Connect with us

ΘΕΜΑΤΑ

Γιασμίνα Γκολουμπόφσκα: Η Σκοπιανή διαδηλώτρια με το κραγιόν

Δημοσιεύτηκε

στις

Με τερατώδη ψυχραιμία, κι ενώ την είχαν περικυκλώσει τα ΜΑΤ στη διάρκεια μεγάλης αντικυβερνητικής διαδήλωσης στα Σκόπια, η Γιασμίνα Γκολουμπόφσκα έβγαλε το δικό της όπλο: ένα κραγιόν στο χρώμα της φωτιάς


 

Χρησιμοποιώντας την ασπίδα του αστυνομικού που βρισκόταν μπροστά της, η 30χρονη διαδηλώτρια έβαψε τα καλοσχηματισμένα χείλη της κι άφησε το θηλυκό της αποτύπωμά της στο γυάλινο αντικείμενο. Το φιλί της νεαρής Γιασμίνα έκανε το γύρο του Διαδικτύου με τους χρήστες του Twitter και του Facebook να της απονέμουν τον τίτλο της διαδηλώτριας με το κραγιόν. Παρούσα σε κάθε κινητοποίηση που οργανώνει η αντιπολίτευση της ΠΓΔΜ ζητώντας την παραίτηση του πρωθυπουργού της χώρας, Νίκολα Γκρούεφσκι, η νεαρή Σκοπιανή βάφει και σήμερα κατακόκκινα τα χείλη της συμμετέχοντας στην αντικυβερνητική διαδήλωση που συντονίζει ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Ζόραν Ζάεβ.

skopiani

Η Γιασμίνα εργάζεται ως πολιτική αναλύτρια στην Επιτροπή του Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με έδρα τα Σκόπια . Τον ελεύθερο χρόνο της είναι ακτιβίστρια, όπως λέει. “Θεωρώ καθήκον μου να διαδηλώνω στους δρόμους των Σκοπίων μέχρι να “πέσει” ο Γκρούεφσκι , την κυβέρνηση του οποίου η αντιπολίτευση κατηγορεί για παρακολουθήσεις αξιωματούχων και υποθέσεις διαφθοράς”. Σε δηλώσεις της στην βρετανική εφημερίδα “Guardian”, η Γιασμίνα αποκαλύπτει την στιγμή της “κόκκινης επέμβασης”: “Μιλούσα στον αστυνομικό και του έλεγα ήρεμα πως πρέπει να έρθει μαζί μας , πως δεν χρειάζεται να ακολουθήσει τις διαταγές των ανωτέρων του και πως καθήκον του είναι η προστασία του λαού και του πολιτεύματος. Του είπα ότι ο πατέρας μου είναι συνταξιούχος αστυνομικός και καταλαβαίνω πόσο δύσκολη είναι η δουλειά του. Και μετά τον ρώτησα αν μπορούσα να του ζωγραφίσω μία καρδιά με το κραγιόν στην ασπίδα του, αλλά δεν του άρεσε καθόλου”, πρόσθεσε η νεαρή Σκοπιανή και συνέχισε: “Τότε έβαλα κραγιόν και φίλησα την ασπίδα. Δεν είπα τίποτα αλλά τον είδα να χαμογελάει”. Η Γιασμίνα παραδέχεται πάντως ότι, πολλές φορές, αισθάνεται πως δεν μπορεί να ελέγξει την οργή της για την κυβέρνηση των Σκοπίων που έσπευσε να συγκαλύψει, όπως η ίδια επισημαίνει , τις συνθήκες θανάτου ενός 22χρονου διαδηλωτή που είχε αφήσει την τελευταία του πνοή μετά την σύλληψή του το 2011. Στο περιθώριο της πολιτικής κρίσης στην οποία στροβιλίζονται τα Σκόπια και στην οποία έχουν προστεθεί τα αιματηρά γεγονότα στο Κουμάνοβο, η 30χρονη Γιασμίνα γίνεται το γυναικείο πρόσωπο των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στην ΠΓΔΜ αναδεικνύοντας την θηλυκότητά της.

protothema.gr

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Οι μάγειροι στα χωριά της Μεσαράς τα ελιά χρόνια

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι παραδοσιακοί μάγειροι της Κρήτης, ήταν άνθρωποι με φυσικό ταλέντο, με αυξημένη αντίληψη, και με γνώσεις που είχαν μεταδοθεί σε αυτούς από περασμένες γενιές


Οι μάγειροι βοηθούσαν σε γάμους, αρραβώνες βαφτίσεις, εκκλησιαστικές γιορτές σε πανηγύρια, σε ζεύκι, και γενικά σε μεγάλα γλέντια, που οι δουλειά τους ήταν οι ετοιμασίες που σχετίζονται με το μαγείρεμα. Πολλοί στην Κρήτη πίστευαν ότι το μαγείρεμα κανονικά είναι «αντρική υπόθεση», και αυτό το στήριζαν στην αυξημένη αντίληψη, αλλά και αγάπη που είχαν οι άνδρες κάποιο στον τομέα αυτόν. Βέβαια στη μαγειρική στους γάμους πολλές φορές υπήρχαν και γυναίκες, εξ ίσου άξιες και ικανές, που η φήμη τους φτάνει και μέχρι των ημερών μας. Όλοι οι μάγειροι χωρίζονταν σε δύο βασικές κατηγορίες, οι μάγειροι «στο κελαρικό», και οι μάγειροι «στον ξυλοφουρνο». Κοντά στους μάγειρες στα γλέντια είχαμε και τους παραδοσιακούς σερβιτόρους που βοήθαγαν και εκείνοι γενικά στις δουλειές όπως και οι γυναίκες, αλλά κύρια δουλειά τους ήταν το σερβίρισμα.

Στο κελαρικο

Ο άνθρωπος που είχε ειδικά καθήκοντα αλλά και τις γνώσεις να ξεχωρίζει τα κρέατα ανά κατηγορία, λεγόταν «Κελάρης» και η δουλειά του να αναλαμβάνει το λεγόμενο «κελαρικο». Ο Κελάρης ήταν απαραίτητος, και κυρίως στους γάμους, αλλά και σε κάθε εκδήλωση που περιελάμβανε συνεστίαση, γιατί ήταν εκείνος που παρελάμβανε όλα τα κρεατικά από τα κανίσκια, και ξεχώριζε ποια είναι κατάλληλα για την περίσταση. Ξεχώριζε δηλαδή Ο Κελάρης, ποια προορίζονται για ψητά, ποια κάνουν για βραστά και ποια για οφτά ή ψητά.
Τα βραστά θα μπουν σε καζάνια στη παρασθιά, τα ψητά θα μπουν στα ταψιά με πατάτες και στο φούρνο, ενώ τα οφτά σε ταψιά με κλιματόβεργες. Κάθε καλεσμένος στο γάμο, στο κανίκι του μπορεί να είχε εκτός των άλλων και κρέας, συνήθως ένα γουλίδι, μισό αρνί ή ολόκληρο, ανάλογα την συγγένεια, και αμέσως το παρελάμβανε ο Κελάρης. Αρχικά τα κρέατα της ημέρας τα κρεμούσε προσωρινά στα τσιγκέλια, τα οποία βρισκόταν είτε σε κάποιο δένδρο με δροσερό ίσκιο, είτε σε κάποιο ελεύθερο δροσερό δωμάτιο, αποθήκη κλπ. Εκεί ο κελάρης τα ξεχώριζε σε κατηγορίες, όπως αναφέραμε παραπάνω. Επειδή ακριβώς ήθελε η δουλειά αυτή άνθρωπο με μεγάλη εμπειρία να τα κάνει όλα αυτά, για αυτό δεν αναλάμβανε κανείς άλλος, πέραν του κελάρη.
Στο χωριό μας τη Γαλιά είχαμε την τύχη να έχουμε ικανούς κελάρηδες , και ο καλύτερος στο είδος του ήταν σίγουρα ο γνωστός σε όλους Μανώλης Ζαχαριουδάκης η «Κελάρης» όπως τον αποκαλούσαν, επίσης και ο Μανώλης Μαραγκάκης ή « Μαραγκομανωλης».
Ο Μανώλης ο Κελάρης της Γαλιάς που απεβίωσε μάλιστα πρόσφατα, είχε βοηθήσει με τις υπηρεσίες του σε πολλούς γάμους στο χωριό μας. Οι βοήθεια των μαγείρων, και των κελάρηδων γινόταν εθελοντικά και χωρίς πληρωμή. Ο Κελάρης της Γαλιάς ο Μανώλης, είχε βοηθήσει σε πολλά οικογενειακά τραπέζια γάμων και βαφτίσεων, που είναι βέβαιο ότι σε όλους εμάς θα μείνουν αξέχαστα!
Υπάρχει και μια παροιμία του λαού της Κρήτης, και μάλιστα πολύ γνωστή, που λέει:
«Α που ‘καμε ηγούμενος, ήκαμε και κελάρης»!
Η παροιμία ασφαλώς θέλει να πει, πως για να φθάσει κάποιος ψηλά, όπως ένας Ηγούμενος, πέρασε πρώτα και από τα χαμηλά στάδια, όπως το να βοηθάει στο μαγείρεμα, να σερβίρει κλπ. Από χαμηλά ξεκινά συνήθως κάποιος για να μπορέσει να φθάσει ψηλά, εννοεί ο λαός μας.

Στο ξυλοφουρνο

Ο μάγειρας που θα ανελάμβανε τις δουλειές του ξυλόφουρνου, ήθελε και αυτός να έχει αρκετή πείρα! Έπρεπε ανάλογα τα φαγητά στα ταψιά, ανάλογα τα κρέατα, να είναι σε θέση να γνωρίζει το πόσο δυνατό θα κάνει το φούρνο, βάζοντας τα κατάλληλα ξύλα, αλλά και πόση ώρα θα έχει μέσα τα ταψιά, και κάθε πόση ώρα θα τα γυρίζει να ψηθούν και από κάτω. Ένας έμπειρος στο είδος του στη Γαλιά ψήστης δηλαδή, ήταν ο Μανώλης Ζαχαριουδάκης, η «Ντουιντομανώλης».
Σπουδαίος μάγειρας ήταν και ο Καργάκης Ζαχαρίας από το Μονόχωρο ή Καργοζαχάρης . Δεν είναι εύκολο να μπορεί κάποιος να γνωρίζει τι κρέας ακριβώς είναι στο κανίσκι, αν προέρχεται από γέρικο ζώο και το κρέας του είναι σκληρό, ή από νεαρό χρονιάρικο ή βυζαστάρι , οπότε εξαρτάται και τι χρόνο χρειάζονται κάθε ένα από αυτά στο ψήσιμο.
Ακόμα δύσκολο είναι να είναι σε θέση να μπορεί ένας μάγειρας να βγάλει τις σωστές μερίδες, ανάλογα τους καλεσμένους να ξέρει τι ποσότητα φαγητού να ετοιμάσει.
Οι μάγειροι που ειδικεύονται στον ξυλόφουρνο, είχαν την ικανότητα να φτιάχνουν κρεατικά με πατάτες, αλλά και ψητά σωστά αλατοπιπερωμένα πάλι σε ταψιά, αλλά στον πάτο του ταψιού είχαν τοποθετήσει κλιματόβεργες. Πάνω εκεί ακουμπούσαν τα γουλίδια, και αφότου ψηνόταν, είχαν το χαρακτηριστικό άρωμα του ψητού κρέατος, που στη Κρήτη πάντα είχε την τιμητική του.

 

Από την άλλη, οι μάγειροι στα χωριά, αναλάμβαναν και τα καζάνια για τα βραστά, τα γαμοπίλαφα, και πιο παλιά «τα ροβίθια με τη κοιλιά γιαχνί», που χρόνια τώρα έχει εγκαταλειφθεί. Υπήρχαν και γυναίκες μαγείρισσες για τα βραστά, που έκαναν απίστευτες νοστιμιές, ακόμα και πατάτες που τις τηγάνιζαν σε μπόλικο λάδι αλλά στο καζάνι που τοποθετούσαν στην παρασθιά. Οι πατάτες ψηνόταν στο καυτό λάδι, φούσκωναν, έκαναν δέρμα απ ‘έξω, και είχαν φανταστική γεύση!
Οι μάγειροι στα χωριά ακριβώς λόγω πείρας, πάντα κατάφερναν και έβγαζαν ασπροπρόσωπους τους ανθρώπους που έκαναν το γλέντι, ποτέ δεν συνέβη η παραμικρή στραβή σε κανένα φαγοπότι.
Οι άνθρωποι αυτοί που βοηθούσαν στο κελαρικό, στο ψήσιμο και γενικά στα μαγειρέματα και σερβιρίσματα, είναι ευλογημένοι από το Θεό, ώστε να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συνανθρώπους τους, και για αυτό και πάντα ήταν ιδιαίτερα συμπαθείς από όλους, διότι τους είχαν συνηθίσει σε ευχάριστα γεγονότα.
Σερβιτόροι στα χωριά υπήρχαν περισσότεροι από τους μάγειρες, καθ ότι δεν απαιτούσε η δουλειά αυτή ιδιαίτερες γνώσεις. Πολλοί ήταν εκείνοι που ήταν ταχτικοί στα σερβιρίσματα, και πήγαιναν σε όλους σχεδόν τους γάμους, πέραν εκείνων που βοηθούσαν έκτακτα.
Οι άνθρωποι βέβαια που καλούσαν μάγειρες κελάρηδες και σερβιτόρους, ποτέ δεν τους άφηναν έτσι χωρίς κάποια δώρα στο τέλος. Φεύγοντας τους έδιναν ότι είχαν, συνήθως περισσεύματα από το γάμο, μια μπουκάλα κρασί, κρέας, γαμοκούλουρα κλπ.
Όλα αυτά βέβαια σιγά – σιγά τείνουν να χαθούν, όπως και τα παραδοσιακά γλέντια, και όλα πλέον τα αναλαμβάνει το κέντρο ή η ταβέρνα.
Όμως για εκατοντάδες χρόνια στα χωριά υπήρχε αυτή η ομαδικότητα, και άνθρωποι βοηθούσαν αφιλοκερδώς, που με λίγα λόγια υπήρχε σωστή αλληλεξάρτηση, φιλαλληλία αλλά και αγάπη μεταξύ των συγχωριανών. Ο κόσμος από την καλή σχέση μεταξύ τους, είχε μονάχα να κερδίζει, γιατί πιο πολύ λειτουργούσε η αλληλοβοήθεια παρά η πληρωμή σε χρήμα.
Όσοι πάντως έτυχε να παρευρεθούν καλεσμένοι σε γάμους στα χωριά της Κρήτης, έχουν να το λένε για τις νοστιμιές, αλλά και τη ποικιλία των φαγητών, που μπροστά στη τεχνική των παλιών αυτών μαγείρων, δεν πιάνουν μια οι σημερινοί σεφ της εποχή μας!

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΘΕΜΑΤΑ

Ο υποψήφιος Δήμαρχος Π. Ινιωτάκης στην Αλικαρνασσό

Δημοσιεύτηκε

στις

Συνάντηση μεταξύ του κ. Πέτρου Ινιωτάκη και στελεχών της Δημοτικής παράταξης «συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου» με φορείς της Ν. Αλικαρνασού


Σήμερα στη Νέα Αλικαρνασσό στην αίθουσα του «Δημοσκοπίου» πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ του κ. Πέτρου Ινιωτάκη και στελεχών της Δημοτικής παράταξης «συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου » με τον πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας κ. Γιώργο Χναρά και εκπροσώπους των Πολιτιστικών, Μικρασιατικών Συλλόγων, εθελοντικών οργανώσεων και εκπροσώπων της Εκκλησίας προκειμένου να συζητηθούν προτάσεις και να ακουστούν απόψεις και ιδέες για το αναπτυξιακό σχέδιο της Νέας Αλικαρνασσού στη νέα αυτοδιοικητική περίοδο.

Ειδικότερα,  με αφορμή την επικείμενη υπογραφή σύμβασης μεταξύ των αναδόχων και εκπροσώπου της κυβέρνησης για την κατασκευή του νέου διεθνούς αεροδρομίου στο Καστέλι, ο κ. Ινιωτάκης τόνισε ότι πρόκειται για εθνικό έργο μεγάλης σημασίας το οποίο όχι απλά αναβαθμίζει τις παρεχομενες υπηρεσίες μεταφορας των πολιτών και επισκεπτών της Κρήτης αλλά ισχυροποιεί την γεωπολιτική θέση της Κρήτης και μπορεί να την καταστήσει μεγάλο κέντρο μεταφοράς πολιτών και αγαθών από την Ασία προς την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

Πρόταση της συν+ ΠΡΑΞΗΣ Δημοτών Ηρακλείου είναι η μελέτη και η θεσμοθέτηση ενός ολοκληρωμένου επιχειρησιακού σχεδίου για την αξιοποίηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και  χώρων προς όφελος των πολιτών, της επιχειρηματικότητας και της πόλης.

Προς αυτή την κατεύθυνση προτείνεται η συγκρότηση ομάδας εργασίας με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Δήμου Ηρακλείου, της υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και των Επιμελητηρίων της Κρήτης.

Στα πλαίσια του διαλλόγου που έγινε αναλύθηκαν τα παρακάτω σημαντικά ζητήματα που αποτελούν δέσμευση της παράταξής μας απέναντι στους κατοίκους της Ν. Αλικαρνασσού:

1. Ολοκλήρωση των σχεδίων πόλεων της Ν. Αλικαρνασσού,

2. Δημιουργία Μουσείου του Προσφυγικού, Μικρασιατικού και Ποντιακού Ελληνισμού,

3. Δημιουργία σταθερής εγκατάστασης Λαϊκής Αγοράς,

4. Μεταφορά διοικητικών λειτουργιών του δήμου σε ακίνητα της ευρύτερης περιοχής της Ν. Αλικαρνασσού,

5. Ανάδειξη του παράκτιου μετώπου με έμφαση σε επενδύσεις που σχετίζονται με το θαλάσσιο τουρισμό.

Στις τοποθετήσεις τους οι εκπρόσωποι των φορέων έθεσαν πολλά ζητήματα καθημερινότητας, πολιτισμού και ποιότητας ζωής και συμφωνήθηκε να υπάρξουν νέες συναντήσεις με θεματικές ατζέντες.

Το μοντέλο της συμμετοχικής δημοκρατικής διακυβέρνησης που προτείνει η παράταξή μας ξεκίνησε από τη Ν. Αλικαρνασσό. Οι πολίτες μέσα από το διάλογο και τη  συναίνεση θα αποφασίσουν και θα προτάξουν τις δράσεις και τα έργα που θα γίνουν πράξη στην ευρύτερη περιοχή αλλά και σε όλο τον Δήμο Ηρακλείου.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Η ζωή στο χωριό – Η κλώσσα με τα κλωσσόπουλα

Δημοσιεύτηκε

στις

Όσοι μεγαλώσατε σε χωριό, σίγουρα θα θυμάστε την κλώσσα με τα κλωσσόπουλα


Όταν μια κότα κάνει το χαρακτηριστικό ήχο κλου- κλου φουντώνοντας τα φτερά της, κάθεται  όλη μέρα στη φωλιά όπου γεννάει τ’ αυγά, σημαίνει οτι θέλει να κλώσσει.

Μάζεψα φρέσκα γονιμοποιημένα αυγά (δηλ.το κοτέτσι πρέπει να έχει κόκκορα) από τις υπόλοιπες κότες.

Σε μια κότα βάζουμε 12 το πολύ 14 αυγά για να μπορεί να τα σκεπάζει, εγώ της έβαλα 10 αυγά γιατί είναι νάνα.

Έβαλα ένα πλαστικό καφάσι με άχυρα μέσα στο κλουβί και της έβαλα μέσα τα αυγά.

Την πρώτη μέρα δεν τα ήθελε γιατί δεν της άρεσε το κλουβί και την έβγαλα έξω μαζί με το καφάσι και αμέσως έκατσε μέσα.

Το βράδυ την έπιασα στον ύπνο κα8 την έβαλα ξανά μέσα στο κλουβί. (Η απομόνωση είναι απαραίτητη για να μπορέσει η κλωσσού να επιβιώσει κα8 στην συναίνεσα και τα μικρά)

Λένε πως οι παλιές νοικοκυρές καθώς πήγαιναν να βάλουν τ’ αυγά στην κλώσσα, φορούσαν μαντήλι για να κάνουν τα μικρά λοφίο (σαν τσαλαπετεινός).

Αν πριν βάλουν τ’αυγά  φορούσαν κάλτσες  τα πουλάκια γινόταν «τσουραπάτα» δηλ. στα πόδια ήταν ντυμένα με  φτερά ως τα δάχτυλα.

Σημείωσα την ημερομηνία και λογικά μετά από 21 μέρες, τ’ αυγά σπάνε με τη βοήθεια της κλώσσας και τα μικρά ξεπροβάλλουν.

Για το λόγο ότι είναι Χειμώνας και κάνει κρύο είχαμε καθυστέρηση και το πρώτο πουλάκι το είδα σε 23 μέρες και σήμερα 24η μερά είχαν ξεπουλιάσει σύνολο πέντε.

Μέσα στο κλουβί τους έχει βάλει ειδικό φύραμα για πουλάκια και αμέσως πηγαίνουν και τρώνε.

Πείτε μου υπάρχει ομορφότερο θέαμα από αυτό;

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη