Connect with us

Life

Οι αλογόμυγες και ο… Κούκος!

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι παλαιότεροι σήμερα, θυμούνται πράγματα από τα νιάτα τους, που οι νέοι δεν τα ξέρουν.Η ζωή των παιδιών τότε ήταν τόσο πλούσια και μεστή σε πράγματα και γεγονότα, που θα τα ζήλευαν σίγουρα τα σημερινά παιδιά!


Τα μεγαλόσωμα ζώα, άλογα μουλάρια γαϊδούρια και μοσχάρια, ταλαιπωρούνταν τότε από διάφορα είδη μυγών, όπου γεννούσαν τα αυγά τους κάτω στις αμασχάλες των ποδιών τους και στους ώμους, και εκκολάπτονται με την υγρασία. Εν συνεχεία οι αλογόμυγες φτάνουν στο στόμα όπου εκκολάπτονται οι νύμφες και ταξιδεύουν προς τα έντερα. Έτσι, όταν οι προ νύμφες αποκολληθούν, μπορούσε να προκαλέσουν σοβαρές πληγές στο άλογο (στο στομάχι και στο λεπτό έντερο) και κόπωση. Άλλο είδος αλογόμυγας πήγαινε προς τις οπές της ρινικής κοιλότητας και από εκεί στον εγκέφαλο, όπου τρέλαινε το ζώο!
Η αποβολή των αυγών γινόταν με τα κόπρανα του αλόγου και στη συνέχεια η μεταμόρφωση σε τέλεια έντομα γινόταν στο χώμα.
Άλλες πάλι μύγες σε σχήμα πλακέ και σκληρές σαν ψείρες, σύχναζαν στις αμασχάλες των ποδιών και πίσω από τις ουρές των αλόγων.
Η χειρότερη όμως αλογόμυγα, ήταν περίπου σαν μέλισσα, με μια μύτη σουβλερή πίσω, όπου τσιμπούσε το ζώο! Μετά το αιφνίδιο τσίμπημα το ζώο «μυγιαζόταν» και το ζώο το έβαζε στα πόδια!
Η εποχή που ήταν σε έξαρση οι αλογόμυγες, ήταν από τα τέλη της Άνοιξης Μάιο Ιούνιο Αύγουστο και τα μέσα Σεπτεμβρίου, όπου και εξαφανιζόταν!
Τέλη της Άνοιξης λοιπόν, ήταν η εποχή που όλη μέρα οι κούκοι έκραζαν με το γνωστό «Κου – κου! Κου – κου».
Τότε ήταν που συνέβαιναν και οι ενοχλήσεις των ζώων από αλογόμυγες, που έτυχε και συνέπιπτε με το ζευγάρωμα των κούκων!
Τα διαβολόπαιδα όμως της εποχής σε όλα τα χωριά, είχαν το ίδιο σκεπτικό, ήθελαν την διασκέδαση, και επεδίωκαν στο να πειράζουν τα ξένα ζώα, δηλαδή να τα «μυγιάζουν»! Ήθελαν δηλαδή να τα κάνουν να τρέχουν από τον φόβο της μύγας!
Κάποιο παιδί της παρέας που ήθελε να κάνει τον ξύπνιο στα άλλα παιδιά, τους έλεγε:
-Θέλετε κοπέλια να μυγιάσω εκειανέ τα βούγια να γελάσομε»?
Τα άλλα συμφωνούσαν και έτσι το παιδί έλεγε το παρακάτω μικρό ποιηματάκι δυνατά να το ακούσουν τα ζώα, ανάλογα βόδια μουλάρια ή γαϊδούρια:
” Έβγα μύγια από το βόλο, κι άμε στου βουγιού το κώλο
Δος του να πυροβολήσει και τα όρη να γυρίσει!
Κου – κου! Κου – κου”!
Ανάλογα βέβαια το ζώο, πρόσθεταν το όνομα του στο ποίημα, το οποίο εδώ αφορά βούι (βόδι).
Οι μύγες βέβαια αφότου έβγαινα από το βόλο, δηλαδή από το χώμα όπου είχαν πέσει τα αυγά, μοναδικός τους σκοπός ήταν να παρενοχλούν τα μεγάλα ζώα, και όχι πρόβατα και κατσίκια.
Με το ποίημα και με το άκουσμα «κου κου – κου κου» τα ζώα νόμισαν πως ο κούκος στέλνει τις μύγες, αγρίευαν και έτρεχαν προληπτικά για να γλυτώσουν! Τότε λέγαμε πως είναι τα ζώα αυτά είναι «μυγιασμένα»!
Μπορεί να ίσχυε αυτό, μπορεί και απλά να ήταν σύμπτωση, και απλά πετούσε τυχαία κάποια μύγα, και τα παιδιά νόμιζαν πως για το τρέξιμο των ζώων, έφταιγε το ποίημα τους!
Όταν σε μια ομάδα ζώων άλογα ή βόδια παρουσιαζόταν αλογόμυγα, αν ήταν βόδια κουνάγανε τις ουρές τους δεξιά αριστερά, γυρνούσαν γύρω από τον εαυτό τους έντρομα μουγκρίζοντας! Πάντως το συγκεκριμένο ζώο που θα το τσιμπούσε μύγα, έπαιρνε φόρα και έτρεχε σαν αλαφιασμένο μακριά! Το ίδιο και τα άλογα, φερόταν λες και ήταν δαιμονισμένα, και μετά το τσίμπημα όπου φύγει – φύγει! Όπως λέγαμε παλιά, «έπαιρναν πορδόμηλο»! Δηλαδή έτρεχαν καλπάζοντας και με συνεχείς πορδές, και κλοτσώντας στον αέρα, για να ξεφύγουν από την ενοχλητικά επίμονη αλογόμυγα!

Η απόσταση που έτρεχαν τα μυγιασμένα ζώα, ήταν περί τα τρία χιλιόμετρα, μπορεί και παραπάνω, και σταματούσαν μονάχα όταν έβρισκαν κανένα παχύ ίσκιο, ή άμα μπορούσαν έμπαιναν και κάτω από τους κλάδους του δένδρου! Νόμιζαν πως τα κλαδιά και ο ίσκιος του δένδρου θα παρεμποδίσει τη μύγα να καθίσει επάνω τους!
Αν δεν υπήρχαν δένδρα μπορούσαν να μπουν και σε κάποιο αμπέλι, το οποίο βέβαια το πέρναγαν μερικούς γύρους καλπάζοντας, και το αμπέλι το αλώνιζαν στην κυριολεξία, και το έκαναν ρημάδι!
Ήταν όντως τόσο ευαίσθητα στην αλογόμυγα τα ζώα, που φτάνει μονάχα κάποιος να τους κάνει «κου κου», και αμέσως είναι έτοιμα να πάρουν δρόμο και να φύγουν!

Κείμενο – φώτο (άλογο): Γεώργιος Χουστουλάκης

Life

Ο μικρός Δημήτριος Μηνάς χρειάζεται την βοήθειά μας

Δημοσιεύτηκε

στις

Όποιος μπορεί να βοηθήσεις ας το κάνει


Ο μικρός Δημήτριος Μηνάς του Αθανασίου στις 27/01/2018 εισήχθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης με έντονους εμπύρετους σπασμούς από γρίπη, η οποία κατόπιν εξελίχθηκε σε εγκεφαλίτιδα με αποτέλεσμα να περιέλθει σε κωματώδη κατάσταση.

Χρειάστηκε διασωλήνωση και παραμονή στη ΜΕΘ παίδων του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου για δύο μήνες.

Κατόπιν, εξήλθε από τη ΜΕΘ παίδων φέροντας τραχειοτομή για την αναπνοή και γαστρεκτομή για τη σίτισή του.

Από τις 28/3/2018 μέχρι τις αρχές Ιουνίου νοσηλεύτηκε στην Γ΄ Παιδιατρική κλινική του Ιπποκράτειου νοσοκομείου. Στη συνέχεια, οι γιατροί συμβούλεψαν να πάει το παιδί σε κέντρο αποκατάστασης, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα.

Το κέντρο αποκατάστασης και η καθημερινότητα του μικρού Δημητράκη απαιτούν αρκετά χρήματα και η οικογένεια δυσκολεύεται να ανταποκριθεί σε αυτά μόνη της. Η βοήθειά σας είναι ευπρόσδεκτη…

Στις φωτογραφίες φαίνεται η ιατρική διάγνωση και ο τραπεζικός λογαριασμός για όποιον μπορεί να συμβάλει οικονομικά…Είναι στα σχόλια της φωτογραφίας

ΕΘΝΗΚΗ ΤΡΆΠΕΖΑ
IBAN ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΌ GR 3001104610000046100753881
Αριθμός λογαριασμού 461/007538-81 ΑΘΑΝΆΣΙΟΣ ΜΗΝΑΣ

τηλ 6947409749–6943078571

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού με απόφαση του ΟΗΕ έχει καθιερωθεί να εορτάζεται κάθε χρόνο στις 19 Αυγούστου


Καθιερώθηκε ως φόρος τιμής στους ανθρώπους που αφιερώνουν τη ζωή τους, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής τους, στην προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας και αλληλεγγύης στους συνανθρώπους τους σε κάθε άκρη της γης, χωρίς φυλετικές, θρησκευτικές ή άλλες διακρίσεις.

Αφορμή για την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρωπισμού στάθηκε ο βομβαρδισμός της έδρας του ΟΗΕ στη Βαγδάτη το 2003 όπου έχασαν την ζωή τους 22 μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, πιστός στις θεμελιώδης Αρχές του Ερυθροσταυρικού Κινήματος (Ανθρωπισμός, Αμεροληψία, Ουδετερότητα, Ανεξαρτησία, Εθελοντισμός, Ενότητα, Παγκοσμιότητα) συνεχίζει άοκνα το πολύπλευρο έργο του με τη στήριξη των χιλιάδων εθελοντών του και των εργαζομένων και ευχαριστεί όλους αυτούς τους ανθρώπους που με υψηλό αίσθημα ευθύνης και αυταπάρνησης, προσφέρουν καθημερινά τις υπηρεσίες τους όπου χρειαστεί, ανακουφίζοντας τον ανθρώπινο πόνο.

WorldHumanitarianDay #WomenInRed #WomenHumanitarians #HellenicRedCross #ΕλληνικόςΕρυθρόςΣταυρός

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Η γιορτή των φάρων

Δημοσιεύτηκε

στις

Εχει καθιερωθει ανα τον κοσμο στις 17 του μηνα Αυγουστου, ή την τριτη Κυριακη του ιδιου μηνα, να εχει οριστει, σαν παγκοσμια ημερα των φαρων


Στην Ελλαδα θα γινουν ομηλίες απο τους φαροφυλακες σε ορισμενους μεγαλους φαρους της χωρας που ειναι σε επιτηρηση, οπως ειναι της Αλεξανδρουπολης και της Αυλιδας.

Θα γινει μια ενημερωση σχετικα με την ιστορια των φαρων, αλλα και συμβολικα, επειδη ο φαρος παντα συμβολιζε για τους ναυτικους την ελπιδα για πολλαπλους κινδυνους γενικα του ανθρωπινου σωματος και ψυχης.

Ομως και η ιδια η ζωη, απαιτει παντα ενα συμβολικο ”φαρο” για την διασωση και σωτηρια της, απο πολλους κινδυνους..

Απο την αλλη ομως, η Ελλαδα εχει ενα απο τα μεγαλυτερα φαρικα συστηματα παγκοσμιως , και το οποιον συστημα εχει διαγραψει μια τεραστια ιστορια στο χρονο.

Ιστορικη εξέλιξη των φαρων

Η ιστορια των φαρων ξεκινησε για πρωτη φορα απο τον φαρο στην εισοδο του λιμανιου της Αλεξανδρειας στο νησακι ”Φαρος”.

Μηχανικος ηταν ο Ελληνας Σωστρατος, και χτιστηκε το 300 πΧ.

Απο εκει πηραν πλεον και το ονομα τους. ολοι οι πυροσφοροι φαροι, που ηταν χρησιμοι για την ασφαλη πορεια των πλοιων.

Μεχρι τον 18 αιωνα χρησιμοποιουσαν σαν καυσημη υλη τα ξυλα, καρβουνο , η διαφορες ρητινες..

Απο τον 18 αιωνα και μετα, αντικατασταθηκε το ξυλο με λαδι, και μετα με πετρελαιο.

Το 1819 ο Fresmel επενοησε το πρωτο καταδιοπτρικο μηχανημα φαρου.

Το1925 ο Le Pante επενοησε τη ρυθμιση ταχυτητας περιστροφης του φωτιστικου μηχανηματος.

Το 1919 μια Σουιδικη εταιρια, επενοησε συστημα αυτοματου αναματος, το οποιο δεν απαιτουσε την παρουσια ανθρωπου.

Ετσι το συστημα αυτο χρησημοποιηθηκε και στα δικα μας νησια, σε αγονα, η βραχονησιδες που αποτελουσαν επικυνδυνες νυχτερινες διαδρομες.

Το 1946 ομως, ειχαμε χρηση της ηλεκτρικης ενεργειας ολων των φαρων.

Οι φαροι πλεον αναβαν αυτοματα την νυχτα, η σε συννεφια.

Απο το 1913 εως το 1916 ειχαν τοποθετηθει 25 τετειες συσκευες στην Ελλαδα.

Τα τελευταια ομως χρονια σταδιακα εχουν αντικατασταθει πλεον ολα αυτα με φολτοβολταικα.

Το φαρικο δικτυο της Ελλαδος που ειναι απο τα καλιτερακαι πιο οργανωμενα στον κοσμο.

Αποτελειται απο 1309 φαρους, φανους και φωτοσημαντηρες, εκ των οποιων 57 ειναι επιτηρουμενοι, και 6 μονημα επανδρωμενοι.

Πληροφοριες λενε οτι στη χωρα μας, ο πρωτος φαρος χτιστηκε στην Αιγινα το 1827 οταν ο Καποδιστριας την ορισε πρωτευουσα του νεοσυστατου Ελληνικου κρατους.

Το 1831 τοποθετηθηκαν ακομα δυο φαροι στα λιμανια Σπετσων και Κεας.

Το 1943 στο Γαιδουρνησι της Συρου που ειναι και ο ψηλοτερος του Ελληνικου δικτυου, με υψος 29 μετρων!

Τομ 1863 το φαρικο συστηματης Ελλαδος αριθμουσε 29 φαρους και φανους.

Ενα χρονο αργοτερα με την απελευθερωη των Ιονιων νησων προστεθηκαν αλλοι 15.

Στον Β παγκοσμιο πολεμο, οι φαροι υπεστησαν μεγαλες ζημιες, καθ οτι ηταν ευκολος στοχος απο αεροπορικες επιδρομες, αλλα και απο ναυτικες δυναμεις.

Μετα την απελευθερωση της χωρας, απο 400 φαρους εμειναν μοναχα 28 σε λειτουργια.

Το 1945 αρχισε πλεον μια συστηματικη προσπαθεια για αποκατασταση ζημιων και μεσα σε ενα χρονο λειτουργουσαν ηδη 374 φαροι , φανοι και φανοσημαντηρες.

Ο φαρος Αυλιδας

faros-avlida

Ο καλοδιατηρημενος και επιβλητικος αυτος φαρος, ελειτουργησε πρωτα το 1880 με πηγη ενεργειας το πετρελαιο.

Κατα τη διαρκεια του Β παγκοσμιου πολεμου, παρεμεινε σβηστος, και επαναλειτουργησε το 1945 με πηγη ενεργειας παλι το πετρελαιο.

Το 1973 ηλεκτροδοτηθηκε, και αντικατασταθηκαν τα μηχανηματα πετρελαιου, οποτε λειτουργουσε σαν ηλεκτρικος.

Ο φαροι σαν θεαμα εχουν πολλους φιλους που τους αρεσει να τους επισκεπτονται και να τους φωτογραφιζουν.

Ειναι αλληθινα αξιοθεατα, αλλα και μια φωτεινη ελπιδα που δινουν στον ανθρωπο και μονον στη θεα τους.

Πληροφοριες (Απο τον φαροφυλακα Αυλιδας)

Επεξεργασια κειμενου – φωτος – Γεωργιος Χουστουλακης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη