Connect with us

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Στης κρίσης το καιρό… μπήκαν οι γράδες στο χορό!

Δημοσιεύτηκε

στις

Αλήθεια, και τι δεν κάνει ακόμα η κρητικιά μάνα, μαυροφορεμένη πλέον, με τα ροζιασμένα χέρια της… Μεσονήστικη όλη μέρα, με παλιόρουχα ξεφτισμένα, αγλακά ακόμα να βοηθήσει, όπου έχουν ανάγκη τα κοπέλια της στις δουλειές


Πάνω από 85 χρονών και σήμερο, πολλές μανάδες βοηθούνε τα κοπέλια τους να ξεπεράσουν τη κρίση, και με τη σύνταξή τους, αλλά και με προσωπική βοήθεια στα χωράφια.

Με μεγάλο κίνδυνο να πάθουν εγκεφαλικά από τον καύσωνα το καλοκαίρι, η κρυοπαγήματα τον χειμώνα, τρέχουν στα χωράφια και πολλές φορές το παρακάνουν!

Αποξεχνιούνται, και νομίζουν πως είναι ακόμη κοπελιές!

Στο τέλος το σώμα τους ανίσχυρο να ανταποκριθεί στο ψυχικό σθένος, υποκύπτει με πόνους αβάσταχτους στη μέση, στα χέρια και στα πλευρά!.

Οι κίνδυνοι για τις ηλιοκαμένες μάνες μετά τα 80 είναι πολλοί.

Μπορεί να γλιστρήσουν, μπορεί να καρφωθεί κανένα ξύλο στα μάτια τους, στο κορμί τους, μπορεί να πέσουν σε μεγάλη μπόρα η χαλάζι με κίνδυνο τη ζωή τους.

Πολλά μπορούν να συμβούν, μια και η αντίληψη στις μεγάλες ηλικίες, είναι ήδη μειωμένη.

Κι ο πατέρας όταν ζούσε, αναγκαστικά τότε κι αυτός δουλευτής τής γης έσπερνε από τα πρωτοβρόχια, έβαζε πατάτες κουκιά ρεβίθια, αρακάδες φακές, φασόλια.

Φύτευε ελιές να βγάζουν τα παιδιά τους λάδι.

Πρώτα ξεχέρσευε τα χωράφια από τα κλαδιά και τις πέτρες και μετά τα φύτευε.

Έκανε ο πατέρας, όσο ζούσε, τα ωραία του λιόφυτα, και σήμερο η μάνα, πως να τα θωρεί ακαλλιέργητα, και να μην πονεί η ψυχή της?

Ή μάνα από ανέκαθεν έκανε όλες τις δουλειές του σπιτιού αγόγγυχτα.

Όταν ακόμα πάντρεψε τα παιδιά της, αγωνιά για αυτά και για τα χωράφια τους, που πολλές φορές μένανου εγκατελειμμένα.

Με την αρχική λαχτάρα η μάνα να ξαναβγεί στη φύση, όχι μόνον να βοηθήσει, αλλά να δει από κοντά τα άλλα της ”κοπέλια”, που είναι οι ελιές, να δει τις ανάγκες τους και να μεριμνήσει για τη φροντίδα τους.

Κι όταν είναι το λιομάζωμα, δεν θέλει να μείνει σπίτι.

Κι αν εσύ την πάρεις να σου βρει κανένα χόρτο να το βράσεις αργά, εκείνη θα κάνει το πάν, να πιάσει τη βέργα και να ρίχνει κι αυτή ελιές, να γλυτώσει το παιδί της το μεροκάματο του εργάτη.

Παράλληλα έχει και την ικανοποίηση πως ακόμα είναι μάχιμη! Ακόμα προσφέρει στην οικογένεια μα και στο ίδιο το κράτος!

Γιατί, και με τη σύνταξή της, μα και με την προσωπική της εργασία, κινεί τα νήματα της οικονομίας!

Πήρε μια σύνταξη για να κάτσει και να τη φάει.

Και πως να τη φάει και ”να της κάνει καλό” , όταν βλέπει τις χίλιες δυό ελλείψεις, παραλείψεις στις δουλειές που είναι να γίνουν?

Θέλει η γηραιά πλέον μάνα, να πιστεύει πως ”το χαρτί στη τράπουλα” που κρατάει, είναι ακόμα ισχυρό!

Και πως να μην είναι ισχυρό, που το κράτος και οι πολιτικοί μας, εφρόντισαν προ πολλού για αυτό?

 

Κείμενο – φωτογραφία: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

Δημοσιεύτηκε

στις

Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στα παιδιά που δίνουν καθημερινά μάχη να επιβιώσουν, να αντιμετωπίσουν την ασθένειά τους και να ζήσουν όπως τα υπόλοιπα παιδιά με ανεμελιά και αγάπη.


O καρκίνος είναι μια ασθένεια ιδιαίτερα «δύσκολη» και γίνεται ακόμα «δυσκολότερη» όταν εμφανίζεται σε παιδιά. Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι οι λευχαιμίες, οι εγκεφαλικοί όγκοι και τα λεμφώματα. Η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει και τα ποσοστά ίασης.

ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ;

Πολλά παιδιά γνωρίζουν την ασθένειά τους εφόσον δεν αισθάνονται καλά, επισκέπτονται τον γιατρό συχνότερα και καταλαβαίνουν το άγχος της οικογένειας. Το παιδί όταν δεν γνωρίζει, μπορεί να φαντάζεται χειρότερα επομένως, λέγοντάς του την αλήθεια μειώνεται το άγχος και συνεργάζεται στη θεραπεία.

ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ;

Εξαρτάται από τη σχέση των γονιών με το παιδί και την ικανότητα διαχείρισης των συναισθημάτων τους. Οι γονείς μπορούν να μιλήσουν στο παιδί, αφού πρώτα συμβουλευτούν ειδικούς. Διαφορετικά, μπορεί να το ανακοινώσει ο γιατρός με την παρουσία, όμως, κάποιου κοντινού προσώπου που θα παρέχει υποστήριξη. Καμία χρονική στιγμή δεν είναι η κατάλληλη. Το καλύτερο είναι να το μάθει όσο πιο σύντομα γίνεται.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ;

Η ηλικία και η πνευματική ωριμότητα του παιδιού καθορίζουν το τι πρέπει να ξέρει. Στο παιδί πρέπει να μιλήσουν με ευγένεια και ειλικρίνεια και να απαντήσουν σε όλες του τις ερωτήσεις. Σημαντικό είναι να μάθει την διαδικασία της θεραπείας και τις παρενέργειες που μπορεί να έχει.

ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ:

• Συνεχείς εισαγωγές στο νοσοκομείο
• Παρενέργειες χημειοθεραπείας (ναυτία) και ακτινοθεραπείας (εμετοί)
• Παρενέργειες χειρουργικής επέμβασης
• Αλλεργία στην χορήγηση αίματος, παραγώγων αίματος ή αντιβιοτικών
• Τροποποιήσεις σχολικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων
• Αποτυχία ορισμένων θεραπειών

«ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΑ;»

Πρέπει να εξηγήσουμε στο παιδί ότι τα φάρμακα, οι ακτινοθεραπείες και η εγχείρηση θα το βοηθήσουν να απαλλαγεί από τον καρκίνο. Πρέπει να μάθει ότι οι γιατροί και η οικογένειά του θα κάνουν ότι μπορούν για να το βοηθήσουν. Αυτή είναι μία ελπιδοφόρα απάντηση που το κάνει να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια.

ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ​

Το παιδί συχνά αισθάνεται θλίψη, άγχος, ανασφάλεια και ίσως δυσκολεύεται να εκφράσει συναισθήματα και φόβους. Ένας τρόπος έκφρασης είναι το παιχνίδι όπου οι γονείς πρέπει να το ενθαρρύνουν σε αυτό. Ιδιαίτερα παίζοντας με κούκλες, αυτοκινητάκια ή ζωγραφίζοντας, μπορεί να εκφράσει την αβεβαιότητα που νιώθει και την ανάγκη για αγάπη και στήριξη.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΓΟΝΕΩΝ

Εξίσου σημαντική είναι η ψυχολογική υποστήριξη στους γονείς. Τα παιδιά αγχώνονται περισσότερο με την υπερβολική ανησυχία των γονιών, ενώ όταν αντιδρούν ψύχραιμα το παιδί δείχνει υπομονή και συμμόρφωση στη θεραπεία.
Οι γονείς, πέρα από το άρρωστο παιδί, θα πρέπει να φροντίζουν τον εαυτό τους και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Είναι σημαντικό να συνεχίσουν φυσιολογικά την ζωή τους με κανόνες, οικογενειακές δραστηριότητες και προσδοκίες δείχνοντας έτσι εμπιστοσύνη στο παιδί για την αντιμετώπιση της ασθένειας.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ;

Μπορείς και εσύ να βοηθήσεις!
– Δώρισε μαλλιά: εάν πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις (π.χ. 20 εκατοστά και άνω, φυσικό χρώμα).
– Γίνε αιμοδότης: τα παιδιά που νοσηλεύονται στα Ογκολογικά Τμήματα των Παιδιατρικών Νοσοκομείων παρουσιάζουν μεγάλες ανάγκες σε αίμα, αιμοπετάλια και παράγωγα.
Ο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΑΤΟΣ, ΟΥΤΕ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ.

Κόρχατζη Ειρήνη, Μαυρόκωστα Άννα

Ψυχολόγοι

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Και αρχές του περασμένου αιώνα υπήρχαν ερωτευμένοι!

Δημοσιεύτηκε

στις

Από εκείνη την εποχή αντάλλαζαν δώρα


Έστελναν δώρα και τότε οι νέοι με ευχετήριες κάρτες, και στην αγάπη δεν είχαν τον πρώτο λόγο μονάχα τα λουλούδια, αλλά και τα προβατάκια τα κατσικάκια τα σκυλάκια, τα ωραία καπέλα, και οπωσδήποτε τα παιδάκια!

Τώρα εκτός από τα λουλούδια έχουμε τα μπαλόνια με καρδιά, τα μαξιλαράκια, αρκουδάκια, τα σοκολατάκια…

Να δούμε τον επόμενο αιώνα τι θα έχουν να δωρίζουν οι ερωτευμένοι…

Φωτο Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Η εορτή τ’ αγίου Βαλεντίνου και ερωτική ποίηση του 1794 !!

Δημοσιεύτηκε

στις

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι ο Άγιος Βαλεντίνος εορτάζει στις 14 Φεβρουαρίου, ενώ τον έχουμε συνδέσει με την ημέρα των ερωτευμένων


Ωστόσο εγώ θα προσπαθήσω μέσα από αυτή τη στήλη να γράψω λίγα λόγια που τον αφορούν. Ο Άγιος Βαλεντίνος στα πρώτα χρόνια της ζωής του υπήρξε γιατρός. Αργότερα έγινε Επίσκοπος και μάρτυρας του Χριστιανισμού. Μαρτύρησε στη Ρώμη το 269, ενώ δεν είναι εισαγόμενος Άγιος, γιατί ανήκει στους μάρτυρες και Αγίους της πρώτης ενιαίας Εκκλησίας.

Την ίδια μέρα, στις δεκατέσσερις Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το τότε Ρωμαϊκό ημερολόγιο, εορτάζονταν μία αρχαία γιορτή, του Πανός και της Ήρας, τα λεγόμενα, ”Λουπερκάλια”. Επίσης εορτάζονταν και η Πρώτη ημέρα της άνοιξης, κατά την οποία εγίνονταν μεγάλες μυσταγωγικές τελετές γύρω από τη γονιμοποίηση της φύσης και γενικότερα, τον έρωτα.

Με το καιρό όμως οι Χριστιανοί, σπουδαιολογώντας αυτή τη μεγάλη ημέρα, θέλησαν να της δώσουν άλλη διάσταση και να της προσδώσουν Χριστιανικό περιεχόμενο. Εξ’ άλλου η σύμπτωση της ημέρας του μαρτυρίου του Αγίου Βαλεντίνου τους διευκόλυνε εξαιρετικά.

Γι΄αυτό από πολύ νωρίς σε όλη τη δύση, αρχίζει η ημέρα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου να συνδέεται με τη γονιμοποίηση και τον έρωτα, ενώ τα ζευγάρια συνευρίσκοντο αναμεταξύ των, ανταλλάσσοντας φιλιά και αναμνηστικά δώρα.

Η εορτή του Αγίου Βαλεντίνου βέβαια δεν έχει καμία ουσιαστική σχέση με τις αισθηματικές εκδηλώσεις, απλώς συνέπεσε η εορτή.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, οι πρώτες χειροποίητες κάρτες γύρω από τον έρωτα και τον Άγιο Βαλεντίνο, εμφανίζονται τον δέκατο όγδοο αιώνα. Τον εικοστό αιώνα, η συνήθεια αυτή μεταδίδεται παντού. Τα τελευταία χρόνια και συγκεκριμένα στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα, έφθασε και στη χώρα μας, που απετέλεσε εισαγόμενο έθιμο, της σύνδεσης του δηλαδή με τον έρωτα, για μια φοβερή εκμετάλλευση, στο βωμό του σύγχρονου υπερκαταναλωτισμού!!

Στη συνέχεια θα σας παραθέσω στοίχους με ερωτική ποίηση του 1794, που δημοσιεύθηκε από τον εφημέριο και γιατρό Games Dallaway, που ήταν έργο κάποιου Έλληνα λόγιου της εποχής εκείνης: ”Πάντα λέγεις να ελπίζω, πάντα λες να καρτερώ, την ελπίδα να μην κόψω, στο εξής δε να χαρώ. Και μου τάζεις πως αφεύκτως θε να φθάσω στο σκοπό κι’ ότι πρέπει νάβρης τρόπο να μου πης το σ’ αγαπώ.

Όλα αυτά είναι του κάκου, δεν είναι ποσώς σωστά, τα κινήματά σου όλα φαίνονται πως είν’ πλαστά. Δεν χρειάζονται ενταδής (; ) σ’ έναν έρωτα πιστόν μη με βάνεις στην αράδα των απίστων εραστών. Πάντοτε είμαι με πίστιν, πάντα είμαι σταθερός το εγνώρισες ως τώρα, σου το έδειξε ο καιρός.

Συλλογίσου το ωστόσο κι’ αποκρίσου φανερά και ειπέ μου τον σκοπό σου και το τέλος καθαρά. Κόψε και το λακαρδή (; ) σου κι’ αποφάσισέ το πια και ειπέ μου και σε θέλω, σ’ αγαπώ με την καρδιά”.

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Εμμ. Ζαχαριουδάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη