέ;; Εμείς θα σου φέρνουμε φαϊ και θα σε σάχνουμε κι’ όλας και να τσ’ αφήσεις ορνικέ ντως εκείνες σάς τσι λύρες, φωνιάζανε ούλα μαζί τα κοπέλια ντου!!

Είντα εγινότανε στη συνέχεια δεν περιγράφεται.

Συνοριτό επαίζανε, πιο κοπέλι θα του πήγαινε το καλύτερο πιάτο φαϊ.
Και του ”πουλιού το γάλα” του πηγαίνανε!!

Λίγα χρόνια όμως αργότερα, επόθανε και ο γέρο Δημητρός!!
Μετά τα σαράντα του εμαζωχτήκανε και πάλι ούλα τα κοπέλια στο πατρικό ντως σπίτι, για να ανοίξουνε το πιθαράκι και να μοιραστούνε τσι λύρες!!
Ανοίγουνε το λοιπόν το πιθαράκι και μέσα σ’ αυτό εβρήκανε, ένα μεγάλο μεγάλο σφυρί και ένα χαρτί απού ήγραφε:

”Απού μοιράσει τώ παιδιώ
καί δέ κρατήξει πράμα,
θέλει μέ τούτο τό σφυρί,
η κεφαλή ντου σπάμα”!!

Μήπως δεν είχενε δίκιο ο γέρο Δημητρός;; Αφού και η παροιμία του σοφού λαού μας ανάλογα μας μαρτυρεί;; Απού λέει:

”Αποκράθιε γέρο νά ‘χεις,
τη τιμή, όπου κι αν λάχεις”.

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης Μέλος της ΠΑ.Ε.ΔΗ. και ΜΜΕ

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη